تأثيرآموزش مهارت هاي تاب آوري بر کيفيت زندگي کاري پرستاران: يک مطالعه کنترل تصادفي شده

ارتقاي کيفيت زندگي کاري پرستاران نقش بسزايي در بهبود عملکرد آنها و ارائه مراقبت هاي با کيفيت پرستاري دارد.

پرستاري شغل پر استرسي است. مهارت هاي تاب آوري به پرستاران کمک مي کند تا بهتر با شرايط سخت کاري و انتظارات زياد ديگران کنار بيايند. اين پژوهش به بررسي تأثير آموزش مهارت هاي تاب آوري بر کيفيت زندگي کاري پرستاران پرداخت. مواد و روش کار: اين مطالعه کنترل تصادفي شده در سال ۱۳۹۴ بر روي ۶۰ پرستار يکي از بيمارستان هاي خصوصي شهر تهران که به صورت تصادفي به دو گروه آزمون (۳۰ نفر) و شاهد (۳۰ نفر) تقسيم شدند، انجام شد. پرستاران گروه آزمون، آموزش هاي نظري کيفيت زندگي کاري، استرس و فرسودگي شغلي و تاب آوري را در دو جلسه ي سه ساعتي دريافت کردند. سپس، آموزش هاي عملي مهارت هاي تاب آوري در ۹ جلسه ۵/۱ ساعتي به صورت هفتگي به آنها ارائه شد. از يک پرسشنامه کيفيت زندگي کاري معتبر شامل ۹ بعد و ۳۶ گويه براي جمع آوري داه هاي قبل و پس از اجراي مداخله آموزشي استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS17 تحليل شدند. يافته ها: ميانگين کيفيت زندگي کاري پرستاران در گروه آزمون از ۶۸/۲ به ۰۱/۳ از ۵ امتياز رسيده (۳/۱۲ درصد افزايش) و آزمون تي زوج اين اختلاف را از نظر آماري معنادار نشان داد (۰۰۳/۰=p). کيفيت زندگي کاري پرستاران در گروه شاهد، در شروع و پايان مطالعه، تفاوت آماري معنادار نداشت (۲۱۴/۰=p).

مداخله آموزشي بيشترين تأثير مثبت را بر ابعاد حل مشکلات فردي، مشارکت در سازمان، ارتقاي شغلي، امنيت شغلي و حقوق و دستمزد پرستاران گروه آزمون داشته است. بحث و نتيجه گيري: آموزش منجر به ارتقاي مهارت هاي تاب آوري پرستاران و در نتيجه کاهش استرس شغلي و افزايش کيفيت زندگي کاري آنها شد.

تأثيرآموزش مهارت هاي تاب آوري بر کيفيت زندگي کاري پرستاران يک مطالعه کنترل تصادفي شده