بررسی رابطه بین تاب آوری و تنظیم هیجانی با امید به زندگی در بین سربازان

ورود به سربازی سلامت روانی افراد را تحت تاثیر قرار می دهد و یکی از عواملی موثر در سلامت روان مخصوصا در دنیای کنونی، امید به زندگی مطلوب می باشد. مهم ترین تاثیر امید ایجاد انگیزه برای فعالیت و تحرک بیشتر و قوی تر است و امید یکی از متغیرهای تاثیرگذار بر شادابی است، بنابراین پرداختن به این مسئله می تواند موثر واقع شود.

هدف

پژوهش حاضر به بررسی رابطه بین تاب آوری و تنظیم هیجانی با امید به زندگی در سربازان می پردازد.

مواد و روش ها

مطالعه حاضر در سال ۱۳۹۷ بر روی ۳۰۰ سرباز که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شده بودند انجام شد. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی بود. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه های تاب آوری کانر و دیویدسون، تنظیم هیجانی گراس و جان و پرسشنامه امید به زندگی میلر بودند که پایایی و روایی آن ها در مطالعات قبلی تائید شده بودند و در این پژوهش پایایی ابزار تحقیق با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برای هر کدام به ترتیب ۰/۸۹، ۰/۷۰ و ۰/۹۱ محاسبه شده است. داده های جمع آوری شده در این پژوهش با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۰ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته ها

نتایج آزمون ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین تاب آوری و تنظیم هیجانی با امید به زندگی سربازان رابطه وجود دارد (۰/۰۰۱P<)، بین تاب آوری با تنظیم هیجانی سربازان رابطه وجود دارد (۰/۰۰۱P<)، تاب آوری و تنظیم هیجانی، توان پیش بینی امید به زندگی سربازان را دارد (۰/۰۵P<).

بحث و نتیجه گیری:

یافته ها بیانگر آن است که بین تاب آوری و تنظیم هیجانی با امید به زندگی در بین سربازان رابطه معنی دار وجود دارد. برای افزایش امید به زندگی در سربازان، آموزش های متمرکز بر تاب آوری که فرد را در برابر عوامل استرس زا مقاوم کرده و تنظیم هیجان که پاسخ های افراد را در موقعیت های مختلف زندگی بخصوص مواقع بحرانی تحت تاثیر قرار داده و باعث انعطاف پذیری افراد می شود، ضروری به نظر می رسد.

بررسی رابطه بین تاب آوری و تنظیم هیجانی با امید به زندگی در بین سربازان

اثربخشی سایکودراما بر تاب آوری سربازان دارای گرایش به خودکشی

پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی سایکودراما بر تاب‌آوری سربازان یکی از پادگان‌های نظامی استان اصفهان است. روش: از نوع نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری، شامل کلیه سربازان یکی از پادگان‌های نظامی اصفهان است که دارای گرایش به خودکشی بودند. تعداد ۲۰ نفر از این سربازان با روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی به دو گروه (۱۰ نفر) آزمایش و کنترل تقسیم شدند. آزمون افکار خودکشی بک (BSSI) و تاب‌آوری کونر دیویدسون به‌عنوان پیش‌آزمون برای هر دو گروه اجرا شد. برای گروه آزمایش، مداخله فن‌های سایکودراما به مدت ۱۰ جلسه ۲ ساعته، هفته‌ای دو بار انجام شد و گروه کنترل در این مدت هیچ مداخله‌ای دریافت نکردند. بعد از اتمام جلسات، هر دو آزمون مجددا برای دو گروه اجرا شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از تحلیل کوواریانس باهدف کاهش و حذف تاثیر متغیر همگام (پیش‌آزمون و جمعیت‌شناختی) استفاده شد.

نتایج: یافته‌ها نشان داد که کاربرد روش سایکودراما بر میزان گرایش به افکار خودکشی و تاب‌آوری سربازان موثر است و موجب کاهش گرایش به خودکشی و افزایش میزان تاب‌آوری سربازان شده است.

بحث: در تبیین این یافته می‌توان گفت وجه امتیاز این رویکرد عملی‌بودن آن است؛ چراکه فرد مسئله‌اش را در صحنه مطرح می‌کند و خود در مورد راه‌حل‌های آن می‌اندیشد و با کشف راه‌حل‌های نهایی به تمرین آن در صحنه می‌پردازد.

اثربخشی سایکودراما بر تاب آوری سربازان دارای گرایش به خودکشی

 

اثربخشی آموزش مهارت های تاب آوری بر سلامت روان سربازان

ورود به سربازی سلامت روانی فرد را تحت تأثیر قرار می دهد. یکی از راهکارهای بهبود سلامت روان افراد یادگیری مهارت های تاب آوری است. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مهارت های تاب آوری بر سلامت روان سربازان بود. روش: نوع مطالعه پژوهش حاضر نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل سربازان وظیفه ستاد انتظامی کرمانشاه بودند که از بین آن ها تعداد ۳۰ نفر به روش در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گماشته شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه ۲۸ سؤالی سلامت عمومی (گلدبرگ و هیلر، ۱۹۷۹) استفاده شد. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه تحت (به مدت ۷۵ دقیقه و هفته ای دو جلسه) آموزش قرار گرفتند، سپس نتایج با استفاده از تحلیل کواریانس تحلیل شدند. یافته ها: نتایج آزمون تحلیل کواریانس نشان داد که مداخله آموزش مهارت های تاب آوری در افزایش سلامت روان سربازان در گروه آزمایش تأثیر معنی داری داشته است (۰۱/۰> p ). نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده می توان نتیجه گرفت که برنامه آموزش مهارت های تاب آوری موجب افزایش سلامت روان سربازان می شود؛ بنابراین این برنامه آموزشی و کارگاه ها و تشکیل گروه های مشاوره و حمایتی می تواند جزء برنامه های مداخلاتی در جهت بهبود سلامت سربازان مورداستفاده قرار گیرند

اثربخشی آموزش مهارت های تاب آوری بر سلامت روان سربازان

 

 

اميد به زندگي، تاب آوري و بخشش به عنوان پيش بين هاي جهت گيري مذهبي دروني در سربازان

مقدمه: جهت گيري مذهبي دروني و اصيل از متغيرهاي تاثيرگذار بر سلامت به شمار مي رود، ازاين رو هدف از اين مطالعه، بررسي رابطه اميد به زندگي، تاب آوري و بخشش با جهت گيري مذهبي دروني در سربازان بوده است.
روش: پژوهش حاضر يك مطالعه توصيفي و طرح همبستگي بود. جامعه آماري را كليه سربازان مشغول به خدمت در شهر تهران تشكيل مي دادند. نمونه پژوهش شامل ۲۱۰ نفر از سربازان بوده است كه به روش نمونه گيري دردسترس انتخاب شده و پرسشنامه هاي اميد به زندگي، تاب آوري و بخشش را تكميل كردند. داده هاي پژوهش با استفاده از شاخص هاي آمار توصيفي و رگرسيون لوجستيك تحليل شدند.
نتايج: يافته هاي به دست آمده از تحليل لوجيت نشان داد كه هر سه متغير اميد به زندگي، تاب آوري روان شناختي و بخشش، به صورت معناداري توان پيش بيني جهت گيري مذهبي دروني را دارند (۰۱/۰>p). شبه R2 نگلكرك نشان داد كه مدل حدود ۹۰ درصد از واريانس متغير وابسته را تبيين مي كند. مدل درمجموع ۷/۹۵ درصد از افراد گروه ها را به درستي طبقه بندي كرده است.
بحث: به نظر مي رسد متغيرهاي بنيادين و چالش زاي شخصيت، نقش قوي و تاثيرگذاري در پيدايش جهت گيري مذهبي دروني دارند.

اميد به زندگي، تاب آوري و بخشش به عنوان پيش بين هاي جهت گيري مذهبي دروني در سربازان