تأثيرآموزش مهارت هاي تاب آوري بر کيفيت زندگي کاري پرستاران: يک مطالعه کنترل تصادفي شده

ارتقاي کيفيت زندگي کاري پرستاران نقش بسزايي در بهبود عملکرد آنها و ارائه مراقبت هاي با کيفيت پرستاري دارد.

پرستاري شغل پر استرسي است. مهارت هاي تاب آوري به پرستاران کمک مي کند تا بهتر با شرايط سخت کاري و انتظارات زياد ديگران کنار بيايند. اين پژوهش به بررسي تأثير آموزش مهارت هاي تاب آوري بر کيفيت زندگي کاري پرستاران پرداخت. مواد و روش کار: اين مطالعه کنترل تصادفي شده در سال ۱۳۹۴ بر روي ۶۰ پرستار يکي از بيمارستان هاي خصوصي شهر تهران که به صورت تصادفي به دو گروه آزمون (۳۰ نفر) و شاهد (۳۰ نفر) تقسيم شدند، انجام شد. پرستاران گروه آزمون، آموزش هاي نظري کيفيت زندگي کاري، استرس و فرسودگي شغلي و تاب آوري را در دو جلسه ي سه ساعتي دريافت کردند. سپس، آموزش هاي عملي مهارت هاي تاب آوري در ۹ جلسه ۵/۱ ساعتي به صورت هفتگي به آنها ارائه شد. از يک پرسشنامه کيفيت زندگي کاري معتبر شامل ۹ بعد و ۳۶ گويه براي جمع آوري داه هاي قبل و پس از اجراي مداخله آموزشي استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS17 تحليل شدند. يافته ها: ميانگين کيفيت زندگي کاري پرستاران در گروه آزمون از ۶۸/۲ به ۰۱/۳ از ۵ امتياز رسيده (۳/۱۲ درصد افزايش) و آزمون تي زوج اين اختلاف را از نظر آماري معنادار نشان داد (۰۰۳/۰=p). کيفيت زندگي کاري پرستاران در گروه شاهد، در شروع و پايان مطالعه، تفاوت آماري معنادار نداشت (۲۱۴/۰=p).

مداخله آموزشي بيشترين تأثير مثبت را بر ابعاد حل مشکلات فردي، مشارکت در سازمان، ارتقاي شغلي، امنيت شغلي و حقوق و دستمزد پرستاران گروه آزمون داشته است. بحث و نتيجه گيري: آموزش منجر به ارتقاي مهارت هاي تاب آوري پرستاران و در نتيجه کاهش استرس شغلي و افزايش کيفيت زندگي کاري آنها شد.

تأثيرآموزش مهارت هاي تاب آوري بر کيفيت زندگي کاري پرستاران يک مطالعه کنترل تصادفي شده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *