اثربخشی امیددرمانی به شیوه گروهی بر تاب آوری و شادکامی دانش آموزان دختر

هدف این پژوهش اثربخشی امیددرمانی به شیوه گروهی بر تاب آوری و شادکامی دانش آموزان دختر بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل برابر اجرا شد. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دانش آموزان دختر در مقطع دبیرستان شهرستان قوچان که مشغول به تحصیل در سال ۱۳۹۲-۹۳ ارجاع داده شده اند، تشکیل می دهد. به منظور انتخاب نمونه از ۲۱ دبیرستان دخترانه موجود در شهرستان قوچان یک دبیرستان به صورت تصادفی انتخاب شد و از کسانی که مایل به شرکت در این طرح پژوهشی بودند دعوت به همکاری شد تا در این طرح پژوهشی ثبت نام نمایند. در نهایت تعداد ۴۵ نفر در دو گروه آزمایشی (هر گروه ۱۵ نفر) و ۱ گروه کنترل (به تعداد ۱۵ نفر) مورد بررسی قرار گرفتند. سپس جلسات آموزشی برای افراد گروه آزمایش به صورت گروهی ۸ جلسه یک ساعته بر طبق پروتکل اسنایدر (۲۰۰۲) اجرا گردید و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. ابزار اندازه گیری پژوهش، پرسشنامه کونور و دیویدسون (۲۰۰۳) و پرسشنامه شادکامی آکسفورد در گروه آزمایش اجرا گردید. برای تجزیه تحلیل داده های جمع آوری شده علاوه بر آمار توصیفی از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری (مانکوا) استفاده گردید.

نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که تفاوت نمره های پیش آزمون- پس آزمون دو گروه برای متغیر تاب آوری و شادکامی دانش آموزان دختر معنادار است.

این مطالعه نشان می دهد که امیددرمانی به شیوه گروهی بر تاب آوری و شادکامی دانش آموزان دختر اثربخش بوده و می تواند به عنوان یک مداخله روانشناختی در کنار سایر مداخلات مورد استفاده قرار گیرد.

اثربخشی امیددرمانی به شیوه گروهی بر تاب آوری و شادکامی دانش آموزان دختر

اثربخشی آموزش مهارت های تفکر مثبت بر افزایش شادکامی و تاب آوری نوجوانان بی سرپرست دختر

مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های تفکر مثبت در ارتقای شادکامی و تاب آوری نوجوانان بی سرپرست، انجام گرفت.

این پژوهش از نظر هدف جزء پژوهش های کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها از نوع طرح های شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش کلیه نوجوانان دختر بی سرپرست بهزیستی استان البرز بودند که نمونه ای به حجم ۴۰ نفر از این جامعه به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب شد و به صورت تصادفی در دو گروه ۲۰ نفری (آزمایش و کنترل) قرار گرفتند.

اعضای هر دو گروه پرسشنامه شادکامی آکسفورد (۱۹۸۹) و تاب آوری کانر- دیویدسون (۲۰۰۳) را قبل از اجرای عمل آزمایشی تکمیل کردند. سپس، هشت جلسه ۴۵ دقیقه ای مداخله آموزشی تفکر مثبت برای گروه آزمایش انجام شد و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. سپس هر دو گروه مجددا ارزیابی شدند. داده ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس تحلیل گردید.

یافته ها نشان داد که آموزش مهارت های تفکر مثبت به صورت معناداری موجب ارتقای میزان شادکامی و تاب آوری نوجوانان دختر بی سرپرست می شود. به نظر می رسد که آموزش مهارت های تفکر مثبت می تواند به طور موفقیت آمیزی برای توانمند سازی نوجوانان بی سرپرست دختر مورد استفاده قرار گیرد.

اثربخشی آموزش مهارت های تفکر مثبت بر افزایش شادکامی و تاب آوری نوجوانان بی سرپرست دختر

پیش بینی تاب آوری تحصیلی بر اساس احساس تعلق به مدرسه و درگیری تحصیلی در دانش آموزان دختر

تاب آوری تحصیلی یکی از انواع تاب آوری است که به حیطه پیشرفت تحصیلی در روانشناسی تربیتی مرتبط است.

هدف از این پژوهش بررسی پیش بینی تاب آوری تحصیلی بر اساس احساس تعلق به مدرسه و درگیری تحصیلی در دانش‏ آموزان دختر بود.

روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش دانش آموزان دختر مقطع متوسطه منطقه ۵ تهران در سال تحصیلی ۱۳۹۷-۱۳۹۶ به تعداد ۲۶۱ نفر دختر بودند. تعداد ۲۰۰ نفر از این دانش آموزان به شیوه نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شده و به پرسشنامه تاب آوری تحصیلی (ساموئلز، ۲۰۰۴)، احساس تعلق به مدرسه (بری، بتی و وات، ۲۰۰۴) و درگیری تحصیلی (فردریکز، بلومنفیلد و پاریس، ۲۰۰۴) پاسخ دادند. داده ها نیز با استفاده از ‏ ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره به روش همزمان تحلیل شد.

نتایج نشان داد که بین احساس تعلق به مدرسه و درگیری تحصیلی در دانش‏آموزان دختر با تاب آوری تحصیلی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون چندمتغیره نیز آشکار کرد که ۲/۶۵ از کل واریانس تاب آوری تحصیلی به وسیله احساس تعلق به مدرسه و درگیری تحصیلی دانش آموزان دختر تبیین می‏شود. پیشنهاد می شود معلمان و مسئولان مدارس با آگاهی از مولفه های احساس تعلق به مدرسه و درگیری تحصیلی، تاب آوری تحصیلی دانش آموزان دختر را افزایش دهند

پیش بینی تاب آوری تحصیلی بر اساس احساس تعلق به مدرسه و درگیری تحصیلی در دانش آموزان دختر

 

میزان تاب ‏آوری، سخت‏ رویی و رضایت از زندگی با تصویر بدنی دانش ‏آموزان دختر دبیرستانی سبزوار

پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان تاب‏ آوری، سخت‏ رویی و رضایت از زندگی با تصویر بدنی دانش‏ آموزان دختر دبیرستانی سبزوار انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی‌ـ همبستگی بود. جامعة آماری پژوهش شامل هزار و ۵۷۸ نفر از دانش‏ آموزان دختر دبیرستان‏های سبزوار در سال تحصیلی ۱۳۹۳ بود که تعداد ۳۱۱ نفر از طریق روش نمونه ‏گیری خوشه‏ ای چند‌مرحله‏ ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده‏ ها از پرسش‌نامه‏ های استاندارد تاب‏ آوری کونور و دیویدسون، سخت‏ رویی کوباسا، رضایت از زندگی داینر و تصویر بدن فیشر استفاده شد. داده‏ های گردآوری‌شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS18 و روش‏های آمار توصیفی، همبستگی و رگرسیون چند‌متغیری تجزیه و تحلیل شد. یافته‏ های پژوهش نشان داد که بین میزان تاب‏ آوری، سخت‏ رویی و رضایت از زندگی با تصویر بدنی رابطۀ مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، متغیرهای مذکور توانستند حدود ۲۵‌درصد واریانس تصویر بدن را تبیین کنند. بر‌اساس نتایج حاصل از پژوهش می‏توان با افزایش میزان تاب‏ آوری، سخت‏رویی و رضایت از زندگی، نارضایتی از تصویر بدن دانش‏ آموزان دختر را کاهش داد و سلامت روان و بهزیستی آنان را بهبود بخشید.

 میزان تاب ‏آوری، سخت‏ رویی و رضایت از زندگی با تصویر بدنی دانش ‏آموزان دختر دبیرستانی سبزوار

 

تاب آوری و ارتقاء سلامت روانی اجتماعی زنان

توسط اداره کل بهزیستی استان مازندران وبمنظور توسعه تاب آوری وارتقای سلامت روانی اجتماعی زنان ودختران در روزهای ۴و ۵ آذرماه درشهرستان  بابلسرو درمحل اردوگاه شهید عظیمی کارگاه دوروزه تاب آوری برگزار خواهد شد این دوره آموزشی ویژه کارشناسان و پرسنل واحدهای تابعه این اداره کل خواهد بود .

اثربخشی مداخله خوددلسوزی شناختی بر بهبود نیازهای خودتعیین گری، تعویق اندازی و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان دختر مبتلا به افسردگی در یکی از شهرک های نظامی

مقدمه

هدف اصلی این پژوهش، تعیین میزان اثربخشی مداخله خوددلسوزی شناختی بر بهبود نیازهای خودتعیین گری (خودمختاری، شایستگی و ارتباط ادراک شده)، تعویق اندازی و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان دختر مبتلا به افسردگی در یکی از شهرک های نظامی بود.

روش

طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه بود. برای اجرای پژوهش از میان دانش آموزان دختر (متوسطه اول و دوم) دارای افسردگی یکی از شهرک های نظامی ۴۰ نفر به صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. سپس مداخله با روش آموزش خوددلسوزی شناختی به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای روی گروه آزمایش اجرا شد و گروه گواه هیچ نوع مداخله ای دریافت نکرد. ابزار پژوهش مقیاس نیازهای خودتعیین گری سوریبو و همکاران (۲۰۰۹)، مقیاس تعویق اندازی تحصیلی (APS) کاکیسی (۲۰۰۳) و پرسشنامه تاب آوری تحصیلی ساموئل (۲۰۰۴) بود. برای تحلیل داده ها از نرم افزار (SPSS.۲۱) و تحلیل کواریانس استفاده شد.

نتایج

یافته ها تفاوت معنی داری بین دو گروه نشان داد.

بحث:

پس می توان گفت که مداخله خوددلسوزی شناختی بر بهبود نیازهای خودتعیین گری (خودمختاری، شایستگی و ارتباط ادراک شده)، تعویق اندازی و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان دختر مبتلا به افسردگی، اثربخش است

اثربخشی مداخله خوددلسوزی شناختی بر بهبود نیازهای خودتعیین گری، تعویق اندازی و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان دختر

رابطه تاب آوري و خود کارآمدي با انگیزه ورزشی در دختران قایقران نخبه کشور

هدف پژوهش: هدف این تحقیق بررسی رابطه تاب آوري و خودکارآمدي با انگیزه ورزشی در دختران قایقران نخبه کشور بود.

روش پژوهش: ۵۵ دختر قایقران نخبه تیمهاي ملی بزرگسال، در اردوهاي انتخابی سال ۱۳۹۵ به عنوان نمونه در دسترس انتخاب شد. از سیاهه انگیزه ورزشی مارکلند و هاردي ( ۱۹۹۳ )، مقیاس تاب آوري کانر-دیویدسون ( ۲۰۰۳ )، مقیاس خودکارآمدي عمومی شرر
۱۹۸۲ )، به عنوان ابزار استفاده شد. داده ها به وسیله آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی ساده مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت.

( تابآوري و خودکارآمدي ،(p<0/ خودکارآمدي با انگیزه ورزشی ۰۰۱ ،(p<0/)

یافته ها: بین تاب آوري با انگیزه ورزشی ( ۰۰۷ دختران نخبه قایقران، رابطه مثبت و معناداري وجود داشت، به عبارت دیگر، با بالا رفتن هرکدام از عوامل، متغیر مرتبط نیز ،(p<0/001) به همان میزان افزایش پیدا می کند. نتایج رگرسیون خطی نشان داد بین تاب آوري و خودکارآمدي با انگیزه ورزشی رابطه چندگانه ۰= انگیزه ورزشی، از روي / ۷+(تاب آوري) ۱۵ / ۱۸ +(خودکارآمدي) ۱ / و می توان با استفاده از معادله ۷ (p<0/ معناداري وجود دارد ( ۰۰۱ تاب آوري و خودکارآمدي، میزان انگیزه ورزشی دختران نخبه قایقران را پیش بینی کرد.

نتیجه گیري: مربیان با استفاده از دانش روانشناسی ورزشی و یافته هاي آن، مهارتهاي روانی ورزشکاران زن رشته قایقرانی به ویژه تاب آوري، خودکارآمدي و درنتیجه انگیزه ورزشی را با برگزاري کارگاهها و یا استفاده از روان شناسان ورزشی ارتقاء دهند.

رابطه تاب آوري و خود کارآمدي با انگیزه ورزشی در دختران قایقران نخبه کشور

بررسي بسته آموزشي آگاهي افزايي تغييرات بلوغ بر تاب آوري و تحمل پريشاني نوجوانان دختر

آگاهي از تغييرات جسماني و روان شناختي بلوغ باعث مي شود كه دختران نوجوان با مشكلات و چالش هاي روان شناختي ناشي از اين دوره آشنا بشوند. مطالعه حاضر با هدف تعيين اثربخشي آگاهي افزايي تغييرات بلوغ بر تاب آوري و تحمل پريشاني نوجوانان دختر انجام شد.

روش كار:اين مطالعه از نوع نيمه تجربي و با طرح پيش آزمون-پسآزمون همراه با گروه كنترل بود. جامعه آماري در اين مطالعه دانش آموزان دختر متوسطه اول، منطقه ۱۵ آموزشي شهر تهران در سال ۱۳۹۶ بودند. ۳۰ نفر دانش آموز دختر به عنوان نمونه  انتخاب شدند و به صورت نمونه گيري در دسترس و داوطلبانه انتخاب شدند، سپس به دو گروه آزمايش و كنترل به طور تصادفي تقسيم شدند. گروه آزمايش به مدت ۱۰ جلسه ۷۵ دقيقه اي مداخله آگاهي افزايي تغييرات بلوغ را آموزش ديدند. سپس از هر دو گروه آزمون و كنترل پس آزمون گرفته شد. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه هاي تاب آوري كانر و ديويدسون (CD-RISC) و تحمل پريشاني سيمونز و گاهر (DTS) استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون تحليل كواريانس چندمتغيري استفاده شد و داده ها با نرم افزار SPSS تحليل شدند.

يافته ها: بررسي هاي آماري نشان داد كه نتايج پژوهش، تفاوت معناداري بين نمرات تاب آوري در پيش آزمون (۰۴/۱۶ ± ۰۰/۶۷) و پس آزمون (۰۵/۱۴ ± ۹۸/۹۱) در گروه آزمايش نشان داده شد (۰۰۱/۰ = P). همچنين، تفاوت معناداري در نمرات تحمل پريشاني در پيش آزمون (۸۳/۸ ± ۴۰/۳۹) و پس آزمون (۴۲/۱۰±۹۳/۵۴) در نوجوانان دختر پس از آموزش آگاهي افزايي تغييرات بلوغ در گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل به طور معني داري وجود دارد (۰۰۰۱/۰ = P).

نتيجه گيري: بنابرنتايج اين مطالعه آگاهي افزايي تغييرات بلوغ مي تواند شيوه مناسبي براي افزايش تاب آوري و تحمل پريشاني نوجوانان دختر باشد. مربيان بهداشت در مدارس از اين رويكرد مي توانند به درك صحيح تر و واقع بينانه تر دختران از تغييرات روان شناختي و جسماني دوره بلوغ كمك كنند.

بررسی بسته آموزشی آگاهی افزایی تغییرات بلوغ بر تاب‌آوری و تحمل پریشانی نوجوانان دختر

سبک هاي فرزند پروري، کمال گرايي و تاب آوري در دختران

اين پژوهش با هدف تعيين رابطه سبک هاي فرزند پروري و کمال گرايي با تاب آوري دختران به روش توصيفي همبستگي اجرا شد. براي جمع آوري داده هاي مورد نياز، ۳۵۱ دانش آموزان دختر دبيرستان هاي شهر رشت که در سال ۱۳۹۵ – ۱۳۹۴ به روش نمونه گيري خوشه اي انتخاب و به پرسشنامه هاي تاب آوري، مقياس کمال گرايي و پرسشنامه اقتدار والديني پاسخ دادند. نتايج پژوهش نشان داد بين سبک هاي فرزند پروري سهل گيرانه، سبک مستبدانه و سبک مقتدرانه با تاب آوري، رابطه معناداري وجود دارد همچنين بين کمال گرايي و تاب آوري ضريب همبستگي مثبت معناداري مشاهده شد. بررسي رگرسيون چندگانه نشان داد که ابعاد کمال گرايي هدفمندي، نياز به تائيد، عالي بودن، نشخوار فکري و سبک فرزند پروري به طور توام، ۰٫۲۴ تغيير واريانس تاب آوري را تبيين مي کنند و ساير خرده مولفه هاي کمال گرايي و ساير سبک هاي فرزند پروري نقش معني داري در تبيين واريانس تاب آوري نداشته اند.

سبک هاي فرزند پروري، کمال گرايي و تاب آوري در دختران

 

تاثير آموزش خود دلگرم سازي بر تاب آوري و مثلث روان شناختي دختران داراي والدين معتاد

آموزش دلگرم سازي يکي از انواع آموزش هاي خانواده است که بر اساس روان شناسي فردي بنا شده است. اين پژوهش باهدف اثربخشي آموزش خود دلگرم سازي بر تاب آوري و مثلث شناختي دختران ۱۴ تا ۲۰ ساله داراي والدين معتاد، صورت گرفت. پژوهش حاضر، نيمه آزمايشي و در قالب پيش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. شرکت کنندگان تعداد ۳۰ نفر بودند که از ميان کليه دختران ۱۴ تا ۲۰ ساله داراي والدين معتاد ساکن شهرستان ورامين انتخاب شدند و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و کنترل قرار گرفتند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه تاب آوري (کانر و ديويدسون) و پرسشنامه مثلث شناختي (گرينينگ و همکاران) بودند.

يافته هاي به دست آمده از آزمون تحليل کواريانس نشان داد که آموزش خود دلگرم سازي، تفاوت معني داري را در تاب آوري و مثلث شناختي بين دو گروه موردمطالعه نشان داد. آموزش خود دلگرم سازي به عنوان يک مهارت، موجب افزايش تاب آوري و بهبود و کاهش نگرش هاي منفي دختران داراي والدين معتاد نسبت به خود، دنيا /ديگران و آينده (مولفه هاي مثلث شناختي) شد.

تاثير آموزش خود دلگرم سازي بر تاب آوري و مثلث روان شناختي دختران داراي والدين معتاد

 

تأثیر برنامه آموزش تاب آوری بر ارزیابی های شناختی، مقابله و هیجان ها

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی برنامة آموزش تاب‌آوری بر ارزیابی‌های شناختی، مقابلة فعال و هیجان‌های مثبت و منفی گروهی از دانش‌آموزان دختر انجام شد. در این پژوهش تجربی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه کنترل و همراه با پیگیری، ۳۲ دانش‌آموز دختر ۱۲ساله در دو گروه آزمایش و کنترل قبل و بعد از آموزش به نسخة تجدیدنظرشدة سنجش ارزیابی تنیدگی (رویلی، رویش، جاریکا و واگن، ۲۰۰۵)،مقیاس مقابلة فعال (گرین‌گلس، شوارزر، جاکوبیک، فیکسنبام و تابرت، ۱۹۹۹) ونسخة تجدیدنظرشدة مقیاس هیجان‌های متمایز (فردریکسون، تاگادی، واگ و لارکین، ۲۰۰۳) پاسخ دادند. در ۱۰ جلسه یک‌ساعته برنامة آموزش تاب‌آوری روانی به شیوة گروهی برای گروه آزمایش اجرا شد. نتایج روش‌های آماری تحلیل کوواریانس تک‌متغیری و چندمتغیری نشان داد که در کوتاه‌مدت و بلندمدت برنامة آموزش تاب‌آوری در افزایش ارزیابی‌های شناختی سازشی، راهبرد مقابلة فعال و هیجان‌های مثبت و در کاهش ارزیابی شناختی مبتنی بر تهدید و هیجان‌های منفی دانش‌آموزان دختر مؤثر بود. درمجموع، نتایج این بررسی نشان می‌دهد که برنامة آموزش تاب‌آوری از طریق تقویت راهبردهای تفکر مثبت، راهبردهای سازشی مدیریت هیجان و همچنین غنی‌سازی مهارت‌های رابطة بین‌فردی، در تحقق ایدة ایمن‌سازی روانی فراگیران به طور تجربی مؤثر است.

تأثیر برنامه آموزش تاب آوری بر ارزیابی های شناختی، مقابله و هیجان ها
 

اثربخشي آموزش تاب آوري بر كاهش احساس غربت دانشجويان دختر

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش مبتني بر تاب آوري در كاهش احساس غربت دانشجويان جديدالورود خوابگاهي انجام شد. جامعه آماري پژوهش كليه دختران جديدالورود خوابگاهي رشته هاي مختلف تحصيلي دوره كارشناسي دانشگاه رازي كرمانشاه در سال تحصيلي ۹۶- ۹۵ بود. براي انجام اين پژوهش با روش نمونه گيري در دسترس وسپس جهت جايگزيني آزمودني ها دردوگروه از روش نمونه گيري تصادفي ساده استفاده شد. دراين پژوهش ازپرسشنامه تاب آوري كانروديويدسون واحساس غربت فن فليت استفاده شد. كه ازاين ميان ۳۰ نفر از دانشجويان كه نمره بالاتر از ميانگين در آزمون احساس غربت كسب كرده بودند انتخاب شدند و به صورت تصادفي دردوگروه آزمايش وكنترل قرار گرفتند. براي گروه آزمايش ۱۲ جلسه گروهي آموزش مهارت هاي تاب آوري اجرا و بعد از مداخله براي هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. طرح پژوهش آزمايشي و براي تحليل داده ها از روش آماري كوواريانس استفاده شد.

نتايج پژوهش نشان داد كه آموزش تاب آوري به طورمعناداري ودرسطح ۰۰۱/۰ P<موجب كاهش احساس غربت دانشجويان درگروه آزمايش شده است درحالي كه چنين تغييري در آزمودني هاي گروه كنترل مشاهده نشد. بنابراين مي توان گفت آموزش تاب آوري در كاهش احساس غربت دانشجويان موثر است.

اثربخشي آموزش تاب آوري بر كاهش احساس غربت دانشجويان دختر

 

اثربخشی آموزش تاب آوری بر کاهش احساس تنهایی و اضطراب دانش آموزان دختر دبیرستان

هدف حاضر بررسی اثربخشی آموزش تاب­ آوری بر کاهش احساس تنهایی و اضطراب، دانش آموزان دختر دبیرستانی بود.
روش: پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی است که در آن از طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعه پژوهش کلیه دانش آموزان دختر دبیرستان شهر الشترکه در سال ۹۵ مشغول تحصیل بودند. به منظور انتخاب نمونه از بین دانش آموزانی که نمرات آنها در ترکیب متغیرهای وابسته بیش از یک انحراف استاندارد بالاتر از متوسط بود ۳۰ نفر به صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه ۱۵ نفره تقسیم شدند. در نهایت به صورت تصادف یکی از گروه­ها به عنوان گروه آزمایش و گروه دیگر به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شد. و گروه آزمایش۱۲ جلسه برنامه آموزش تاب­ آوری را دریافت کردند، در حالی که به گروه کنترل هیچ­گونه آموزشی ارائه نشد. هر دو گروه پرسشنامه احساس تنهایی و اضطراب را قبل و بعد از مداخله تکمیل کردند.
یافته‌ها: داده­ های پژوهش با استفاده از تحلیل واریانس چند متغیره (مانوا) و تک متغیره (آنوا) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که میزان احساس تنهایی و اضطراب گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل کاهش یافت.
نتیجه‌گیری: نتایج  تحقیق کاهش سطح تنهایی و اضطراب دانشجویان را بدنبال آموزش تاب­ آوری نشان می­دهد. بر اساس نتایج پژوهش پیشنهاد می­شود به منظور کاهش احساس تنهایی و اضطراب دانش آموزان از مداخله آموزش تاب آوری بهره گرفته شود.

اثربخشی آموزش تاب آوری بر کاهش احساس تنهایی و اضطراب دانش آموزان دختر دبیرستان

 

مقايسه ي الگوي فعاليت سيستم هاي مغزي رفتاري، تاب آوري و شيوه هاي حل مساله در دختران فراري و بهنجار

پديده ي فرار دختران از خانه علل مختلفي دارد . هدف پژوهش حاضر، مقايسه ي سيستم هاي مغزي رفتاري، تاب آوري و توانايي حل مســاله در دختران فراري و بهنجار اســت.
روش: پژوهش حاضر يك پژوهش علي- مقايســه اي اســت و جامعه ي آماري آن را تمامــي دختران فراري مراكز اورژانس اجتماعي بهزيســتي استان گيلان تشــكيل مي دهند. از ميان اين دختران، ۴۰ نفر داوطلبانه با روش نمونه گيري در دســترس انتخاب شــدند. گروه بهنجار نيز ۴۰ نفر بودند كه از ميان دختران دبيرستاني و همچنين دختران مجامع عمومي شهر تالش به شيوه ي تصادفي انتخاب شده بودند. هر دو گروه به پرسش نامه هاي سيستم هاي مغزي- رفتاري كارور- وايت، تاب آوري كانر- ديويدسون و حل مساله ي اجتماعي تجديدنظرشده پاسخ دادند. داده ها با استفاده از روش تحليل واريانس چندمتغيري (MANOVA) آزمون t دو گروه مستقل تجزيه و تحليل شد.
يافته ها: تجزيه و تحليل داده ها نشان داد كه فعاليت سيستم فعال ساز رفتاري دختران فراري شديدتر و سيستم بازداري رفتاري آنها ضعيف تر از گروه بهنجار اســت. همچنين دختران فراري بيشتر از دختران عادي از سبك جهت گيري منفي به حل مســاله ، سبك تكانشي/ بي احتياط و سبك اجتنابي استفاده مي كنند و كمتر از آنها از سبك هاي جهت گيري مثبت به حل مساله و حل مساله ي منطقي بهره مي برند. نمرات تاب آوري دختران فراري نيز كمتر از دختران عادي است.
نتيجه گيري: با شناسايي علل موثر بر فرار دختران، مي توان دختران در معرض خطر را شناسايي كرد و در سطح فردي و خانوادگي آموزش هاي لازم را به انان ارائه داد و به اين وسيله مانع فرار آنها از خانه و پيامدهاي فردي و اجتماعي آن شد

 

مقايسه ي الگوي فعاليت سيستم هاي مغزي رفتاري، تاب آوري و شيوه هاي حل مساله در دختران فراري و بهنجار

تاب آوری دختران نوجوان

بررسی تاثیر آموزش خانواده بر تاب آوری دختران نوجوان

علی پولادی ریشهری ، مریم رضایی ، شاهین افشارپور ، حبیب پاسالار زازه

مقدمه: يكي از اهداف و وظايف مهم آموزش و پرورش ايجاد زمينه ­ای براي رشد همه جانبه فرد و تربيت انسان­ هاي سالم، كارآمد و مسئول براي ايفاي نقش در زندگي فردي و اجتماعي است. از آنجايي كه دانش آموزان به عنوان ركن اساسي نظام آموزشي كشور، در دستيابي به اهداف نظام آموزشي نقش و جايگاه ويژه­ اي دارند، توجه به اين قشر از جامعه از لحاظ آموزشي، تربيتي، باروري و شكوفايي هر چه بيشتر نظام آموزشي و تربيتي جامعه را موجب مي­گردد. با اين وجود از كل دانش آموزاني كه وارد سيستم آموزش و پرورش مي ­شوند، تعداد كمي مي­ توانند استعدادهاي خود را شكوفا نموده، و بر مشکلات زندگی و شرایط چالش بر­انگیز تحصیلی غلبه نمایند، و به اصطلاح عملكرد تحصيلي خوبي از خود نشان دهند (آهرن و نوریس،۲۰۱۰). شواهد پژوهشی تاکید کرده اند که دانش آموزان در طول تحصیل با انبوهی از تنیدگی ­ها مواجه می­شوند و تجربه نقش دانش آموزی، زمینه مواجهه با طیف وسیعی از تجارب تحصیلی تنیدگی زا را برای گروه­های مختلف دانش آموزی به همراه می­ آورد (بروگهام، زیل، مندوزا و میلر،۲۰۰۹). موفقیت افرادی که با توجه به دوران کودکی پرخطر، انتظار می­رفت به افرادی نابهنجار بدل شوند، موجب شد تا توجه پژوهشگران به ويژگی ­ها، شرايط و موقعیت ­هايی معطوف شود که پیامد­های منفی پرورش در شرايط نامطلوب را تغییر می­دهند. در همین راستا، لوتار (۲۰۰۶) به فرآيندی اشاره کرد که افراد را قادر می ­سازد بر عوامل تنیدگی­ زای زندگی خويش غلبه داشته باشند. وی اين فرآيند را تاب آوری نامید. مفهوم تاب آوری از علوم طبیعی وارد ادبیات روان شناسی شده است (میلرو همکاران ،۲۰۱۰). تاب آوری به ظرفیت بازگشت از چالش­ های اجتماعی، مالی و يا احساسی به تعادل مجدد اطلاق شده و بیانگر توانايی فرد جهت سازش يافتگی مجدد در برابر غم، ضربه، شرايط نامطلوب و عوامل تنیدگی­ زای زندگی است. به عبارت ديگر، تاب آوری سازگاری مثبت در واکنش به شرايط نامطلوب است. تاب آوری به معنای مقاومت فعل پذير در برابر آسیب ­ها يا شرايط تهديدکننده نیست، بلکه فرد تاب آور مشارکت کننده فعال و سازنده محیط پیرامونی خود ­می­ باشد (رزنیک،۲۰۱۰).پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش خانواده بر تاب آوری دختران نوجوان انجام گرفته است.

روش: این پژوهش از نوع آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دختران سنین نوجوان شهرستان بوشهر می باشد. از جامعه مورد نظر با استفاده از روش نمونه گیری چند مرحله ای تعداد ۷۰ نفر انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و گواه به صورت تصادفی قرار گرفتند. ابزار جمع آوری اطلاعات این پژوهش پرسشنامه تاب آوری کونر و دیدیدسون(۲۰۰۳) است.

نتایج این پژوهش نشان داد که میانگین نمرات آزمودنی هایی که والدین آنها آموزش خانواده دیده بودند در پس آزمون به طور معنی داری بیشتر از میانگین تاب آوری دانش آموزانی بود که والدین آن ها آموزش ندیده بودند.

منبع : www.iranachildpsy.ir