شنایی با بزرگان تاب آوری دنیا؛ قسمت چهارم “نورمن گارمزی”

==شنایی با بزرگان تاب آوری دنیا؛ قسمت چهارم “نورمن گارمزی”

گردآوری و ترجمه: جواد طلسچی یکتا
مددکار اجتماعی و عضو تیم تخصصی تاب آوری خانواده در  انجمن ازدواج و خانواده کشور

معرفی

نورمن گارمزی (متولد ۱۹۱۸ ، متوفی ۲۰۰۹) استاد روانشناسی که به خاطر آثارش در زمینه آسیب شناسی روانی رشد مشهور است. بعد از دریافت مدرک دکترایش از دانشگاه آیووا در سال ۱۹۵۰، مناصبی را در دانشگاه دیوک به مدت ۱۱ سال و موسسه رشد کودک تحت نظارت دانشگاه مینه سوتا به مدت ۲۸ سال، پذیرفت. در اوایل بر روی دلایل ایجاد اسکیزوفرنی تحقیق میکرد اما در اصل او به خاطر آثار متاخرش در زمینه “خطر، تاب آوری ، استرس ، سازگاری در رشد کودک” شناخته شده است. او در اواخر عمر به بیماری آلزایمر مبتلا شد.

تحصیلات و خدمت به ارتش

گارمزی برای تحقیقات دوره کارشناسی خود که در دانشکده مدیریت بازرگانی انجام داده بود، در کالج سیتی نیو یورک پذیرفته شد. رشته اصلی وی مطالعه در زمینه اقتصاد بود اما در این زمان او ملزم به گذراندن دوره روانشناسی شد که باعث شد توجه و علاقه اش معطوف به مطالعه رفتار انسانی شود که منجر به فعالیت او در زمینه روانشناسی شد. پس از فارغ التحصیلی در سال ۱۹۳۹، گارمزی تصمیم گرفت که رشته روانشناسی را در دوره کارشناسی ارشد مشاوره در دانشگاه کلمبیا ادامه دهد.

به دنبال تحصیل در دوره کارشناسی ارشد، در یک شرکت خدمات شغلی یهودی در کلیولند مشغول به کار شد. در آن دوران، به دلیل نگاه ضد یهودی شغل های کمی در دسترس او بود. پس از مدتی کوتاه ، برای خدمت در جنگ جهانی دوم فراخوانده شد. گارمزی در ابتدا در پیاده نظام خدمت میکرد اما او می خواست که موقعیت شغلی اش (در زمان خدمت) را تغییر دهد و به دنبال تغییر سِمت اش بود و به طوراتفاقی به مدت ۶ ماه ، به او شغلی برای مطالعه روانشناسی در دانشگاه آیووا پیشنهاد شد تا مدیریت پرسنل ارتش را بررسی نماید.

پس از اتمام دوره آموزشی در دانشگاه آیووا و اعزام به اروپا، گارمزی نامه  ای به کِنِت اِسپنس در دانشگاه آیووا نوشت و از او درخواست کرد که برای تکمیل دوه دکترای خود بازگردد. اسپنس  نیز در جواب او گفت هر زمانی که آماده است برای همکاری با او بازگردد؛ در نتیجه گارمزی دو هفته پس از ترخیص از خدمت به آیووا بازگشت تا تحقیقاتش را آغاز کند. او دو سال را تحت نظارت اسپنس در دانشگاه آیووا و دوره انترنی اش را در بیمارستان دولتی ووستر تحت نظارت الیوت رودنیک گذراند.

رشد کودک: خطر و تاب آوری

پس از شروع به کار گارمزی در دانشگاه مینه سوتا و موسسه رشد کودک در ۱۹۶۱، او به مطالعه کودکان پرداخت و علاقه مند شد تا کودکانی را که در مقابله با مشکلات، تاب آوری بالاتری دارند شناسایی کند در مقایسه با کودکانی که از مشکلات سازگاری بیشتری رنج می بردند. ترکیب رویکردهای بالینی و رشدی با تولد رشته آسیب شناسی روانی رشد، اعتبار یافت. اولین کتاب در این زمینه توسط گارمزی و روتر با  عنوان ” استرس، کنار آمدن و رشد در کودک” انتشار یافت. مطالعات گارمزی بر عواملی متمرکز بود که رابطه بین زمینه ژنتیکی در رشد اختلالات روانی و اتفاقات استرس زا (نظیر سوء رفتار) و توسعه آسیب شناسی روانی را تعدیل می نماید.  چنین تعدیل کننده هایی شامل شایستگی، هوش، فاکتورهای شخصیتی، عملکرد اجتماعی ، عوامل توجه زا و غیره است.

یکی از پروژهای اصلی او مطالعه طولی شایستگی و قابلیت بود. یافته های این پروژه نشان می داد که ابعاد مختلفی برای شایستگی و قابلیت وجود دارد که در طول زمان تغییر می یابند و موفقیت در دوران بزرگسالی را نیز پیش بینی می کنند. آن ها دریافتند کودکانی که در زمینه اجتماعی، شناختی و تحصیلی خبره هستند در آینده پیامدهای منفی کمتری را تجربه می کنند و کودکانی که در دوران کودکی با گرفتاری دست و پنجه نرم میکنند در مقایسه با همسالان خود که در کودکی با مشکلی مواجه نشدند از قابلیت و خبرگی بیشتری برخوردارند. گارمزی و دانشجویانش در روش های ابداعی برای مطالعه چنین فاکتورهایی که هنوز مورد استفاده هستند، پیشگام شدند. برای مثال اساس بازی اصلاح کلاس، روش  نگهداری دانش آموزان در کلاس و نامگذاری همالان خود در نقش های اجتماعی مختلف ، برای استفاده در پروژه مطالعه طولی قابلیت توسعه یافت.

 

چندی از آثار گارمزی:

_ کودکان مقاوم به استرس: پژوهشی برای فاکتورهای محافظت کننده . تحقیقات اخیر در زمینه آسیب شناسی روانی رشد.

_ تاب آوری و آسیب شناسی در مقابل پیامدهای رشد همراه با فقر

_ کودکان در فقر: تاب آوری با وجود خطر

_ مطالعه استرس و قابلیت در کودکان: عنصر سازنده برای آسیب شناسی روانی رشد. استرس، کنار آمدن، و رشد در کودک

 

منابع:

_ خطر و تاب آوری در رشد و اسیب شناسی روانی : میراث نورمن گارمزی

doi:10.1017/S0954579412000016. ISSN ۰۹۵۴-۵۷۹۴. PMID ۲۲۵۵۹۱۱۶.

_ مصاحبه تاریخ شفاهی: تحقیق بر روی رشد کودک

ttp://srcd.org/sites/default/files/documents/garmezy_norman_interviewweb.pdf

_ تاب آوری در آسیب شناسی روانی رشد: مشارکت در پروژه مطالعه طولی قابلیت

doi:10.1017/S095457941200003X. ISSN ۰۹۵۴-۵۷۹۴. PMID ۲۲۵۵۹۱۱۸

نورمن گارمزی( Norman Garmezy)

Garmezy_Norm

دکتر نورمن گارمزی متولد ۱۹۱۸ و دانش آموخته روانشناسی در دانشگاه مینه سوتا است ، شهرت ایشان به دلیل مطالعاتی ست که بر روی ظرفیت های مثبت انسان وتاب آوری انجام داده است .

مطالعات گارمزی با تمرکز بر روی عوامل خطر در زندگی  کودکان و قدرت تاب آوری آنها بوده است . اگرچه درابتدای کار علاقه مند به بازاریابی بود اما بهرحال این روانشناسی و به ویژه تاب آوری بود که اورا جذب خود کرد و علاقه وی را برای ادامه بر انگیخت .نورمن گارمزی دوره کارشناسی ارشد خود را در دانشگاه کلمبیا گذراند و  رساله دکتری خودرا به بیماران اسکیزوفرنی اختصاص داد. نورمن گارمزی  پیش از این ها به ارتش برای شرکت در جنگ جهانی دوم پیوسته بود .گارمزی بمدت یازده سال عضو هیت علمی دانشگاه بود ولی کار جدی خود را برای تاب آوری کودکان دردانشگاه مینه سوتا و با تمرکز بر کودکان در معرض خطربه انجام رساند . وی از این فرصت برای ادامه مطالعات  تاب آوری بهره گرفت .گارمزی دارای نشان افتخار رتبه عالی از انجمن روانشناسی امریکا و منتخب آکادمی علوم امریکا در سال ۱۹۸۶ است . از ایشان چندین مقاله و کتاب بر جای مانده است .
دکتر نورمن گارمزی که از بزرگان و پیشتازان تاب آوری است در سال ۲۰۰۹ دیده از جهان فرو بست.

گارمزی ودیگر پژوهشگران سه سطح عوامل دوران کودکی راکه دردوران بزرگسالی به حفاظت از افراد دربرابر تأثیر عوامل خطرساز متعدد زیست شناختی و روانی- اجتماعی کمک می نماید، شناسایی نموده اند. این عوامل سه گانه ی محافظتی عبارتند از:

۱ – استعداد سرشتی – مزاجی کودک، مثل توانایی عقلانی، خلق و خوی آسان، خودمختاری، خود – اعتمادی، جامعه پذیری، راهبردهای مداری موثر و مهارت های ارتباطی.

۲ – خصوصیات خانوادگی که با وجود صمیمیت، پیوستگی محکم باهم، ساختار، حمایت عاطفی، سبک ایمن دلبستگی، وپیوند نزدیک باحداقل یک مراقب مشخص است.

۳ – عوامل حمایت بیرونی، مثل تجارب مثبت درمدرسه، روابط خوب با همتا، روابط مثبت با سایر بزرگسالان، وهمه ی آن فعالیت هایی که شایستگی فرد را تقویت می نماید و یا پیوندهای فرد با جامعه بزرگتر را پرورش می دهد. با توجه به مکانیزم عمل، فرض شده است که این عوامل تاثیر عوامل خطرساز را با تغییر ارزیابی و مواجهه با موقعیت¬های مخاطره¬آمیز کاهش می دهد. همچنین فرض شده¬است که عوامل محافظت کننده تأثیر زنجیره منفی وقایع را کاهش داده و به رشد و حفظ عزت نفس کمک می نماید.

اگرچه اهمیت این عوامل محافظت کننده شناخته شده توسط پژوهش های متعدد طولی نشان  داده  شده است، بسیاری از این عوامل به راحتی قابل تغییر و اصلاح نیستند. علاوه براین، برحسب مقتضیات محیطی آموزش افراد برای مقابله با استرس ها به شیوه ی مبتنی بر مسئله یاهرگونه روش فعال ممکن است مناسب نباشد.