تأثيرآموزش مهارت هاي تاب آوري بر کيفيت زندگي کاري پرستاران: يک مطالعه کنترل تصادفي شده

ارتقاي کيفيت زندگي کاري پرستاران نقش بسزايي در بهبود عملکرد آنها و ارائه مراقبت هاي با کيفيت پرستاري دارد.

پرستاري شغل پر استرسي است. مهارت هاي تاب آوري به پرستاران کمک مي کند تا بهتر با شرايط سخت کاري و انتظارات زياد ديگران کنار بيايند. اين پژوهش به بررسي تأثير آموزش مهارت هاي تاب آوري بر کيفيت زندگي کاري پرستاران پرداخت. مواد و روش کار: اين مطالعه کنترل تصادفي شده در سال ۱۳۹۴ بر روي ۶۰ پرستار يکي از بيمارستان هاي خصوصي شهر تهران که به صورت تصادفي به دو گروه آزمون (۳۰ نفر) و شاهد (۳۰ نفر) تقسيم شدند، انجام شد. پرستاران گروه آزمون، آموزش هاي نظري کيفيت زندگي کاري، استرس و فرسودگي شغلي و تاب آوري را در دو جلسه ي سه ساعتي دريافت کردند. سپس، آموزش هاي عملي مهارت هاي تاب آوري در ۹ جلسه ۵/۱ ساعتي به صورت هفتگي به آنها ارائه شد. از يک پرسشنامه کيفيت زندگي کاري معتبر شامل ۹ بعد و ۳۶ گويه براي جمع آوري داه هاي قبل و پس از اجراي مداخله آموزشي استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماري SPSS17 تحليل شدند. يافته ها: ميانگين کيفيت زندگي کاري پرستاران در گروه آزمون از ۶۸/۲ به ۰۱/۳ از ۵ امتياز رسيده (۳/۱۲ درصد افزايش) و آزمون تي زوج اين اختلاف را از نظر آماري معنادار نشان داد (۰۰۳/۰=p). کيفيت زندگي کاري پرستاران در گروه شاهد، در شروع و پايان مطالعه، تفاوت آماري معنادار نداشت (۲۱۴/۰=p).

مداخله آموزشي بيشترين تأثير مثبت را بر ابعاد حل مشکلات فردي، مشارکت در سازمان، ارتقاي شغلي، امنيت شغلي و حقوق و دستمزد پرستاران گروه آزمون داشته است. بحث و نتيجه گيري: آموزش منجر به ارتقاي مهارت هاي تاب آوري پرستاران و در نتيجه کاهش استرس شغلي و افزايش کيفيت زندگي کاري آنها شد.

تأثيرآموزش مهارت هاي تاب آوري بر کيفيت زندگي کاري پرستاران يک مطالعه کنترل تصادفي شده

نقش بازيگري احساسي بر سلامت روان شناختي و تاب آوري پرستاران

بازیگری احساسی به مدیریت و نحوه بیان احساسات و هیجانها در محیط کار اشاره دارد. هدف اصلی این مطالعه نقش بازیگری احساسی و تاب آوری در سلامت روان پرستاران بود.
روش کار: این مطالعه از نوع توصیفی بود. بر اساس جدول مورگان، ۳۱۲ نفر از پرستاران بیمارستان قمر بنی هاشم و بیمارستان شهید مدنی در شهرستان خوی به روش در دسترس در این پژوهش شرکت کردند. پرستاران سه پرسشنامه شامل آزمون بازیگری احساسی زاف، پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ) و پرسشنامه مقیاس تاب آوری کونر و دیویدسون را تکمیل نمودند. در نهایت، داده‌ها از طریق تحلیل رگرسیون گام به گام تحلیل شدند.
یافته‌ها: بازیگری احساسی سطحی رابطه مثبت و معناداری با نشانه‌های بدنی، اضطراب و بی خوابی، نارساکنش وری اجتماعی و افسردگی داشت (۰۰۱/۰ > P)، در حالیکه رابطه آن با تاب آوری و تجربه کاری منفی و معنادار شد (۰۰۱/۰ > P). این در حالی است که به طور منفی ۲۴ درصد سلامت روان را در پرستاران را تبیین کرد. بازیگری احساسی عمیق، رابطه معنادار و مثبتی با اجزاء سلامت روان، تاب آوری و تجربه کاری داشت. به عبارتی هر چه تجربه کاری افزایش می‌یافت، بازیگری احساسی در محیط کار عمیق‌تر و با افزایش بازیگری عمیق، تاب آوری و سلامت روان هم بیشتر می‌شد.
نتیجه گیری: بازیگری احساسی سطحی که اغلب در پرستاران با سابقه کم دیده شد، موجب ناهماهنگی شناختی و تناقض بین رفتار و عقاید می‌شود. در نتیجه می‌تواند سلامت روان شناختی را کاهش دهد. مکانیسم‌های دفاعی که این اضطرابها را مهار می‌کنند، اگر طولانی مدت مورد استفاده قرار گیرند، موجب فرسودگی شغلی خواهند شد.

نقش بازيگري احساسي بر سلامت روان شناختي و تاب آوري پرستاران

 

 

ارتباط تاب آوري با تعهد حرفه اي در پرستاران بخش هاي ويژه

پرستاران بخش هاي ويژه با عوامل تنش زاي فراواني روبرو هستند. يكي از مهم ترين توانايي هاي انسان كه در شرايط سخت و فشارهاي رواني، باعث سازگاري موثر با عوامل تنش زا شده تاب آوري مي باشد. اين ويژگي در پرستاران مي تواند به بهبود ميزان تعهد حرفه اي آنان كمك كند. بنابراين اين مطالعه با هدف ارتباط تاب آوري با تعهد حرفه اي در پرستاران بخش هاي ويژه انجام شد.
روش پژوهش: در اين مطالعه توصيفي – تحليلي ۲۰۰ نفر از پرستاران شاغل در بخش هاي ويژه بيمارستان هاي آموزشي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي بيرجند در سطح استان خراسان جنوبي به روش سرشماري در سال ۱۳۹۷ وارد مطالعه شدند. جهت جمع آوري داده ها از پرسشنامه تاب آوري (CD-RISC) و پرسشنامه تعهد حرفه اي NPCS)) استفاده شد. از آمار توصيفي و استنباطي (من ويتني و كروسكال واليس) جهت تجزيه و تحليل داده ها در SPSS نسخه ۱۶ استفاده شد.

يافته ها :اكثر پرستاران ميزان تعهد حرفه اي را زياد (۷۶ درصد) و ميزان تاب آوري را متوسط (۷۰ درصد) گزارش كردند. هم چنين بين تاب آوري و تعهد حرفه اي ارتباط مثبت و معني داري مشاهده شد (r=0/22و۰/۰۰۱=p).

نتيجه گيري: با توجه به ارتباط مثبت و معني دار بين تاب آوري و تعهد حرفه اي، آموزش راهكارهاي تقويت تاب آوري در برنامه آموزشي پرستاران و هم چنين دانشجويان پرستاري توصيه مي شود. تا بدين طريق بتوان ميزان تعهد حرفه اي در ميان آنان را افزايش داد؛ در نتيجه بتوان يكي از بزرگترين چالش هاي حرفه پرستاري كه كمبود نيروي پرستار مي باشد را بهبود بخشيم.

ارتباط تاب آوري با تعهد حرفه اي در پرستاران بخش هاي ويژه

نقش خودکارآمدی و تاب‌آوری در کیفیت زندگی پرستاران

روا‌نشناسی مثبت نگر، در کنار ترمیم آسیب‌ها، به سمت بهینه ساختن کیفیت زندگی گام بر می‌دارد. کیفیت زندگی پرستاران بسیار مهم است سطح بالایی از استرس کاری پرستاران می تواند بر کیفیت زندگی آنها و درنتیجه کیفیت و کمیت مراقبت از بیمار تأثیر بگذارد. هدف از این پژوهش بررسی نقش خودکارآمدی و تاب‌آوری در کیفیت زندگی پرستاران بود. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی -همبستگی بود. جامعه آماری پرستاران شاغل در تهران در سال ۱۳۹۶ -۱۳۹۵ بود. نمونه از ۲۰۰ نفر که به روش نمونه‌گیری تصادفی در دسترس انتخاب شدند، تشکیل شد. آزمودنی‌ها پرسشنامه‌های کیفیت زندگی سازمان بهداشت جها‌‌نی، خودکارآمدی شرر و پرسشنامه تاب‌آوری کانر و دیویدسون را تکمیل کردند. یافته‌ها: خودکارآمدی به صورت معنی‌داری، به مقدار ۰/۲۶۶ کیفیت زندگی پرستاران بیمارستان‌های تهران را افزایش می‌دهد. همچنین سهم متغیر تاب‌آوری به صورت معنی‌داری (۰/۳۸۵) در پیش‌بینی کیفیت زندگی پرستاران در این شهر می‌باشد. خودکارآمدی و تاب‌آوری نیز با هم می‌توانند ۳۳/۶% از واریانس کیفیت زندگی پرستاران را تبیین کنند. نتیجه‌گیری:‌ آموزش مهارت‌های تاب‌آوری و افزایش توانمندی‌های روانشناختی به‌خصوص خودکارآمدی، روش‌های مؤثری برای بهبود کیفیت زندگی پرستاران می‌باشد.

نقش خودکارآمدی و تاب‌آوری در کیفیت زندگی پرستاران

تاب آوری انتقادی برای پرستاران

حرفه پرستاری تحت فشار اجتماعی مداوم است . مطالبات مالی ، فشارهای روانی- سیاسی و انسانی در حوزه مراقبت و افزایش حجم کارپرسنل ، همگی در روحیه وعملکرد حرفه ای پرستاران تاثیر میگذارند. این کتاب، تاب آوری را در این بافتارغیر متباین معنا میکند . همچنین این کتاب خلاصه ای از تحقیقات اخیررا در باره تاب آوری ارایه داده و ارتباط آن با پرستاران و هم چنین محدودیت های پرستاران دراین حوزه را تشریح میکند همچنین مباحث مربوط به همدلی و اثرات آن بر تربیت پرستاروکادر پرستاری از قسمتهای برجسته  کتاب میباشد .

این کتاب در ۹ فصل و۱۷۹ صفحه توسط انتشارات تیمورزاده با ترجمه رقیه اقبالی زیارت ، جلال نور محمدی و معصومه نجفی منتشر و در اختیار علاقه مندان قرار گرفته است .

 

رابطه بین تاب آوری و فرسودگی شغلی پرستاران

فرسودگی شغلی یکی از عوامل اساسی در کاهش کارآیی و از دست رفتن نیروی انسانی و ایجاد عوارض جسمی و روانی است. ویژگی‌های شخصیتی همچون تاب آوری به عنوان حائلی در برابر وقایع استرس‌زا و مشکلات روانی ناشی از کار از جمله فرسودگی شغلی است. با توجه به اهمیت نقش پرستاران در سیستم خدمات بهداشتی- درمانی، این تحقیق به بررسی رابطه بین تاب آوری و فرسودگی شغلی پرستاران می پردازد. روش بررسی‌: این مطالعه توصیفی- همبستگی بر روی ۳۰۴ نفر از پرستاران شاغل در بیمارستان های شهر تهران انجام شد که در سال ۱۳۸۹ مشغول به‌کار بوده اند و به طریق نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و به پرسشنامه فرسودگی شغلی مسلش(MBI)، پرسشنامه تاب آوری کانر و دیویدسون(CD-RISC) و پرسشنامه مشخصات دموگرافیک پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل آماری از نرم افزار آماری SPSS- 18 استفاده شد.به منظور تبیین رابطه تاب آوری و فرسودگی شغلی ازروش همبستگی استفاده شد.
یافته‌ها: براساس یافته های پژوهش، ۶/۳۲درصد از پرستاران، فراوانی و ۹/۹درصد شدت خستگی عاطفی را در حد بالا‌، در مولفه فراوانی و شدت مسخ شخصیت، به ترتیب ۷/۲۵‌درصد و ۱/۱۸‌درصد پرستاران در حد بال‌ ، ۱/۴۲ درصد‌، مولفه فراوانی و ۹/۶۰ درصد شدت عدم موفقیت فردی را در حد بالا تجربه کرده بودند. همچنین این فرضیه که بین فرسودگی شغلی و تاب آوری پرستاران رابطه معنی‌دار وجود دارد، در سطح ۰۱/۰ تایید شد.
 نتیجه‌گیری: با توجه به‌اینکه تاب آوری یکی از عوامل پیش بینی‌کننده فرسودگی شغلی است، پیشنهاد می‌شود مهارت‌های افزاینده تاب آوری از طریق تشکیل کارگاه‌های شناخت و ارتقای تاب آوری به پرستاران آموزش داده شود.

رابطه بین تاب آوری و فرسودگی شغلی پرستاران

 

resiliency iran 3

ارتباط شوخ طبعی با میزان فرسودگی شغلی و تاب آوری پرستاران

پرستاری یکی از مشاغل تنش زا است و یکی از سندرم های رایج ناشی از تنش در بین پرستاران فرسودگی شغلی می باشد. بالا بردن ظرفیت تاب آوری یکی از عوامل موثر در برخورد با تنش ها است، بنابراین پرداختن به این موضوع که شوخ طبعی چه تاثیری بر فرسودگی شغلی و تاب آوری پرستاران دارد، امری مهم به نظر می رسد.

هدف: مطالعه حاضر به منظور تعیین ارتباط شدت فرسودگی شغلی و تاب آوری با شوخ طبعی در پرستاران انجام شده است. روش کار: این مطالعه توصیفی از نوع همبستگی بر روی ۶۰ پرستار شاغل در بیمارستانهای استان قزوین انجام شده است. روش نمونه گیری مبتنی بر هدف بوده و ابزار سنجش، پرسش نامه شوخ طبعی (Sense of Humor Questionnaire) و پرسش نامه فرسودگی شغلی مسلش و جکسون (Maslach & Jackson) و پرسش نامه تاب آوری کانر و دیویدسون (Canner & Davidson) بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه استفاده شد. نتایج: یافته های مطالعه نشان داد که شدت فرسودگی شغلی در پرستاران با شوخ طبعی بالا کمتر از پرستاران با شوخ طبعی پایین بود (۰۲۹/۰P<)، فراوانی فرسودگی شغلی در پرستاران با شوخ طبعی بالا کمتر از پرستاران با شوخ طبعی پایین بود ( ۰۰۴/۰p <) و هم چنین تاب آوری در پرستاران با شوخ طبعی بالا بیشتر از پرستاران با شوخ طبعی پایین بود(۰۰۰۱/۰ = P).

نتیجه گیری: شوخ طبعی و به کار گیری آن به هنگام مواجهه با تنش می تواند به کاهش فرسودگی شغلی و افزایش تاب آوری در پرستاران منتج شود. پیشنهاد می شود انجام پژوهشهای مداخله ای و آموزش شوخ طبعی به پرستاران در آموزش های پرستاری مد نظر قرار گیرد.

ارتباط شدت فرسودگی شغلی و تاب آوری با شوخ طبعی در پرستاران

home of resiliency

رابطه ویژگیهای شخصیتی و سلامت روان با واسطه تاب آوری در پرستاران

پرستاران با استرسهای مختلف شغلی روبرو هستند که به دلیل ویژگیهای شخصیتی متفاوتی که دارند بصورت گوناگونی با استرس برخورد می کنند و سلامت روان آنها تحت تاثیر ویژگیهای شخصیتی قرار می گیرد. هدف از انجام این پژوهش بررسی ویژگیهای شخصیتی و سلامت روان با واسطه تاب آوری در پرستاران می باشد.
روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع توصیفی با روش تحلیل مسیر است. ۱۰۵ پرستار در بیمارستان اسفراین بطور تصادفی انتخاب شدند. پرسشنامه های شخصیتی نئو، تاب آوری کانر و دیویدسون و سلامت روان گلدبرگ استفاده شد. آزمونهای همبستگی و تحلیل مسیر با استفاده از نرم افزار SPSS و AMOS جهت تحلیل داده ها مورد استفاده قرار گرفتند.
یافته ها:نتایج نشان داد که اثر مستقیم روان رنجورخویی (۲۸۲/۰Beta= و ۰۰۰/۰P=) ، وجدان گرایی (۲۰۷/۰Beta= و ۰۰۲/۰P=) و تاب آوری (۳۹۲/۰Beta= و ۰۰۰/۰P=) بر سلامت روان معنادار می باشند و سایر مسیرهای مستقیم به سلامت روان معنادار نبودند و نیز ویژگیهای شخصیتی روان رنجورخویی (۲۳۶/۰-Beta= و ۰۰۰/۰P=)، توافق جویی (۱۴۷/۰Beta= و ۰۰۰/۰P=)، و تجربه پذیری (۰۴۴/۰Beta= و ۰۱۴/۰P=) از طریق تاب آوری بر سلامت روان اثر معنادار غیر مستقیم دارند.
نتیجه گیری:ویژگیهای شخصیتی علاوه بر اینکه بطور مستقیم بر سلامت روان تاثیر می گذارند، بطور غیر مستقیم از طریق تاب آوری هم بر سلامت روان تاثیر دارد. بنابراین متغیر تاب آوری را می توان یک متغیر واسطه ای بین ویژگیهای شخصیتی و سلامت روان در نظر گرفت.

رابطه ویژگیهای شخصیتی و سلامت روان با واسطه تاب آوری در پرستاران

nurse resilience