نقش حرمت خود و هوش هیجانی در پیش بینی تاب آوری دانش آموزان دارای آسیب شنوایی

زمینه و هدف

یکی از مهم ترین حواس انسان، حس شنوایی است که آسیب آن می تواند فرایند سازش با محیط زندگی را تحت تاثیر قرار داده و موجب تاخیر در تحول و پردازش فرایندهای ذهنی و شناختی شود. همچنین تاب آوری به مهارت ها و توانمندی هایی اشاره دارد که فرد را قادر می سازد با سختی ها، مشکلات، و کشاکش های زندگی سازش کند. بدین ترتیب هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی نقش هوش هیجانی و حرمت خود در پیش بینی تاب آوری دانش آموزان دارای آسیب شنوایی است.

روش

پژوهش حاضر از نوع همبستگی است. نمونه مورد مطالعه شامل ۸۱ نفر از دانش آموزان دختر و پسر مبتلابه آسیب شنوایی در دامنه سنی ۱۳ -۱۰ سال مقطع ابتدایی شهر شیراز بودند که به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. سطوح تاب آوری، حرمت خود، و هوش هیجانی به ترتیب با استفاده از پرسشنامه های تاب آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳)، حرمت خود کوپر اسمیت (۱۹۶۷)، و هوش هیجانی شرینگ (۱۹۹۹) سنجیده شد و در پایان داده ها از طریق همبستگی پیرسون و رگرسیون هم زمان تحلیل شدند.

یافته ها

نتایج پژوهش نشان داد که تاب آوری با هوش هیجانی و حرمت خود همبستگی مثبت و معنی دار دارد (۰/۰۵>p). همچنین نتایج حاصل از رگرسیون گام به گام نشان داد که متغیر هوش هیجانی ۳۳ درصد از واریانس تاب آوری (۰/۰۰۲>p) و متغیر حرمت خود عمومی ۲۴ درصد از واریانس تاب آوری را پیش بینی می کند (۰/۰۲۵>p).

نتیجه گیری

بر اساس یافته های این پژوهش مبنی بر نقش هوش هیجانی و حرمت خود در پیش بینی تاب آوری دانش آموزان با آسیب شنوایی، می توان نتیجه گرفت که با پرورش این سازه ها در این دانش آموزان می توان انعطاف پذیری و سطح سازش یافتگی آنها را ارتقا بخشید.

نقش حرمت خود و هوش هیجانی در پیش بینی تاب آوری دانش آموزان دارای آسیب شنوایی

 

پيش بيني تاب آوري بر اساس ميزان هوش هيجاني در کارکنان ادرات دولتي شهر ياسوج

زمينه و هدف: تاب آوري توانايي انسان در مقابله با شرايط پر خطر و آسيب زاست، اما همه افراد به يکسان تاب آور نيستند و تاب آوري مي تواند تحت تاثير عوامل مختلف کاهش و يا افزايش يابد. هدف اين مطالعه پيش بيني تاب آوري بر اساس ميزان هوش هيجاني در کارکنان ادارات دولتي شهر ياسوج بود.
روش بررسي: در اين مطالعه همبستگي ۳۸۲ نفر از کارکنان ادارات دولتي شهر ياسوج (۲۲۱ مرد و ۱۶۱ زن) به روش خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند. براي اندازه گيري متغيرها از مقياس هوش هيجاني بار –
اون و مقياس تاب آوري کونور و ديويدسون، استفاده شده است. داده ها با آزمون آماري ضريب همبستگي و رگرسيون تجزيه و تحليل شدند.
يافته ها: نمره کلي هوش هيجاني با تاب آوري رابطه مثبت و معني دار نشان داد و ميزان هوش هيجاني مي تواند تا حدودي ميزان تاب آوري را پيش بيني کند. هم چنين ميزان هوش هيجاني و تاب آوري در مردان بيشتر از زنان بود.
نتيجه گيري: هر چه ميزان هوش هيجاني بالاتر باشد، احتمال تاب آوري کارکنان در برابر شرايط پرخطر بيشتر است.

پيش بيني تاب آوري بر اساس ميزان هوش هيجاني در کارکنان ادرات دولتي شهر ياسوج

resiliency iran 24

ارتباط بین هوش هیجانی و تاب آوری روانشناختی در بین کشتی گیران لیگ برتر ایران

محققان برای افرادی که در شرایط ناگوار و پرخطر، پیامدهای نامطلوب را نشان نمیدهند، اصطلاح تاب آور را به کار میبرند. تاب-
آوری صرفاً به سازگاری و تطابق سازنده و مثبت در برخورد با مشکلات و گرفتاریها اطلاق شده است. باتوجه به اینکه ورزشکاران
بعد از شکست در بیشتر مواقع قادر به هضم و تحمل شکست برای خود نیستند، بررسی این عامل و نحوة تعامل و فراگیری آن
برای ورزشکاران اجتناب ناپذیر است. بر این اساس، هدف از این پژوهش بررسی ارتباط بین هوش هیجانی بر تاب آوری کشتی-
گیران لیگ برتر ایران است. به این منظور ۸۰ کشتی گیر لیگ برتر کشتی ایران در این پژوهش شرکت کردند. کشتی گیران نسخة
را تکمیل کردند. (CD-RISC و پرسشنامة تاب آوری کونور و دیویدسون ( ۲ (SSREIT) فارسی مقیاس هوش هیجانی شانه
۲ بود.

نتایج نشان داد بین نمرة کلی مقیاس هوش هیجانی و / ۲۳ سال و انحراف استاندارد آنان ۸۵ / میانگین سن کل ورزشکاران ۸
همچنین بین خرده مقیاسهای هوش هیجانی و تاب آوری رابطة مثبت و .(P< 0/ تابآوری رابطة مثبت و معنادار وجود دارد ( ۰۱
نتایج تحلیل رگرسیون همزمان نشان داد که خردهمقیاس ادارک و ابراز هیجانات سهم .(P< 0/ معناداری مشاهده شد ( ۰۱
خردهمقیاس تنظیم هیجانات نیز بهطور معناداری تابآوری را .(P< 0/ معناداری در تبیین و پیش بینی تا بآوری دارد ( ۰۱
در مجموع میتوان نتیجه گرفت که هوش هیجانی عاملی مؤثر در پیشبینی و تقویت تاب آوری در .(P< 0/ پیش بینی میکند ( ۰۱
ورزشکاران و کشتی گیران لیگ برتر ایران است و از طریق آن میتوان تاب آوری را در ورزشکاران افزایش داد.

ارتباط بین هوش هیجانی و تاب آوری روانشناختی در بین کشتی گیران لیگ برتر ایران

الگویابی زیستی روانی معنوی در افراد وابسته به مواد و تدوین برنامه مداخله برای ارتقای تاب آوری مبتنی بر روایت شناسی شناختی و روان شناسی مثبت نگر

در طول چند دهه گذشته، پژوهش ها در خصوص سوء مصرف و وابستگی به مواد، از نگاه صِرف به عوامل خطرآفرین به سوی عوامل حفاظتی تغییر جهت داده است. از سوی دیگر، در طول دو دهه گذشته مفهوم تاب آوری در حوزه روان شناسی تحولی توجه ای روزافزون کسب کرده است. چرخش تمرکز از خطر به تاب آوری به واسطه ناکامیِ تاکید بر شناسایی عوامل خطرآفرین ناشی می شود.
روش: جامعه پژوهش شامل، کلیه معتادین مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر تهران بود که از بین آنها نمونه ای با روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شد. نمونه در مجموع ۳۱۹ نفر (مذکر)، شامل دو گروه افراد وابسته به مواد (۱۵۰ نفر) و غیر وابسته به مواد (۱۶۹ نفر) بود که از این تعداد پرسشنامه های ناقص حذف و در نهایت ۱۲۶پرسشنامه از معتادان و ۱۰۸پرسشنامه از افراد سالم مورد تحلیل قرار گرفت. جهت تعیین برازش مدل بر اساس متغیرهای فرض شده در پژوهش، با استفاده از نرم افزار LISREL ابتدا، رابطه متغیرهای بنیادین اولیه با متغیرهای درون زاد نهایی بررسی شد. در ادامه، رابطه متغیرهای پایه با متغیرهای واسطه ای بررسی شد و در نهایت، رابطه متغیر واسطه ای با متغیر درون زاد با کنترل متغیر برون زاد تعیین شد.
یافته ها: نتایج نشان داد مدل پیش بینی شده برای تاب آوری در برابر مواد برازش لازم را داشت.
نتیجه گیری: در این تحقیق برنامه ای مبتنی بر مدل زیستی روانی معنوی جهت مداخلات آموزشی برای افزایش تاب آوری افراد معتاد، تدوین شد.

 

تدوين برنامه مداخله براي ارتقاي تاب آوري مبتني بر روايت شناسي شناختي و روان شناسي مثبت نگر