رابطه ی حساسیت اضطرابی، اجتناب تجربی و تاب آوری با اضطراب امتحان در دانش آموزان

هدف از این پژوهش بررسی رابطه­ حساسیت اضطرابی، اجتناب تجربی و تاب­ آوری با اضطراب امتحان در دانش­ آموزان بود.

روش: روش پژوهش همبستگی و جامعه­ ی آماری شامل کلیه­ ی دانش­ آموزان پسر پایه ­ی دوازدهم ناحیه­ ی یک اهواز در سال تحصیلی ۹۵-۹۴ بود. از بین آن­ها نمونه ­ای به حجم ۱۰۳ نفر به صورت تصادفی مرحله ای انتخاب شد و به چهار مقیاس حساسیت اضطرابی نوجوانان دیکون و الن تینر، پرسشنامه ­ی پذیرش و عمل بوند و همکاران، پرسشنامه­ ی تاب ­آوری کانر و دیویدسون، و مقیاس اضطراب امتحان ، پاسخ دادند.

یافته­ ها: نتایج نشان داد که بین حساسیت اضطرابی و اجتناب تجربی با اضطراب امتحان رابط ه­ی مثبت معنی ­داری وجود دارد. در صورتی که بین تاب ­آوری با اضطراب امتحان رابطه ­ی منفی معنی­ دار وجود دارد. اجتناب تجربی بیشترین قدرت پیش­ بینی را برای اضطراب امتحان دارد. هر سه متغیر پیش بین ۴۹ درصد واریانس اضطراب امتحان را تبیین می کند.

نتیجه ­گیری: بر اساس یافته ­های حاصل از پژوهش اجتناب تجربی یک پیش­بین کننده­ ی قوی اضطراب امتحان است. بنابراین پیشنهاد می شود تا اجتناب تجربی در افراد دارای اضطراب امتحان مورد توجه قرار گیرد.

رابطه ی حساسیت اضطرابی، اجتناب تجربی و تاب آوری با اضطراب امتحان در دانش آموزان

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *