تأثیر برنامه آموزش تاب آوری بر ارزیابی های شناختی، مقابله و هیجان ها

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی برنامة آموزش تاب‌آوری بر ارزیابی‌های شناختی، مقابلة فعال و هیجان‌های مثبت و منفی گروهی از دانش‌آموزان دختر انجام شد. در این پژوهش تجربی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه کنترل و همراه با پیگیری، ۳۲ دانش‌آموز دختر ۱۲ساله در دو گروه آزمایش و کنترل قبل و بعد از آموزش به نسخة تجدیدنظرشدة سنجش ارزیابی تنیدگی (رویلی، رویش، جاریکا و واگن، ۲۰۰۵)،مقیاس مقابلة فعال (گرین‌گلس، شوارزر، جاکوبیک، فیکسنبام و تابرت، ۱۹۹۹) ونسخة تجدیدنظرشدة مقیاس هیجان‌های متمایز (فردریکسون، تاگادی، واگ و لارکین، ۲۰۰۳) پاسخ دادند. در ۱۰ جلسه یک‌ساعته برنامة آموزش تاب‌آوری روانی به شیوة گروهی برای گروه آزمایش اجرا شد. نتایج روش‌های آماری تحلیل کوواریانس تک‌متغیری و چندمتغیری نشان داد که در کوتاه‌مدت و بلندمدت برنامة آموزش تاب‌آوری در افزایش ارزیابی‌های شناختی سازشی، راهبرد مقابلة فعال و هیجان‌های مثبت و در کاهش ارزیابی شناختی مبتنی بر تهدید و هیجان‌های منفی دانش‌آموزان دختر مؤثر بود. درمجموع، نتایج این بررسی نشان می‌دهد که برنامة آموزش تاب‌آوری از طریق تقویت راهبردهای تفکر مثبت، راهبردهای سازشی مدیریت هیجان و همچنین غنی‌سازی مهارت‌های رابطة بین‌فردی، در تحقق ایدة ایمن‌سازی روانی فراگیران به طور تجربی مؤثر است.

تأثیر برنامه آموزش تاب آوری بر ارزیابی های شناختی، مقابله و هیجان ها
 

اثربخشي آموزش تاب آوري بر كاهش احساس غربت دانشجويان دختر

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش مبتني بر تاب آوري در كاهش احساس غربت دانشجويان جديدالورود خوابگاهي انجام شد. جامعه آماري پژوهش كليه دختران جديدالورود خوابگاهي رشته هاي مختلف تحصيلي دوره كارشناسي دانشگاه رازي كرمانشاه در سال تحصيلي ۹۶- ۹۵ بود. براي انجام اين پژوهش با روش نمونه گيري در دسترس وسپس جهت جايگزيني آزمودني ها دردوگروه از روش نمونه گيري تصادفي ساده استفاده شد. دراين پژوهش ازپرسشنامه تاب آوري كانروديويدسون واحساس غربت فن فليت استفاده شد. كه ازاين ميان ۳۰ نفر از دانشجويان كه نمره بالاتر از ميانگين در آزمون احساس غربت كسب كرده بودند انتخاب شدند و به صورت تصادفي دردوگروه آزمايش وكنترل قرار گرفتند. براي گروه آزمايش ۱۲ جلسه گروهي آموزش مهارت هاي تاب آوري اجرا و بعد از مداخله براي هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. طرح پژوهش آزمايشي و براي تحليل داده ها از روش آماري كوواريانس استفاده شد.

نتايج پژوهش نشان داد كه آموزش تاب آوري به طورمعناداري ودرسطح ۰۰۱/۰ P<موجب كاهش احساس غربت دانشجويان درگروه آزمايش شده است درحالي كه چنين تغييري در آزمودني هاي گروه كنترل مشاهده نشد. بنابراين مي توان گفت آموزش تاب آوري در كاهش احساس غربت دانشجويان موثر است.

اثربخشي آموزش تاب آوري بر كاهش احساس غربت دانشجويان دختر

 

اثربخشی آموزش تاب آوری بر کاهش احساس تنهایی و اضطراب دانش آموزان دختر دبیرستان

هدف حاضر بررسی اثربخشی آموزش تاب­ آوری بر کاهش احساس تنهایی و اضطراب، دانش آموزان دختر دبیرستانی بود.
روش: پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی است که در آن از طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعه پژوهش کلیه دانش آموزان دختر دبیرستان شهر الشترکه در سال ۹۵ مشغول تحصیل بودند. به منظور انتخاب نمونه از بین دانش آموزانی که نمرات آنها در ترکیب متغیرهای وابسته بیش از یک انحراف استاندارد بالاتر از متوسط بود ۳۰ نفر به صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه ۱۵ نفره تقسیم شدند. در نهایت به صورت تصادف یکی از گروه­ها به عنوان گروه آزمایش و گروه دیگر به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شد. و گروه آزمایش۱۲ جلسه برنامه آموزش تاب­ آوری را دریافت کردند، در حالی که به گروه کنترل هیچ­گونه آموزشی ارائه نشد. هر دو گروه پرسشنامه احساس تنهایی و اضطراب را قبل و بعد از مداخله تکمیل کردند.
یافته‌ها: داده­ های پژوهش با استفاده از تحلیل واریانس چند متغیره (مانوا) و تک متغیره (آنوا) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که میزان احساس تنهایی و اضطراب گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل کاهش یافت.
نتیجه‌گیری: نتایج  تحقیق کاهش سطح تنهایی و اضطراب دانشجویان را بدنبال آموزش تاب­ آوری نشان می­دهد. بر اساس نتایج پژوهش پیشنهاد می­شود به منظور کاهش احساس تنهایی و اضطراب دانش آموزان از مداخله آموزش تاب آوری بهره گرفته شود.

اثربخشی آموزش تاب آوری بر کاهش احساس تنهایی و اضطراب دانش آموزان دختر دبیرستان

 

مقايسه ي الگوي فعاليت سيستم هاي مغزي رفتاري، تاب آوري و شيوه هاي حل مساله در دختران فراري و بهنجار

پديده ي فرار دختران از خانه علل مختلفي دارد . هدف پژوهش حاضر، مقايسه ي سيستم هاي مغزي رفتاري، تاب آوري و توانايي حل مســاله در دختران فراري و بهنجار اســت.
روش: پژوهش حاضر يك پژوهش علي- مقايســه اي اســت و جامعه ي آماري آن را تمامــي دختران فراري مراكز اورژانس اجتماعي بهزيســتي استان گيلان تشــكيل مي دهند. از ميان اين دختران، ۴۰ نفر داوطلبانه با روش نمونه گيري در دســترس انتخاب شــدند. گروه بهنجار نيز ۴۰ نفر بودند كه از ميان دختران دبيرستاني و همچنين دختران مجامع عمومي شهر تالش به شيوه ي تصادفي انتخاب شده بودند. هر دو گروه به پرسش نامه هاي سيستم هاي مغزي- رفتاري كارور- وايت، تاب آوري كانر- ديويدسون و حل مساله ي اجتماعي تجديدنظرشده پاسخ دادند. داده ها با استفاده از روش تحليل واريانس چندمتغيري (MANOVA) آزمون t دو گروه مستقل تجزيه و تحليل شد.
يافته ها: تجزيه و تحليل داده ها نشان داد كه فعاليت سيستم فعال ساز رفتاري دختران فراري شديدتر و سيستم بازداري رفتاري آنها ضعيف تر از گروه بهنجار اســت. همچنين دختران فراري بيشتر از دختران عادي از سبك جهت گيري منفي به حل مســاله ، سبك تكانشي/ بي احتياط و سبك اجتنابي استفاده مي كنند و كمتر از آنها از سبك هاي جهت گيري مثبت به حل مساله و حل مساله ي منطقي بهره مي برند. نمرات تاب آوري دختران فراري نيز كمتر از دختران عادي است.
نتيجه گيري: با شناسايي علل موثر بر فرار دختران، مي توان دختران در معرض خطر را شناسايي كرد و در سطح فردي و خانوادگي آموزش هاي لازم را به انان ارائه داد و به اين وسيله مانع فرار آنها از خانه و پيامدهاي فردي و اجتماعي آن شد

 

مقايسه ي الگوي فعاليت سيستم هاي مغزي رفتاري، تاب آوري و شيوه هاي حل مساله در دختران فراري و بهنجار

تاب آوری دختران نوجوان

بررسی تاثیر آموزش خانواده بر تاب آوری دختران نوجوان

علی پولادی ریشهری ، مریم رضایی ، شاهین افشارپور ، حبیب پاسالار زازه

resiliency.irمقدمه: يكي از اهداف و وظايف مهم آموزش و پرورش ايجاد زمينه ­ای براي رشد همه جانبه فرد و تربيت انسان­ هاي سالم، كارآمد و مسئول براي ايفاي نقش در زندگي فردي و اجتماعي است. از آنجايي كه دانش آموزان به عنوان ركن اساسي نظام آموزشي كشور، در دستيابي به اهداف نظام آموزشي نقش و جايگاه ويژه­ اي دارند، توجه به اين قشر از جامعه از لحاظ آموزشي، تربيتي، باروري و شكوفايي هر چه بيشتر نظام آموزشي و تربيتي جامعه را موجب مي­گردد. با اين وجود از كل دانش آموزاني كه وارد سيستم آموزش و پرورش مي ­شوند، تعداد كمي مي­ توانند استعدادهاي خود را شكوفا نموده، و بر مشکلات زندگی و شرایط چالش بر­انگیز تحصیلی غلبه نمایند، و به اصطلاح عملكرد تحصيلي خوبي از خود نشان دهند (آهرن و نوریس،۲۰۱۰). شواهد پژوهشی تاکید کرده اند که دانش آموزان در طول تحصیل با انبوهی از تنیدگی ­ها مواجه می­شوند و تجربه نقش دانش آموزی، زمینه مواجهه با طیف وسیعی از تجارب تحصیلی تنیدگی زا را برای گروه­های مختلف دانش آموزی به همراه می­ آورد (بروگهام، زیل، مندوزا و میلر،۲۰۰۹). موفقیت افرادی که با توجه به دوران کودکی پرخطر، انتظار می­رفت به افرادی نابهنجار بدل شوند، موجب شد تا توجه پژوهشگران به ويژگی ­ها، شرايط و موقعیت ­هايی معطوف شود که پیامد­های منفی پرورش در شرايط نامطلوب را تغییر می­دهند. در همین راستا، لوتار (۲۰۰۶) به فرآيندی اشاره کرد که افراد را قادر می ­سازد بر عوامل تنیدگی­ زای زندگی خويش غلبه داشته باشند. وی اين فرآيند را تاب آوری نامید. مفهوم تاب آوری از علوم طبیعی وارد ادبیات روان شناسی شده است (میلرو همکاران ،۲۰۱۰). تاب آوری به ظرفیت بازگشت از چالش­ های اجتماعی، مالی و يا احساسی به تعادل مجدد اطلاق شده و بیانگر توانايی فرد جهت سازش يافتگی مجدد در برابر غم، ضربه، شرايط نامطلوب و عوامل تنیدگی­ زای زندگی است. به عبارت ديگر، تاب آوری سازگاری مثبت در واکنش به شرايط نامطلوب است. تاب آوری به معنای مقاومت فعل پذير در برابر آسیب ­ها يا شرايط تهديدکننده نیست، بلکه فرد تاب آور مشارکت کننده فعال و سازنده محیط پیرامونی خود ­می­ باشد (رزنیک،۲۰۱۰).پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش خانواده بر تاب آوری دختران نوجوان انجام گرفته است.

روش: این پژوهش از نوع آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دختران سنین نوجوان شهرستان بوشهر می باشد. از جامعه مورد نظر با استفاده از روش نمونه گیری چند مرحله ای تعداد ۷۰ نفر انتخاب شدند و در دو گروه آزمایش و گواه به صورت تصادفی قرار گرفتند. ابزار جمع آوری اطلاعات این پژوهش پرسشنامه تاب آوری کونر و دیدیدسون(۲۰۰۳) است.

نتایج این پژوهش نشان داد که میانگین نمرات آزمودنی هایی که والدین آنها آموزش خانواده دیده بودند در پس آزمون به طور معنی داری بیشتر از میانگین تاب آوری دانش آموزانی بود که والدین آن ها آموزش ندیده بودند.

منبع : www.iranachildpsy.ir

بررسی اثربخشی روایت درمانی گروهی بر سازگاری با طلاق والدین، تاب آوری و مشکلات رفتاری- هیجانی دختران والدین مطلقه دوره ابتدایی شهر اصفهان

هدف: بررسی اثربخشی روایت درمانی گروهی بر سازگاری با طلاق والدین، تاب آوری و مشکلات رفتاری ـ هیجانی دختران والدین مطلقه دوره ابتدایی شهر اصفهان بود.

روش: این پژوهش به روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون ـ پس آزمون با گروه کنترل اجرا گردید. جامعه آماری شامل کلیه دختران ۷ تا ۱۲ ساله والدین مطلقه شهر اصفهان بود که در مدارس ابتدایی دخترانه مشغول به تحصیل بودند. ۲۴ نفر از دختران طلاق واجد ملاک های ورود به پژوهش، به شیوه در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. ابزارها شامل پرسشنامه های سازگاری با طلاق والدین، تاب آوری و مقیاس مشکلات رفتاری- هیجانی بود. آزمودنی های گروه آزمایش به مدت نه جلسه ۹۰ دقیقه ای(به صورت هفتگی) تحت روایت درمانی گروهی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس مورد بررسی قرار گرفتند.

یافته ها: نتایج نشان داد روایت درمانی بر سازگاری با طلاق والدین، تاب آوری و مشکلات رفتاری ـ هیجانی کودکان به صورت معناداری اثرگذار بود (۰۵/۰>P).

نتیجه گیری: روایت درمانی گروهی رویکرد مؤثری است که می تواند احساسات و باورهای منفی کودکان نسبت به طلاق والدین شان و مشکلات رفتاری ـ هیجانی آنها را کاهش دهد و همچنین می تواند احساسات و نگرش های مثبت نسبت به والدین و تاب آوری را در آنها افزایش دهد و در نهایت منجر به افزایش سازگاری آنها با طلاق والدین شود.

 

بررسی اثربخشی روایت درمانی گروهی بر سازگاری با طلاق والدین، تاب آوری و مشکلات رفتاری- هیجانی دختران والدین مطلقه دوره ابتدایی شهر اصفهان

 

resiliency iran 3

رابطه ویژگی‌های شخصیتی مدل آیزنک و تاب‌آوری با نگرش به خودکشی در بین دانش‌آموزان دختر

پژوهش حاضر با هدف تعیین رابطه ویژگی­های شخصیتی مدل آیزنک و تاب­آوری با نگرش به خودکشی در بین دانش­آموزان دختر انجام گرفت. برای انجام پژوهش از بین کلیه دانش­آموزان دختر متوسطه شهر کرمانشاه با روش نمونه­ گیری خوشه­ای، نمونه­ای به حجم ۲۵۰ نفر انتخاب گردید. پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود که برای تحلیل داده­ها از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام استفاده شد. برای گردآوری داده­ها از پرسشنامه­های ویژگی­های شخصیتی آیزنک، تاب­آوری کانر و دیویدسون و نگرش به خودکشی استفاده شد.

نتایج پژوهش نشان داد که بین ویژگی­های شخصیتی روان­آزردگی و سایکوتیک با نگرش به خودکشی دارای همبستگی مثبت و معنادار بود، اما برون­گرایی  با نگرش به خودکشی همبستگی منفی داشت. همچنین نتایج پژوهش بیانگر آن بود که تاب­آوری با نگرش به خودکشی همبستگی منفی دارد. باتوجه به نتایج پژوهش می­توان نتیجه گرفت که شخصیت یک سازه مرتبط با خودکشی است

رابطه ویژگی های شخصیتی مدل آیزنک و تاب آوری با نگرش به خودکشی

home of resiliency 12