مؤلفه‌های موفقیت شطرنج‌بازان حرفه‌ای: نقش مؤلفه‌های کارکرد‌های اجرایی مغز با بررسی میانجی‌گری تاب‌آوری

زمینه: تحقیقات متعددی به بررسی رابطه کارکردهای اجرایی مغز با تاب ­آوری در ورزشکاران پرداخته ­اند، اما پیرامون پژوهش با موضوع بررسی نقش مؤلفه ­های کارکردهای اجرایی مغز با بررسی میانجی­ گری تاب آوری شکاف تحقیقاتی وجود دارد.

هدف: بررسی موفقیت شطرنج‌بازان حرفه‌ای تحت‌تأثیر نقش مؤلفه‌های کارکردهای اجرایی مغز با بررسی میانجی‌گری تاب‌آوری بود. روش: طرح پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری تمامی شطرنج‌بازان حرفه‌ای دارای ریتینگ ایران از سوی فدراسیون مربوطه در سال ۱۳۹۶-۹۷ بودند.۵۴۵ نفر به روش نمونه ­گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند.

ابزار پژوهش عبارتند از: مقیاس تاب‌‌آوری کانر و داویدسون (۱۹۹۱-۱۹۷۹)، آزمون عملکرد مداوم دیداری شنیداری (انجمن روان­ پزشکی آمریکا، ۲۰۰۲)، آزمون برج لندن شالیس (۱۹۸۲) و نمره ریتینگ ورزشکاران شطرنج. تحلیل داده­ ها با روش ضریب تعیین و بارهای عاملی انجام شد.

یافته‌ها: سه مؤلفه برنامه‌ریزی و سازماندهی، توجه مداوم و کنترل پاسخ به طور معنادار بر متغیر کارکرد‌های اجرایی بار شدند (۰/۰۵P<). مؤلفه‌های پنج‌گانه تاب‌آوری نیز به‌طور معناداری بر متغیر مکنون تاب‌آوری بار شدند (۰/۰۵ P<). متغیر کارکرد‌های اجرایی و تاب‌آوری تأثیر مستقیم، مثبت و معنادار بر موفقیت شطرنج‌بازان داشتند (۰/۰۵ P<). اثر ساختاری کل متغیر کارکرد‌های اجرایی نیز اثر غیر‌مستقیم آن به‌واسطه تاب‌آوری بر کارکرد‌های اجرایی معنادار بود (۰/۰۵ P<). نتیجه‌گیری: با تقویت کارکرد‌های اجرایی میزان و احتمال موفقیت و مدال‌آوری شطرنج‌بازان افزایش یافت.

مؤلفه‌های موفقیت شطرنج‌بازان حرفه‌ای نقش مؤلفه‌های کارکرد‌های اجرایی مغز با بررسی میانجی‌گری تاب‌آوری

تفکردر تدریس، تاب آوری و استرس در میان مدرسین ایرانی زبان انگلیسی

این مطالعه به بررسی رابطه بین تفکر در تدریس، استرس نقش و تاب آوری در میان مدرسین ایرانی زبان انگلیسی میپردازد. بدین منظور شیوه پژوهشی آمیخته جهت پاسخ به پرسش های این پژوهش اتخاذ شد.

در بخش کمی ۱۲۲ مدرس ایرانی زبان انگلیسی، به سه پرسشنامه مربوط به تدریس تفکر محور، تاب آوری و استرس پاسخ دادند. نتایج همبستگی نشان داد که در حالیکه رابطه مثبت معناداری بین تفکر در تدریس و تاب آوری وجود دارد، رابطه بین تفکر در تدریس و استرس نقش منفی است. رگرسیون چندگانه نشان داد که از میان پنج بعد تفکر در تدریس، تفکر فراشناختی و انتقادی پیش بینی کننده ابهام نقش و تفکر انتقادی پیش بینی کننده تضاد نقش است.

نتایج همچنین نشان داد که تفکر فراشناختی و انتقادی پیش بینس کننده تاب آوری نیز هستند. در بخش کیفی این پژوهش، مصاحبه های رو در رویی با ۱۱ نفر از شرکت کنندگان در بخش اول پژوهش ترتیب داده شد. هدف ازین مصاحبه ها بررسی این مطلب بود که تفکر در تدریس چگونه میتواند ایجاد کننده یا بازدارنده استرس و تاب آوری باشد. پس از پیاده سازی متن مصاحبه های صوتی، داده ها از طریق رویکرد نظریه بنیادین تحلیل و بررسی شد. نتایج نشان داد که تفکر در تدریس از طریق تقویت روحیه و هویت حرفه ای معلمان منجر به تاب آوری میشود. همچنین تحلیل داده های مصاحبه مشخص کرد که تفکر در تدریس از طریق دانش افزایی و ایجاد آمادگی میتواند هم به تاب آوری وهم به استرس منجر شود.

تفکردر تدریس، تاب آوری و استرس در میان مدرسین ایرانی زبان انگلیسی پژوهشی با روش آمیخته

 

 

اثربخشی تفریح درمانی بر تاب آوری سالمندان

گردآورندگان:

طاهره دریابر، کارشناس فرهنگی دانشکده بهداشت و کارشناسی ارشد سلامت سالمندی

مهسا یاراللهی، کارشناس ارشد سلامت سالمندی

 امروزه سلامتی متفاوت از آنچه در گذشته معمول بود، تعریف می­شود. اخیرا در مدل سلامتی همه جانبه که توسط جان مونتاگ[۱] طراحی شد، شش بعد اصلی برای سلامتی در نظر گرفته شد. این ابعاد شامل بعد فیزیکی، اجتماعی، عاطفی، هوشی، معنوی و بعد حرفه ایست. هریک از این ابعاد در تعامل با ابعاد دیگر چرخ سلامتی انسان را به حرکت درمی­آورد و نقص در هر یک موجب اختلال در کل مجموع خواهد شد.

از این رو امروزه متخصصین حوزه سلامتی، در طراحی مراقبت ها همواره به دنبال راهبردهایی هستند که فراتر از حوزه درمان رفته و رفاه کامل جسمی، روانی و اجتماعی افراد را تامین نمایند. یکی از جامع ترین برنامه های ارائه شده که قادر است همه ابعاد سلامتی را بهبود بخشد برنامه تفریح درمانی[۲] است.

تفریح درمانی نخستین بار توسط اندرسون و هاین­[۳] در سال ۲۰۱۲ معرفی و به معنای استفاده درمانی و هدفمند از فعالیت های تفریحی با کیفیت و توسعه دهنده نیروهای فردی و محیطی تعریف شد. از آنجایی که تفریح درمانی توانست بهزیستی افرادی که به علت بیماری، ناتوانی یا تغییر شرایط زندگی و نیاز های فردی با افت کیفیت زندگی مواجه شده اند را بهبود بخشد، به سرعت در همه گروه های سنی و به ویژه سالمندی مورد استقبال واقع شد.

با معرفی تفریح درمانی توجه اکثر محققین به فعالیت هایی که می توانند در لیست برنامه های تفریح درمانی قرار گیرند جلب شد. نخست، فعالیت های تفریحی فردی که عمدتا کاهنده استرس های زندگی بودند، نظیر فعالیت های هنری از محبوبیت بالایی در مراکز تفریح درمانی برخوردار شدند. کمی بعد فعالیت های گروهی که در طبیعت قابل اجرا بودند نظیر طبیعت گردی از اقبال بیشتری برخوردار شدند. اخیرا استفاده از فعالیت های ورزشی در محیط های گروهی که دارای جنبه های تفریحی هستند؛ مورد تاکید واقع شده اند. ماهیت متنوع و انعطاف پذیر تفریح درمانی، امکان اجرای مداخلات روانشناختی، جسمانی یا توام را فراهم کرده است. در حقیقت تفریح درمانی از مجموعه ی فعالیت های مبتنی بر شواهد نظیر ورزش، هنر، موسیقی، مشاعره، بازی، سفر و فراغت تفریح درمانی تشکیل می شود که دارای اثرات مثبتی در حفظ و بازیابی وضعیت سلامی افراد هستند.

برنامه های تفریح درمانی در قالب گروهی و فردی قابل اجرا بوده و توسط متخصصین تفریح درمانی اجرا می شوند. همانطور که از نام تفریح درمانی مشخص است؛ متخصصین ارائه دهنده خدمات آن، در ابتدای امر در حوزه آموزش سلامت دارای شایستگی های لازم هستند و با تلفیق جنبه های تفریحی در برنامه های ارتقا دهنده سلامتی، اهداف درمانی مد نظر را تحقق می بخشند. کارشناس آموزش بهداشت، پرستار و کارشناس تربیت بدنی معمولا به صورت تیمی و با همکاری یکدیگر فعالیت ها را برنامه ریزی می کنند.

رشد سالانه حرفه تفریح درمانی در آمریکا در حدود ۱۲ دزصد تخمین زده شده است و با توجه با افزایش جمعیت سالمندان که یکی از دریافت کنندگان اصلی خدمات تفریح درمانی هستند؛ این رشد ادامه خواهد داشت. بنابراین موسسه ملی تفریح درمانی در آمریکا، مسئولیت پرورش متخصصین این حوزه را برعهده داشته و ناظر بر حسن اجرای فعالیت های تفریح درمانی است. موسسه ملی تفریح درمانی در آمریکا با ارائه تعریف جامع، استفاده درمانی از راهبرد های تفریح در جهت ارتقا سلامتی، توانایی عملکردی، استقلال و کیفیت زندگی را معنای تفریح درمانی دانسته است.

براساس آنچه این موسسه توصیه می­کند، متخصیصین تفریح درمانی بایستی در بیمارستان ها، موسسات اجتماعی و به ویژه در مراکز اصلاح رفتاری نظیر مراکز ترک اعتیاد حضور فعال داشته باشند. تا کنون تفریح درمانی در بیمارستان ها، سرویس های بهداشتی و خدماتی،مراکز مراقبتی و اجتماعی، مراکز ارائه دهنده خدمات سلامت روان، مراکز نگهداری روزانه، پارک ها و موسسه های تفریح درمان و حتی مدارس مورد استفاده قرار گرفته و در دستیابی به اهداف سلامتی مفید واقع شده است.

مکانیسم های اثرگذاری تفریح درمانی متعدد و با توجه به هدف تغییر می­کند؛ اما عمدتا به وسیله فرآیند سه مرحله ای قابل توصیف است. در مرحله اول، مراجعین اطلاعات، مهارت و بینش های جدید مرتبط با سلامتی را فرا می گیرند. در مرحله دوم راهبردهای سازگاری و ارتقا وضعیت سلامتی در ابعاد مختلف آموزش داده شده و در مرحل سوم توانایی و کارایی افراد برای اجرا و هدایت راهبرد های سلامتی افزایش میابد.

محققین، دستورالعمل های لازم را برای طراحی و اجرای فعالیت های تفریح درمانی در مراکز مربوطه، به صورت راهنمای چند مرحله ای معرفی کرده اند. در یکی از ساده ترین آنها، درمانگر در ابتدا باید نیازهای گروه هدف خود را شناسایی، پیامد اصلی و هدف های جزئی را انتخاب و برنامه مورد نظر را طراحی کند. بعد از تدوین برنامه­ها، فعالیت ها را اجرا کرده و دستیابی به اهداف را متناوبا مورد ارزیابی قرار دهد. البته در چینش و انتخاب فعالیت ها و اهداف مورد نظر، خواسته و توانایی افراد در نظر گرفته شده و برنامه اجرایی دائما مورد بازبینی واقع می­شوند.

فواید تفریح درمانی در مطالعات مختلف، بررسی و معرفی شده است.برای مثال ثابت شده است که تفریح درمانی منجر به ایجاد سبک زندگی سالم، بهبود زندگی اجتماعی، رهایی از استرس، افسردگی و بهزیستی افراد خواهد شد. یکی از فواید تفریح درمانی غیر دارویی بودن آن است که علاوه بر کاهش هزینه اقتصادی، احتمال تداخلات دارویی را نیز کمتر می کند. تشویق افراد برای ایجاد اهداف جدید در زندگی فایده بعدی آن است. همچنین تفریح درمانی می تواند از طریق فعالیت های خلاقانه خود، احساس توانایی و شایستگی افراد را بهبود بخشد و به سازگاری افراد با تغییرات استرس زای زندگی کمک کند. نتایج سودمند تفریح درمانی شامل افزایش سلامت جسمانی و روان و رضایت از اوقات فراغت افزایش ذخایر دانش و آگاهی ارتباطات اجتماعی مهارت های اجتماعی تصمیم گیری مدیریت بهتر ناتوانی یا بیماری است. بنابراین تفریح درمانی میتواند سلامت انسان را در همه ابعاد تحت تاثیر قرار دهد.

منابع:

۱. Anderson L, Heyne LA. Therapeutic recreation practice: A strengths approach. Venture Pub.; ۲۰۱۲

۲. Flint SW, Lam MH, Chow B, Lee KY, Li WH, Ho E, Yang L, Yung NK. A systematic review of recreation therapy for depression in older adults. Journal of Psychology and Psychotherapy. ۲۰۱۷ Aug ۳۰;۷(۲). Doi:۱۰.۴۱۷۲/۲۱۶۱-۰۴۸۷.۱۰۰۰۲۹۸

۳. Frenyea TJ. A Comprehensive Program Plan for Providing Therapeutic Recreation Services in a Private Practice Setting.

منبع ماهنامه الکترونیکی سیب

رابطه سبک های دلبستگی، حمایت اجتماعی و سبک های مقابله ای با تاب آوری روان شناختی در افراد دارای تجربه سوگ: ارائه مدل تحلیل مسیر

 

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی رابطه سبک های دلبستگی، حمایت اجتماعی و سبک های مقابله ای با تاب آوری روان شناختی در افراد دارای تجربه سوگ بود. جامعه پژوهش حاضر را سوگواران شهر اردبیل تشکیل می دادند که از این جامعه، ۲۵۰ سوگوار به روش نمونه گیری غیرتصادفی در دسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند.

ابزار این پژوهش را پرسشنامه سرمایه های روانشناختی لوتانز (۲۰۰۶)، مقیاس سبک های دلبستگی هازان و شیور (۱۹۸۷)، پرسشنامه ی حمایت اجتماعی زیمن و همکاران (۱۹۹۸) و پرسشنامه ی سبک های مقابله ای آدیسون و همکاران (۲۰۰۷) تشکیل دادند. داده ها به وسیله نرم افزار آماری SPSS۲۲ و ایموس با روش آماری همبستگی و تحلیل مسیر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که اثر مستقیم سبک های دلبستگی بر تاب آوری روان شناختی در افراد دارای تجربه سوگ معنی دار نیست. اثر مثبت و مستقیم حمایت خانواده بر تاب آوری افراد دارای تجربه سوگ مورد تایید قرار گرفت، اما اثر حمایت دوستان و دیگران بر تاب آوری مورد تایید قرار نگرفت. همچنین اثر مثبت و مستقیم سبک مقابله متمرکز بر مشکل با تاب آوری افراد سوگوار مورد تایید قرار گرفت.

همچنین، یافته ها نشان داد که سبک دلبستگی ایمن، سبک دلبستگی دوسوگرا و حمایت اجتماعی از طریق سبک های مقابله ای بر تاب آوری سوگواران اثر غیرمستقیم دارند.

به طور کلی نتایج نشان می دهد که مدل پژوهش مبنی بر رابطه سبک های دلبستگی، حمایت اجتماعی و سبک های مقابله ای بر تاب آوری روان شناختی در افراد دارای تجربه سوگ از برازش مطلوب برخوردار است.

رابطه سبک های دلبستگی، حمایت اجتماعی و سبک های مقابله ای با تاب آوری روان شناختی در افراد دارای تجربه سوگ

اثربخشی آموزش تاب آوری بر بهبود کیفیت زندگی و تاب آوری آزادگان

اهداف

از جمله ابعاد مهم روان شناختی آزادگان که در اغلب جوامع می تواند تهدید شود و در بیشتر مواقع نادیده گرفته شود، کیفیت زندگی، تاب آوری و انعطاف پذیری این افراد است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش تاب آوری بر تاب آوری و کیفیت زندگی آزادگان انجام شد.

مواد و روش ها

در این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و پیگیری (دوماهه) با گروه کنترل که در سال ۱۳۹۶ انجام شد، ۳۰ نفر از آزادگان شهرستان دیواندره، استان کردستان به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش، برنامه آموزش تاب آوری را به مدت ۱۰ جلسه دریافت کرد، ولی گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. برای جمع آوری داده ها، پرسش نامه تاب آوری کانر و دیویدسون (CD-RISC) و پرسش نامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی- فرم کوتاه (WHOQOL-BREF) مورد استفاده قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS ۱۸ و آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تحلیل کوواریانس یک راهه انجام شد.

یافته ها

در مراحل پس آزمون و پیگیری، میانگین نمرات تاب آوری و حیطه های روان شناختی، روابط اجتماعی و محیطی کیفیت زندگی در گروه آزمایش از گروه کنترل به طور معنی داری بیشتر بود (۰.۰۰۱=p)؛ اما بین دو گروه از لحاظ نمرات حیطه جسمی کیفیت زندگی تفاوت معنی دار مشاهده نشد (۰.۰۵>p).

نتیجه گیری

 آموزش تاب آوری می تواند بر ارتقای کیفیت زندگی و تاب آوری آزادگان تاثیری باثبات و پایدار داشته باشد.

 

اثربخشی آموزش تاب آوری بر بهبود کیفیت زندگی و تاب آوری آزادگان

تاب آوری اخلاقی تحصیلی: از مفهوم سازی تا سنجش

هدف پژوهش حاضر  و تهیه ابزاری جهت سنجش آن و تعیین خصوصیات روان سنجی آن بود. تاب آوری اخلاقی تحصیلی به عنوان ظرفیت حفظ و بازیابی یکپارچگی در مواجهه با دشواری های اخلاقی مربوط به حوزه آموزش و تحصیل و به عنوان بعد جدیدی از سازه تاب آوری اخلاقی مفهوم سازی شد. مقیاس تاب آوری اخلاقی تحصیلی با ۲۶ گویه و از طریق مصاحبه با دانشجویان، بر رسی کدهای اخلاق حرفه ای آموزش و با الهام از ابزارهای موجود در رابطه با پریشانی اخلاقی تهیه شد.

به منظور بررسی خصوصیات روان سنجی مقیاس ۵۰۰ نفر از دانشجویان (۳۳۰ دختر و ۱۷۰ پسر) دانشگاه شیراز به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند و به مقیاس تاب آوری اخلاقی تحصیلی پاسخ دادند. همچنین برای بررسی روایی همگرای مقیاس از پرسش نامه های تاب آوری کانر و دیویدسون، کارآمدی اخلاقی، هویت اخلاقی، احساس شرم و گناه و عدم درگیری اخلاقی استفاده شد.

نتایج تحلیل عاملی اکتشافی به روش مولفه های اصلی با چرخش واریماکس در نیمی از نمونه، حاکی از وجود سه عامل در مقیاس بود که به ترتیب عدم رعایت احترام، عدم تعهد و عدم رعایت عدالت و انصاف نام گذاری شدند. نتایج تحلیل عاملی تاییدی در نیمه دیگر شرکت کنندگان، نیز موید ساختار سه عاملی مقیاس تاب آوری اخلاقی تحصیلی بود. شواهد مربوط به روایی همگرای مقیاس نیز موید روایی سازه این مقیاس بود. ضریب پایایی آزمون به روش آلفای کرونباخ برای خرده مقیاس های عدم رعایت احترام، عدم تعهد، عدم رعایت عدالت و انصاف و نمره کل مقیاس محاسبه شد که تمامی ضرایب حاکی از همسانی درونی قابل قبول زیر مقیاس ها و نمره کل مقیاس بود.

در مجموع، نتایج پژوهش موید آن بود که مقیاس از روایی و پایایی لازم جهت سنجش تاب آوری اخلاقی تحصیلی برخودار است. نتایج بر مبنای شواهد پژوهشی و نظری مورد بحث قرار گرفته است.

تاب آوری اخلاقی تحصیلی از مفهوم سازی تا سنجش

 

تاثیر استرس شغلی و تاب آوری حسابرسان بر روی کیفیت حسابرسی

هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر استرس شغلی و تاب آوری حسابرسان بر کیفیت حسابرسی در بین اعضای جامعه حسابداران رسمی ایران می باشد. این پژوهش ازلحاظ هدف، کاربردی و از حیث روش، توصیفی -همبستگی است.از میان اعضای جامعه حسابداران رسمی ایران (۲۴۰۰N=)نمونه ای به تعداد ۳۳۰ نفر به صورت تصادفی ساده انتخاب شد. داده ها بر اساس پرسشنامه استاندارد گردآوری و توسط آزمون رگرسیون مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته ها حاکی از آن استاسترس شغلی با کیفیت حسابرسی) P-Value = ۰.۰۰ وR =-۰.۲۶ (رابطه منفی و معناداری ،تاب آوری با کیفیت حسابرسی (R =۰.۲۰۹، P-Value = ۰.۰۰) رابطه مثبت و معناداری دارد.

لذابرای بهبود کیفیت حسابرسی استفاده از روان سنجی در زمان جذب نیروی انسانی، انجام آزمایشهای دوره ای برای اعضای جامعه حسابداران رسمی و شناسایی افراد در معرض خطرات روحی و جسمی و ارایه درمان مناسب. آموزش های دوره ای کاهش استرس و بهبود تاب آوری شغلی،تجدیدنظر در حقوق و مزایای اعضا و افزایش خدمات رفاهی و تفریحی امری ضروری است.

تاثیر استرس شغلی و تاب آوری حسابرسان بر روی کیفیت حسابرسی

بازنمایی فرآیند بهره مندی از سرمایه اجتماعی در تاب آوری زلزله زدگان کرمانشاه: یک مطالعه کیفی

به دلیل افزایش بلایای طبیعی و اثرات آن بر جامعه، تاکید بر نقش عوامل اجتماعی در مواجهه با آنها افزایش یافته است؛ ولی هنوز پژوهش ها به روشنی به تبیین این عوامل نپرداخته اند. پژوهش حاضر با هدف بازنمایی فرآیند بهره مندی از سرمایه اجتماعی در تاب آوری زلزله زدگان کرمانشاه انجام شد.

روش:

رویکرد پژوهش کیفی و روش پژوهش از نوع داده بنیاد بود. بدین منظور ۲۷ نفر از زلزله زدگان کرمانشاه به روش نمونه گیری هدفمند و با استفاده از مصاحبه عمیق مورد مطالعه قرار گرفتند. داده ها پس از جمع آوری، ثبت و کدگذاری، در قالب مقوله های اصلی دسته بندی شدند و از طریق فنون کدگذاری کوربین و اشتراوس، کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری گزینشی، تحلیل شدند.

یافته ها:

براساس نتایج به دست آمده، احساس مسیولیت به عنوان مقوله هسته ای انتخاب شد. شرایط علی عبارت بود از احترام و ارزش و حمایت عاطفی اقوام، خانواده و دوستان. شبکه های اجنماعی گسترده به عنوان شرایط زمینه ای و کمک های مردمی به عنوان شرایط واسطه ای انتخاب شد. راهبردهای مورد استفاده عبارت بود از الگوگیری، شوخ طبعی و اشتغال و سرگرمی. در نهایت، اتحاد و همبستگی، مشارکت و همکاری و نوع دوستی به عنوان پیامد این الگو معرفی شد.

نتیجه گیری:

با توجه به اینکه سرمایه اجتماعی یکی از عوامل مهم تاب آوری در برابر زلزله است و می توان آن را تقوبت کرد، پیشنهاد می شود موسسات و نهادهای مرتبط با بحران و تاب آوری به الگوی مطرح شده توجه ویژه داشته باشند.

بازنمایی فرآیند بهره مندی از سرمایه اجتماعی در تاب آوری زلزله زدگان کرمانشاه

اثربخشی امیددرمانی به شیوه گروهی بر تاب آوری و شادکامی دانش آموزان دختر

هدف این پژوهش اثربخشی امیددرمانی به شیوه گروهی بر تاب آوری و شادکامی دانش آموزان دختر بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل برابر اجرا شد. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دانش آموزان دختر در مقطع دبیرستان شهرستان قوچان که مشغول به تحصیل در سال ۱۳۹۲-۹۳ ارجاع داده شده اند، تشکیل می دهد. به منظور انتخاب نمونه از ۲۱ دبیرستان دخترانه موجود در شهرستان قوچان یک دبیرستان به صورت تصادفی انتخاب شد و از کسانی که مایل به شرکت در این طرح پژوهشی بودند دعوت به همکاری شد تا در این طرح پژوهشی ثبت نام نمایند. در نهایت تعداد ۴۵ نفر در دو گروه آزمایشی (هر گروه ۱۵ نفر) و ۱ گروه کنترل (به تعداد ۱۵ نفر) مورد بررسی قرار گرفتند. سپس جلسات آموزشی برای افراد گروه آزمایش به صورت گروهی ۸ جلسه یک ساعته بر طبق پروتکل اسنایدر (۲۰۰۲) اجرا گردید و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. ابزار اندازه گیری پژوهش، پرسشنامه کونور و دیویدسون (۲۰۰۳) و پرسشنامه شادکامی آکسفورد در گروه آزمایش اجرا گردید. برای تجزیه تحلیل داده های جمع آوری شده علاوه بر آمار توصیفی از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری (مانکوا) استفاده گردید.

نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که تفاوت نمره های پیش آزمون- پس آزمون دو گروه برای متغیر تاب آوری و شادکامی دانش آموزان دختر معنادار است.

این مطالعه نشان می دهد که امیددرمانی به شیوه گروهی بر تاب آوری و شادکامی دانش آموزان دختر اثربخش بوده و می تواند به عنوان یک مداخله روانشناختی در کنار سایر مداخلات مورد استفاده قرار گیرد.

اثربخشی امیددرمانی به شیوه گروهی بر تاب آوری و شادکامی دانش آموزان دختر