اثربخشی آموزش تاب‏آوری برسلامت روانی خواهران و برادران کودکان با نشانگان‏ داون

خواهران و برادران کودکان با نشانگان داون در معرض انواع خطرات و آسیب‌های روان‌شناختی قرار دارند، بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی‌ آموزش تاب‌آوری بر سلامت ‌روانی خواهران و برادرانِ کودکان با نشانگان ‌داون صورت گرفت.

مواد و روش‌ها‌: پژوهش مذکور از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و پیگیری بود. جامعۀ آماری آن کلیه دختران و پسران ۱۴ تا ۱۸ ساله‌ دارای خواهر یا برادر با نشانگان‏داون بودند. ۳۰ نفر از خواهران و برادران کودکان با نشانگان داون به روش نمونه‌گیری از کل جامعه انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایشی و کنترل تقسیم شدند. ابزار پژوهش، مقیاس سلامت روانی ۲۸ بود که دو مؤلفه بهزیستی روانی و درماندگی روانی را شامل می‌شد.

یافته‌ها: تحلیل داده‌ها با استفاده از روش‌ تحلیل واریانس مختلط به همراه اندازه‌گیری مکرر نشان داد که بهزیستی روانی خواهران و برادران کودکان با نشانگان ‌داون گروه آزمایشی در مرحله پس‌آزمون‌ به طور معنی‌‌داری افزایش و درماندگی‌ روانی‌شان کاهش یافته و اثرات مشاهده شده در مرحله پیگیری پایدار مانده بود. از سوی دیگر تأثیر شرکت در برنامه آموزش تاب‌آوری بر اساس جنسیت معنی‌دار نبود.

نتیجه‌گیری:یافته‌های پژوهش نشان داد که آموزش مهارت‌های مرتبط با تاب‌آوری می‌تواند سلامت ‌روانی خواهران و برادران کودکان با نشانگان ‌داون را افزایش دهد.

 

از اینجا دریافت نمایید

اثربخشی آموزش مهارت های تاب آوری بر میزان تاب آوری و مؤلفه های آن

در خواهران و برادران کودکان دارای نشانگان داون

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *