تاب آوری اجتماعی

به همت اداره کل امورزنان و خانواده استانداری کرمانشاه دوره آموزشی تاب آوری اجتماعی ( فاز اول ) در مجتمع رفاهی ، آموزشی شهید یاری کرمانشاه برگزارشد .

این دوره آموزشی در روزهای ۲/۳/۴ اسفندماه و با حضوراعضای سازمانهای مردم نهاد و کنشگران عرصه زنان و خانواده  فاز اول خود را با حضور مدیرکل امورزنان و خانواده و هیت همراه به پایان رساند.

تاب آوری اجتماعی ، اورژانس اجتماعی

دوره آموزشی تاب آوری اجتماعی برای کارشناسان اورزانس اجتماعی  به همت دفتر امور آسیب دیدگان اجتماعی سازمان بهزیستی کشور برگزار شد

علاقه مندان میتوانند با کلیک بر تصویر محتوی آموزشی مربوطه را دریافت نمایند

تاب آوری اجتماعی چیست ؟ محمدرضامقدسی ایران پاک

پیش بینی تاب آوری بر اساس مزاج با نقش تعدیل‌گری جنسیت

مقدمه: تاب­ آوری، توانایی انسان در مقابله با شرایط پرخطر و استرس ­زاست، اما همه افراد به ­طور یکسان تاب ­آور نیستند. به دلیل ماهیت استرس­ زا بودن حرفۀ پرستاران، تاب­ آوری کیفیتی ضروری برای پرستاران است. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش مزاج در پیش بینی تاب­ آوری، با توجه به نقش تعدیل­ گر جنسیت در بین پرستاران انجام شد
روش: روش­شناسی در این پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی می­باشد. مشارکت­ کنندگان شامل پرستاران بخش­ های مختلف بیمارستان امام (ع) شهرستان کرمانشاه بودند که با استفاده از روش نمونه­ گیری تصادفی ساده و فرمول کوکران تعداد ۱۶۵ نفر (۱۰۴ زن و ۶۱ مرد) انتخاب شدند. در جمع‌آوری داده­ها از پرسشنامه استاندارد تعیین مزاج سلمان­ نژاد و پرسشنامه تاب­ آوری کانر – دیویدسون (CD-RISC) و برای تحلیل داده­ ها از آزمون تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده شده است.
یافته­ ها: یافته‌های بدست­ آمده از این پژوهش، نشان می‌دهد که گرمی مزاج پرستاران، تاب­ آوری آنان را افزایش و سردی مزاج این میزان را کاهش می­دهد و خشکی مزاج پرستاران، میزان تاب­ آوری را کاهش و تری مزاج پرستاران موجب افزایش تاب­آوری می­شود. همچنین تعدیل­ کنندگی جنسیت در رابطه بین تاب­ آوری و مزاج مورد تأیید قرار گرفت. بدین معنا که تأثیر مزاج بر تاب­ آوری پرستاران، در زنان و مردان متفاوت است.

نتیجه­ گیری: مزاج پرستاران نقش مهمی در میزان تاب­ آوری آنها دارد و یافته­ های پژوهش این رابطه را تأیید می ­کند. پیشنهاد  می­ شود که برای جذب و استخدام پرستاران سنجشی در بخش مدیریت منابع انسانی بیمارستان­ ها در مورد تعیین مزاج آنان صورت گیرد و پرستارانی که مزاج متناسب با شغل استرس ­زای پرستاری دارند، انتخاب شوند.
 

پیش بینی تاب آوری بر اساس مزاج با نقش تعدیل‌گری جنسیت

مدل یابی عوامل مؤثر بر تاب آوری خانوادۀ ایرانی

مطالعات متعددی به بررسی عوامل مؤثر بر تاب‏ آوری خانواده پرداخته ­اند. اما پژوهشی که به مدل ­یابی عوامل مؤثر بر تاب آوری خانوادۀ ایرانی پرداخته باشد مغفول مانده است.

هدف: پژوهش حاضر با هدف مدل­یابی عوامل مؤثر بر تاب­ آوری خانواده ایرانی انجام شد. روش: پژوهش حاضر پیمایشی از نوع همبستگی بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل تمامی والدین شهر تهران در سال ۱۳۹۸ بودند. ۳۰۹ نفر از والدین به روش نمونه ­گیری در دسترس و داوطلبانه به عنوان نمونه انتخاب شدند.

ابزارهای پژوهش حاضر شامل پرسشنامۀ محقق‏ ساختۀ عوامل تاب‏ آوری خانواده (۱۳۹۸) و مقیاس تاب­ آوری خانوادۀ سیکسبی (۲۰۰۵) بود. تحلیل داده­ ها با استفاده از روش تحلیل مسیر انجام شد.

یافته­ ها: نظام باورها، منابع بیرونی، و ساختار خانواده به صورت مستقیم و ویژگی های شخصیتی و مهارت­ ها به صورت غیرمستقیم بر تاب‏آوری خانواده مؤثر بودند (۰/۰۵ <P).

نتیجه‏ گیری: ساختار خانواده متضمن مفاهیمی نظیر صمیمیت، همکاری، و توافق است که تاب‏ آوری خانواده را در بحران­ ها افزایش می‏دهد.

مدل یابی عوامل مؤثر بر تاب آوری خانوادۀ ایرانی

 

کوچینگ شناختی رفتاری (Cognitive Behavioural Coaching)

کتاب «کوچینگ شناختی رفتاری» نوشته «مایکل نینان» دانشیار مرکز کوچینگ و مدیریت استرس در بلکیت انگلستان، به‌تازگی با ترجمه «محمدرضا مقدسی» و «نرگس زمانی»، به فارسی برگردانده شده و در ۲۳۱ صفحه، شمارگان ۱۰۰۰ نسخه و با بهای ۵۵ هزار تومان ازسوی انتشارات سخنوران روانه بازار نشر شده اثر است.

این کتاب را می‌توان خواهرخوانده CBT (درمان رفتاری-شناختی) نامید. این کتاب، «کوچینگ» را در روانشناسی باز زیربنای نظری معرفی می‌کند؛ چیزی که پیش از این بی‌سابقه بوده است. در خلاصه این کتاب آمده است: کوچینگ شناختی – رفتاری (CBC) بیان می‌کند.

تاب آوری اجتماعی چیست ؟

تاب آوری اجتماعی چیست؟

گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا؛ مددکار اجتماعی و دکتری مدیریت کسب و کار؛ مدیر تیم تخصصی مددکاری اجتماعی در انجمن ازدواج و خانواده کشور

نیازهای روزافزونی مبنی بر ارزیابی محرک های اصولی تاب آوری اجتماعی وجود دارد. بیشترین تحقیقات پیرامون تاب آوری، ارزیابی عوامل مرتبط با طیفی از حوزه های اجتماعی شامل محیط اجتماعی، اقتصادی، سازمانی، زیرساختی، و طبیعی است. در این شرایط تحقیقات متمرکز بر اهمیت تاب آوری اجتماعی می باشد که در حقیقت به معنای ظرفیت افراد و جوامع در مقابله با شوک ها و استرس های بیرونی است، و این که تاب آوری چگونه به آمادگی جامعه ، واکنش افراد نسبت به حادثه و بهبودی پس از حادثه کمک می کند.

کاسیوپو، زاترا و ریِس از محققین تاب آوری معتقدند که تاب آوری اجتماعی یک ساختار چند سطحی است که خود را به صورت ظرفیت افراد و گروه ها برای پرورش، تعامل ، حفظ ارتباطات اجتماعی مثبت، بردباری، و بهبودی از عوامل استرس زا و انزوای اجتماعی نشان می دهد. افرادی که مهارت ها، علایق و منابع مختلفی داشته و می توانند با هم کار کنند احتمال اینکه گروه و جامعه ای را بسازند که نسبت به مشکلات و چالش های پیش بینی نشده به صورت سازگارانه واکنش نشان دهد، بیشتر است. یادآوری این نکته مهم است که افراد و گروه های همگن و متناجس (که هیچ تفاوت و اختلافی را هضم نمی کنند) در مقایسه با همتایان ناهمگن خود، زمانی که در معرض چالش های جدید محیطی قرار می گیرند، بیشتر در معرض خطر و نابودی هستند.

ابعاد تاب آوری اجتماعی
محققین مختلفی من جمله واس، لورنز، آبریست، بن و کِک معتقدند که سه نوع ظرفیت برای درک مفهوم تاب آوری اجتماعی نیاز است. چهار معیار برای بیان صریح این سه اصطلاح (ظرفیت) وجود دارد. معیار اول واکنش افراد به خطرات بوده و تشخیص فعالیت های قبل و بعد از حادثه می باشد. معیار دوم، دامنه زمانی، که به افق زمان اشاره دارد. معیار سوم، میزان تغییری که ساختارهای اجتماعی متحمل می شوند و معیار آخر خروجی مرتبط با سه ظرفیتی است که در ادامه بدان ها اشاره خواهد شد.

هر کدام از این ظرفیت ها را می توان در یکی از قالب های تاب آوری اجتماعی قرار داد:
ظرفیت مقابله، به اقدامات واکنشی و جذبی (جذب تغییر و هضم اتفاق) اشاره دارد که افراد به کمک منابعی که به طور مستقیم در دسترس آن ها قرار دارد می دانند که چگونه با خطرات آنی مقابله و بر آن ها غلبه کنند . منطق پشت این مقابله (کنار آمدن) ترمیم و اصلاح سطح حال حاضر رفاه جامعه درست پس از وقوع بحران است.

ظرفیت سازگاری، اشاره به اقدامات پیشگیرانه ای دارد که افراد آن ها را جهت استفاده از تجربیات گذشته، پیش بینی خطرات آینده و تنظیم و تطبیق معیشت خود بر طبق آن ، به کار می برند. سازگاری در واقع آمادگی برای تغییرات بیشتر و تامین وضعیت فعلی رفاه و سلامتی فرد در مقابله با خطرات آتی می باشد. تفاوت اصلی بین مقابله و سازگاری، دامنه زمانی فعالیت های مورد نظر است. در حالی که مقابله ، به عامل تاکتیکی و کوتاه مدت می پردازد، سازگاری، در واقع عامل راهبردی و برنامه ریزی بلند مدت است.

در انتها، ظرفیت های تحول آفرین یا ظرفیت های مشارکتی و همکاری که شامل توانایی فرد جهت دستیابی به منابع مالی و مساعدت از طرف عرصه سیاسی – اجتماعی (از سازمان های دولتی گرفته تا جامعه مدنی) جهت مشارکت در فرآیند تصمیم گیری و ایجاد نهادها در بهبود رفاه فردی و پرورش توانمندی اجتماعی در بحران های آتی ، می باشد. در اینجا تفاوت کلیدی بین سازگاری و تحول بسته به میزان تحول و خروجی ای است که بر آن دلالت دارد. تحول، در واقع تغییری بنیادین است که هدف آن تامین کردن نیست بلکه افزایش رفاه فرد در مواجهه با خطرات حال حاضر و در آینده است.

این نکته را نیز باید به یاد داشت برای ایجاد تاب آوری نیاز به یک سری دسترسی ها و منابع مورد نظر می باشد من جمله :
منابع انسانی پایدار
دسترسی به منابع طبیعی
دسترسی به منابع اقتصادی و تخصیص عادلانه آن
ساختار ها و فرآیند های نظارتی و حاکمیتی فراگیر
محیط با استحکام و قدرتمند، و میزان سازگاری

منابع:
۱٫ https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S2212420916302096
۲٫ https://www.psychologytoday.com/us/blog/connections/201003/build-your-social-resilience
۳٫https://www.researchgate.net/publication/235989714_What_Is_Social_Resilience_Lessons_Learned_and_Ways_Forward
Share