اثربخشي آموزش تاب آوري بر كاهش احساس غربت دانشجويان دختر

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش مبتني بر تاب آوري در كاهش احساس غربت دانشجويان جديدالورود خوابگاهي انجام شد. جامعه آماري پژوهش كليه دختران جديدالورود خوابگاهي رشته هاي مختلف تحصيلي دوره كارشناسي دانشگاه رازي كرمانشاه در سال تحصيلي ۹۶- ۹۵ بود. براي انجام اين پژوهش با روش نمونه گيري در دسترس وسپس جهت جايگزيني آزمودني ها دردوگروه از روش نمونه گيري تصادفي ساده استفاده شد. دراين پژوهش ازپرسشنامه تاب آوري كانروديويدسون واحساس غربت فن فليت استفاده شد. كه ازاين ميان ۳۰ نفر از دانشجويان كه نمره بالاتر از ميانگين در آزمون احساس غربت كسب كرده بودند انتخاب شدند و به صورت تصادفي دردوگروه آزمايش وكنترل قرار گرفتند. براي گروه آزمايش ۱۲ جلسه گروهي آموزش مهارت هاي تاب آوري اجرا و بعد از مداخله براي هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. طرح پژوهش آزمايشي و براي تحليل داده ها از روش آماري كوواريانس استفاده شد.

نتايج پژوهش نشان داد كه آموزش تاب آوري به طورمعناداري ودرسطح ۰۰۱/۰ P<موجب كاهش احساس غربت دانشجويان درگروه آزمايش شده است درحالي كه چنين تغييري در آزمودني هاي گروه كنترل مشاهده نشد. بنابراين مي توان گفت آموزش تاب آوري در كاهش احساس غربت دانشجويان موثر است.

اثربخشي آموزش تاب آوري بر كاهش احساس غربت دانشجويان دختر