تاثير آموزش تاب آوري بر کاهش گرايش به سوءمصرف مواد و افزايش اعتماد به نفس در دانش آموزان

تحقيق حاضر باهدف تاثير آموزش تاب آوري بر گرايش به سوءمصرف مواد و افزايش اعتمادبه نفس انجام شد. روش تحقيق نيمه آزمايشي بود. شرکت کنندگان تعداد ۴۰ نفر (۲۰ نفر گروه کنترل و ۲۰ نفر گروه آزمايش) بودند که از ميان دانش آموزان دختر دوره متوسطه شهر تهران با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه گرايش به مواد افيوني، مقياس تاب آوري کونور ديويدسون و آزمون عزتنفس آيزنک بود. يافته هاي به دست آمده از آزمون تحليل کوواريانس – نشان داد مقدار F به دست آمده در منبع تغييرات گروه، در سطح (P<0.05 درصد) در راستاي آموزش تاب آوري براي تمامي فرضيات معني دار بود، به اين صورت که آموزش تاب آوري برافزايش تاب آوري، اعتمادبه نفس و کاهش گرايش به مواد به طور معناداري اثربخش بود. همچنين آموزش تاب آوري بر کاهش انتظارات منفي کلي و افزايش تغييرات انتظاري مثبت در خود و نفوذ در ديگران و افزايش انتظارات مثبت انديشي و رواني در دانش آموزان به طور معناداري اثربخش بود.

تاثير آموزش تاب آوري بر کاهش گرايش به سوءمصرف مواد و افزايش اعتماد به نفس در دانش آموزان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *