اثربخشی آموزش فنون آرام سازی بر شاخص های سلامت روان و تاب آوری مادران کودکان مبتلا به سرطان خون

 مقدمه

سرطان رویداد تغییردهنده زندگی در کودکان و خانواده آنها محسوب می شود؛ از این رو هدف از مطالعه حاضر، اثربخشی آموزش فنون آرام سازی بر شاخص های سلامت روان و تاب آوری مادران کودکان مبتلا به سرطان خون است.

 روش کار

پژوهش حاضر نیمه تجربی است که در آن ۳۰ نفر از مادران کودکان مبتلا به سرطان خون که در سال ۱۳۹۶ به بخش انکولوژی بیمارستان ۱۷ شهریور کودکان شهرستان رشت مراجعه کرده بودند، به صورت تصادفی در ۲ گروه آزمون فنون آرام سازی (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گنجانده شدند. سپس در ۳ مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری مجدد، پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ) و مقیاس تاب آوری را تکمیل کردند. گروه آزمون فنون آرام سازی درمجموع به مدت ۲ ماه (۸ جلسه ۲ ساعته) آموزش دریافت کرد. پس از ۲ ماه پیگیری مجدد انجام شد. داده ها نیز از طریق کواریانس و تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و با نرم افزار SPSS نسخه ۱۹ تجزیه و تحلیل شد.

یافته ها

براساس نتایج تحلیل مانکوا، آموزش فنون آرام سازی در مرحله پس آزمون در کاهش شکایت های جسمانی، اضطراب، نبود کارکرد اجتماعی و افسردگی و افزایش تاب آوری تاثیر دارد (۰/۰۱>P). همچنین نتایج تحلیل واریانس با اندازه های مکرر نشان داد که تاثیر آموزش فنون آرام سازی بر اضطراب (۰/۰۱>P)، نبود کارکرد اجتماعی و افسردگی (۰/۰۵>P)، همچنین تاب آوری (۰/۰۱>P) تا مرحله پیگیری حفظ شده است.

نتیجه گیری:

با توجه به نتایج می توان گفت آموزش فنون آرام سازی باید جزء برنامه های درمانی برای مادران کودکان سرطانی در بیمارستان ها و مراکز مشاوره قرار بگیرد

اثربخشی آموزش فنون آرام سازی بر شاخص های سلامت روان و تاب آوری مادران کودکان مبتلا به سرطان خون

کارگاه تاب آوری موسسه مهر آیینان مهر

مهرآیینان مهر حامی کودکان مبتلا به سرطان کارگاه دو روزه تاب آوری برگزارکرد .این دوره آموزشی در روزهای ۱۰ و ۱۱ شهریور ماه جاری برگزار ومختص پرسنل بیمارستان فوق تخصصی دکترمحمدکرمانشاهی بود.خیریه مهر آیینان مهر سازمانی مردم نهاد و غیر انتفاعی است که درسال ۱۳۸۶ تاسیس گردیده است .

kermanshah resilience workshop

مقایسه تجارب معنوی و تاب‌آوری در زنان مبتلا به سرطان پستان تحت پرتو درمانی و همتایان عادی

پژوهش حاضر، به منظور بررسی مقایسه‌ای تجارب معنوی و تاب‌آوری در زنان مبتلا به سرطان پستان تحت پرتو درمانی و همتایان عادی انجام شد.

مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع مقایسه‌ای پس‌رویدادی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه زنان مبتلا به سرطان پستان تحت پرتو ‌درمانی و همتایان عادی مراجعه کننده به بیمارستان امام خمینی از اردیبهشت تا اوایل مهر ۱۳۹۲ تشکیل دادند. نمونه پژوهش به روش در دسترس و به تعداد ۵۰ نفر از میان زنان مبتلا به سرطان پستان دارای سابقه جراحی و ماستکتومی انتخاب شدند که دوره شیمی درمانی را به اتمام رسانده و تحت پرتو درمانی بودند و در مقایسه با ۵۰ نفر از همتایان عادی قرار گرفتند که از نظر سن، تحصیلات، وضعیت تأهل با گروه مطالعه مشابه بودند. داده‌های پژوهش با استفاده از مقیاس تجارب معنوی روزانه و مقیاس تاب‌آوری Connor و Davidson جمع‌آوری گردیده و توسط نرم‌افزار SPSS و روش آماری تحلیل واریانس چند متغیره و t مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته‌ها: بین تجارب معنوی زنان مبتلا به سرطان پستان با زنان سالم تفاوت معنی‌داری به لحاظ آماری وجود داشت (۰۵/۰ > P). تجارب معنوی زنان مبتلا به سرطان پستان بیشتر از زنان سالم بود. همچنین، بین تاب‌آوری زنان مبتلا به سرطان پستان با همتایان عادی تفاوت معنی‌داری وجود داشت (۰۵/۰ P <). تاب‌آوری زنان سالم بیشتر از زنان مبتلا به سرطان پستان بود.

نتیجه‌گیری: تجارب معنوی و تاب‌آوری در بیماران مبتلا به سرطان پستان و تحت پرتو درمانی تأثیرگذار بود. از این‌رو، به نظر می‌رسد که یافتن روش‌هایی برای افزایش تاب‌آوری و تجارب معنوی در بهبود و کنترل بیماری آنان ضروری است. پیشنهاد می‌شود که پژوهش‌های آینده، با الهام از نتایج این پژوهش در پی ارتقای قدرت تاب‌آوری زنان مبتلا به سرطان برآمده و به بررسی اثرات آن بر سلامت روان و کیفیت زندگی این گروه از بیماران اقدام نمایند.

مقایسه تجارب معنوی و تاب‌آوری در زنان مبتلا به سرطان پستان تحت پرتو درمانی و همتایان عادی

iran resiliency