تاثير آموزش مبتني بر پذيرش و تعهد بر انعطاف پذيري، استرس ادراك شده و تاب آوري كاركنان زن بيمارستان

كاركنان بيمارستان در مقايسه با كاركنان بسياري از سازمان هاي ديگر و كاركنان زن در مقايسه با كاركنان مرد با استرس ها و تنش هاي بيشتري مواجه هستند كه اين عوامل باعث افت سلامت آنان مي شود. بنابراين هدف پژوهش حاضر تعيين تاثير آموزش مبتني بر پذيرش و تعهد بر انعطاف پذيري، استرس ادراك شده و تاب آوري كاركنان زن بيمارستان بود.

روش كار: اين مطالعه نيمه تجربي با طرح پيش آزمون و پس آزمون شامل گروه هاي مداخله و كنترل بود. جامعه پژوهش كاركنان زن بيمارستان گنجويان شهر دزفول در سال ۱۳۹۷ بودند كه ۳۰ نفر از آنها با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و به روش تصادفي با كمك قرعه كشي به دو گروه مساوي (هر گروه ۱۵ نفر) تقسيم شدند. گروه مداخله ۸ جلسه ۶۰ دقيقه اي تحت آموزش مبتني بر پذيرش و تعهد قرار گرفت و گروه كنترل آموزشي دريافت نكرد. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه هاي انعطاف پذيري، استرس ادراك شده و تاب آوري بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه بيست و يك به روش تحليل كوواريانس چندمتغيري تحليل شدند.
يافته ها : گروه هاي مداخله و كنترل از نظر انعطاف پذيري، استرس ادراك شده و تاب آوري تفاوت معناداري داشتند. به عبارت ديگر آموزش مبتني بر پذيرش و تعهد باعث بهبود معنادار انعطاف پذيري (۰/۰۰۱P<، ۱۸۵/۴۰۵F=)، تاب آوري (۰/۰۰۱P<، ۱۶۸/۶۸۸F=) و استرس ادراك شده (۰/۰۰۳P<، ۱۰/۷۳F=) در كاركنان زن بيمارستان شد.
نتيجه گيري: نتايج نشان دهنده تاثير آموزش مبتني بر پذيرش و تعهد بر بهبود انعطاف پذيري، استرس ادراك شده و تاب آوري در كاركنان زن بيمارستان بود. در نتيجه براي ارتقاي انعطاف پذيري و تاب آوري و براي كاهش استرس ادراك شده مي توان از روش آموزش مبتني بر پذيرش و تعهد استفاده كرد.

تاثير آموزش مبتني بر پذيرش و تعهد بر انعطاف پذيري، استرس ادراك شده و تاب آوري كاركنان زن بيمارستان

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *