رابطه تاب آوري و خود کارآمدي با انگیزه ورزشی در دختران قایقران نخبه کشور

هدف پژوهش: هدف این تحقیق بررسی رابطه تاب آوري و خودکارآمدي با انگیزه ورزشی در دختران قایقران نخبه کشور بود.

روش پژوهش: ۵۵ دختر قایقران نخبه تیمهاي ملی بزرگسال، در اردوهاي انتخابی سال ۱۳۹۵ به عنوان نمونه در دسترس انتخاب شد. از سیاهه انگیزه ورزشی مارکلند و هاردي ( ۱۹۹۳ )، مقیاس تاب آوري کانر-دیویدسون ( ۲۰۰۳ )، مقیاس خودکارآمدي عمومی شرر
۱۹۸۲ )، به عنوان ابزار استفاده شد. داده ها به وسیله آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی ساده مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت.

( تابآوري و خودکارآمدي ،(p<0/ خودکارآمدي با انگیزه ورزشی ۰۰۱ ،(p<0/)

یافته ها: بین تاب آوري با انگیزه ورزشی ( ۰۰۷ دختران نخبه قایقران، رابطه مثبت و معناداري وجود داشت، به عبارت دیگر، با بالا رفتن هرکدام از عوامل، متغیر مرتبط نیز ،(p<0/001) به همان میزان افزایش پیدا می کند. نتایج رگرسیون خطی نشان داد بین تاب آوري و خودکارآمدي با انگیزه ورزشی رابطه چندگانه ۰= انگیزه ورزشی، از روي / ۷+(تاب آوري) ۱۵ / ۱۸ +(خودکارآمدي) ۱ / و می توان با استفاده از معادله ۷ (p<0/ معناداري وجود دارد ( ۰۰۱ تاب آوري و خودکارآمدي، میزان انگیزه ورزشی دختران نخبه قایقران را پیش بینی کرد.

نتیجه گیري: مربیان با استفاده از دانش روانشناسی ورزشی و یافته هاي آن، مهارتهاي روانی ورزشکاران زن رشته قایقرانی به ویژه تاب آوري، خودکارآمدي و درنتیجه انگیزه ورزشی را با برگزاري کارگاهها و یا استفاده از روان شناسان ورزشی ارتقاء دهند.

رابطه تاب آوري و خود کارآمدي با انگیزه ورزشی در دختران قایقران نخبه کشور

بررسي بسته آموزشي آگاهي افزايي تغييرات بلوغ بر تاب آوري و تحمل پريشاني نوجوانان دختر

آگاهي از تغييرات جسماني و روان شناختي بلوغ باعث مي شود كه دختران نوجوان با مشكلات و چالش هاي روان شناختي ناشي از اين دوره آشنا بشوند. مطالعه حاضر با هدف تعيين اثربخشي آگاهي افزايي تغييرات بلوغ بر تاب آوري و تحمل پريشاني نوجوانان دختر انجام شد.

روش كار:اين مطالعه از نوع نيمه تجربي و با طرح پيش آزمون-پسآزمون همراه با گروه كنترل بود. جامعه آماري در اين مطالعه دانش آموزان دختر متوسطه اول، منطقه ۱۵ آموزشي شهر تهران در سال ۱۳۹۶ بودند. ۳۰ نفر دانش آموز دختر به عنوان نمونه  انتخاب شدند و به صورت نمونه گيري در دسترس و داوطلبانه انتخاب شدند، سپس به دو گروه آزمايش و كنترل به طور تصادفي تقسيم شدند. گروه آزمايش به مدت ۱۰ جلسه ۷۵ دقيقه اي مداخله آگاهي افزايي تغييرات بلوغ را آموزش ديدند. سپس از هر دو گروه آزمون و كنترل پس آزمون گرفته شد. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه هاي تاب آوري كانر و ديويدسون (CD-RISC) و تحمل پريشاني سيمونز و گاهر (DTS) استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون تحليل كواريانس چندمتغيري استفاده شد و داده ها با نرم افزار SPSS تحليل شدند.

يافته ها: بررسي هاي آماري نشان داد كه نتايج پژوهش، تفاوت معناداري بين نمرات تاب آوري در پيش آزمون (۰۴/۱۶ ± ۰۰/۶۷) و پس آزمون (۰۵/۱۴ ± ۹۸/۹۱) در گروه آزمايش نشان داده شد (۰۰۱/۰ = P). همچنين، تفاوت معناداري در نمرات تحمل پريشاني در پيش آزمون (۸۳/۸ ± ۴۰/۳۹) و پس آزمون (۴۲/۱۰±۹۳/۵۴) در نوجوانان دختر پس از آموزش آگاهي افزايي تغييرات بلوغ در گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل به طور معني داري وجود دارد (۰۰۰۱/۰ = P).

نتيجه گيري: بنابرنتايج اين مطالعه آگاهي افزايي تغييرات بلوغ مي تواند شيوه مناسبي براي افزايش تاب آوري و تحمل پريشاني نوجوانان دختر باشد. مربيان بهداشت در مدارس از اين رويكرد مي توانند به درك صحيح تر و واقع بينانه تر دختران از تغييرات روان شناختي و جسماني دوره بلوغ كمك كنند.

بررسی بسته آموزشی آگاهی افزایی تغییرات بلوغ بر تاب‌آوری و تحمل پریشانی نوجوانان دختر

سبک هاي فرزند پروري، کمال گرايي و تاب آوري در دختران

اين پژوهش با هدف تعيين رابطه سبک هاي فرزند پروري و کمال گرايي با تاب آوري دختران به روش توصيفي همبستگي اجرا شد. براي جمع آوري داده هاي مورد نياز، ۳۵۱ دانش آموزان دختر دبيرستان هاي شهر رشت که در سال ۱۳۹۵ – ۱۳۹۴ به روش نمونه گيري خوشه اي انتخاب و به پرسشنامه هاي تاب آوري، مقياس کمال گرايي و پرسشنامه اقتدار والديني پاسخ دادند. نتايج پژوهش نشان داد بين سبک هاي فرزند پروري سهل گيرانه، سبک مستبدانه و سبک مقتدرانه با تاب آوري، رابطه معناداري وجود دارد همچنين بين کمال گرايي و تاب آوري ضريب همبستگي مثبت معناداري مشاهده شد. بررسي رگرسيون چندگانه نشان داد که ابعاد کمال گرايي هدفمندي، نياز به تائيد، عالي بودن، نشخوار فکري و سبک فرزند پروري به طور توام، ۰٫۲۴ تغيير واريانس تاب آوري را تبيين مي کنند و ساير خرده مولفه هاي کمال گرايي و ساير سبک هاي فرزند پروري نقش معني داري در تبيين واريانس تاب آوري نداشته اند.

سبک هاي فرزند پروري، کمال گرايي و تاب آوري در دختران

 

تاثير آموزش خود دلگرم سازي بر تاب آوري و مثلث روان شناختي دختران داراي والدين معتاد

آموزش دلگرم سازي يکي از انواع آموزش هاي خانواده است که بر اساس روان شناسي فردي بنا شده است. اين پژوهش باهدف اثربخشي آموزش خود دلگرم سازي بر تاب آوري و مثلث شناختي دختران ۱۴ تا ۲۰ ساله داراي والدين معتاد، صورت گرفت. پژوهش حاضر، نيمه آزمايشي و در قالب پيش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. شرکت کنندگان تعداد ۳۰ نفر بودند که از ميان کليه دختران ۱۴ تا ۲۰ ساله داراي والدين معتاد ساکن شهرستان ورامين انتخاب شدند و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و کنترل قرار گرفتند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه تاب آوري (کانر و ديويدسون) و پرسشنامه مثلث شناختي (گرينينگ و همکاران) بودند.

يافته هاي به دست آمده از آزمون تحليل کواريانس نشان داد که آموزش خود دلگرم سازي، تفاوت معني داري را در تاب آوري و مثلث شناختي بين دو گروه موردمطالعه نشان داد. آموزش خود دلگرم سازي به عنوان يک مهارت، موجب افزايش تاب آوري و بهبود و کاهش نگرش هاي منفي دختران داراي والدين معتاد نسبت به خود، دنيا /ديگران و آينده (مولفه هاي مثلث شناختي) شد.

تاثير آموزش خود دلگرم سازي بر تاب آوري و مثلث روان شناختي دختران داراي والدين معتاد

 

تأثیر برنامه آموزش تاب آوری بر ارزیابی های شناختی، مقابله و هیجان ها

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی برنامة آموزش تاب‌آوری بر ارزیابی‌های شناختی، مقابلة فعال و هیجان‌های مثبت و منفی گروهی از دانش‌آموزان دختر انجام شد. در این پژوهش تجربی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه کنترل و همراه با پیگیری، ۳۲ دانش‌آموز دختر ۱۲ساله در دو گروه آزمایش و کنترل قبل و بعد از آموزش به نسخة تجدیدنظرشدة سنجش ارزیابی تنیدگی (رویلی، رویش، جاریکا و واگن، ۲۰۰۵)،مقیاس مقابلة فعال (گرین‌گلس، شوارزر، جاکوبیک، فیکسنبام و تابرت، ۱۹۹۹) ونسخة تجدیدنظرشدة مقیاس هیجان‌های متمایز (فردریکسون، تاگادی، واگ و لارکین، ۲۰۰۳) پاسخ دادند. در ۱۰ جلسه یک‌ساعته برنامة آموزش تاب‌آوری روانی به شیوة گروهی برای گروه آزمایش اجرا شد. نتایج روش‌های آماری تحلیل کوواریانس تک‌متغیری و چندمتغیری نشان داد که در کوتاه‌مدت و بلندمدت برنامة آموزش تاب‌آوری در افزایش ارزیابی‌های شناختی سازشی، راهبرد مقابلة فعال و هیجان‌های مثبت و در کاهش ارزیابی شناختی مبتنی بر تهدید و هیجان‌های منفی دانش‌آموزان دختر مؤثر بود. درمجموع، نتایج این بررسی نشان می‌دهد که برنامة آموزش تاب‌آوری از طریق تقویت راهبردهای تفکر مثبت، راهبردهای سازشی مدیریت هیجان و همچنین غنی‌سازی مهارت‌های رابطة بین‌فردی، در تحقق ایدة ایمن‌سازی روانی فراگیران به طور تجربی مؤثر است.

تأثیر برنامه آموزش تاب آوری بر ارزیابی های شناختی، مقابله و هیجان ها
 

اثربخشي آموزش تاب آوري بر كاهش احساس غربت دانشجويان دختر

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش مبتني بر تاب آوري در كاهش احساس غربت دانشجويان جديدالورود خوابگاهي انجام شد. جامعه آماري پژوهش كليه دختران جديدالورود خوابگاهي رشته هاي مختلف تحصيلي دوره كارشناسي دانشگاه رازي كرمانشاه در سال تحصيلي ۹۶- ۹۵ بود. براي انجام اين پژوهش با روش نمونه گيري در دسترس وسپس جهت جايگزيني آزمودني ها دردوگروه از روش نمونه گيري تصادفي ساده استفاده شد. دراين پژوهش ازپرسشنامه تاب آوري كانروديويدسون واحساس غربت فن فليت استفاده شد. كه ازاين ميان ۳۰ نفر از دانشجويان كه نمره بالاتر از ميانگين در آزمون احساس غربت كسب كرده بودند انتخاب شدند و به صورت تصادفي دردوگروه آزمايش وكنترل قرار گرفتند. براي گروه آزمايش ۱۲ جلسه گروهي آموزش مهارت هاي تاب آوري اجرا و بعد از مداخله براي هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. طرح پژوهش آزمايشي و براي تحليل داده ها از روش آماري كوواريانس استفاده شد.

نتايج پژوهش نشان داد كه آموزش تاب آوري به طورمعناداري ودرسطح ۰۰۱/۰ P<موجب كاهش احساس غربت دانشجويان درگروه آزمايش شده است درحالي كه چنين تغييري در آزمودني هاي گروه كنترل مشاهده نشد. بنابراين مي توان گفت آموزش تاب آوري در كاهش احساس غربت دانشجويان موثر است.

اثربخشي آموزش تاب آوري بر كاهش احساس غربت دانشجويان دختر

 

اثربخشی آموزش تاب آوری بر کاهش احساس تنهایی و اضطراب دانش آموزان دختر دبیرستان

هدف حاضر بررسی اثربخشی آموزش تاب­ آوری بر کاهش احساس تنهایی و اضطراب، دانش آموزان دختر دبیرستانی بود.
روش: پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی است که در آن از طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعه پژوهش کلیه دانش آموزان دختر دبیرستان شهر الشترکه در سال ۹۵ مشغول تحصیل بودند. به منظور انتخاب نمونه از بین دانش آموزانی که نمرات آنها در ترکیب متغیرهای وابسته بیش از یک انحراف استاندارد بالاتر از متوسط بود ۳۰ نفر به صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه ۱۵ نفره تقسیم شدند. در نهایت به صورت تصادف یکی از گروه­ها به عنوان گروه آزمایش و گروه دیگر به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شد. و گروه آزمایش۱۲ جلسه برنامه آموزش تاب­ آوری را دریافت کردند، در حالی که به گروه کنترل هیچ­گونه آموزشی ارائه نشد. هر دو گروه پرسشنامه احساس تنهایی و اضطراب را قبل و بعد از مداخله تکمیل کردند.
یافته‌ها: داده­ های پژوهش با استفاده از تحلیل واریانس چند متغیره (مانوا) و تک متغیره (آنوا) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که میزان احساس تنهایی و اضطراب گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل کاهش یافت.
نتیجه‌گیری: نتایج  تحقیق کاهش سطح تنهایی و اضطراب دانشجویان را بدنبال آموزش تاب­ آوری نشان می­دهد. بر اساس نتایج پژوهش پیشنهاد می­شود به منظور کاهش احساس تنهایی و اضطراب دانش آموزان از مداخله آموزش تاب آوری بهره گرفته شود.

اثربخشی آموزش تاب آوری بر کاهش احساس تنهایی و اضطراب دانش آموزان دختر دبیرستان

 

مقايسه ي الگوي فعاليت سيستم هاي مغزي رفتاري، تاب آوري و شيوه هاي حل مساله در دختران فراري و بهنجار

پديده ي فرار دختران از خانه علل مختلفي دارد . هدف پژوهش حاضر، مقايسه ي سيستم هاي مغزي رفتاري، تاب آوري و توانايي حل مســاله در دختران فراري و بهنجار اســت.
روش: پژوهش حاضر يك پژوهش علي- مقايســه اي اســت و جامعه ي آماري آن را تمامــي دختران فراري مراكز اورژانس اجتماعي بهزيســتي استان گيلان تشــكيل مي دهند. از ميان اين دختران، ۴۰ نفر داوطلبانه با روش نمونه گيري در دســترس انتخاب شــدند. گروه بهنجار نيز ۴۰ نفر بودند كه از ميان دختران دبيرستاني و همچنين دختران مجامع عمومي شهر تالش به شيوه ي تصادفي انتخاب شده بودند. هر دو گروه به پرسش نامه هاي سيستم هاي مغزي- رفتاري كارور- وايت، تاب آوري كانر- ديويدسون و حل مساله ي اجتماعي تجديدنظرشده پاسخ دادند. داده ها با استفاده از روش تحليل واريانس چندمتغيري (MANOVA) آزمون t دو گروه مستقل تجزيه و تحليل شد.
يافته ها: تجزيه و تحليل داده ها نشان داد كه فعاليت سيستم فعال ساز رفتاري دختران فراري شديدتر و سيستم بازداري رفتاري آنها ضعيف تر از گروه بهنجار اســت. همچنين دختران فراري بيشتر از دختران عادي از سبك جهت گيري منفي به حل مســاله ، سبك تكانشي/ بي احتياط و سبك اجتنابي استفاده مي كنند و كمتر از آنها از سبك هاي جهت گيري مثبت به حل مساله و حل مساله ي منطقي بهره مي برند. نمرات تاب آوري دختران فراري نيز كمتر از دختران عادي است.
نتيجه گيري: با شناسايي علل موثر بر فرار دختران، مي توان دختران در معرض خطر را شناسايي كرد و در سطح فردي و خانوادگي آموزش هاي لازم را به انان ارائه داد و به اين وسيله مانع فرار آنها از خانه و پيامدهاي فردي و اجتماعي آن شد

 

مقايسه ي الگوي فعاليت سيستم هاي مغزي رفتاري، تاب آوري و شيوه هاي حل مساله در دختران فراري و بهنجار

تاب آوری دختران نوجوان

بررسی تاثیر آموزش خانواده بر تاب آوری دختران نوجوان

علی پولادی ریشهری ، مریم رضایی ، شاهین افشارپور ، حبیب پاسالار زازه

مقدمه: يكي از اهداف و وظايف مهم آموزش و پرورش ايجاد زمينه ­ای براي رشد همه جانبه فرد و تربيت انسان­ هاي سالم، كارآمد و مسئول براي ايفاي نقش در زندگي فردي و اجتماعي است. از آنجايي كه دانش آموزان به عنوان ركن اساسي نظام آموزشي كشور، در دستيابي به اهداف نظام آموزشي نقش و جايگاه ويژه­ اي دارند، توجه به اين قشر از جامعه از لحاظ آموزشي، تربيتي، باروري و شكوفايي هر چه بيشتر نظام آموزشي و تربيتي جامعه را موجب مي­گردد. با اين وجود از كل دانش آموزاني كه وارد سيستم آموزش و پرورش مي ­شوند، تعداد كمي مي­ توانند استعدادهاي خود را شكوفا نموده، و بر مشکلات زندگی و شرایط چالش بر­انگیز تحصیلی غلبه نمایند، و به اصطلاح عملكرد تحصيلي خوبي از خود نشان دهند (آهرن و نوریس،۲۰۱۰). شواهد پژوهشی تاکید کرده اند که دانش آموزان در طول تحصیل با انبوهی از تنیدگی ­ها مواجه می­شوند و تجربه نقش دانش آموزی، زمینه مواجهه با طیف وسیعی از تجارب تحصیلی تنیدگی زا را برای گروه­های مختلف دانش آموزی به همراه می­ آورد (بروگهام، زیل، مندوزا و میلر،۲۰۰۹). موفقیت افرادی که با توجه به دوران کودکی پرخطر، انتظار می­رفت به افرادی نابهنجار بدل شوند، موجب شد تا توجه پژوهشگران به ويژگی ­ها، شرايط و موقعیت ­هايی معطوف شود که پیامد­های منفی پرورش در شرايط نامطلوب را تغییر می­دهند. در همین راستا، لوتار (۲۰۰۶) به فرآيندی اشاره کرد که افراد را قادر می ­سازد بر عوامل تنیدگی­ زای زندگی خويش غلبه داشته باشند. وی اين فرآيند را تاب آوری نامید. مفهوم تاب آوری از علوم طبیعی وارد ادبیات روان شناسی شده است (میلرو همکاران ،۲۰۱۰). تاب آوری به ظرفیت بازگشت از چالش­ های اجتماعی، مالی و يا احساسی به تعادل مجدد اطلاق شده و بیانگر توانايی فرد جهت سازش يافتگی مجدد در برابر غم، ضربه، شرايط نامطلوب و عوامل تنیدگی­ زای زندگی است. به عبارت ديگر، تاب آوری سازگاری مثبت در واکنش به شرايط نامطلوب است. تاب آوری به معنای مقاومت فعل پذير در برابر آسیب ­ها يا شرايط تهديدکننده نیست، بلکه فرد تاب آور مشارکت کننده فعال و سازنده محیط پیرامونی خود ­می­ باشد (رزنیک،۲۰۱۰).پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش خانواده بر تاب آوری دختران نوجوان انجام گرفته است.

روش: این پژوهش از نوع آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دختران سنین نوجوان شهرستان بوشهر می باشد. از جامعه مورد نظر با استفاده از روش نمونه گیری چند مرحله ای تعداد ۷۰ نفر انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و گواه به صورت تصادفی قرار گرفتند. ابزار جمع آوری اطلاعات این پژوهش پرسشنامه تاب آوری کونر و دیدیدسون(۲۰۰۳) است.

نتایج این پژوهش نشان داد که میانگین نمرات آزمودنی هایی که والدین آنها آموزش خانواده دیده بودند در پس آزمون به طور معنی داری بیشتر از میانگین تاب آوری دانش آموزانی بود که والدین آن ها آموزش ندیده بودند.

منبع : www.iranachildpsy.ir

بررسی اثربخشی روایت درمانی گروهی بر سازگاری با طلاق والدین، تاب آوری و مشکلات رفتاری- هیجانی دختران والدین مطلقه دوره ابتدایی شهر اصفهان

هدف: بررسی اثربخشی روایت درمانی گروهی بر سازگاری با طلاق والدین، تاب آوری و مشکلات رفتاری ـ هیجانی دختران والدین مطلقه دوره ابتدایی شهر اصفهان بود.

روش: این پژوهش به روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون ـ پس آزمون با گروه کنترل اجرا گردید. جامعه آماری شامل کلیه دختران ۷ تا ۱۲ ساله والدین مطلقه شهر اصفهان بود که در مدارس ابتدایی دخترانه مشغول به تحصیل بودند. ۲۴ نفر از دختران طلاق واجد ملاک های ورود به پژوهش، به شیوه در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. ابزارها شامل پرسشنامه های سازگاری با طلاق والدین، تاب آوری و مقیاس مشکلات رفتاری- هیجانی بود. آزمودنی های گروه آزمایش به مدت نه جلسه ۹۰ دقیقه ای(به صورت هفتگی) تحت روایت درمانی گروهی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس مورد بررسی قرار گرفتند.

یافته ها: نتایج نشان داد روایت درمانی بر سازگاری با طلاق والدین، تاب آوری و مشکلات رفتاری ـ هیجانی کودکان به صورت معناداری اثرگذار بود (۰۵/۰>P).

نتیجه گیری: روایت درمانی گروهی رویکرد مؤثری است که می تواند احساسات و باورهای منفی کودکان نسبت به طلاق والدین شان و مشکلات رفتاری ـ هیجانی آنها را کاهش دهد و همچنین می تواند احساسات و نگرش های مثبت نسبت به والدین و تاب آوری را در آنها افزایش دهد و در نهایت منجر به افزایش سازگاری آنها با طلاق والدین شود.

 

بررسی اثربخشی روایت درمانی گروهی بر سازگاری با طلاق والدین، تاب آوری و مشکلات رفتاری- هیجانی دختران والدین مطلقه دوره ابتدایی شهر اصفهان

 

resiliency iran 3

رابطه ویژگی‌های شخصیتی مدل آیزنک و تاب‌آوری با نگرش به خودکشی در بین دانش‌آموزان دختر

پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه ویژگی­های شخصیتی مدل آیزنک و تاب­آوری با نگرش به خودکشی در بین دانش­آموزان دختر انجام گرفت. برای انجام پژوهش از بین کلیه دانش­آموزان دختر متوسطه شهر کرمانشاه با روش نمونه­ گیری خوشه­ای، نمونه­ای به حجم ۲۵۰ نفر انتخاب گردید. پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود که برای تحلیل داده­ها از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام استفاده شد. برای گردآوری داده­ها از پرسشنامه­های ویژگی­های شخصیتی آیزنک، تاب­آوری کانر و دیویدسون و نگرش به خودکشی استفاده شد.

نتایج پژوهش نشان داد که بین ویژگی­های شخصیتی روان­آزردگی و سایکوتیک با نگرش به خودکشی دارای همبستگی مثبت و معنادار بود، اما برون­گرایی  با نگرش به خودکشی همبستگی منفی داشت. همچنین نتایج پژوهش بیانگر آن بود که تاب­آوری با نگرش به خودکشی همبستگی منفی دارد. باتوجه به نتایج پژوهش می­توان نتیجه گرفت که شخصیت یک سازه مرتبط با خودکشی است

رابطه ویژگی های شخصیتی مدل آیزنک و تاب آوری با نگرش به خودکشی

home of resiliency 12

اثر بخشی” آموزش گروهی آگاهی افزایی از سندرم پیش از قاعدگی” بر تاب آوری در برابر استرس و کیفیت زندگی دانش آموزان دختر دبیرستانی

سندرم پیش از قاعدگی می ‌ تواند بر کیفیت زندگی و تاب ‌ آوری در برابر استرس نوجوانان تأثیر گذارد . لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش گروهی آگاهی افزایی از سندرم پیش از قاعدگی بر تاب ‌ آوری در برابر استرس و کیفیت زندگی دانش آموزان دختر دبیرستانی انجام شد .

روش کار : این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش ‌ آزمون – پس ‌ آزمون دو گروهی بود . دانش آموزان دختر پایه دوم دبیرستانهای تهران در سال تحصیلی ۱۳۹۲-۹۳ با نمونه ‌ گیری خوشه ‌ ای از مناطق ۲۰ گانه آموزش و پرورش، دو دبیرستان و از هر دبیرستان یک کلاس انتخاب شدند . به ‌ طور تصادفی، از یک کلاس ۱۵ نفر به گروه کنترل و از کلاس دیگر ۱۵ نفر به گروه آزمون اختصاص یافتند . مداخله طی ۱۰ جلسه صورت گرفت . داده ‌ ها در ابتدا و دوماه پس از پایان جلسات گردآوری شد . ابزار پژوهش، مشخصات جمعیت شناختی، پرسشنامه تشخیصی اختلال پیش از قاعدگی، مقیاس تاب ‌ آوری ( Connor-Davidson resilience scale ) ، پرسشنامه زمینه ‌ یابی سلامت فرم کوتاه ( SF-36 ) بود . تحلیل داده ‌ ها با آزمون تی، تی – زوجی و من – ویتنی با اطمینان ۹۵% توسط نرم ‌ افزار SPSS/16 انجام شد .

یافته ­ ها : مشخصات فردی دو گروه کنترل و آزمون تفاوت معنی ‌ داری نداشت (۰۵/۰ > P ). در بدو ورود، میانگین نمرات اختلال پیش از قاعدگی، مقیاس تاب ‌ آوری و کیفیت زندگی دو گروه مشابه بودند (۰۵/۰ > P ). اما در مرحله دوم اندازه ‌ گیری، تنها در گروه آزمون، ارتقای واضحی در میانگین نمرات اختلال پیش از قاعدگی (۰۰۱/۰> P ) ، تاب ‌ آوری (۰۱/۰> P ) ، و کیفیت زندگی (۰۱/۰> P ) دیده شد .

نتیجه نهایی : آموزش می ‌ تواند سبب بهبود نشانگان اختلال پیش از قاعدگی، تاب ‌ آوری در برابر استرس و کیفیت زندگی نوجوانان شود .

آگاهی افزایی ازسندرم پیش از قاعدگی