اثربخشي ذهن آگاهي مبتني بر يوگا بر كاهش اضطراب و ارتقاء تاب آوري در زنان ميانسال شهر كرمانشاه

با توجه به اهميت تمرين هاي ذهني در سلامت روان افراد و نيز موثر بودن آنها در شادكامي انسان ها، پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي ذهن آگاهي مبتني بر يوگا بر كاهش اضطراب  و ارتقاء تاب آوري در زنان ميانسال انجام شد.

روش كار

 پژوهش حاضر نيمه آزمايشي بود، كه با بهره گيري از طرح پيشآزمون پسآزمون با گروه كنترل انجام گرفت. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه بانوان ميانسال مراجعه كننده به باشگاه هاي ورزشي شهر كرمانشاه حاضر در كلاسهاي آموزشي يوگا در سال ۱۳۹۶ بود كه ۳۰ نفر از آنهايي كه نمره بالاتر از حد متوسط در مقياس اضطراب و  نمره پايين تر در تاب آوري كسب كردند، انتخاب و به روش تصادفي(به اين صورت كه هر كدام شانس برابر براي انتخاب شدن داشتند) در دو گروه جايگزين شدند. از هردو گروه قبل و بعد از مداخله پيش آزمون و پس آزمون گرفته شد. افراد گروه آزمايش ۱۶ جلسه ۷۵ دقيقه اي (هفته اي۲ جلسه) تحت تمرين ذهن آگاهي مبتني بر يوگا قرار گرفتند. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه اضطراب بك (۱۹۹۹) و تاب آوري كانر ديويدسون (۲۰۰۳) بود. داده هاي جمع آوري شده به روش تحليل كوواريانس با استفاده از SPSS-23 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.

يافته ها

 نتايج  حاصل از يافته ها بيانگر آن بود كه بين دو گروه  آزمايش و گواه بعد از تمرينات ذهن آگاهي، در ميزان نمره اضطراب و نيز سطح تاب آوري تفاوت حاصل شد، و اين تفاوت در سطح (۰۰۱/۰) معنا دار بود.

نتيجه گيري

 بنابراين چنين مي توان نتيجه گرفت  كه مي توان از يوگا به عنوان درماني راحت، در دسترس و كم هزينه براي درمان اضطراب و ارتقاء تاب آوري در زنان ميانسال استفاده كرد.

اثربخشي ذهن آگاهي مبتني بر يوگا بر كاهش اضطراب و ارتقاء تاب آوري در زنان ميانسال شهر كرمانشاه

بررسي اثربخشي آموزش ذهن آگاهي بر بهزيستي روانشناختي و تاب آوري زنان سرپرست خانوار

زنان سرپرست خانوار به دليل تجربه فشارهاي مداوم و مزمن در معرض مشكلات روان شناختي قرار دارند. هدف پژوهش بررسي اثربخشي آموزش ذهن آگاهي بر بهزيستي روان شناختي و تاب آوري زنان سرپرست خانوار بود. طرح پژوهش از نوع شبه آزمايشي به شيوه پيش آزمون-پس آزمون و پيگيري با گروه گواه بود. جامعه آماري شامل تمام زنان سرپرست خانوار تحت پوشش مركز خيريه حضرت فاطمه زهرا (س) در سال ۱۳۹۶ بودند كه از ميان آنان، ۳۰ نفر با توجه به معيارهاي ورود به پژوهش و به صورت تصادفي انتخاب شدند و در دو گروه آزمايش و گواه قرار گرفتند. گروه آزمايش تحت آموزش ذهن آگاهي به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقيقه اي قرار گرفتند. از فرم كوتاه مقياس بهزيستي روان شناختي ريف (ريف، ۱۹۸۹) و مقياس تاب آوري (كانر و ديويدسون، ۲۰۰۳) استفاده شد. داده ها از طريق آزمون تحليل كوواريانس تجزيه وتحليل شدند. نتايج حاكي از اثربخشي آموزش ذهن آگاهي بر افزايش بهزيستي روان شناختي در مراحل پس آزمون و پيگيري (۰۰۱/۰P<) و همچنين تاب آوري در مراحل پس آزمون (۰۰۱/۰P<) و پيگيري (۰۵/۰P<) بود. ذهن آگاهي از طريق پذيرش و تجربه هيجانات، ايجاد خودآگاهي و اجتناب از الگوي تفكر خودكار باعث افزايش بهزيستي روان شناختي و تاب آوري تاثير مي گردد و مي تواند به عنوان آموزشي در راستاي توان بخشي و ارتقاي كيفيت زندگي آنان به كار گرفته شود.

بررسي اثربخشي آموزش ذهن آگاهي بر بهزيستي روانشناختي و تاب آوري زنان سرپرست خانوار

اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر خودکارآمدی اجتماعی و تاب آوری در بیماران وابسته به شیشه شهر دزفول

آثار و نتایج زیانبار و مخرب فردی، اجتماعی و فرهنگی وابستگی و اعتیاد به شیشه سبب شده است تا کادر درمانی جامعه برای پیشگیری، ترک و جلوگیری از عود مصرف این ماده مخدر اقدام کنند. هدف این پژوهش اثربخشی آموزش ذهن ­آگاهی بر خودکارآمدی اجتماعی و تاب­ آوری در بیماران وابسته به شیشه شهر دزفول می­باشد.
روش کار: مطالعه حاضر یک تحقیق نیمه ­تجربی با طرح پیش ­آزمون – پس ­آزمون با گروه کنترل می­باشد. جامعه آماری شامل کلیه مردان وابسته به شیشه شهر دزفول بود. نمونـه پـژوهش شامل ۳۴ آزمـودنی بـود که به صورت تصادفی ساده از بین افرادی که در تابستان ۹۶ به کمپ ترک اعتیاد تحت نظر بهزیستی شهرستان دزفول مراجعـه کرده بودند، انتخاب شدند و به گونه­ی تصادفی ساده در دو گروه آزمایشی و کنترل (هر گروه ۱۷ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه­ ای آموزش ذهن­ آگاهی دریافت کردند و گروه کنترل مداخله ­ای دریافت نکردند. گروه­ها پرسشنامه خودکارآمدی اجتماعی گادیانو و هربرت و مقیاس تاب ­آوری کانر و دیویدسون را به عنوان پیش­ آزمون و پس­ آزمون تکمیل کردند. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS-21 و روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره  (MANCOVA)انجام شد.
یافته ها: یافته ها نشان داد در مرحله پس­ آزمون بین میانگین خودکارآمدی اجتماعی و تاب­ آوری گروه­های آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود داشت. به عبارت دیگر آموزش ذهن­ آگاهی باعث افزایش خودکارآمدی اجتماعی و تاب­ آوری در بیماران وابسته به شیشه شهر دزفول شد (۰/۰۰۱P<).
نتیجه گیری: ارائه آموزش ذهن­ آگاهی بیماران را به نقاط ضعف و قوت خود و کاستن از ضعف­ های خود آگاه می­کند. لذا با توجه به تأثیر آموزش ذهن­ آگاهی بر افزایش خودکارآمدی اجتماعی و تاب­ آوری در بیماران وابسته به شیشه توصیه می ­شود مشاوران، درمانگران و روانشناسان بالینی از روش مذکور برای افزایش خودکارآمدی اجتماعی و تاب­ آوری در این افراد استفاده کنند.

اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر خودکارآمدی اجتماعی و تاب آوری در بیماران وابسته به شیشه شهر دزفول

مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر تاب‌آوری زنان در سقط جنین مکرر

یکی از مشکلات زنان با سقط جنین‌های مکرر، کاهش آستانه تحمل و کاهش تاب آوری در برابر مشکلات روانشناختی می‌باشد. برای افزایش تاب آوری این افراد روش‌های درمانی مختلفی وجود دارد که از جمله این روش‌ها درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان مبتنی بر ذهن آگاهی می‌باشد. بنابراین پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی و مقایسه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان مبتنی بر ذهن آگاهی بر تاب‌آوری زنان با سقط جنین مکرر انجام شد.
روش کار: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه است. جامعه آماری شامل کلیه زنان دچار سقط جنین شهرستان مراغه در نه ماه اول سال ۱۳۹۶ بودند. نمونه مورد مطالعه شامل ۴۵ نفر از زنان با سقط جنین مکرر بود که به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل جایگزین شدند. از آزمون تاب-آوری کانور ـ دیویدسون (۲۰۰۱) برای جمع آوری داده‌ها استفاده شد. داده‌ها از طریق تحلیل کوواریانس تک متغیره و با استفاده از نرم‌افزار SPSS22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد که درمان مبتنی بر ذهن آگاهی و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افزایش تاب‌آوری زنان در سقط جنین مکرر تأثیر دارد. درمان مبتنی بر ذهن آگاهی اثربخشی بیشتری از درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد دارد (۰۰۱/۰ > P).
نتیجه گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان گفت که ذهن آگاهی به افراد کمک می‌کند تا موقعیت‌هایی را که باعث اضطراب و استرس می‌شود شناسایی کنند، شناخت بهتری نسبت به خود پیدا کنند، نقاط ضعف و قوت خود را بشناسند و سپس راهبردهای مقابله‌ای برای مواجهه با این موقعیت‌ها را بیاموزند. تعهد و پذیرش، باعث می‌شود بیمار در حالی که به سوی اهداف ارزشمند خود در حال حرکت است، با تجربیاتش به‌طور کامل و بدون مقاومت ارتباط برقرار کند و آن‌ها را بدون قضاوت در مورد درستی یا نادرستی-شان، در هنگام ظهور بپذیرد.

مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر تاب‌آوری زنان در سقط جنین مکرر

اثربخشي شناختي درماني مبتني بر ذهن آگاهي بر تاب آوري همسران بيماران اسكيزوفرن

همسران افراد مبتلا به اسکیزوفرن تحت فشارهای روانی زیادی از جانب بیماری همسر خود قرار دارند؛ از این رو در این مطالعه اثربخشی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی بر تاب آوری همسربیماران اسکیزوفرن پرداختیم.

روش بررسی: مطالعه حاضر به صورت نیمه تجربی بود که۴۰ نفر از همسران بیماران اسکیزوفرنی (۲۰ نفر در گروه آزمایش و ۲۰ نفر در گروه کنترل) که مردان آنها در مراکز توانبخشی بیماران روانی نگهداری می شدند به صورت در دسترس وارد مطالعه شدند. در گروه آزمایش از پروتکل درمان گروهی شناخت درمانی مبتنی بر ذهن آگاهی جهت انجام مداخله استفاده شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسن بود. داده ها با نرم افزار SPSSv16 و آزمون تحلیل کواریانس تحلیل شدند.

یافته ها: یافته ها نشان داد که در مرحله ی پس آزمون میانگین نمرات تاب آوری همسران گروه آزمایش (۷۱/۴±۹۵/۷۷) به مراتب بیشتر از میانگین این متغیر در همسران گروه کنترل (۸۱/۵±۷۵/۷۱) بوده است. تفاوت معناداری را بین میانگن نمرات پس آزمون تاب آوری همسران بیماران اسکیزوفرن گروه آزمایش و کنترل وجود دارد (۰۵/۰ >p).

نتیجه گیری: آموزش راهبردهای شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی بر تاب آوری همسران بیماران اسکیزوفرن تأثیر داشت. از این رو می توان از این روش در مداخلات مرتبط با بهداشت روان خانواده های بیماران روانی مزمن همچون اسکیزوفرنی، بهره جست.

اثربخشي شناختي درماني مبتني بر ذهن آگاهي بر تاب آوري همسران بيماران اسكيزوفرن

اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر میزان تاب‏آوری و کاهش نشخوار فکری بیماران زن مبتلا به سرطان پستان: کارآزمایی تصادفی شده

افزایش میزان نشخوار فکری و کاهش تاب‌آوری از جمله مشکلات روانی است که متعاقب ابتلا به سرطان پستان، توسط زنان تجربه می‌شود. لذا هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش ذهن‌آگاهی بر افزایش تاب‌آوری و کاهش نشخوار فکری بیماران زن مبتلا به سرطان پستان بوده است.

روش بررسی: پژوهش حاضر، یک طرح کارآزمایی تصادفی شده از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود که بر روی ۴۰ زن مبتلا به سرطان پستان انجام شد. افرادی که شرایط ورود به طرح را داشتند به شکل تصادفی در دو گروه مداخله و شاهد گمارش شدند. هر دو گروه، پرسشنامه‌های تاب‌آوری و نشخوار فکری را تکمیل کردند. سپس، گروه مداخله به مدت ۸ جلسه دو ساعته، تحت آموزش ذهن‌آگاهی قرار گرفت. پس از اتمام دوره آموزش، برای هر دو گروه مداخله و شاهد، پس‌آزمون اجرا شد. و نتایج با استفاده از آزمون تی مستقل مورد تحلیل قرار گرفت.

یافتهها: یافته‌ها حاکی از این است که در هر دو متغیر تابآوری و نشخوار فکری، تفاوت معناداری بین گروه‌های مداخله و شاهد وجود دارد. مقدار t حاصل از مقایسه میانگین‌های دو گروه برای تابآوری و نشخوار فکری به ترتیب۲۲/۵ و ۲۱/۶- است که در سطح ۰۱/۰ معنادار می‌باشند. نتایج، حاکی از اثربخش ‌بودن مداخله است. به عبارتی دیگر، آموزش ذهن‌آگاهی در افزایش تاب‌آوری و کاهش نشخوار ذهنی مؤثر بوده است.

بحث: یافته‌ها حاکی از این است که می‌توان آموزش ذهن‌آگاهی را مداخله‌ای موثر برای افزایش تاب‌آوری و کاهش نشخوار ذهنی زنان مبتلا به سرطان پستان به حساب آورد. لازم است اثربخشی این مداخله بر سایر متغیرهای روان‌شناختی نیز مورد بررسی قرارگیرد.

اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر میزان تاب‏آوری و کاهش نشخوار فکری بیماران زن مبتلا به سرطان پستان: کارآزمایی تصادفی شده

SONY DSC

نقش تاب‌آوری خانواده و ذهن‌آگاهی در آمادگی اعتیاد دانشجویان

عوامل خانوادگی و فردی در آمادگی اعتیاد نقش دارند. هدف از تحقیق حاضر بررسی نقش تاب آوری خانواده (ارتباط خانوادگی و حل مسئله، بهره مندی از منابع اقتصادی و اجتماعی، حفظ یک چشم انداز مثبت، پیوند خانوادگی، معنویت خانواده، توانایی ایجاد معنا برای سختی) و ذهن آگاهی در آمادگی اعتیاد دانشجویان بود. روش بررسی: این پژوهش از نوع همبستگی است که تعداد ۳۹۹ نفر از دانشجویان دانشگاه یاسوج در سال تحصیلی ۱۳۹۳ـ ۱۳۹۲ به شیوه نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله انتخاب شدند و به مقیاس ایرانی آمادگی اعتیاد، پرسشنامه تاب‌آوری خانواده و فرم کوتاه پرسشنامه ذهن آگاهی فرایبورگ پاسخ دادند. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده آزمون‌های ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: بین تاب‌آوری خانواده و ابعاد آن با آمادگی اعتیاد رابطه منفی معنی‌دار وجود داشت(۰۱/۰>p). هم‌چنین بین ذهن آگاهی و آمادگی اعتیاد رابطه منفی معنی‌دار به دست آمد(۰۱/۰>p). نتایج تحلیل رگرسیون هم‌زمان نشان داد که تاب‌آوری خانواده و ذهن آگاهی می‌توانند به طور معنی‌داری ۱۳ درصد از واریانس آمادگی اعتیاد را پیش‌بینی نمایند.

نتیجه‌گیری: نتایج تحقیق حاضر نشانگر اهمیت تاب‌آوری خانواده و ذهن آگاهی به عنوان متغیرهای خانوادگی و فردی در آمادگی اعتیاد است. بنابراین آموزش مهارت‌های تاب‌آوری خانواده و ذهن آگاهی می‌تواند آمادگی اعتیاد در دانشجویان را کاهش دهد.

تاثیر درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر کیفیت زندگی و تاب آوری همسران جانبازان قطع عضو

اين پژوهش از نوع مطالعات نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون- پس آزمون و با گروه كنترل بود. بدين منظور، از افرادي كه به مركز مشاوره ايثارگران شهر اهواز مراجعه كرده اند، بمنظور شركت در پژوهش دعوت شد. سپس از بين داوطلبان ۲۸ نفر به صورت تصادفي انتخاب شدند و به گونه تصادفي به دو گروه (آزمايش و كنترل) گمارده شدند. سپس گروه آزمايش مورد مداخله «گروه درماني كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي» قرار گرفت و پس از ۸ جلسه گروه درماني، پس آزمون بر روي گروه كنترل و آزمايش اجراشد. ابزار اين پژوهش پرسشنامه كيفيت زندگي و تاب آوري بود كه به وسيله شركت كنندگان در مراحل پيش آزمون و پس آزمون تكميل گرديد.
يافته ها: نتايج بدست آمده از تحليل كوواريانس چند متغيري نشان دادند كه مداخله درماني كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي به گونه معنادار منجر به افزايش كيفيت زندگي و تاب آوري گروه آزمايش در مقايسه با گروه كنترل شد.
نتيجه گيري: درمان كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي مي تواند به عنوان يك برنامه درماني كارآمد منجر به افزايش كيفيت زندگي و تاب آوري همسران جانبازان قطع عضو شود.

تاثیر درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر کیفیت زندگی و تاب آوری همسران جانبازان قطع عضو

coping

مقایسه تاب آوری و ذهن آگاهی در افراد دارای سوءمصرف مواد و افراد بهنجار

امروزه وابستگی به مواد، یکی از مهم‌ترین مشکلات مربوط به سلامت عمومی در جوامع به شمار می‌رود. افراد زیادی در طول زندگی خود از اختلالات حاصل از مصرف مواد، رنج می‌برند و هر ساله تعداد بسیاری از آن‌ها به سبب پیامدهای مستقیم و غیرمستقیم آن جان خود را از دست می‌دهند. هدف از نگارش این مقاله، مقایسه‌ی تاب¬آوری و ذهن‌آگاهی در افراد دارای سوءمصرف مواد و افراد بهنجار بود. جامعه‌ی آماری این پژوهش را کلیه¬ی مراجعه‌کنندگان به مراکز درمانی ترک اعتیاد شهر ایلام تشکیل می¬دهند. نمونه‌ی پژوهش ۵۰ نفر از افرادی هستند که در مراکز ترک اعتیاد پرونده دارند، ولی همچنان به مصرف مواد ادامه می¬دهند. برای نمونه‌گیری افرادی انتخاب شدند که در دسترس بودند. همچنین ۵۰ نفر از افرادی که سابقه اثر سوءمصرف مواد نداشتند(افراد بهنجار)، به شیوه¬ی همتاسازی با گروه دارای سوءمصرف مواد؛ بر اساس سن، جنس، سطح تحصیلات و وضعیت تأهل انتخاب شدند. برای جمع¬آوری داده¬ها از پرسشنامه‌ی تاب-آوری «کانر و دیویدسون» (۲۰۰۳) و پرسشنامه‌ی ذهن¬آگاهی «براون و ریان» (۲۰۰۳) استفاده شد. داده¬ها به کمک آزمون T مستقل تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین دو گروه مورد نظر، در ذهن¬آگاهی و تاب¬آوری، تفاوت معناداری وجود دارد ( ۰۰۱/۰>P). یافته¬های پژوهش نشان می¬دهد که می¬توان از روش¬های ذهن¬آگاهی و تاب‌آوری به عنوان یکی از عوامل پیشگیری از مصرف مواد مخدر و کمک به افراد در سازگاری با تغییرات و عوامل فشارزا، بهره برد.

ذهن آگاهی و سو مصرف مواد مخدر