کوچینگ تاب آوری

به گزارش میگنا نحوه­ تفکر ما درباره­ رویدادها به طور قدرتمندی بر رفتارها و واکنش­های هیجانی ما تاثیر می­گذارد. به همین دلیل، نحوه­ تفکر افراد درباره­ رویدادها اساس کوچینگ شناختی رفتاری است، و در این کتاب بر آن بسیار تاکید شده است. بررسی تفکرمان نقطه­ شروعی برای آشنایی با دنیای درونی­مان است، و از این طریق می­توانیم بفهمیم که در مواجهه با سختی­ها، نگرش­ها و باورهای­مان کمک کننده­ یا مانع و آسیب رساننده هستند.

کشف نگرش­ها و باورهای فرد ممکن است فوراً نشان ندهد که آن فرد در سختی­ ها  تاب آوری خواهد داشت یا نه: بررسی برشی کوتاه از زندگی فردی که در حال تلاش برای رفع سختی­ هاست نمی­تواند نشانگر چگونگی رفتار او در دراز مدت باشد.

برای مثال، دو مرد که از کار بیکار شده­ اند ناراحت و غمگین ­اند، زیرا در آن لحظه دیدگاه مشابهی نسبت به این اتفاق دارند. ولی آیا می­توان با بررسی همین یک لحظه، فهمید که کدامیک به کوشش ادامه می­دهد و کدامیک دست از کار می­کشد؟ آیا هر دو به زندگی عادی خود بازمی­گردند؟ اگر شخصی را می­شناسید که بسیار با روحیه و مثبت­ اندیش است، نمی­توانید به این نتیجه برسید که او فردی تاب­ آور است زیرا ممکن است تا به حال در شرایط سخت قرار نگرفته باشد و عمق شخصیت او پدیدار نشده باشد.

بنابراین، نمی­توان نتیجه گرفت که از پس مشکلات برخواهد آمد یا نه. به عبارت دیگر، تا زمانی که با سختی مواجه نشوید، نمی­توان سطح تاب ­آوری­ تان را ارزیابی کرد.

اگر در برابر سختی­ های کنونی قوی هستید، به این معنی نیست که در برابر هر چه در آینده پیش بیاید قوی خواهید بود. همچنین اگر دچار نا­­­امیدی شدید، به این معنی نیست که برای همیشه ناامید خواهید ماند.

 معنا ایستا و ثابت نیست، و به نحوه­ ارزیابی ­تان از رویدادهای پیش آمده بستگی دارد، برای مثال، ممکن است زمانی که در شرایطی سخت به سر می­برید، این سه حالت بسیار متفاوت را تجربه کنید: گیج شوید و مرتب از خود بپرسید «چرا من؟»، دچار ناامیدی شوید و بگویید «دیگر نمی­توانم تحمل کنم»، و یا احساس قدرت کنید و بگویید «از پس این هم بر میایم».

در جلسات کوچینگ تاب آوری به این نکات پرداخته میشود :   رهیار حتی اگر خوشش نیاید باید بپذیرد که همه­ افراد معتقد نیستند باید با همه عادلانه رفتار شود، و اینکه او می­تواند تصمیم بگیرد در چه مواقعی در برابر رفتار ناعادلانه­ دیگران از خود دفاع کند.

نحوه­ برخورد با انتقاد، مهارت بسیار مهمی است. ولی اینکه وانمود کنی انتقاد را پذیرفته ­ای و هیچ تاثیری هم بر تو نداشته است، دروغی بیش نیست و به هیچ عنوان نشانه از تاب­ آوری به حساب نمی­آید.

متکی به خود بودن صفت قابل تحسینی است، اما اگر در آن زیاده ­روی شود (تاب­ آوری وسواس­ گونه) به ضررتان تمام می­شود، زیرا همه­ توان خود را برای کمک کردن به خود صرف کرده­ اید و حاضر نیستید این موضوع را بپذیرید.

برخورداری از حمایت دیگران به شما کمک می­کند که احساسات سرکوب شده­ خود را آزاد کنید. این حمایت شاید می­توانست احساس خشم را تسکین دهد و از خالی کردن آن بر  سردیگران جلوگیری کند. بنابراین متکی به خود بودن وقتی دارای تعادل است که دربرگیرنده­ خودحمایتی و حمایت اجتماعی باشد. در نتیجه، تعریف و توصیف از تاب­ آوری باید شامل طیف گسترده ­ای از واکنش­ها و منابع برای مقابله با سختی­ها باشد


برگرفته از کتاب تاب آوری به منزله چارچوبی برای کوچینگ ، مایکل نینان
برگردان : دکتر محمدرضا مقدسی / دکتر مرضیه نزاکت الحسینی
انتشارات رشد

کوچینگ تاب آوری و خود شفقتی

داشتن رفتار مهربانانه نسبت به خود در مواجهه با مشکلات شخصی، سلامت روانی ، توانایی و تاب آوری را ارتقا می‌دهد. برای مثال، خود شفقتی بیشتر به سطح پایین‌تر افسردگی و اضطراب نسبت داده می‌شود


 خود شفقتی به این معناست که به همان میزان که با دوستان و عزیزان خود مهربان هستیم و در روزهای سخت و پرتنش  همراه و مراقب آنها هستیم به همان میزان  هم نسبت به خود مهربان و مراقب باشیم  وقتی میتوانیم با دیگران مهربان باشیم چرا با خود مهربان باشیم هنگامی که میتوانیم دیگران را حمایت کنیم چرا حامی خود نباشیم ؟

وقتی گرفتار مساله یا مشکلی هستیم و رنج می‌کشیم، شکست می‌خوریم یا احساس ناکافی می‌کنیم، موجب دلگرمی  خود باشیم کمتر به انتقاد از خود پرداخته و مهمتر از آن کمتر خود را سرزنش کنیم
انتقاد و سرزنش خویشتن دشمن تاب آوری است  همانگونه که  مهربانی باعث کاهش اضطراب و افسردگی است.

پنج راه برای شروع تمرین شفقت به خود و متوقف کردن سختگیری نسبت به خود آورده شده است
۱-با خودتان مانند یک کودک کوچک رفتار کنید
۲-ذهن آگاهی را تمرین کنید
۳-به یاد داشته باشید که شما تنها نیستید
۴-به خودتان اجازه دهید که ناقص باشید
۵-با یک درمانگر یا بالینگر درخواست کمک کنید

شواهد زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد خود شفقتی با سطح بهباشی و تحمل ارتباط مستقیم دارد. به عقیده نف (۲۰۰۳)، خود شفقتی به این معنی است که در برخورد با نارسایی‌‌های شخصی، خطاها، شکست‌ها و شرایط دردناک زندگی، با احتیاط و دلسوزی با خود رفتار کنید.

خود شفقتی از سه مؤلفه متقابل تشکیل شده است:
۱- مهربانی نسبت به خود در برابر خود داوری
۲-  احساس بشردوستی در برابر انزوا
 ۳- توجه‌آگاهی در برابر همانندسازی افراطی


  مهربانی نسبت به خود، به مراقبت و درک خویشتن به جای انتقاد افراطی اشاره دارد. در این حالت، به جای حمله و سرزنش خود به خاطر نارسایی‌های شخصی، به خود دلگرمی می‌دهید (حتی اگر رفتار اشتباه شما غیر مولّد بوده و نیاز به تغییر داشته باشد). همچنین وقتی زندگی دچار تنش می‌شود، یک واکنش دلسوزانه این است که به جای کنترل یا رفع فوری مشکل، دست نگه دارید، تامل کنید و به خود آرامش دهید.
احساس بشردوستی در زمینه خود شفقتی به معنیِ تصدیق این مسئله است که انسان جائزالخطاست، شکست می‌خورد، اشتباه می‌کند و با چالش‌‌های جدی در زندگی روبروست. خود شفقتی، ذات معیوب بشر را به ذات مشترک بشری متصل می‌کند؛ از این رو، خصوصیات انسانی از یک منظر گسترده و فراگیر مورد بررسی قرار می‌گیرند.

توجه‌آگاهی در زمینه خود شفقتی، به آگاهی از تجربیات دردناک به شکل متعادل اشاره دارد؛ به طوری که نه افکار و عواطف دردناک را نادیده بگیریم و نه باعث تشدید آن شویم. برای آنکه نسبت به خود مهربانی و شفقت کنید، باید از درد و رنج شخصی خود آگاهی داشته باشید. در عین حال، باید بتوانید از فرو افتادن در ورطه‌ی آنچه که نف (۲۰۰۳) آن را «همانندسازی افراطی» می‌نامد جلوگیری کنید. این نوع طرز فکر، دایره‌ی تمرکز فرد را کوچک‌تر کرده و درباره مفاهیم خودارزشی بزرگ‌نمایی می‌کند.

مطالعات مختلف نشان داده‌اند که داشتن رفتار مهربانانه نسبت به خود در مواجهه با مشکلات شخصی، سلامت روانی  ، توانایی و تاب آوری را ارتقا می‌دهد. برای مثال، خود شفقتی بیشتر به سطح پایین‌تر افسردگی و اضطراب نسبت داده می‌شود (بارنارد و کاری، ۲۰۱۱). این نتایج در یک مطالعات دیگر هم  به تأیید رسیده است .

مطالعات همسو نیز نشان می‌دهند که خود شفقتی با حالات مثبت روانشناختی نظیر خوشبختی، خوش‎بینی، خردورزی، کنجکاوی و اکتشاف، ابتکار شخصی و هوش هیجانی ارتباط مستقیم دارند

صلاحيت پايدار تحت فشار

تاب آوری عبارتست از صلاحيت پايدار تحت فشار
تاب آوری درد را (فرآوری) ميکند و صدمات و نارسايی ها از طريق اين فرآيند به سرمايه و فرصتی برای رشد و توسعه درابعاد جديد بدل شد و چنانچه اين فرايند در حد بهينه کارآ وموثر نباشد شاهد انواع اختلال درمقابله وعملکرد خواهيم بود.
اين اختلالات در حوزه سلامت روانی و اجتماعی ميتواند شامل  : خشونت ، اعتياد به دخانيات ، مواد مخدر والکل، قانون شکنی و نابه سامانی در حوزه روابط فردی وغيره باشد .
تاب آوری ميتواند يک چالش ديالکتيک بين عوامل خطرساز وعوامل محافظ باشد.2

اين رويکرد ديالکتيکی به اين معناست که هيچکدام از عوامل موثر بر بهزيستی روانشناختی و سلامت پيروز دايمی و مطلق اين کارزار نيستند و سلامت روانی به مراقبت ومواظبت مستمر نيازمند است کما اينکه در حوزه سلامت جسمانی و يا سلامتی اجتماعی هم اوضاع به همين منوال است .

ادامه‌ی خواندن