قدرت آسیب از غفلت است

قدرت آسیب از غفلت است
دکتر محمدرضا مقدسی؛ مدیر و موسس خانه تاب آوری

خط تولید تاب آوری مدیریت است، گسترش مرزهای مدیریت و اقتدار میدانی وزرات بهداشت مورد انتظار است.
کلید واژه تاب آوری در بحرانهای بیولوژیک گسترش مرزهای مدیریتی و توسعه اقتدار میدانی وزرات و سازمان متولی است.


از همیشه تا هنوز و به هر هنگامی که سرعت انتشار بالا و سرعت تشخیص پایین باشد تنها راه کارآمد کاهش سطح تماس و تعاملات اجتماعی است به ویژه هنگامی که دوره نهفتگی هم طولانی باشد.
انتشار نیازمند معاشرت وتماس است و البته تشخیص به زمان احتیاج دارد.

بنابراین امکان و زمان در اختیار تماس نباشد سلامت در امان خواهد بود ازاین رو کاهش تعاملات اجتماعی مورد تأکید است که البته منطق قرنطینه نیز همین است که تشخیص علاوه برزمان به ابزار، تجهیزات و تخصص هم نیازمند است.
ویروس از من و شما نظرخواهی نمیکند، ویروس در کوچکترین تماس حفاظت نشده منتقل میشود، یا حفاظت کن یا از تماس پرهیز کن، اینجا میدان عملیات است نه فرصت بحث در مبانی نظری …

با تأکید بر گسترش و توسعه اقتدار میدانی وزرات بهداشت تاکید بر تجهیز و حفاظت فردی و از بین بردن سطح تماس، کاهش معاشرت و تحرکات اجتماعی و استفاده ازهمه ظرفیت ها راهی مطمئن برای شکستن چرخه بیولوژیک و توسعه تاب آوری تدارک دیده خواهد شد. شاخص موفقیت در بحرانهای زیستی و بهداشتی را میزان مشارکت همگانی و حکمیت سازمان مربوطه تعیین میکند که هم اکنون مدیریت و حکمیت به یقین با وزرات بهداشت است، تابعیت از موازین درمانی و بهداشتی می تواند (ویروس) را در انسداد اجتماعی خوار و خفیف کند.
کما اینکه در سه محور مخاطرات محیطی، اجتماعی و اقتصادی که گستره مباحث تاب آوری اجتماعی هستند نیز غلبه با مباحث مدیریت است و اما این خردورزی و تعقل است که انواع عالی مدیریت را تدارک میبیند که تاب آوری در تمامی عرصه ها دستاورد مدیریت است.

جامعه مدنی میتواند علاوه بر حمایت از آسیب دیدگان و پشتیبانی از افراد و جوامع در معرض خطر، در توزیع اقلام و در انتشار آگاهی و توسعه توانایی های خود مراقبتی نقشی ویژه ای بپذیرید.
انتظار میرود سازمانهای مردم نهاد از هرگونه کنش اجتماعیِ خارج از حکمیتِ وزرات محترم بهداشت برحذر باشند، تمامی اقدامات بایستی در حمایت و مشارکت باشد، ستاد فرماندهی این بحران نیز شایسته است نقشه راهی برای شرکای اجتماعی و سازمانهای مردم نهاد و نیروهای داوطلب ارائه نماید.
تدارک بسته حمایتی، توزیع ارقام و اقلام و پشتیبانی از اقشار آسیب پذیر و در معرض خطر به یقین از بدیهی ترین وظایف حکمرانی است.

 

منبع پایگاه اطلاع رسانی مددکاری اجتماعی ایران

بحران بازتابی از نیاز به اقدام است؛ تاب آوری یعنی اقدام

سلامت پزشک محور از پای در خواهد آمد اگر مشارکت و تعهد همگانی همراه نباشد، کادر جان برکف درمان را تحسین و دورد میفرستیم و به نقش و مسئولیت اجتماعی خود عمل خواهیم کرد. این مطلب را دکتر محمدرضا مقدسی مدیر و موسس خانه تاب اوری به خبرنگار گروه استانهای پایگاه اطلاع رسانی مددکاران اجتماعی ایران گفت، وی افزود: مبادا  عزیزان و سربازان جان بر کف خط درمان را تنها بگذاریم که در این جنگ از پای در آیند که سلامت و مسئولیت های اجتماعی آن متوجه همگان است، به یقین هر جایی صحبت از سلامتی و بیماری است، در حقیقت حکایت و رویارویی تاب آوری و آسیب پذیری است، نبردی است از سلامتی و بیماری و اگرچه این ستیزی در سطوح مولکولی بشمار می آید اما پیروزی درآن اقدامات کلان و هماهنگ تمامی آحاد جوامع را می طلبد. به مهر پروردگار نظام سلامت مبتنی بر مشارکت هم تاب اوراست و هم به یقیین از عهده هر گونه همه گیری، تهدید و مخاطره برخواهد آمد. مدیر و موسس خانه تاب آوری در ادامه گفت: متغیر های روانشناختی و اجتماعی فضای همه گیری در پیوستاری از بی اهمیتی مفرط و پر اهمیتی افراطی مطرح میشود این فضا در پیوستاری از ناچیز انگاری و فاجعه سازی تعریف شده است. آنچه مورد انتظار است تعادل و جدیت است که  از افراط و تفریط برحذر بمانیم لذا حکم قاطع این است که ناچیز انگاری و فاجعه سازی نامطلوب  است و مورد انتظار رفتار متعادل و انظباط  در انجام توصیه ها و وظایف فردی است. صد البته تقلیل موضوع به مسأله ای روانشناختی به یقین خطاست که تاب آوری در مشارکت است، تعهد همگانی و انجام دقیق وظایف فردی که توسط سازمانها و متخصین توصیه میگردد به یقین ما را در انجام مسئولیتهای فردی در قبال خود و دیگران و همچنین مدیریت تنش و نگرانی ها یاری خواهد کرد. به یقین افراد آسیب دیده و یا در معرض خطر به حمایت های روانی اجتماعی هستند اما این به مفهوم تقلیل مسأله به موضوعی روانشناختی نیست. فرصتی مناسب است تا متغیرهای روانشناختیِ مدیریت بحران را یادآور شویم که بطور اجمالی میتواند شامل: انکار و باورناپذیری،  وادادگی، سستی و قبول شکست، وحشت و غفلت و نسبت دادن مشکل به دیگران به جای اداره کردن آن از مهتمرین متغیرهای روانشناختی مدیریت بحران است که یا در میدان بحران از قبل وجود داشته و تشدید می شود و یا همزاد پیامد بحران است. تاب آوری و اقدام شایسته در پدیده هایی چون واگیری و همه گیری قانونمند بودن و رعایت کردن توصیه های سازمانهای متولی است که همه در انجام وظایف فردی و اجتماعی مسئول و ملزم هستند. البته هر گونه کُنش اجتماعی غیرمتخصصین و حتی کُنش فردی متخصصین نیز می تواند ممنوع و آسیب زا باشد همه بایستی تحت فرماندهی واحد در طرح کلان یکپارچه و هماهنگ توصیه های کادر ویژه و سازمانهای متخصص و مسئول را  بی کم و کاست رعایت کنیم، شایسته آن است مرجعیت رسانه های عام و تخصصی نیز کاملاً محفوظ بماند. ایجاد هر گونه ابهام و تعارض می تواند اضطراب تولید می کند  که انشااله برحذر باشیم. ش ش