بررسی مقایسه‌ای بین تاب‌آوری با رضایتمندی زندگی در زنان عادی و زندانی

پژوهش حاضر با هدف مقایسه بین تاب­ آوری و رضایتمندی زندگی در زنان عادی و زندانی انجام شده است.
روش­ کار: روش پژوهش حاضر علی مقایسه­ ای است. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه زنان زندانی و غیر زندانی شهر اصفهان در سال ۱۳۹۵ می­باشد. ۲۸۰ نفر (۱۴۰ زن زندانی و ۱۴۰ زن عادی) به روش نمونه­ گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع­ آوری اطلاعات از پرسش­نامه­ های تاب آوری کانر و دیویسون (۲۰۰۳) و رضایت از زندگی داینر (۱۹۸۵) استفاده گردید. داده ­ها از نظر توصیفی و استنباطی (همبستگی پیرسون و تحلیل واریانس) و با کمک نرم افزار SPSSتحلیل شدند.
یافته­ ها: بین تحمل عاطفه منفی با رضایت از زندگی در زنان زندانی و بین زیرمقیاس کنترل و شایستگی فردی با رضایت  از زندگی در زنان عادی رابطه­ی معنی­ داری یافت گردید (۰۵/۰P<). یافته ­های تحلیل واریانس نشان داد که در مولفه ­ی شایستگی فردی، تحمل عاطفه منفی و پذیرش تغییر مثبت و مولفه­ ی رضایت از زندگی بین دو گروه زنان زندانی و عادی تفاوت معنی­ داری وجود دارد (۰۵/۰P<).
نتیجه­ گیری: بنا بر نتایج در مولفه­ ی شایستگی فردی، تحمل عاطفه منفی و پذیرش تغییر مثبت و مولفه ­ی رضایت از زندگی بین دو گروه زنان زندانی و عادی تفاوت معنی­ داری وجود دارد.

بررسی مقایسه‌ای بین تاب‌آوری با رضایتمندی زندگی در زنان عادی و زندانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *