تاب آوری انتقادی برای پرستاران

حرفه پرستاری تحت فشار اجتماعی مداوم است . مطالبات مالی ، فشارهای روانی- سیاسی و انسانی در حوزه مراقبت و افزایش حجم کارپرسنل ، همگی در روحیه وعملکرد حرفه ای پرستاران تاثیر میگذارند. این کتاب، تاب آوری را در این بافتارغیر متباین معنا میکند . همچنین این کتاب خلاصه ای از تحقیقات اخیررا در باره تاب آوری ارایه داده و ارتباط آن با پرستاران و هم چنین محدودیت های پرستاران دراین حوزه را تشریح میکند همچنین مباحث مربوط به همدلی و اثرات آن بر تربیت پرستاروکادر پرستاری از قسمتهای برجسته  کتاب میباشد .

این کتاب در ۹ فصل و۱۷۹ صفحه توسط انتشارات تیمورزاده با ترجمه رقیه اقبالی زیارت ، جلال نور محمدی و معصومه نجفی منتشر و در اختیار علاقه مندان قرار گرفته است .

 

اثربخشی معنویت درمانی بر کیفیت زندگی زنان مبتلا به سرطان سینه در شهر تهران

معنویت درمانی به معنای در نظر گرفتن باورهای فرهنگی ـ مذهبی مردم در فرآیند درمانگری و در نظر گرفتن بعد متعالی مراجعان می‌باشد که آن‌ها را به‌سوی منبع متعالی رهبری می‌کند. اهمیت معنویت و رشد معنوی در انسان، در چند دهه گذشته به‌صورت روزافزون موردتوجه روانشناسان و متخصصان بهداشت روانی قرار گرفته است. هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی معنویت درمانی بر کیفیت زندگی زنان مبتلا به سرطان سینه در شهر تهران در سال ۱۳۹۵ است.

مواد و روش کار: در این پژوهش از روش شبه آزمایشی و از طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری شامل ۳۰ بیمار مبتلا به سرطان پستان مراجعه‌کننده به کلینیک فوق تخصصی انکولوژی و شیمی‌درمانی دکتر سهراب سلیمان زاده در شهر تهران بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و سپس به‌صورت تصادفی ساده در دو گروه ۱۵ نفره آزمایشی و کنترل کاربندی شدند. گروه آزمایش طی ۱۲ جلسه‌ی ۶۰ دقیقه‌ای تحت مداخله‌ی معنوی قرار گرفتند و گروه کنترل این مداخله را دریافت ننمودند. بیماران قبل و بعد از اتمام دوره‌ی درمان، پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت نسخه کوتاه (۱۹۹۹) را تکمیل نمودند.

 این پرسشنامه ۴ حیطه سلامت جسمانی، سلامت روانی، رابطه اجتماعی و سلامت محیط را می‌سنجد. به‌منظور تحلیل داده‌های پژوهش از نرم‌افزار spss19 در سطح توصیفی و استنباطی تحلیل داده‌ها استفاده شده است. جهت بررسی فرضیه‌های پژوهش از روش‌های آماری تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) استفاده شده است.

یافته‌ها: نتایج تحلیل کوواریانس کیفیت زندگی نشان می‌دهد پس از اثر متغیر مستقل (معنویت درمانی) نمره کیفیت زندگی زنان مبتلا به سرطان سینه گروه آزمایش بیشتر شده و تفاوت آن با گروه کنترل معنی‌دار است؛ و نیز نتایج به‌دست آمده از تحلیل کوواریانس چند متغیره خرده مقیاس کیفیت زندگی نشان می‌دهد در سه خرده مقیاس (حیطه سلامت جسمانی، سلامت روانی و رابطه اجتماعی) میانگین نمره گروه آزمایش در پس‌آزمون بیشتر از گروه کنترل بوده و به لحاظ آماری معنی‌دار است و فقط در خرده مقیاس سلامت محیطی تفاوت معنی‌داری بین دو گروه مشاهده نشد.

بحث و نتیجه‌گیری: با عنایت به یافته‌های موجود، به نظر می‌رسد که مداخله‌ی معنوی بر افزایش کیفیت زندگی بیماران زن مبتلا به سرطان سینه تأثیر داشته است. لذا می‌توان با آموزش معنویت درمانی در بهبود و ارتقای کیفیت زندگی و بهداشت روانی آنان اقدام عملی نمود.

اثربخشی معنویت درمانی بر کیفیت زندگی زنان مبتلا به سرطان سینه در شهر تهران

طرح ملی تاب آوری اجتماعی و گفتگوی خانواده

کارگاه یکروزه توانمند سازی مدرسین آموزش خانواده به همت انجمن اولیاء ومربیان اداره آموزش و پرورش استان کرمانشاه برگزارشد.

پيش بيني تاب آوري مديران بحران وزارت راه و شهرسازي بر اساس تنظيم شناختي هيجاني

مديريت بحران و بلايا نيازمند ويژگي ها و توانايي هايي براي كنترل و اداره شرايط استرس زا و بحراني است. تاب آوري و مديريت هيجان ها ازجمله توانايي هاست كه مي تواند براي مديران بحران در كنترل چنين شرايطي نقش تعيين كننده داشته باشد. اين مطالعه باهدف پيش بيني تاب آوري مديران بحران وزارت راه و شهرسازي بر اساس تنظيم شناختي هيجاني انجام شد.
روش بررسي: مطالعه از نوع توصيفي همبستگي است كه بر روي ۱۳۶ نفر از مديران بحران وزارت راه و شهرسازي به روش نمونه گيري در دسترس انجام شد. به منظور رعايت ملاحظات اخلاقي، پس از اخذ رضايت كتبي از شركت كنندگان، مقياس سنجش تاب آوري كونور و ديويدسون و تنظيم شناختي هيجاني گارنفسكي اجرا گرديد. اطلاعات توسط ضريب همبستگي پيرسون و اسپيرمن و رگرسيون خطي چندگانه به شيوه گام به گام تحليل گرديد.
يافته ها: تحليل داده ها نشان داد كه مولفه هاي تنظيم شناختي هيجاني پيش بيني كننده تاب آوري در مديران بحران بود. مديران بحراني كه مولفه هاي تنظيم شناختي هيجاني سازگار داشتند، از تاب آوري بيشتري و مديران بحراني كه مولفه هاي تنظيم شناختي هيجاني ناسازگار داشتند، از تاب آوري كمتري برخوردار بودند (R2=0/342).
نتيجه گيري: يافته هاي اين مطالعه در تفهيم لزوم توانمند بودن مديران بحران براي رويارويي با شرايط و موقعيت هاي غيرمترقبه و بحراني مفيد خواهد بود. سازمان هاي مرتبط با مديريت بحران در ارزيابي مديران مي توانند از اين نتايج بهره بگيرند.

پيش بيني تاب آوري مديران بحران وزارت راه و شهرسازي بر اساس تنظيم شناختي هيجاني

 

اثربخشي رفتاردرماني ديالكتيكي گروهي بر افزايش اميد به زندگي و تاب آوري مادران كودكان استثنايي

رفتاردرمانی دیالتیکی یکی از درمان‌های موج سوم در زمینه درمان اختلالات رفتاری است. هدف این پژوهش تعیین اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی بر امید به زندگی و تاب آوری مادران دارای کودک اسنثنایی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه مادران مراجعه‌کننده به مرکزآموزشی کودکان استثنایی شهر سبزوار در زمستان ۱۳۹۴ بود. به‌منظور انتخاب نمونه، از روش نمونه‌گیری هدفمند استفاده شد. از بین مادران دارای کودک استثنایی مراجعه‌کننده تعداد ۳۰ نفر انتخاب شد و بعد از همتاسازی، در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. جهت جمع‌آوری اطلاعات از پرسشنامه‌های امید به زندگی اشنایدر و پرسشنامه کونور و دیویدسون استفاده شد که پایایی این پرسشنامه‌ها با استفاده از آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت. از هردو گروه پیش آزمون به عمل آمد، سپس الگوی رفتاردرمانی دیالکتیکی در طی ۱۲ جلسه (۵/۱ ساعت) به‌صورت هفته‌ای دوبار برای گروه آزمایش اجرا شد و بعد از پایان جلسات، پس‌آزمون و پیگیری ۲ ماهه گرفته شد. برای تحلیل نتایج از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر استفاده شد. نتیجه نشان داد رفتاردرمانی دیالکتیکی بر امید به زندگی و تاب آوری (p≥۰/۰۰۱) مؤثر است. این درمان توانست به‌طور معناداری باعث افزایش امید به زندگی و تاب آوری شود.

اثربخشي رفتاردرماني ديالكتيكي گروهي بر افزايش اميد به زندگي و تاب آوري مادران كودكان استثنايي

اثربخشی آموزش تاب آوری بر کاهش احساس تنهایی و اضطراب دانش آموزان دختر دبیرستان

هدف حاضر بررسی اثربخشی آموزش تاب­ آوری بر کاهش احساس تنهایی و اضطراب، دانش آموزان دختر دبیرستانی بود.
روش: پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی است که در آن از طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعه پژوهش کلیه دانش آموزان دختر دبیرستان شهر الشترکه در سال ۹۵ مشغول تحصیل بودند. به منظور انتخاب نمونه از بین دانش آموزانی که نمرات آنها در ترکیب متغیرهای وابسته بیش از یک انحراف استاندارد بالاتر از متوسط بود ۳۰ نفر به صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه ۱۵ نفره تقسیم شدند. در نهایت به صورت تصادف یکی از گروه­ها به عنوان گروه آزمایش و گروه دیگر به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شد. و گروه آزمایش۱۲ جلسه برنامه آموزش تاب­ آوری را دریافت کردند، در حالی که به گروه کنترل هیچ­گونه آموزشی ارائه نشد. هر دو گروه پرسشنامه احساس تنهایی و اضطراب را قبل و بعد از مداخله تکمیل کردند.
یافته‌ها: داده­ های پژوهش با استفاده از تحلیل واریانس چند متغیره (مانوا) و تک متغیره (آنوا) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که میزان احساس تنهایی و اضطراب گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل کاهش یافت.
نتیجه‌گیری: نتایج  تحقیق کاهش سطح تنهایی و اضطراب دانشجویان را بدنبال آموزش تاب­ آوری نشان می­دهد. بر اساس نتایج پژوهش پیشنهاد می­شود به منظور کاهش احساس تنهایی و اضطراب دانش آموزان از مداخله آموزش تاب آوری بهره گرفته شود.

اثربخشی آموزش تاب آوری بر کاهش احساس تنهایی و اضطراب دانش آموزان دختر دبیرستان

 

کوچینگ تاب آوری چیست ؟

دکتر محمدرضا مقدسی

مدیر وموسس خانه تاب آوری

اکثر افرادی  حتی بدون آنکه بدانند که تاب آوری دقیقاً چیست و به چه معناست به آن علاقه مندند و حتی افرادی را که عملکرد بهتری داشته و یا موفق شده اند از موانع و روزهای سخت عبور کنند و بر مصایب و سختی ها غلبه کرده اند مورد احترام و ستایش قرار میدهند که قهرمانی و موفقیت جز با تاب آوری بدست نخواهد آمد.
هر آنچه در هر کجا از موفقیت گفته و شنیده میشود چیزی جز اشاره به دامنه ها و روشهای توسعه تاب آوری با تمسک و بهره مندی از پروتکل های مختلف نیست، در واقع یک کلام ختم کلام اینکه تاب آوری، مفهوم پایه، الزامی و اجباری و ناظر بر موفقیت است.
و اما بعد، آندسته از مربیان، مددکاران، روانشناسان و علاقه مندان به کوچینگ وقتی با رویکرد شناختی- رفتاری وارد زوایای حرفه ای توسعه و بهبودی فردی، خانوادگی و سازمانی می شوند با این موضوع مواجه خواهند شد که تا چه حد تمرکز بر اختلالات، ناسازگاریها و بدکارکردی ها جنبه افراطی بخود گرفته است و تا چه حد از سلامت و بهزیستی روانشناختی با تمرکز بر دارایی ها و توانایی ها غفلت شده است و این همه در حالی است که هدف اصلی آموزش، توسعه و مدیریت سلامت روان بوده است در حالی که توجه ما در ادبیات و عملیات تاب آوری سازگاری مثبت با تأکید بر دارایی ها و انواع سرمایه است و تنها همین یک دلیل کافی است که تاب آوری بعنوان بستر اصلی سلامت روان دارای جایگاهی خاص باشد، جایگاهی خاص و کاملاً فرگیر، در حقیقت و بعبارتی ساده در مواجهه با دشواری ها تاب آوری واکنشی عادی است.
در حقیقت تمامی تلاش در رویکرد (CBC) تحت تأثیر مطالعات و آموزه های دو نظریه پرداز بزرگ (آلیس و آرون بک) این است که در فرایند بهبودی به مراجعین و افراد کمک شود تا در پاسخ سازی و ارائه واکنش های حسی و رفتاری به شرابط بهتری دست یابند و نکته جالب توجه اینجاست تمامی این فرآیند که سازگاری و تعامل و سازندگی با دشواریهاست در گوشه ای از تعریف تاب آوری جای میگیرند.

مروری خواهیم داشت بر فرازهایی از این رویکرد که با قطعیت تاب آوری را بعنوان چارچوبی برای کوچینگ معرفی کرده است:

o معنا مندی (یافت و یا ساخت آن درسختی ها و مصایب)
o شکیبایی، خردورزی و قدرت تحمل ابهام در شرایط عدم قطعیت
o خلاقیت و کنجکاوی در مورد ظرفیت های نوین زندگی
o رشد انعطاف پذیری شناختی و رفتاری برای اقدام ورای طبقه بندی های فکری و عملی متداول بمنظور سازگاری پویا و پیشرونده در شرایط متغیر
o یادگیری خود پذیری (پذیرش خویشتن) در مقابل سرزنش کردن خود
o تاکید و توجه بر تجربه پذیری و قدرت بهره مندی از آن
o یادگیری حل مسائل احساسی و عملی
و … دیگر بخشهایی که مفاهیم بنیادی رویکرد را میسازند.

بهرحال مراجعان اغلب به دام باید های متعدد می افتند.
من باید یا من نباید بسیاری از ساکنین کره خاکی را گرفتار کرده است.
مددجویان و مراجعین ممکن است از دشواری ها اجتناب کنند اما وقتی اجتناب بعنوان راهکار مقابله انتخاب مناسبی نیست، ممکن است کوچینگ بتواند نقش آفرین باشد تا بتواند مهارتهای لازم را برای مقابله با موقعیت پیدا کرده و نقش آفرینی کند. این مقابله، همان جایی که توسعه تاب آوری بعنوان ضرورت و چارچوبی برای خدمات کوچینگ نقش خود را اعمال میکند.

نقش میانجی خودکارآمدی و تاب‌آوری در رابطه‌ی هوش معنوی و اضطراب امتحان دانش‌آموزان دبیرستانی شهر قم

سابقه و هدف: هوش معنوی در کاهش اضطراب امتحان که موجب کاهش عملکرد تحصیلی می‌شود، مؤثر است. کشف متغیّرهای واسطه در رابطه‌ی هوش معنوی و اضطراب امتحان، زمینه‌ی تدوین بسته‌های آموزشی مناسب‌تر هوش معنوی را برای کاهش این اضطراب فراهم می‌کند. هدف این پژوهش، بررسی نقش میانجی خودکارآمدی و تاب‌آوری در رابطه‌ی هوش معنوی و اضطراب امتحان است.

روش کار: این پژوهش توصیفی ازنوع همبستگی است و جامعه‌ی آماری آن را تمامی دانش‌آموزان دبیرستانی شهر قم در سال تحصیلی ۹۵ – ۹۶ تشکیل می‌دهند. نمونه‌گیری پژوهش به‌روش خوشه‌یی تصادفی انجام شده است. بدین‌منظور سه مدرسه‌ی دخترانه و سه مدرسه‌ی پسرانه به‌طور تصادفی انتخاب؛ و ۳۸۰ پرسش‌نامه در برخی کلاس‌ها توزیع شد که پس از جمع‌آوری آنها، ۲۶۹ پرسش‌نامه (۱۲۷ پسر و ۱۴۲ دختر) پذیرفتنی بود. شرکت‌کنندگان پرسش‌نامه‌های اضطراب امتحان ساراسون، هوش معنوی عبدالله‌زاده، خودکارآمدی شرر و همچنین پرسش‌نامه‌ی تاب‌آوری کونور و دیویدسون را تکمیل کردند. برای تحلیل داده‌ها از روش‌های همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر بر اساس مدل بارون‌ و کنی استفاده شده است. در این پژوهش همه‌ی موارد اخلاقی رعایت شده است. علاوه‌براین، نویسندگان مقاله هیچ‌گونه تضاد منافعی گزارش نکرده‌اند.

یافته‌ها: نتایج تحلیل همبستگی پیرسون نشان داده که رابطه‌ی اضطراب امتحان با هوش معنوی (۲۶۷/۰)، خودکارآمدی (۴۷۵/۰-) و تاب‌آوری (۳۳۰/۰-) معنادار (۰۱/۰< P) است. علاوه‌براین، نتایج تحلیل مسیر بر اساس مدل بارون و کنی نشان داده که خودکارآمدی (۱۷/۰) و تاب‌آوری (۰۹/۰) رابطه‌ی اضطراب امتحان و هوش معنوی را به‌طور کامل میانجیگری می‌کند.

نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج به‌دست آمده، هوش معنوی از راه خودکارآمدی و تاب‌آوری موجب کاهش اضطراب امتحان می‌شود. ازاین‌رو، پیشنهاد می‌شود برای کاهش اضطراب امتحان دانش‌آموزان، بسته‌های آموزشی هوش معنوی با تأکید بر افزایش خودکارآمدی و تاب‌آوری آنان تدوین شود.

نقش میانجی خودکارآمدی و تاب‌آوری در رابطه‌ی هوش معنوی و اضطراب امتحان دانش‌آموزان دبیرستانی شهر قم

نقش تشخیصی رویدادهای استرس‌زا، تاب‌آوری و ناگویی هیجانی در اعتیاد زنان

باتوجه به نقش کلیدی زنان در خانواده و جامعه، شناسایی عوامل تأثیرگذار بر معضل اعتیاد در این گروه اهمیت ویژه‌ای دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی رویدادهای استرس‌زا، تاب‌آوری و ناگویی هیجانی به‌عنوان پیش‌بین‌های سوءمصرف مواد در زنان شهر تهران بود. جامعۀ مورد بررسی عبارت بود از زنان معتاد و غیرمعتاد شهر تهران. به این منظور تعداد ۵۱ زن مبتلا به سوءمصرف مواد و تعداد۵۱ زن سالم به شیوۀ در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه‌های وقایع استرس‌زای زندگی، مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون و پرسشنامۀ ناگویی هیجانی تورنتو پاسخ دادند. بررسی داده‌های به‌دست آمده با استفاده از روش تحلیل تشخیص(تمایز) نشان داد که تابع تشخیص به‌طور معناداری قادر به تمایز دو گروه زنان مبتلا به سوءمصرف مواد و زنان سالم از هم بود. همچنین شدت رویدادهای استرس‌زای تجربه شده، میزان تاب‌آوری و سبک تفکّر برون‌مدار بهترین پیش‌بین‌های اعتیاد زنان بودند. نتایج این پژوهش نشان‌دهندۀ اهمیت این عوامل در امکان تمایزگذاری بین زنان معتاد و غیرمعتاد بوده و لذا می‌توان از این متغیرها در بحث پیشگیری از اعتیاد و درمان زنان معتاد استفاده کرد.

نقش تشخيصي رويدادهاي استرس زا، تاب آوري و الكسي تايميا در اعتياد زنان