مطالب تاب آوری بخش دوم

مطالب تاب آوری

بمنظور دسترسی بهتر علاقه مندان به مطالب و ترجمه های منتشر شده با موضوع تاب آوری در سایت میگنا  بخش دوم  از این مجموعه هم منتشر میگردد دانش پژوهان و دانشجویان علاقه مند به مطالب و پژوهش های  تاب آوری میتوانند با کلیک برروی متن مطالب را ملاحظه فرمایند .


تاب آوری تحول آفرین / زهرا نیازاده
تاب آوری و ارج نهادن بر طرح کلان زندگی

راههایی بر ای افزایش تاب آوری در روزهای سخت / سارا حق بین
اگر قرار است بحران داشته باشم بهتر است بحران خوبی باشد/ عفت حیدری

راه های افزایش تاب‌آوری در کودکان حین و بعد از طلاق/ سارا حق بین
موسیقی ، تاب آوری و نیک زیستی / محمدرضا مقدسی

تاب آوری و فرسودگی شغلی پرستاران ، پیراپزشکان و پزشکان / عفت حیدری
قدردانی و افزایش تاب آوری / سارا حق بین

تاب آوری خانواده / مهسا عبدالهی
افزایش تاب آوری خانواده / سارا حق بین

اگر قرار است بحران داشته باشم بهتر است بحران خوبی باشد

تاب آوری ناشنوایان نیازمند فرآیندهای چندگانه است / محمدرضامقدسی
تاب آوری پزشکان ، پرستاران و پیرا پزشکان

چگونه با افکار منفی مقابله کنیم/ سارا حق بین
ایجاد تاب آوری در برابر تروما / مهسا عبدالهی

داستان‌سُرایی، سلامت روان و افزایش تاب‌آوری / سارا حق بین
شش زمینه مرتبط با تاب آوری کودکان / محمدرضا مقدسی

مثبت بودن همیشه به معنای لبخند زدن و خوشحال به نظر رسیدن نیست/ سارا حق بین
تاب آوری کودکان با نیازهای ویژه از مسیر ورزش/شقایق هاشمی شکفته
تاب آوری پزشکان و پرستاران ، مسیر سپاسگزاری/عفت حیدری

تاب آوری بستر سلامت روانی مثبت است / نرگس زمانی
احساسات مثبتِ بیشتر نسبت به احساسات منفی، موجب توانایی و تاب آوری است

تاب آوری و روانشناسی مثبت گرا / محمدرضا مقدسی
نظریه تاب آوری شرم و شفقت به خود/ طاهره عزیزپور

فراز و فرود زندگی و افزایش تاب آوری / سارا حق بین
کوچینگ شناختی رفتاری ،انتخاب و دستیابی/ نرگس زمانی

تاب‌آوری عاطفی و روش‌های بهبود آن / سارا حق بین
تاب آوری پرستاران و پزشکان ، مسیر مهربانی وبخشش / عفت حیدری

تاب آوری پرستاران و پزشکان ، مسیر شفقت و مهربانی با خویش
تاب آوری پزشکان و پرستاران ، مسیر سپاسگزاری

تاب آوری اجتماعی ، توسعه و افزایش / سارا حق بین
تمرین هایی جهت ایجاد و افزایش تاب آوری، تمریناتی ساده برای بزرگسالان/ طاهره عزیزپور

کوچینگ شناختی رفتاری ، یادگیری مداوم یا موفقیت و شکست / نرگس زمانی
کوچینگ تاب آوری و پاسخ به پرسشی بنیادی / محمدرضامقدسی

افزایش تاب‌آوری در محل کار/ سارا حق بین
تاب آوری پزشکان و پرستاران ، شجاعت کامل نبودن/عفت حیدری

تاب آوری پزشکان و پرستاران ، مسیرکمال گرایی/عفت حیدری
کوچینگ شناختی رفتاری، از صدای منفعل به صدای فعال/ نرگس زمانی

چند بازی جهت افزایش تاب آوری برای کودکان دبستانی / طاهره عزیزپور
تاب آوری و عزت نفس در محیط کار/ مهسا عبدالهی

تعریف تاب آوری تحصیلی

مطهره حالوندی

می دانیم که تمام کشورها به سیستم های آموزشی قوی نیاز دارند که یادگیری علم، مهارت های زندگی و انسجام اجتماعی را ارتقا دهند. اما در این زمینه هم دشواری هایی مانند ویژگی های فردی، تجارب اولیه زندگی، شرایط زمینه ای متفاوت و عدم دسترسی به منابع و آموزش مناسب در اغلب نقاط جهان مشاهده می شود، که کودکان و نوجوانان را با ناملایتماتی رو به رو کرده و چالش هایی ایجاد می کند که میزان موفقیت را کاهش می دهد.

تعریف تاب آوری تحصیلی
تاب آوری تحصیلی به معنای دستیابی دانش آموزان به نتایج آموزشی خوب با وجود شرایط نامساعد و چالش ها از طریق تغییر رفتارهای موجود یا ایجاد رفتارهای جدید، مانند نظم، تمرین یا برنامه ریزی می باشد.

به عبارت دیگر، دانش آموزان مقاوم علیرغم وجود حوادث و شرایط استرس زا، سطح بالایی از انگیزه و پیشرفت را حفظ می کنند حتی اگر معرض خطر ضعف در مدرسه و در نهایت ترک تحصیل قرار گیرند. بنابراین نقش انگیزه ممکن است در تاب آوری تحصیلی محوری باشد.

مدارس و نهادهای آموزشی می توانند با راهکارهایی مانند برنامه ریزی استراتژیک و بهبود عملکرد در سطح مدارس به دانش آموزان آسیب پذیر و محروم کمک کنند تا به موفقیت برسند. ایجاد چنین شرایطی به دانش آموزان کمک می کند تا ثبات بیشتری پیدا کنند، تمرکز کنند و احساس بهتری نسبت به خود داشته باشند که همگی بر یادگیری و پیشرفت تحصیلی موثر خواهد بود.

مزایای بلندمدت دیگری نیز وجود دارد: برخی از فرایندها و روشهای مربوط به شکل گیری تاب آوری، به دانش آموزان امکان دسترسی به فرصتهایی را می دهد که قبلاً هرگز نداشته اند. به عنوان مثال، آموزش های مهارتی و کارآموزی با افزایش سطح تاب آوری در نوجوانان مزایای طولانی مدت شامل سلامت جسمی بهتر، افزایش امید به زندگی و سلامت روانی طولانی مدت برای آسیب پذیرترین رده سنی جامعه را فراهم می آورد.

تاب آوری اجتماعی

تاب آوری جامعه ، فجایع و بازسازی

مطهره خالوندی

تاب آوری اجتماعی به معنای توانایی اجتماع برای مقاومت در شرایط نامطلوب و دشوار و بهبود آن با بهره گرفتن از منابع موجود مانند انرژی، روابط، اقتصاد، حمل و نقل و غیره است.

تجربه زندگی پس از یک فاجعه قطعا حس رفاه و امنیت افراد آسیب دیده از آن را به چالش می کشد و باعث تخریب نسبی انسجام و ساختار جامعه می گردد.

هرچند این تجارب تا حدی شخصی هستند، اما از آنجا که عمیقا به حس امنیت و آرامش افراد ضربه میزنند درک و کنار آمدن با آنها دشوار خواهد بود. بنابراین، حمایت و پرورش جوامع آسیب دیده نیازمند پرورش مفهوم تاب آوری در میان افراد است.

در این صورت اجتماع می تواند پس از وقوع یک فاجع امکان سازگاری و رشد مجدد بیابد. جوامع تاب آور می توانند پیامدهای فاجعه را به حداقل رسانده و ساده تر به زندگی عادی بازگردند. اجتماع مقاوم با کنار هم ایستادن و غلبه بر مشکلات می تواند خود را به لحاظ ساختاری و اقتصادی بازسازی کند.

تاب آوری اجتماعی ماحصل شبکه بهم پیوسته سیستم هایی است که مستقیماً بر جامعه بشری در سطح اجتماعات مردمی تأثیر می گذارند، از جمله محیط های اقتصادی-اجتماعی و زیست محیطی. یک اجتماع در صورتی تاب آور است که اعضای اجتماع با یکدیگر در تعامل بوده و با هم کار کنند، به طوری که حتی در شرایط استرس زا قادر به ارائه عملکرد درست و حفظ سیستم های حیاتی باشند و با تغییرات در محیط فیزیکی، اجتماعی یا اقتصادی سازگار شوند.

هرچند تاب آوری افراد، خانواده ها یا سازمان های خاص از مولفه های اصلی تاب آوری اجتماعی هستند، اما به طور کلی جامعه تاب آور فراتر از مجموع اجزای آن است.

 به این معنی که یک سیستم تاب آور مجموه ای کامل، پیچیده و بهم پیوسته است که شامل پیوندهایی ورای روابط ساده علت و معلولی است. درک، اندازه گیری و ارزیابی تاب آوری اجتماعی نیازمند آگاهی دقیق از پیوندها و روابط بین واحدهای مختلف حکمرانی و سیستم های گوناگونی است که به طور مستقیم و غیرمستقیم بر جوامع تأثیر می گذارند.

اصول تاب آوری اجتماعی

بهبود و ارتقا تاب آوری اجتماعی در برابر حوادث و فجایعی مانند بلایای طبیعی، جنگ و بیماری های همه گیر نیازمند بررسی های فراوان و برنامه ریزی ویژه برای هر نهاد اجتماعی است. اما به طور کلی میتوان پنج اصل زیر را متذکر شد:

  1. داشتن یک رویکرد سیستمی:

درک یک سیستم به شکل کامل، از جمله جنبه های فیزیکی، زیست محیطی ، اجتماعی و اقتصادی، برای تعریف اقدامات موثر و متناسب در قبال جامعه به منظور محافظت و پشتیبانی مورد نیاز است. رویکرد سیستمی به این معنی است که سیستم به عنوان یک کل مورد مطالعه قرار می گیرد و سیستم های کوچکت، مناطق و فرایندهای مختلف درون سیستمی بررسی می شوند. از آنجا که سیستم ها ممکن است عظیم و پیچیده باشند، می توان مدل های ساده ای را ایجاد کرد که می تواند با استفاده از روش ها و تکنیک های تاب آوری در زمینه تفکر سیستم، به شناسایی عناصر و پیوندهای کلیدی کمک کند.

  • توجه به مسائلی که احتمالا در طراحی لحاظ نشده اند:

درک ریسک وقایعی با احتمال کم اما پیامدهای بزرگ اغلب با خطر “عینی” محاسبه شده در تجزیه و تحلیل های مهندسی یا اقتصادی متفاوت است. رویکرد تاب آوری کل طیف احتمالی حوادث را بالاتر وکمتر از آستانه مقاومت و نیز آستانه بازیابی  در نظر می گیرد و به این شکل توانایی نسبی برای پذیرش و بهبود آسانتر را فراهم میکند.

  • آماده سازی و تعبیه زیر ساخت ها بر اساس اصل فعال ماندن:

طراحی سیستم ها باید به گونه ای باشد که نشان دهد عواقب خرابی فاجعه بار نیست بلکه قابل کنترل است. اطمینان از عملکرد یک سیستم در حوادث شدید این واقعیت را تأیید می کند که امکان خرابی به طور کلی قابل حذف نیست و در تفکر تاب آوری معمول است. در چارچوب حوادث شدید ، فعال ماندن سیستم ها در راستای تاب آوری به این معناست که زیرساخت های مهم در حال فعالیت باقی بمانند چرا که اگر زیرساخت های مهم آسیب ببیند، مدیریت اضطراری دشوارتر و بهبودی کندتر خواهد شد و تأثیرات ممکن است به مناطق غیر آسیب دیده نیز گسترش یابد.

  • افزایش ظرفیت بازیابی با در نظر داشتن سرمایه های اجتماعی و مالی:

تأثیر طولانی مدت یک رویداد تا حدی به زمان بهبودی بستگی دارد که به نوبه خود به ظرفیت بازیابی وابسته است. ظرفیت بازیابی اغلب به سطح کلی اقتصادی و اجتماعی جامعه مربوط می شود و به ویژگی های سیستم اشاره دارد که بر سهولت بازیابی سیستم تأثیر می گذارد. بنابراین ظرفیت بازیابی تابعی از سرمایه اجتماعی (توانایی فردی افراد برای بازیابی)، سرمایه نهادی (توانایی سازماندهی تعمیر و بازسازی) و سرمایه اقتصادی (توانایی تأمین مالی تعمیر و بازسازی) است. بنابراین افزایش ظرفیت بازیابی ارتباط نزدیکی با سطح توسعه اقتصادی-اجتماعی دارد و از این رو اقدامات معمولاً برای مقابله با حوادث مشخص نیستند. کاهش فقر، بهبود سلامت و آموزش مناسب در حوزه تاب آوری از اهداف توسعه پایدار است که همچنین توانایی بهبودی جامعه را افزایش می دهد.

  • افزایش سطح تاب آوری با توجه به وقایع آینده:

انعطاف پذیری، توانایی یادگیری، توانایی سازگاری و تمایل به تغییر در صورت لزوم برای مقابله با تغییرات تدریجی اما نامشخص بسیار مهم است. درک این نکته مهم است که انعطاف پذیری فعلی یک سیستم ممکن است به دلیل تحولات تدریجی ژئو فیزیکی مانند تغییر آب و هوا و تحولات اقتصادی – اجتماعی مانند مهاجرت ، درگیری ها ، شهرنشینی و رشد اقتصادی از بین رفته باشد. این امر ممکن است نیازمند سازگاری یا تحول شود تا بتوان با شرایط بحرانی آینده کنار آمد. به منظور ارتقا ظرفیت سازگاری و نیز تاب آوری، ممکن است اجتماع مجبور به تغییر فرهنگ و نحوه سازماندهی خود شود تا توانایی خود را برای یادگیری از تجربیات قبلی، تغییر و بهبود خود افزایش دهند.

با در نظر گرفتن پنج اصل فوق می توان طرح مناسبی برای ارتقا تاب آوری در جوامع ارائه کرد تا افراد حاضر در این جوامع بتوانند در صورت مواجهه با شرایط دشوار محیطی مقاومت مناسبی نشان داده و روند بهبود و بازگشت به زندگی عادی را سریعتر طی نمایند.