مدلسازی كيفی تاب آوري خانواده بر اساس رويكرد زمينه ای

مقدمه :اين پژوهش با هدف تدوين مدلي ازتاب آوري خانواده مطابق با فرهنگ ايراني انجام شده است.

روش :اين پژوهش به شيوه كيفي و با استفاده از رويكرد زمينه اي انجام شده است. ۲۳ زوج با روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي چندمرحله اي و از روي ليست افراد حاضر به همكاري بررسي شدند و داده ها با استفاده از مصاحبه هاي نيمه ساختاريافته و تعاملي تا رسيدن به اشباع اطلاعات گردآوري شده است. براي تجزيه و تحليل داده ها از نرم-افزار MAXQDA10 استفاده گرديد.
یافته ها :در كدگذاري باز ۱۵۵ كد اوليه به دست آمد كه در كدگذاري محوري براساس شباهت موضوعي در ۲۰ دسته موضوعي قرار داده شدند. در مرحله سوم يا كدگذاري انتخابي، تاب آوري خانواده به عنوان متغير مركزي يا اصلي شناخته شد.

نتيجه گيري :مدل تاب آوري خانواده مي تواند نقشه مفهومي ارزشمندي براي جهت دادن به دامنه وسيعي از خدمات بشري باشد. در تمام تلاش هايي كه براي كمك به افراد، زوجين و خانواده ها براي مقابله و سازگاري در طول بحران و ناگواري ها صورت مي گيرد، يك ديدگاه نظام دار درباره تاب آوري حائز اهميت است.

مدلسازي كيفي تاب آوري خانواده بر اساس رويكرد زمينه اي

 

نقش ميانجي تاب آوري خانواده در رابطه سبك زندگي اسلامي و رضايت از زندگي

رضايت از زندگي نقش مهمي در پيشگيري از آسيب هاي رواني دارد. پژوهش هايي رابطه مثبت و معنادار سبك زندگي و رضايت از زندگي را نشان دادند. هدف اين پژوهش، بررسي نقش واسطه اي تاب آوري خانواده در رابطه سبك زندگي اسلامي و رضايت از زندگي بود.
جامعه آماري اين پژوهش دانشجويان شهر فردوس بود. بدين منظور ۱۳۳ نفر از دانشجويان (۹۸ پسر و ۳۵ دختر) به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه هاي رضايت از زندگي (دينر ۱۹۸۵)، تاب آوري خانواده (سيكسبي ۲۰۰۵) و سبك زندگي اسلامي (كاوياني ۱۳۸۸) را تكميل كردند. در تحليل داده ها از روش هاي همبستگي، و تحليل مسير براساس مدل بارون و كني و نرم افزار spss24 و Amos24 استفاده شد.
يافته هاي پژوهش نشان داد كه رضايت از زندگي با سبك زندگي اسلامي (۳۳۵/۰) و با تاب آوري خانواده (۴۳۷/۰) رابطه مثبت و معنادار (۰۰۱/۰P<) دارد و تاب آوري خانواده رابطه سبك زندگي اسلامي و رضايت از زندگي را واسطه گري كامل (۲۰۷/۰) مي نمايد.
سبك زندگي اسلامي از طريق افزايش تاب آوري خانواده بر رضايت از زندگي تاثير دارد. تقويت سبك زندگي اسلامي در خانواده، با افزايش تاب آوري خانواده در برابر سختي ها، موجب افزايش رضايت از زندگي اعضاي خانواده مي شود.

نقش ميانجي تاب آوري خانواده در رابطه سبك زندگي اسلامي و رضايت از زندگي

ارتباط بین سرسختی، تاب آوری و فرسودگی شغلی در بین بهورزان شبکه بهداشت و درمان شهرستان کامیاران

سندرم فرسودگی شغلی خطرناکترین عامل تهدیدکننده سلامت شاغلین حرف بهداشتی درمانی است سرسختی بعنوان یک ویژگی شخصیتی، نحوه مقابله با استرس زاها را در افراد تعدیل می کند تاب آوری نیز در مورد کسانی به کار می رود که در معرض خطر قرار می گیرند ولی دچار اختلال نمی شوند. هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین فرسودگی شغلی، سرسختی و تاب آوری در بین بهورزان شاغل در شبکه بهداشت و درمان شهرستان کامیاران بود.

روش پژوهش: مطالعه حاضر از نوع تحلیلی- همبستگی است که در بین ۹۰ بهورز شهرستان کامیاران انجام شد. داده ها از طریق پرسشنامه های سرسختی روانشناختی کوباسا، پرسشنامه تاب آوری کونور و دیویدسون (CD-RIS)و فرسودگی شغلی مسلش استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS 16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته ها: نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین تاب آوری و سرسختی رابطه مستقیمی وجود دارد (۴۰۹/۰=r). بین تاب-آوری و تحلیل عاطفی رابطه معکوس معناداری وجود دارد (۳۸۴/۰-=r). بین تاب آوری و مسخ شخصیت رابطه معکوس و معناداری وجود دارد (۳۷۲/۰-=r). بین سرسختی وتحلیل عاطفی رابطه معکوس و معناداری وجود دارد (۳۴۲/۰-=r). بین سرسختی و مسخ شخصیت رابطه معکوس معناداری وجود دارد (۴۳۵/۰-=r). بین تاب آوری و سرسختی با فقدان موفقیت فردی رابطه معناداری وجود ندارد ( p>0/057 ./ . =r).

نتیجه گیری: تاب آوری و سرسختی پیش بینی کننده فرسودگی شغلی بهورزان شاغل در شبکه بهداشت و درمان شهرستان کامیاران بودند.

ارتباط بین سرسختی، تاب آوری و فرسودگی شغلی در بین بهورزان شبکه بهداشت و درمان شهرستان کامیاران

 

تبيين رابطه هوش معنوي و پرخاشگري با ملاحظه نقش ميانجي تاب آوري در بين كنگ فو كاران آسيايي

هدف از پژوهش حاضر، تيببن رابطه هوش معنوي و ميزان پرخاشگري با ملاحظه نقش ميانجي تاب آوري در بين كنگ فوكاران آسيايي. مي باشد. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل تمامي ورزشكاران حاضر در مسابقات آسيايي كنگ فو مي باشند. تعداد ورزشكاران رشته كنگ فو، حاضر در مسابقات آسيايي، ۱۵۰نفر، شامل (۱۲۰ مرد ورزشكار و ۳۰ زن ورزشكار)، بود كه با توجه به محدود بودن جامعه آماري مورد مطالعه، از طريق روش سرشماري (كل شماري)، كل جامعه آماري به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند. جهت جمع آوري اطلاعات مورد نياز اين تحقيق از ابزار پرسشنامه هاي تاب آوري كانر و ديويدسون(۲۰۰۳) ، پرخاشگري پري(۱۹۹۲) و هوش معنوي كينگ(۲۰۰۸) استفاده شده است. به منظور بررسي تحقيق از مدل يابي معادلات ساختاري و تحليل مسير به وسيله نرم افزار ليزرل استفاده شده است. يافته هاي تحقيق، نشان داد رابطه ي معنادار بين هوش معنوي و ميزان پرخاشگري با توجه به نقش ميانجي تاب آوري در كنگ فوكاران آسيايي وجود دارد. بنابراين نتيجه مي گيريم كه برخورداري از تجربيات معنوي بالا به عنوان برترين حامي تاب آوري، كاهش پرخاشگري را تضمين مي كند.

تبيين رابطه هوش معنوي و پرخاشگري با ملاحظه نقش ميانجي تاب آوري در بين كنگ فو كاران آسيايي

نقش حمايت اجتماعي ادراك شده و تاب آوري در سازگاري پس از طلاق زنان

پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی سازگاری پس از طلاق در زنان براساس حمایت اجتماعی ادراک‌شده و تاب‌آوری انجام شد. جامعة آماری این پژوهش را زنان تحت حمایت کمیتة امداد امام خمینی (ره) جنوب شهر تهران در سال ۱۳۹۵ تشکیل دادند. با روش غیرتصادفی در دسترس، تعداد ۲۴۰ نفر از زنان مطلقه به‌عنوان نمونة پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامة سازگاری پس از طلاق فیشر (۱۹۷۶)، مقیاس حمایت اجتماعی ادراک‌شده چند بُعدی زیمت و دیگران (۱۹۸۸) و پرسشنامة تاب‌آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳) بود. داده‌های جمع‌آوری شده، با استفاده از روش ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه مورد تحلیل و بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین حمایت اجتماعی ادراک‌شده و تاب‌آوری با سازگاری پس از طلاق در زنان رابطة معناداری وجود دارد. به‌طوری که با افزایش حمایت اجتماعی ادراک‌شده و تاب‌آوری زنان مطلقه، میزان سازگاری پس از طلاق در آنها افزایش می‌یابد. با توجه به نتایج به‌دست آمده از پژوهش حاضر، پیشنهاد می‌شود به نقش حمایت اجتماعی ادراک‌شده و تاب‌آوری به‌عنوان عوامل مؤثر بر سازگاری پس از طلاق در بین زنان در جهت پیشگیری و کاهش مشکلات روان‌شناختی ناشی از طلاق در این قشر از جامعه، توجه شود.

نقش حمايت اجتماعي ادراك شده و تاب آوري در سازگاري پس از طلاق زنان

اثربخشي رويكرد ايماگوتراپي زوجين بر افزايش سازگاري، صميميت و تاب آوري زوجين شهر بوشهر

توجه به عوامل مرتبط و تاثيرگذار بر سازگاري زناشويي، صميميت و تاب آوري آن ها از مهمترين كارها در زمينه ارتقاء كاركردهاي مثبت خانواده مي باشد. باتوجه به همين امر، پژوهش حاضر به بررسي تاثير آموزش ايماگوتراپي بر تاب آوري، صميميت زناشويي و افزايش سازگاري زناشويي پرداخته است. پژوهش نيمه تجربي (آزمايشي) از نوع پيش آزمون، پس آزمون با گروه آزمايش و گواه بود. جامعه آماري پژوهش همه زوجين شهر بوشهر در سال ۱۳۹۴ بودند. ابتدا به روش نمونه گيري در دسترس تعداد ۳۲ زوج انتخاب شد، سپس به روش تصادفي در دوگروه آزمايش و گواه جاي گذاري شدند. ابتدا پيش آزمون اجرا شد و شركت كنندگان به مقياس تاب آوري كانر و ديويد سون، پرسشنامه صميميت باگاروزي و ﻣﻘﯿﺎس ﺳﺎزﮔﺎري زﻧﺎﺷﻮيﯽ پاسخ دادند، پروتكل آموزشي اجرا شد و سپس از گروه آزمايش، پس آزمون گرفته شد. داده هاي دريافتي توسط فرمول هاي آمار توصيفي (ميانگين و انحراف استاندارد) و آمار استنباطي (تحليل كوواريانس) با استفاده از نرم افزار آماري SPSS-20 مورد تحليل قرار گرفت. يافته ها نشان داد كه آموزش تصويرسازي متقابل بر تاب آوري، سازگاري و صميميت زناشويي تاثير معنادار دارند.

اثربخشي رويكرد ايماگوتراپي زوجين بر افزايش سازگاري، صميميت و تاب آوري زوجين شهر بوشهر

مدلسازی کیفی تاب آوری خانواده بر اساس رویکرد زمینه ای

مقدمه: این پژوهش با هدف تدوین مدلی ازتاب‌آوری خانواده مطابق با فرهنگ ایرانی انجام شده است. روش: این پژوهش به شیوه کیفی و با استفاده از رویکرد زمینه‌ای انجام شده است. ۲۳ زوج با روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای و از روی لیست افراد حاضر به همکاری بررسی شدند و داده‌ها با استفاده از مصاحبه‌های نیمه ساختاریافته و تعاملی تا رسیدن به اشباع اطلاعات گردآوری شده است. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم-افزار MAXQDA10 استفاده گردید. یافته‌ها: در کدگذاری باز ۱۵۵ کد اولیه به دست آمد که در کدگذاری محوری براساس شباهت موضوعی در ۲۰ دسته موضوعی قرار داده شدند. در مرحله سوم یا کدگذاری انتخابی، تاب‌آوری خانواده به عنوان متغیر مرکزی یا اصلی شناخته شد.

نتیجه‌گیری: مدل تاب آوری خانواده می تواند نقشه مفهومی ارزشمندی برای جهت دادن به دامنه وسیعی از خدمات بشری باشد. در تمام تلاش هایی که برای کمک به افراد، زوجین و خانواده ها برای مقابله و سازگاری در طول بحران و ناگواری ها صورت می گیرد، یک دیدگاه نظام دار درباره تاب‌آوری حائز اهمیت است.

مدلسازی کیفی تاب آوری خانواده بر اساس رویکرد زمینه ای

تدوین مدل تاب‌آوری با توجه به سبک‌های هویتی و احساس شکست در میان معلمان متأهل شهر بابل

هدف:  پژوهش حاضر به دنبال تدوین مدل تاب‌آوری با توجه به سبک‌های هویتی و احساس شکست در میان معلمان متأهل شهر بابل بوده است.

روش: به‌منظور جمع‌آوری داده‌ها، نمونه‌ای شامل ۳۰۰ نفر از معلمان شهرستان بابل به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شد. ابزارهای مورداستفاده جهت دستیابی به اهداف پژوهش عبارت بودند از: پرسشنامه سبک‌های هویتی برزنسکی (ISI_6G)، پرسشنامه احساس شکست و پرسشنامه تاب‌آوری بزرگ‌سالان (RSA). جهت تحلیل داده، از تحلیل مسیر استفاده شد.

یافته ها : یافته‌ها نشان داد که سبک هویت اطلاعاتی به‌صورت مستقیم، سبک هویت هنجاری با نقش واسطه ­ای احساس شکست و سبک هویت اجتنابی و سردرگم به‌صورت مستقیم و با نقش واسطه­ ای برتاب آوری تأثیر دارد. 

نتیجه‌گیری: هویت اجتنابی و هویت هنجاری در مواقعی که موقعیت استرس‌آور و تنش‌زایی در موفقیت وجود دارد به‌شدت دچار تنیدگی می‌شوند. احساس شکست موجب می‌شود تا تاب‌آوری و مقاومت افراد در برابر استرس کمتر باشد؛ بنابراین تأثیر منفی بر تاب‌آوری دارند. برعکس افراد دارای هویت اطلاعاتی در برابر استرس از مقاومت و تاب‌آوری بالایی برخوردار هستند.

تدوین مدل تاب‌آوری با توجه به سبک‌های هویتی و احساس شکست در میان معلمان متأهل شهر بابل

مقایسه سلامت روانی، تاب آوری و سرسختی روانی در افراد ورزشکار

در این پژوهش سلامت روانی، تاب‌آوری و سرسختی روانی در افراد ورزشکار و غیر ورزشکار مقایسه شد.
روش: روش تحقیق پژوهش حاضر توصیفی (علّی – مقایسه‌ای) است. تعداد ۳۰۰ نفر (۱۵۰ ورزشکار و ۱۵۰ غیر ورزشکار) به روش نمونه‌گیری در دسترس بعنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامۀ تاب‌آوری کونور و دیویدسون، سلامت عمومی گلدبرگ  و سرسختی روانی اهواز استفاده شد. داده‌ها با آزمون تی گروه‌های مستقل و تحلیل واریانس چند متغیره تحلیل شد.
نتایج: بین سلامت روانی، تاب‌آوری و سرسختی روانی دو گروه ورزشکار و غیر ورزشکار تفاوت معنادار وجود دارد. بر این اساس افراد ورزشکار از سلامت روانی، تاب‌آوری و سرسختی روانی بالاتری برخوردار بودند.
بحث و نتیجه‌گیری: افراد ورزشکار تاب‌آوری و سرسختی روانی بالاتری داشتند و از مشکلات کمتری در زمینه سلامت روانی و در نتیجه سلامت روانی بالاتری برخوردارند. ازاین‌رو با توجه به نقش اساسی ورزش در ارتقای شاخص‌های سلامت روان‌شناختی، برنامه‌ریزی در جهت تشویق افراد به‌خصوص نوجوانان و جوانان برای پرداختن به ورزش، به دستگاه‌های مسئول و نیز خانواده‌ها پیشنهاد می‌شود.

مقایسه سلامت روانی، تاب‌آوری و سرسختی روانی در افراد ورزشکار و غیر ورزشکار

 

پیش بینی سطح تاب آوری دانشجویان بر اساس مراحل تغییر رفتار تمرینی و خودکارامدی

هدف از پژوهش حاضر پیش‌بینی سطح تاب‌آوری دانشجویان بر اساس مراحل تغییر رفتار تمرینی و خودکارامدی بود. بنابراین تعداد ۲۹۲ دانشجوی دختر و پسر دانشگاه شهید بهشتی تهران به‌ عنوان نمونه انتخاب شدند و پرسش‌نامه‌های تاب‌آوری (کانر و دیویدسون، ۲۰۰۳)، مراحل تغییر رفتار تمرینی (کاردینال، ۱۹۹۷) و خودکارامدی (شوارتز، ۱۹۹۹) را تکمیل نمودند. نتایج نشان داد که بین دانشجویان از نظر سطح تاب‌آوری و خودکارامدی در مراحل مختلف تغییر رفتار، تفاوت معنی‌داری وجود دارد و دانشجویان در مراحل بالاتر (عمل و ثبات) دارای تاب‌آوری و خودکارامدی بالاتری هستند. همچنین نتایج نشان داد بین مراحل تغییر رفتار تمرینی و خودکارامدی با سطح تاب‌آوری همبستگی مثبت معنی‌داری وجود دارد. در نهایت، دو متغیر مراحل تغییر رفتار و خودکارامدی پیش‌بینی‌کننده معنی‌دار سطح تاب‌آوری بودند.

می‌توان فعالیت‌بدنی و تمرین منظم را محیطی تاب‌آفرین دانست که پرداختن به آن منجر به ایجاد برخی از ویژگی‌های تاب‌آوری می‌شود.

پیش بینی سطح تاب آوری دانشجویان بر اساس مراحل تغییر رفتار تمرینی و خودکارامدی

 

اثربخشی آموزش مهارت‌های ارتباطی بر تاب آوری و خودکار‌آمدی تمرینی ورزشکاران نوجوان

هدف این پژوهش تعیین اثربخشی آموزش مهارت‌های ارتباطی بر تاب‌آوری و خودکارآمدی تمرینی در ورزشکاران نوجوان بود. به این منظور، ۳۰ ورزشکار نوجوان (شهر گرگان) به‌طور تصادفی ساده در دو گروه آزمایشی و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جای گرفتند. دوره آزمایشی متشکل از ۱۲ جلسۀ ۹۰ دقیقه‌ای آموزش مهارت‌های ارتباطی بود که به مدت چهار هفته به طول انجامید. اندازه‌گیری‌ها در پیش‌آزمون و پس‌آزمون با استفاده از مقیاس تاب­ آوری کونور و داویتسون (۲۰۰۳) و مقیاس خودکارآمدی باندورا (۱۹۹۷) انجام شد و داده‌های حاصله با استفاده از تحلیل کوواریانس در سطح اطمینان ۹۵ درصد تحلیل شدند.نتایج پژوهش نشان داد که پس از کنترل سطوح پیش‌آزمون، نمره‌های تاب‌آوری و خودکارآمدی تمرینی در گروه آزمایشی به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل قرار دارد.

براساس یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه‌گیری کرد  که آموزش مهارت‌های ارتباطی، روش موثری برای افزایش تاب‌آوری و خودکارآمدی تمرینی در ورزشکاران نوجوان می‌باشد.