تاب آوری به منزله چارچوبی برای کوچینگ

در این کتاب، مایکل نینان فهمی عمیق از تاب­آوری را ارائه می­دهد و به ما نشان می­دهد کوچ­ها چگونه می­توانند به مراجعان خود کمک کنند تاب­آوری خود را تکامل بخشند.

نینان با تمرکز بر باورها، هیجان­ها، و رفتارهایی که باعث رشد یا عدم رشد تاب­آوری می­شوند، راهنمای عملی بسیار خوبی برای کوچ­ها فراهم کرده است. یکی از فصل­های این کتاب، با نثری بسیار روان و قابل فهم، مورد یک مُراجع کوچینگ را که در پنج جلسه صورت گرفته است با جزییات و توضیحاتی بسیار مفید برای کوچ­ها ارائه کرده است. در طول کتاب می­توانید مطالعات موردی و مثال­هایی که تاب­آوری را در عمل نشان می­دهند بیابید. کتاب با یک جمع­بندی درباره­ی تاب­آوری و شاخصه­های کلیدی یک ذهن تاب­آور به پایان می­رسد.   

این کتاب که توسط یکی از برجسته­ ترین متخصصان حوزه­ ی تاب ­آوری و کوچینگ شناختی-رفتاری نوشته شده است، منبعی بسیار مهم برای افرادی که علاقه ­مند به تحصیل در این زمینه هستند به شمار می­آید. این کتاب برای کوچ ­ها، روانشناسان کوچینگ، روان­درمانگرها، مشاوران و روانشناسان بالینی که به کوچینگ علاقه ­مند هستند و متخصصان نیروی انسانی بسیار مفید است.

مایکل نینان، مدیر مرکز کوچینگ و مرکز مدیریت استرس بلک هیث در لندن است پیش از این کتاب کوچینگ شناختی رفتاری مایکل نینان با ترجمه محمدرضا مقدسی و نرگس زمانی ترجمه و توسط انتشارات سخنوران منتشر شده بود    

 این کتاب با ترجمه دکترمحمدرضامقدسی و دکترمرضیه نزاکت الحسینی توسط انتشارات رشد با شمارگان ۱۰۰۰ نسخه و با قیمت ۴۰۰۰۰ تومان در اختیار علاقه مندان قرار گرفته است .


برنامه نشست های آموزشی پنجمین جشنواره بین المللی فیلم پرواز

تمامی این پنل های آموزشی در فرهنگ سرای اندیشه تهران برگزار خواهد شد

تاب آوری همسران

طاهره عزیزپور

تاب آوری و رابطه زوجین

وابط تاب آور به هنگام تعارض مقاومت می کنند و از هم نمی پاشند. روابط تاب آور، آنقدر امن هستند که بتوانند شرایط سخت و دشوار با مشکلات مقابله و آن ها را حل کنند.روابط تاب آور به جای شکنندگی ، سیال و انعطاف پذیر هستند.

جملات کلیدی:
۱٫ تاب آوری در روابط، می توانند تعارض ها را مدیریت کنند. این روابط مانند نوارهای لاستیکی منعطف هستند، نه مانند پوسته تخم مرغ شکننده.
۲٫ برای داشتن تاب آوری در رابطه انجام تمریناتی لازم است، از جمله: همراهی وحضور داشتن، دیدن و دیده شدن، تقسیم قدرت، هنر ابراز صحیح مخالفت و استراحت دادن به رابطه.
۳٫ ابراز صحیح مخالفت، برای داشتن رابطه ای قوی و تاب آور از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

در رابطه ای که به ندرت درگیری و تعارض رخ می دهد، احساس امنیت و اعتماد به نفس دور از انتظار نیست. اگرچه که تاب آوری در شرایط سخت به وجود می آید.


“رابطه تاب آور” به چه معناست؟
این مفهوم به معنی روابطی است که به هنگام تعارض مقاومت می کنند و از هم نمی پاشند. به بیانی دیگر، روابط تاب آور، آنقدر امن هستند که بتوانند شرایط سخت و دشوار با مشکلات مقابله و آن ها را حل کنند. روابط تاب آور به جای شکنندگی، سیال و انعطاف پذیر هستند.


پنج تمرین جهت توسعه تاب آوری در روابط:
افرادی که رابطه ای تاب آور دارند می دانند که این نوع روابط به طور تصادفی و یک شبه ایجاد نمی شوند. روابط تاب آور ممکن است متفاوت به نظر برسند اما هسته مرکزی همه آن ها مشترک است. اگرچه که راه های مثبت زیادی وجود دارد که با کمک آن ها می توان رابطه را سالم نگه داشت، اما پنج تمرین متمایز وجود دارد که به شما کمک می کند تا رابطه ای مقاوم و تاب آور در برابر تعارض ها و مشکلات داشته باشید:
۱) حضور داشتن
۲) دیدن و دیده شدن
۳) تقسیم قدرت
۴) هنر ابراز صحیح مخالفت
۵) استراحت دادن

اگر رابطه ای هیچ یک از موارد بالا یا برخی از آن ها را نداشته باشد، آن رابطه با گذشت زمان شکسته یا محو خواهد شد. این ۵ مورد برای ایجاد رابطه ای طولانی لازم است. جهت ایجاد تاب آوری، نیاز به تمرین این موارد هست.

۱) حضور داشتن: در حباب رسانه ای دنیای دیجیتال مبتنی بر الگوریتم، ما به راحتی می توانیم تنها افرادی را که با آن ها موافق هستیم را در اطرافمان نگه داریم. اما اگر می خواهیم جامعه، خانواده و گروه دوستان قدرتمندی داشته باشیم، باید با افراد متفاوت از اقشار مختلف ارتباط برقرار و معاشرت کنیم . این امر ممکن است ساده به نظر برسد، اما اگر با یکدیگر وقت نگذرانیم نمی توانیم رابطه ای تاب آور یا اصلا هیچ رابطه ای داشته باشیم. حضور داشتن به این معنی است که شما آگاهانه ارتباط برقرار کنید، معاشرت کنیم و با یکدیگر وقت بگذرانید.

۲) دیدن و دیده شدن: “شخصی را دیدن” به معنی صداقت، صراحت و کنجکاوی به خرج دادن برای شناخت آن فرد است. “دیدن” به معنای تعلیق قضاوت و تلاش برای کشف ایده ها، ارزش ها، اعتقادات و تلاش برای درک چگونگی ارتباط آن ها با یکدیگر به هنگام صحبت با همسرتان است. می توانید همسرتان را بدون دست کشیدن از نظرات خود و بدون کنار گذاشتن مرزهای خود ببینید. وقتی تصمیم می گیرید که همسرتان را ببینید، در واقع او را با احترام، به رابطه ای قوی تر دعوت می کنید. “دیده شدن” روی دیگر سکه است. وقتی که شروع به دیدن همسرتان می کنید، در واقع، در مقابل از او دعوت می کنید تا شما را ببیند. “دیده شدن” یعنی به او اجازه دهید تا به دنیای شما وارد شود وافکار، اعتقادات، احساس و رفتارهای شما را ببیند. این بدین معنی است که موضع خود را با اشتیاق بیان کنید در حالی که پذیرای این جقیقت هستید که او در حین گفتگو ممکن است با شما مخالف باشد. “دیده شدن” یک عمل ظریف و قابل اعتماد است. اجازه دهید تا بداند شما کی هستید و چه چیزهایی را تجربه کرده اید.

۳) تقسیم قدرت: “تقسیم قدرت” به معنای تمرین برابری و خودداری از تسلط یا کنترل است. در تقسیم قدرت، زوجین برای یکدیگر، فضا ایجاد می کنند. در واقع، وقتی هر یک از زوجین فضا و جایگاهی دارد و وقتی هر کدام از زوجین حق حرف زدن دارند یعنی در صورت بروز تعارض و درگیری، اساس تاب آوری را پایه ریزی کرده اند. در شرایطی که یکی از زوجین احساس کند که حق حرف زدن ندارد یا از این قدرت محروم است، مانند اضافه کردن بنزین روی آتش است. بخصوص زمانی که اعتقاد دارید حق با شماست، فکر کردن به عواقب نحوه استفاده از قدرت، دشوار است. گفتن حقیقت بدون توجه به طرف مقابل یا رابطه، به معنی تقسیم قدرت نیست. اگر نتوانید تقسیم قدرت کنید، اعتبار و اعتمادتان را به خطر انداخته اید. تقسیم قدرت به معنای الهام بخش بودن، است و نه کنترل، به معنای قانع کردن است و نه تنبیه. تقسیم قدرت کاری بسیار دشوار است، بخصوص برای آن هایی که امتیازات زیادی به آن ها داده شده است و یاد گرفته اند که به طور خودکار، قدرت بیشتری نسبت به دیگران داشته باشند. اما رابطه تاب آور در صورتی ایجاد می شود که “تقسیم قدرت”، برابر باشد.


۴) هنر ابراز صحیح مخالفت: روابطی که تاب آور هستند می توانند در برابر تعارض، درگیری و شرایط بغرنج و دشوار مقاومت کنند، بنابراین به جای فرار از اختلافات، باید هنر ابراز مخالفت صحیح را بیاموزیم.

“ابراز صحیح مخالفت” به چه معناست؟ این مفهموم بدین معنی است که زوجین پس از حضور داشتن، دیدن و دیده شدن و تقسیم قدرت، با یکدیگر در مورد مسائل صحبت می کنند تا در کنار یکدیگر رابطه قوی تر بسازند.

راه های ابراز صحیح اختلاف:
الف) تمایل به حل و فصل مسائل را به تعویق بیندازید: قابل درک است که از عزیزانتان انتظار داشته باشید که با شما موافقت کنند. اما اگر رابطه ای تاب آور می خواهید باید قبل از اجبار به موافقت یا حل مسئله، بر روی تحکیم، ثبات و سلامت بلند مدت رابطه تمرکز کنید.

ب) سوالات مناسب بپرسید: زوجینی که رابطه ای تاب آور دارند می دانند که پرسش سوالات مناسب چقدر با ارزش است. مانند یک باستان شناس عمل کنید، مفاهیم و تفاوت های ظریف را با دقت بپرسید و هر آنچه را می پرسید، با دقت بررسی کنید. این کار باعث می شود تا زوجین، پیچیدگی دیدگاه های یکدیگر را درک کنند تا در صورت عدم توافق، بتوانند به طور صحیح و با دقت با یکدیگر صحبت کنند.

ج) شرم و خجالت را کنار بگذارید: هیچ کسی دوست ندارد که در شرایط دشوار قرار بگیرد اما کنار گذاشتن شرم و خجالت در این شرایط می تواند بسیار موثر باشد. وقتی به خودتان اجازه اشتباه و تغییر نظر بدون شرم و خجالت را می دهید، باعث کاهش اضطراب و خصومت می شوید.

د) صادق باشید: رابطه تاب آور به شما اعتماد به نفس گفتن حقیقت را می دهد،زیرا می دانید که این رابطه آنقدر قوی است که بتواند پذیرای حقیقت باشد. “صداقت” یکی از مهم ترین ارزش ها در رابطه زوجین است و بسیار مهم است که محیطی امن ایجاد شود تا زوجین بتوانند زمانی که با یکدیگر موافق نیستند، افکار و احساسات واقعی خود را بیان کنند.

ه) از یکدیگر تشکر کنید: در واقع، وقتی همسرتان با آرامش و به طور صحیح با شما مخالفت می کنند، به مانند هدیه دادن به شماست، چرا که او می توانست بی احترامی کند یا شما را ترک نماید اما او در آن لحظه حضور دارد، در کنار شماست، حتی اگر گفتگوی بینتان ناراحت کننده باشد. بنابراین، از همسرتان بخاطر ابراز مخالفت صحیح، تشکر کنید، چرا که این کار، نشان دهنده تاب آوری است. هنر ابراز مخالفت صحیح، یکی از مهم ترین مهارت هایی است که برای داشتن رابطه ای تاب آور باید فراگرفته شود. انتظار موافق داشتن در هر شرایطی، غیر واقع بینانه است، اما محافظت از رابطه به هنگام مخالفت زوجین با یکدیگر بسیار حائز اهمیت است که این مهم، با ایجاد تاب آوری میسر می گردد.


۵) استراحت کردن: مقابله با درگیری ها، تعارض ها و شرایط بغرنج، طاقت فرساست. شما برای مقابله با این شرایط، وقت، انرژی و احساسات زیادی صرف می کنید. این کار بسیار خسته کننده است، بخصوص اگر مدت زمان زیادی درکیر این موضوع باشید. اگر مدت طولانی بدون استراحت، در این شرایط باشید، اینگونه به نظر می رسد که انگار به جای داشتن رابطه، تمام وقتتان را صرف صحبت در مورد آن رابطه می کنید. بنابراین، چگونه می توانید بعد از همه این کشمکش ها، دوباره انرژی بگیرید و از خودتان و رابطه تان مراقبت کنید؟

درست مانند یک نوار پلاستیکی که پس از کشیدن و رها کردن، دوباره به حالت اول باز می گردد، رابطه تاب آور نیز پس از گذراندن این مشکلات، به حالت اول خود باز می گردد و در اغلب موارد با شناخت بیشتر به وضعیتی بهتر هم دست پیدا میکند . در حقیقت، باید به نوعی از این درگیری ها فاصله گرفت و استراحت کرد و یا حداقل به طور موقت و به عنوان استراحت در موردشان صحبت نکرد. رابطه باید رابطه باشد، همین!

اینگونه است که زوجین با هم خاطره می سازند، هویتشان را شکل می دهند و به خودشان یادآوری می کنند که چه کسی هستند. این خاطره سازی ها، برای زوجین یادآور لحظه های مثبتی است که با هم گذرانده اند.

در نتیجه، داشتن رابطه تاب آور، یک اجبار نیست. شما می توانید در حباب امن خودتان بمانید، از صحبت با هر کسی که با شما مخالفت می کند، امتناع کنید و حتی می توانید هر کسی را که دوست ندارید، از زندگی تان بیرون کنید. اما این را هم در نظر بگیرید که حلقه گمشده ای در اینجا وجود دارد که می تواند به سلامت روان شما و جامعه کمک کند، چرا که مسائل جامعه، سلامت فردی و سلامت جامعه، همگی به قدرت این پیوندها وابسته هستند. وقتی که با هم تمرین می کنید تا هنر تاب آوری در روابط را بیاموزید، می توانید از عهده مشکلات و تعارض ها برآیید و کمتر مشکلی می تواند رابطه تان را خراب کند.

*طاهره عزیزپور– روانشناس و مترجم

تاب آوری نوجوانان

طاهره عزیز پور

دوران بحرانی نوجوانی شاید بیشتر از هر دوره دیگر نیاز به تاب آوری را خاطر نشان کند، تاب آوری توانایی عبور موفقیت آمیز ازیک دوره دشوار یا بعد از آن است. تاب آوری بعبارت دیگر تاب آوری توانایی سازگاری با شرایطی است که شما نمی توانید آن را تغییر دهید.طاهره عزیزپور

تاب آوری گاهی نیز میتواند قدرت اقدام موثر و غلبه بر مسایل و مشکلات باشد. تاب آوری توانایی متداولی است که همه از آن برخوردار هستند و میتوان آن را فراگرفت یا توسعه داد. در واقع با برخورداری از تاب آوری میتوان از موقعیت های دشوار، درس هایی آموخت، صدمات و آسیب ها را جبران کرد و موفق تر از قبل بود.

تاب آوری فرزندان به ویژه نوجوانان می تواند دچار نوسان نیزشود ممکن است فرزند شما درمواجهه با برخی چالش ها، بهتر ازسایر همسالان خود باشد یا حتی در مواردی انگونه نباشد. اما بهرحال میتوان با توصیه های زیر تاب آوری نوجوانان را افزایش داد:
الف) بهبود نگرش های شخصی مانند عزت نفس و شفقت به خود
ب) کسب مهارتهای اجتماعی
ج) تفکر مثبت
د) پرورش مهارت ها و توسعه خودکارآمدی

بعلاوه، حمایت والدین، مربیان و یا گروه همسال از عمده ترین عوامل توسعه تاب آوری بشمار می آید.

شما نمی توانید همیشه فرزندتان را از تجربه مشکلات یا شرایط دشوار باز دارید. اما در عوض می توانید در کمک به فرزندتان جهت ایجاد تاب آوری اش، نقش مهمی را ایفا کنید. فرزند شما می تواند از سایر بزرگسالان حمایت کننده ای مانند مادربزرگ و پدربزرگ، خاله، عمو، دایی، عمه یا معلم هایش، قدرت کسب کند. دوستان و همکلاسی هایش نیز می توانند منبع بسیار عالی حمایت باشند.

اما چرا نوجوانان به تاب آوری نیاز دارند؟
همه نوجوانان در شرایط عادی با چالش های روزمره ای مانند نزاع با دوستان، نتایج ناامیدکننده امتحانات و یا عدم موفقیت ورزشی رو به رو هستند. فرزند شما برای بهبود و درس آموختن از این چالش ها به تاب اوری نیاز دارد.

اما نوجوانان دیگری، با چالش های جدی تری مانند فروپاشی خانواده، وجود بیماری در خانواده، یا مرگ عزیزان مواجه هستند. ناتوانی (معلولیت)، مشکلات یا اختلالات یادگیری، مشکلات سلامت روان، بیماریهای مزمن و چالش هایی از این دست روبه رو هستند.


تاب آوری، چیزی فراتر از فقط مقابله کردن است
تاب آوری آمادگی بیشتری برای یافتن راه های جدید جهت غلبه بر چالش ها و دستیابی به اهداف تان ارایه فراهم خواهد کرد اگر چه ممکن است مخاطراتی نیز بهمراه باشد اما فرصت هایی را نیز برای رشد و اعتماد به نفس همراه دارد.

الف) نقش عزت نفس و شفقت به خود در ایجاد تاب آوری:
عزت نفس و شفقت به خود از مولفه های مهم تاب اوری هستند. اگر فرزند شما عزت نفس داشته باشد، به این باور می رسد که فرد مهم و با ارزشی است و دیگران بایستی با احترام با او برخورد کنند. بعلاوه، فرزندتان با جلوگیری از رفتارها و موقعیت های پرخطر، از خودش بیشتر محافظت می کند. همچنین، حس قدرت و عزت نفس به فرزندتان کمک می کند تا در برابر زورگویی، کمتر آسیب پدیر باشد.

شفقت به خود، به این معنی است که با خودتان مهربان باشید حتی اگر اتفاقات آن طور که انتظار داشتید، پیش نرفت. این موضوع در تاب اوری بسیار حائز اهمیت است چرا که به نوجوانان کمک می کند تا با شکست ها، اشتباهات، مشکلات و سایر شرایط دشوار،به گونه ای مثبت برخورد کنند.

به عنوان مثال، اگر فرزندتان برای تیم ورزشی انتخاب نشده باشد، ممکن است به خودش بگوید:” بازهم فرصت هست ، من باز هم تلاش خواهم کرد این بار بیشتر و بهتر .” یا “من به تمرین ادامه خواهم داد و دوباره امتحان می کنم.”

همدلی، احترام به دیگران، مهربانی، انعطاف، صداقت و همکاری، با تاب آوری مرتبط هستند که شامل این موارد می شوند: نشان دادن نگرانی و توجه به افرادی که به حمایت نیاز دارند، پذیرش تفاوت افراد، دوستانه و صمیمی بودن، عدم زورگویی یا سو استفاده از دیگران و پذیرفتن مسئولیت کارهایتان.


اگر فرزند شما این نگرش ها و رفتارها را در برخورد با دیگران نشان می دهد، به احتمال زیاد در مقابل، پاسخ مثبتی دریافت می کند. این امر به فرزند شما کمک می کند تا حس خوبی به خودش داشته باشد.

داشتن یک رابطه محکم و پرمحبت با شما و برقراری ارتباط با شما، پایه و اساس همه این خصوصیات و ارزش ها در فرزندتان است. اگر شما به فرزندتان، عشق و احترام نشان دهید، او به خودش و دیگران بیشتر اهمیت خواهد داد.


ب) نقش مهارت های اجتماعی در ایجاد تاب آوری:
مهارت های اجتماعی، از دیگر مولفه های مهم تاب اوری هستند. این مهارت ها شامل مهارت دوست یابی و حفظ دوستان، مهارت حل تعارض و مهارت کار تیمی یا گروهی هستند.

وقتی فرزندتان، در مدرسه رابطه خوبی با دیگران دارد و در گروه های جامعه، تیم های ورزشی یا فعالیت های هنری شرکت می کند، فرصت های بیشتری در توسعه ارتباط و حس تعلق خواهد داشت. بعلاوه، این ارتباطات اجتماعی به این معنی است که وقتی فرزندتان می خواهد راجع به مسائلی که باعث نگرانی یا ناراحتیش شده است با شخصی صحبت کند، احتمالا افراد زیادی در اطرافش خواهند بود که می تواند به آن ها اعتماد کند و متقابلا مورد اعتماد واقع شود.

ج) نقش تفکر مثبت در ایجاد تاب آوری:
تاب آوری با واقع بینی، خرد ورزی، نگرش مثبت و داشتن انتظارات مثبت و بالا رابطه دارد حتی اگر همه چیز بد به نظر برسد. با کمک به فرزندتان در تمرینات روانشناسی مثبت ، باعث ایجاد تاب آوری در او می شوید.
به همین منظور، چند مثال را برای شما ذکر می کنیم:
۱) وقتی فرزندتان ناراحت است، می توانید با تمرکز بر واقعیت و حقایق، به او کمک کنید تا مسائل را به درستی مشاهده کنند. به عنوان مثال، می توانید با لحنی آرام از او بپرسید:”میدونم که احساس نا امیدی می کنی، اما ایا واقعا به همون اندازه ای که فکر می کنی مهمه؟ این موضوع، واقعا چقدر بد و ناراحت کننده است؟ از ۱ تا ۱۰ بهش نمره بده.”

۲) همچنین، شما می توانید به فرزندتان کمک کنید تا متوجه شود که وجود یک مسأله بد در بخشی از زندگی به این معنی نیست که همه چیز بد و زندگی ناامید کننده است. به عنوان مثال، اگر فرزندتان در امتحانی نمره اش پایین شود، می توانید خاطرنشان کنید که این امرمانع از ورزش آن ها در آخر هفته یا بیرون رفتن با دوستان نمی شود.

آموزش مهارت حل مساله به فرزندتان کمک می کند تا احساس کند که توانایی مقابله با شرایط دشوار و سپری کردن این دوران سخت را دارد. بعلاوه، برای فرزندتان، احساس، صحبت کردن و آرامش پس از هیجانات دشواری مانند اظطراب، ترس و عصبانیت، حائز اهمیت است.

مدیریت هیجانات دشوار به فرزندتان کمک می کند تا بداند که این احساسات، برای همیشه دوام نخواهد داشت. بهتر است که فرزندتان، راهکارهای ساده ای برای تغییر خلق پایین به حال بهتر، داشته باشد.
در اینجا چند ایده عنوان خواهد شد:
۱) کارهایی را انجام دهید که از آن لذت می برید یا به شما کمک می کند تا به آرامش برسید، مانند تماشای کلیپی خنده دار یا خواندن یک کتاب خوب.
۲) با دوستانتان وقت بگذرانید یا از دیگران حمایت کنید.
۳) برای دیگران کارهای خوبی انجام دهید و با آن ها مهربان باشید، مانند آوردن وسایل خرید از ماشین به داخل خانه.
۴) فعالیت های جسمانی انجام دهید، مانند ورزش کردن یا پیاده روی.
شما الگوی فرزندتان هستید، بگذارید مثبت بودن و خوش بینی شما را ببیند و بشنود. شما می توانید این کار را با تشکر از افراد، بخاطر حمایتشان انجام دهید و بگویید:”به زودی همه چیز بهتر خواهد شد و من از عهده آن بر می آیم و اتفاقات خوبی رخ خواهد داد.”


د) نقش مهارت ها و توسعه خودکارآمدی در تاب آوری:
احساس اعتماد به نفس، توانایی و آمادگی انجام کارها، بخش های مهمی از تاب آوری هستند. مهارت های مهم در این زمینه شامل تعیین اهداف، برنامه ریزی، سازماندهی و نظم و انضباط، امادگی برای سخت کار کردن و مدبر بودن است.

شما می توانید این مهارت ها را در فرزندتان با کمک به او در تقویت توانایی ها، پرورش دهید. سپس می توانید فرزندتان را ترغیب کنید تا اهدافش را تعیین و نقاط قوتش را عملی کند، همچنین به او کمک کنید تا بر روی کاری که در آن مهارت دارد، تمرکز کند. به عنوان مثال؛ اگر فرزندتان در آواز خواندن یا موسیقی خوب است، می توانید به او پیشنهاد دهید که به یک گروه موسیقی بپیوندد.

چالش ها، بخش عادی زندگی ما هستند و جوانان باید یاد بگیرند که به تنهایی از عهده این چالش ها برآیند.
اجازه دهید فرزندتان، خودش مشکلاتش را حل کند. اشتباه کردن، بخشی از فرآیند یادگیری است.
حمایت از فرزندتان برای به عهده گرفتن مسئولیت های جدید، راهی عالی برای ایجاد اعتماد به نفس و تاب آوری است .

موسیقی و تاب آوری

محمدرضا مقدسی

دکترمحمدرضا مقدسی
باشگاه تاب آوری
گوش دادن به موسیقی می‌تواند سرگرم کننده باشد و برخی تحقیقات نشان می‌دهد که حتی ممکن است موجب ارتقاء سلامت نیز باشد.موسیقی همجنین می‌تواند منبع لذت و خشنودی باشد، اما فواید روانی بسیار دیگری نیز دارد. موسیقی می‌تواند ذهن را آرام کند، بدن را انرژی بخشیده و حتی به افراد در مدیریت درد کمک کند.

این تصور که موسیقی می‌تواند بر افکار، احساسات و رفتارهای شما تأثیر بگذارد احتمالاً چندان تعجب‌آور نیست. اگر تا به حال در هنگام گوش دادن به یک موزیک پاپ مورد علاقه خود احساس خوبی داشته‌اید یا با یک اجرای زنده ملایم اشک ریخته‌اید، به راحتی قدرت موسیقی در تأثیرگذاری بر روحیه و حتی الهام بخشیدن به رفتار را درک می‌کنید.

تأثیرات روانی موسیقی می‌تواند قدرتمند و گسترده باشد. موسیقی درمانی مداخله‌ای است که گاهی برای ارتقای سلامت عاطفی، کمک به بیماران برای مقابله با استرس، افزایش تاب‌آوری و توسعه بهباشی استفاده می‌شود. برخی تحقیقات حتی نشان می‌دهد که سلیقه شما در موسیقی می‌تواند بینشی در مورد جنبه‌های مختلف شخصیت شما ارائه دهد. موسیقی می‌تواند الهام‌بخش و لذت‌بخش باشد، در عین حال دارای اثرات روانی قدرتمندی است که می‌تواند سلامت و تندرستی شما را بهبود بخشد. به جای اینکه به موسیقی فقط به عنوان یک سرگرمی فکر کنید، برخی از مزایای ذهنی اصلی گنجاندن موسیقی در زندگی روزمره خود را در نظر بگیرید. در نتیجه ممکن است متوجه شوید که انگیزه، شادی و آرامش بیشتری دارید.


اثرات موسیقی بر سلامت روان:موسیقی می‌تواند عملکرد شناختی را بهبود بخشد. تحقیقات نشان می‌دهد که موسیقی پس‌زمینه یا موسیقی‌ای که در حالی پخش می‌شود که شنونده عمدتاً روی فعالیت دیگری متمرکز است، می‌تواند عملکرد در انجام وظایف شناختی را در بزرگسالان بهبود بخشد. یک مطالعه نشان داد که پخش موسیقی شادتر منجر به بهبود سرعت پردازش می‌شود، بنابراین دفعه بعد که روی کاری کار می کنید، اگر به دنبال تقویت عملکرد ذهنی خود هستید، کمی موسیقی را در پس زمینه روشن کنید. به جای آهنگ‌هایی که دارای اشعار پیچیده هستند، آهنگ‌های دستگاهی را انتخاب کنید، که ممکن است بیشتر حواس‌تان را پرت کنند. موسیقی می‌تواند استرس را کاهش دهد. مدتهاست که گفته شده است که موسیقی می‌تواند به کاهش یا مدیریت استرس کمک کند و راهی موثر برای مقابله با استرس است. در یک مطالعه در سال ۲۰۱۳، شرکت کنندگان قبل از قرار گرفتن در معرض یک عامل استرس‌زا و سپس انجام یک تست استرس روانی ـ اجتماعی در یکی از سه وضعیت شرکت کردند. برخی از شرکت کنندگان به موسیقی آرامش‌بخش گوش دادند، برخی دیگر به صدای موج آب گوش دادند و بقیه هیچ تحریک شنوایی دریافت نکردند. نتایج نشان داد که گوش‎دادن به موسیقی بر پاسخ استرس انسان، به ویژه سیستم عصبی خودمختار تأثیر دارد. کسانی که به موسیقی گوش داده بودند پس از یک عامل استرس‌زا سریعتر بهبود می‌یابند.
موسیقی می‌تواند تاب‌آوری را افزایش دهد. گوش‌دادن به موسیقی به‌طور معنی‌داری درجه تاب‌آوری، خودکارآمدی، خوش‌بینی، معناداری در زندگی و شکوفایی روانی ـ اجتماعی را در مردان و زنان افزایش می‌دهد. پتانسیل موسیقی در تولید طرح‌واره‌های مثبت می‌تواند به‌عنوان منبعی به‌راحتی در دسترس، برای بیرون کشاندن مثبت‌گرایی از منفی‌ها و ایجاد زندگی شادتر، معنادارتر و رضایت‌بخش‌تر باشد.
توانایی‌های انسانی که با گوش‌دادن به موسیقی تقویت می‌شود ممکن است به عنوان محافظی در برابر افزایش عوامل منفی در زندگی مدرن عمل کند. به عنوان مثال درمان با سلول‌های بنیادی، پرخطر و دردناک است و باعث ایجاد سطح بالایی از ناراحتی در بیماران می‌شود. این ناراحتی می‌تواند تأثیر زیادی بر نتایج درمان داشته باشد که تحت تأثیر توانایی بیمار برای مقابله با بیماری و درمان و روابط آنها با سایر افراد است.
کاری که محققان انجام دادند طراحی مداخله‌ای بود که تاب‌آوری بیمار را هدف قرار می‌داد. مانند بسیاری از مداخلات تاب‌آوری، این مداخله «مبتنی بر نقاط قوت» بود، با هدف ایجاد عوامل محافظتی شناخته شده برای تاب‌آوری و به حداقل رساندن خطر. آنها دریافتند که افراد در گروه موسیقی درمانی فعال می‌توانند با درمان بهتر کنار بیایند و روابط بهتری با خانواده و دیگران داشتند. اثرات مداخله موسیقی درمانی صد روز پس از مداخله همچنان مشهود بود.
موسیقی می‌تواند حافظه شما را بهبود بخشد. بسیاری از دانش آموزان در حین مطالعه از گوش دادن به موسیقی لذت می‌برند، برخی احساس می‌کنند گوش‌ دادن به موسیقی مورد علاقه‌شان در حین مطالعه حافظه را بهبود می‌بخشد. تحقیقات نشان می‌دهد که موسیقی ممکن است عاملی کمک‌کننده باشد،اما این بستگی به عوامل مختلفی دارد، از جمله نوع موسیقی، لذت شنونده از آن موسیقی و حتی میزان آموزش خوب شنیدن. مطالعه دیگری نشان داد که شرکت‌کنندگانی که یک زبان جدید یاد می‌گیرند، زمانی که خواندن کلمات و عبارات جدید را در مقایسه با صحبت کردن، منظم یا ریتمیک تمرین می‌کردند، در دانش و توانایی‌های خود بهبود یافتند. موسیقی می‌تواند به مدیریت درد کمک کند. تحقیقات نشان داده است که موسیقی می‌تواند در مدیریت درد بسیار مفید باشد. یک مطالعه بر روی بیماران مبتلا به فیبرومیالژیا نشان داد که کسانی که فقط یک ساعت در روز به موسیقی گوش می‌دهند در مقایسه با گروه کنترل، کاهش قابل‌توجهی در درد داشتند. در پایان دوره چهار هفته‌ای مطالعه، شرکت‌کنندگانی که هر روز به موسیقی گوش داده بودند، کاهش قابل‌توجهی در احساس درد و افسردگی داشتند. چنین نتایجی نشان می‌دهد که موسیقی درمانی می‌تواند ابزار مهمی در درمان دردهای مزمن باشد. موسیقی می‌تواند به شما کمک کند بهتر بخوابید. بی‌خوابی یک مشکل جدی است که افراد در هر گروه سنی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. در حالیکه روش‌های زیادی برای درمان این مشکل وجود دارد، تحقیقات نشان داده که گوش‌دادن به موسیقی کلاسیک آرامش‌بخش می‌تواند درمانی ایمن، موثر و مقرون به صرفه باشد. در مطالعه‌ای که روی دانشجویان انجام شد، شرکت‌کنندگان در سه گروه به مدت سه هفته قبل از خواب به موسیقی کلاسیک، یک کتاب صوتی و هیچ چیز دیگری گوش ‌دادند. محققان کیفیت خواب را قبل و بعد از مداخله ارزیابی کردند. این مطالعه نشان داد که شرکت‌کنندگانی که به موسیقی گوش داده‌اند نسبت به کسانی که به کتاب صوتی گوش داده‌اند یا هیچ مداخله‌ای دریافت نکرده‌اند، کیفیت خواب بسیار بهتری دارند.
موسیقی می‌تواند انگیزه را بهبود بخشد. دلیل خوبی وجود دارد که چرا هنگام گوش‌دادن به موسیقی، ورزش‌کردن برای شما آسان‌تر است. محققان دریافته‌اند که گوش‌دادن به موسیقی انگیزه افراد را برای تمرین، سخت‌تر می‌کند. بنابراین اگر می‌خواهید به یک برنامه تمرینی پایبند باشید، یک لیست پر از آهنگ‌های مورد علاقه‌تان بارگذاری کنید که به تقویت انگیزه و لذت‌بردن از برنامه ورزشی شما کمک می‌کند. موسیقی می‌تواند خلق و خو را بهبود بخشد. یکی دیگر از مزایای علمی موسیقی این است که می‌تواند موجب شود که  فرد احساس شادی بیشتری تجربه کند. در بررسی دلایل گوش‌دادن مردم به موسیقی، محققان دریافتند که موسیقی نقش مهمی در ارتباط‌ برانگیختگی و خلق و خو دارد.
شرکت‌کنندگان، توانایی موسیقی را برای کمک به آنها برای دستیابی به خلق و خوی بهتر و خودآگاهی بیشتر به عنوان دو مورد از مهمترین کارکردهای موسیقی ارزیابی کردند. مطالعه دیگری نشان داد که تلاش عمدی برای تقویت روحیه با گوش دادن به موسیقی مثبت می‌تواند در عرض دو هفته تأثیر بگذارد.

به شرکت‌کنندگان آموزش داده شد که به طور هدفمند تلاش کنند تا با گوش دادن به موسیقی مثبت هر روز به مدت دو هفته، خلق و خوی خود را بهبود بخشند. سایر شرکت‌کنندگان به موسیقی گوش می‌دادند، اما به عمد برای شادتر شدن هدایت نشدند. زمانی که بعداً از شرکت کنندگان خواسته شد تا سطح شادی خود را توصیف کنند، آنهایی که عمداً سعی در بهبود خلق و خوی خود داشتند، گزارش کردند که تنها پس از دو هفته احساس شادی بیشتری داشتند. موسیقی می‌تواند علائم افسردگی را کاهش دهد. محققان همچنین دریافته‌اند که موسیقی درمانی می‌تواند درمانی ایمن و موثر برای انواع اختلالات از جمله افسردگی باشد. یک مطالعه نشان داد که موسیقی‌درمانی راهی ایمن و کم‌خطر برای کاهش افسردگی و اضطراب در بیماران مبتلا به بیماری‌های عصبی مانند زوال عقل، سکته مغزی و بیماری پارکینسون است. در حالی که موسیقی مطمئناً می‌تواند بر روحیه تأثیر بگذارد، نوع موسیقی نیز مهم است. موسیقی کلاسیک و مدیتیشن بیشترین فواید را برای تقویت خلق و خو ارائه می دهد، در حالی‌که موسیقی‌های بسیار تند بی‌اثر و حتی مضر هستند. موسیقی می‌تواند استقامت و عملکرد را بهبود بخشد. یکی دیگر از مزایای روان‌شناختی مهم موسیقی در توانایی آن در تقویت عملکرد نهفته است. در حالیکه افراد هنگام راه رفتن و دویدن، فرکانس گام ترجیحی دارند، دانشمندان کشف کرده‌اند که افزودن یک ضرب آهنگ قوی و ریتمیک، مانند آهنگ موزیکال سریع، می‌تواند الهام‌بخش مردم برای افزایش سرعت باشد.
دوندگان نه تنها می‌توانند در هنگام گوش‌دادن به موسیقی سریعتر بدوند، بلکه همچنین انگیزه بیشتری برای نشان دادن استقامت بیشتری دارند. تحقیقات نشان داده است که همگام سازی حرکات بدن با موسیقی می‌تواند منجر به عملکرد بهتر و افزایش استقامت شود، این تأثیر در موارد ورزش با شدت کم تا متوسط ​​بیشتر مشهود است.
گوش دادن به موسیقی در حین ورزش، درک فرد از تلاش را کاهش می‌دهد. شما سخت‌تر کار می‌کنید، اما به نظر نمی‌رسد تلاش بیشتری انجام دهید. از آنجایی که توجه شما توسط موسیقی منحرف می‌شود، کمتر متوجه علائم واضح فعالیت مانند افزایش تنفس، تعریق و درد عضلانی می‌شوید.

ترجمه دکتر محمدرضا مقدسی از اینجا

تاب آوری و کار آفرینی

طاهره عزیزپور

این نوشتار نگاهی اجمالی به متغیرهای روانشناختی اشتغال وگذری برسبک زندگی و سلامت کار آفرینان است . امید می رود بتواند به توسعه تاب اوری فعالان اقتصادی کمک کرده و در مواجهه هر چه بهتر با مسایل شما را یاری کند.

ویژگی های کارآفرینان تاب آور
1) درک عمیق تری نسبت به سایرین از معنای تاب آوری دارند.
2) انتظار نداشته باشید که “گذشته”، “آینده را پیش بینی کند.
3) این انتظار را داشته باشید که در راه کسب و کارتان، با پستی و بلندی هایی مواجه شوید، پس برای حل آن ها تمرین کنید و آمادگی داشته باشید.
4) استرس خود را درک و مدیریت کنید.
5) تدابیر روزانه جهت حمایت از تاب آوری تان داشته باشید.
6) متوجه این موضوع باشید که کسب و کارتان از هم جدا هستند، بنابراین مسائل را خیلی شخصی نکنید و درگیر نشوید.
7) توجه و انرژی تان را بر روی مسائلی بگذارید که می توانید کنترلشان کنید نه بر روی آن هایی که غیر قابل کنترل هستند که دراین صورت، بسیار باعث نگرانی شما خواهد شد و در واقع، انرژی و قدرتتان هدر خواهد رفت.
8) بر روی عملکرد تمرکز کنید نه کمال گرایی
9) از گفتن “نه” یا “الان نه” نترسید.
۱۰) مطالعه کنید، اطلاعات بیشتری کسب کنید.
نکات عملی را بیاموزید تا بتوانید در عمل، برای ایجاد تاب آوری تان قدم بر دارید.


چرا تاب آوری برای کارآفرینان مهم است؟
ایجاد یک کسب و کار، با هیجان، خلاقیت، آزادی و احساس موفقیت همراه است. این امر ممکن است در عین حال بسیار طاقت فرسا باشد و چه بسا اوضاع آن طور که انتظار دارید پیش نرود.

برخی از چالش هایی که شما به عنوان یک کارآفرین که درگیر پروسه(فرآیند) شکل دهی و توسعه شرکتتان هستید، با آن ها رو به رو می شوید که شامل مشکلات گاه و بیگاه یا مداوم مسائل نقدینگی، ساعاتی که اغلب به جذب مشتریان جدید و حفظ مشتریان قبلی می گذرد و چالش های این چنینی است که جای تعجب نیست که با وجود این ها برخی اوقات، شما احساس استرس و خستگی کنید. برای مراقبت از خود و تقویت تاب آوری هیجانی تان گام هایی بردارید چرا که به شما کمک می کند تا در کارتان بهتر عمل کنید و از سلامتی و تندرستی شما مراقبت می کند. اگر می خواهید که کسب و کارتان را به طور پایداری به سمت آینده، رهبری و هدایت کنید و از پاداش همه استعدادها، خلاقیت ها و سخت کوشی تان لذت ببرید، افزایش تاب آوری تان راه حل این هاست.
نگرانی = اتلاف انرژی و نوآوری
  اشخاصی هستند که ذاتا مضطرب هستند یا حتی خود را منبع استرس می دانند! اما در واقع، نگرانی معمولا یک رفتار اکتسابی یا آموخته شده است و نه یک ویژگی شخصیتی، و از طریق آگاهی، خودسازی و تمرین می توانید تاب آوری تان را تقویت کنید و بهبود ببخشید.

تاب آوری چیست؟
شما به عنوان کارآفرین، همیشه با مشکلات و چالش هایی رو به رو خواهید شد. هیچ چیزی در کسب و کار درست و حسابی و بدون مشکل پیش نمی رود. توانایی بهبودی سریع، برای سلامتی شخصی و نیز کسب و کارتان لازم و ضروری است.

تاب آوری در واقع توانایی شما برای بازگشت به حالت اولیه، توانایی انعطاف پذیری و سازگاری به هنگام چالش ها و تغییرات است در حالی که دورنمای روانی سالم و حس خوشبختی را حفظ می کند. ما بسته به احساسی که داریم، اتفاقاتی که می افتد، و کارهایی که انجام می دهیم، برخی مواقع خودمان را تاب آورتر از دیگران می یابیم.


اقدامات متداول برای توسعه تاب آوری
برنامه ها و اقدامات روزانه جهت حمایت از تاب آوری برای سلامت و تندرستی هم مفید است. همچنانکه از ایجاد استرس جلوگیری می کند. زمان هایی است که احساس می کنید برای دستیابی به جایگاه بالاتر و دوام آوردن، باید خیلی سخت تلاش کنید اما سرمایه گذاری در مراقبت از خودتان، بهترین کاری است که می توانید انجام دهید.

در اینجا، چند روش ساده اما قدرتمند ارائه خواهد شد که هر چقدر هم سرتان شلوغ باشد، باز هم می توانید آن ها را در زندگی روزمره تان بگنجانید:
1) از سلامت جسمانی خود مراقبت کنید : تمام تلاش خود را بکنید تا از سلامت جسمانی تان مراقبت کنید چرا که این کار باعث ایجاد بنیانی مثبت برای سلامت کلی و تاب آوری تان می شود.
الف) خواب و استراحت کافی داشته باشید : استرس اغلب، خوابیدن و تجربه خوابی عمیق و آرام را برای افراد دشوار می کند. خواب کافی می تواند به شما در مقابله با شرایط سخت و برخورد درست با چالش ها کمک کند.
ب) فعالیت بدنی و ورزش را مد نظر داشته باشید : ثابت شده است که فعالیت هایی در فضای باز، روحیه تان را بهبود می بخشد و از سلامت جسمی و روحی تان حمایت می کند. اگر نمی توانید بیرون بروید، سعی کنید فعالیت های دیگری انجام دهید. زمانی را در طول روز به پیاده روی اختصاص دهید زیرا باعث می شود ذهنتان آرام شود و احساس بهتری داشته باشید.

2) روز خوبی را به روش خودتان شروع کنید: این مورد، با وجود سادگی، تفاوتی شگفت انگیز در شما ایجاد می کند. شروع یک روز ذهن آگاهانه، تأثیر زیادی بر خلاقیت و عملکرد کارآفرینی شما در محل کار دارد. اگر شما فردی هستید که زیاد چرت می زنید، ممکن است برای شما کمی طول بکشد تا وارد یک زندگی روزمره جدید شوید، اما مطمئن باشید که اگر صبحتان را با یک شروع خوب آغاز کنید، تأثیر بسیار زیادی بر ادامه این حس خوب در طول روز خواهد داشت. بخصوص اگر کمی وقت بگذارید و در ابتدای روز، اولویت هایتان را برنامه ریزی کنید.

3) به زندگی و شغلتان از ارتفاع ۹ هزار متری بنگرید: هر از گاهی یک قدم به عقب برگردید و روی زندگی و شغلتان تمرکز کنید و آن ها را از ارتفاع بالایی ببینید و بررسی کنید. نظر شما در مورد تصویری که می بینید چیست؟ آیا برای خانواده، دوستان، تفریح و سلامتی تان به اندازه کارتان، وقت می گذارید؟

4) روی بهره وری و اولویت هایتان تمرکز کنید: رشد کسب و کار معمولا نیاز به کار و تعهد زیادی دارد اما کار کردن با تمام قوا و بدون وقفه، نه لازم ایت نه سازنده. در واقع، این کار، مانع از رشد می شود، زیرا وقتی که سرتان شلوغ است، نمی توانید وضعیت را از چشم اندازی وسیع تر ببینید و وضعیت کلی را مشاهده کنید، بنابراین، قضاوت ها و تصمیم های تان ممکن است، مختل و منحرف شود.

5) در اولین فرصت به خودتان استراحت دهید: حتما از آخر هفته ها و تعطیلات تان استفاده کنید و استراحت کنید، زیرا باعث سرزندگی و پر انرژی شدن تان می شود. لپ تاپ و تلفن همراه تان را کنار بگذارید، اما اگر مجبورید که همراهتان باشد، خیلی سریع و کوتاه، آن ها را چک کنید.

6) افرادی که بیشتر وقت خود را با آن ها سپری می کنید از بسیاری جهات بر شما تأثیر می گذارند. ثابت شده است که ۵ نفر از افرادی که به آن ها نزدیک هستید در موفقیت شما بسیار تأثیر گذار هستند.

7) واژه “شکست” را با واژه “یادگیری” جایگزین کنید: این یک آرزوی بزرگ است که برای اولین بار کاری را راه بیندازیم و هیچ مشکلی هم پیش نیاید. مشکل این است که وقتی در کسب و کاری نوآوری داریم، در تلاش هستیم تا کاری را تجاری کنیم که قبلا انجام نشده است و کاملا جدید است. می توانید از داده ها و تجزیه و تحلیل ها استفاده کنید تا ببینید در جاهای دیگر، چه اتفاقاتی می افتد، اما اگر در حال ایجاد کسب و کاری جدید هستید، به ندرت می توان پیش بینی کرد که بازار چه واکنشی نشان خواهد داد و ایده های شما در عمل چقدر خوب خواهد بود. بنابراین اگر می خواهید یک کارآفرین تاب آورتر باشید، بخصوص در محیط کسب و کار در حال تغییر و نامشخص و جدید، بهتر است که با “شکست” راحت باشید، زیرا شکست نوعی یادگیری است، پس بهتر است به جای واژه “شکست” از واژه “یادگیری” استفاده کنیم.

۸) جرأت متفاوت بودن را داشته باشید: هیچ کسی نمی گوید که این کار آسان خواهد بود اما شما به دلیلی، کسب و کارتان را آغاز کرده اید. پس در راه رسیدن به اهدافتان قدم بردارید، جرأت منفاوت بودن را داشته باشید و مسبر خود را تنظیم کنید. وقتی که شما در راستای اهدافتان قدم بر می دارید، می توانید بر سختی ها غلبه کنید و در شرایط دشوار، تسلیم نشوید.

۹) زمان مناسب رها کردن را بدانید: برخی اوقات، درست ترین و بهترین کار این است که ایده هایتان را رها کنید یا حداقل برای مدتی آن ها را کنار بگذارید.

تأثیر آموزش تاب آوری بر دانش آموزان

مهسا عبدالهی

یادگیری تاب آوری و احترام به دیگران، کلید موفقیت در زندگی است. با توجه به این واقعیت که کودکان از والدین خود تقلید می کنند، تاب آوری را می توان از کودکی به راحتی به آنها آموخت.

اگر تاب آوری منجر به پذیرش و درک شود، عدم تاب آوری، مسائل منفی بی شماری را به وجود می آورد. عدم تاب آوری، سهم عمده ای در افزایش آزار و اذیت در کودکان کمتر از نوزده سال دارد.

آموزش تاب آوری یکی از بهترین شیوه هایی است که به افراد کمک می کند تا در کنار هم هماهنگ و پایدار زندگی کنند. آموزش تاب آوری در بسیاری از کشورها، حوزه جدیدی از تمرکز بوده است. این امکان را برای مردم فراهم می کند تا ارزش های صلح و تاب آوری را درک، قدردانی، ارزش گذاری و تمرین کنند. همچنین، به دولت ها، جوامع و مردم کمک می کند تا در صلح و ثبات زندگی کنند.

تاب آوری در آموزش، برای از بین بردن تعارضات و اختلافات بر اساس احترام و درک بسیار مهم است. در سطوح شخصی، خانوادگی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و مذهبی مورد نیاز است. در ادبیات دو اصطلاح را می توان مربوط به تاب آوری یافت: شکیبایی و تاب آوری.

برخی از محققان بین تاب آوری و شکیبایی تمایز قائل می شوند، از تاب آوری برای نگرش های بین فردی یا به عنوان یک فضیلت و از شکیبایی برای توصیف اقدامات مدارا امیز برای اصول اجتماعی و سیاسی استفاده می کنند.

آموزش تاب آوری باید بخشی از رسالت سازمانهای اجتماعی، آموزشی و رسمی باشد که جوامع بشری را می سازد. بعلاوه، خانواده ها و مدارس باید مسئولیت آموزش و تقویت آن را در بین اعضای خود به روشی منطقی و عملی انجام دهند.

در شرایط مدرن، هنگامی که جهان بیشتر متوجه ضرورت توقف تخریب روابط انسانی می شود، هر کشور و هر ملتی برای اطمینان از همزیستی مسالمت آمیز، توسعه در تمام سطوح ساختاری کشور و همچنین روابط بین فردی هر کار ممکنی را انجام می دهد.

بدیهی است که آموزش تاب آوری برای خانواده و همچنین مدارس و جامعه گسترده تر، یک وظیفه است. با این وجود، چگونه باید این وظیفه را درک کرد؟

شاید، بارزترین راه، پیروی از یک سلسله استدلال در این راستا باشد: تاب آوری خوب است، تبعیض بد است، و فرزندان باید توسط والدین و معلمان خود پرورش داده شوند تا به دیگران احترام بگذارند، به ویژه کسانی که از نظر مذهب، نژاد یا فرهنگ با آنها متفاوت هستند. در دوران معاصر، تاب آوری به تمایل فرد برای برقراری رابطه با فرد دیگری با پیشینه فرهنگی و اجتماعی متفاوت اشاره دارد.

واقعیت تاب آوری، زندگی مسالمت آمیز در کنار هم و قدردانی از تفاوت هایی که وجود دارد، می باشد. می توان گفت که بدون تاب آوری، افراد با وابستگی های مختلف از هماهنگی زندگی مشترک به عنوان یک دوست، خویشاوند، شریک یا عضو در خانواده برخوردار نخواهند شد.

تاب آوری صرفاً شناخت و احترام به عقاید و اعمال دیگران نیست، بلکه شناخت و احترام به خود، به عنوان یک فرد و به عنوان عضوی از گروه یا طبقه اجتماعی یا قومی که به آن تعلق دارند، است.

بنابراین، این امر به ویژه در مورد تحمل تفاوت نژادی و جنسیتی نیز وجود دارد که در آن اهداف اغلب افرادی هستند که قومیت یا جنسیت خاص آنها در نظر گرفته می شوند. تاب آوری، احترام، پذیرش و قدردانی از تنوع غنی فرهنگهای جهان ما، شیوه های بیان ما و روشهای انسان بودن است که با دانش، صراحت ارتباطات، و آزادی اندیشه، وجدان و اعتقاد پرورش می یابد.

به عبارت دیگر، تاب آوری، هماهنگی در اختلاف است. این نه تنها یک وظیفه اخلاقی بلکه یک ضرورت سیاسی و قانونی است. بردباری به معنای صبر، بی طرفی و همچنین ذهنیت باز است.

در اوایل کودکی، تاب آوری به معنای رشد آگاهی کودکان در مورد دیگران نسبت به دیگران و توانایی پذیرش ظاهر و رفتار متفاوت از رفتارهای دیگر است. بنابراین، برای آموزش تاب آوری به مردم، این نیاز وجود دارد که بخشی از آموزش رسمی دولتی در مدارس وجود داشته باشد. لذا آموزش تاب آوری یکی از بهترین شیوه هایی است که به افراد کمک می کند تا در کنار هم هماهنگ و پایدار زندگی کنند.

آموزش تاب آوری، صلح، حقوق بشر، عزت، احترام، همکاری، درک، قدردانی و ارزشهای انسانی یکی از اصلی ترین فعالیتهای آموزشی و تعلیمی بسیاری از سیستمهای آموزشی بوده است.

تاب آوری زنان و افکار دخترانه

عفت حیدری

قابل توجه است که زنان در رفتار با خود تغییر چندانی نکرده اند. زنان گرایش دارند که این افکار و تصورات محدود کننده اجتماعی را درونی کنند، اینکه چه کسی هستیم به عقایدی تبدیل می شوند که خانواده و دوستانمان آن را تقویت می کنند و به وسیله تجربیات شخصی ناشی از آسیب هایی که می بینیم تشدید می شوند. قابلیت ها و ویژگی های ما در خدمت این امر قرار می گیرند که چگونه باید به نظر برسیم و چطور رفتار کنیم و ما به طور ناهوشیار به همان صورت عمل می کنیم و موجب تداوم آن باورها می شویم.

این افکار می گوید که اگر ما دخترهای خوبی باشیم و آنچه را باید انجام دهیم و آنطور که باید احساس کنیم، آن وقت از ما مراقبت می شود و زندگی بر اساس میل ما پیش می رود.

با توجه به این که این افکار، منشا اجتماعی دارند به چالش کشیدن آنها دشوار است. آنها در تصوراتی که ما را احاطه می کنند و در هوایی که ما در آن نفس می کشیم وجود دارند. افکار دخترانه ما را می ترسانند که نیازهای خود را نشناسیم و آنها را نادیده بگیریم. این افکار به ما می گویند که اگر ایده آل رفتار نکنیم، محکوم خواهیم شد.

مبارزه با افکار دخترانه دشوار است. وسایل آرایش و عطرهایی که به ما عرضه می شوند، طوری طراحی شده اند که ویژگی های ذاتی ما را به طرز وسوسه انگیزی نشان دهند. این امر در لباس ها هم دیده می شود. اگر می خواهیم به روز و آراسته باشیم، باید بدن ما مثل بدن کسانی باشد که عکسشان روی مجله هاست. عکس هایی که فتوشاپ شده اند و صادقانه بگویم هیچکس نیست که اندازه های بدنش مطابق اندازه هایی باشد که برای زنان ایده آل در نظر گرفته شده است.

پیام هایی که دریافت می کنیم، نسبتا وحشتناک اند. روانشناسان در تحلیل مجلات متوجه شدند که زنان را کاملا منفعل به تصویر می کشند. ممکن است این را دوست نداشته باشیم، انرژی عاطفی زیادی را صرف می کنیم که این پیام ها را تعدیل کنیم اما در جامعه ای زندگی می کنیم که مجله ای معروف مخصوص دختران نوجوان، تصمیم می گیرد دیگر تصویر دختران را فتوشاپ نکند تا میزان مقبولیت خود را افزایش دهند، در حالی که تصویر مدل ها و سلبریتی را همچنان فتوشاپ می کند. این دستاورد کمی است. این تغییر در فتوشاپ تصاویر زمانی شروع شد که دختری چهارده ساله در وبلاگ خود اعلام کرد که دخترهایی که در مجله هستند، شبیه دخترهای همکلاسی او در مدرسه نیستند.

بر اساس تحقیقات، موثرترین پیام ها، پیام هایی هستند که بدون شناخت هوشیارانه دریافت شده اند و این حاصل قدرت تبلیغات دیجیتال و بصری ای است که در تمام رسانه های ما به طور معمول از آن استفاده می شود. رسانه ها در اکثر موارد، تصاویر بدن زنان را دستکاری می کنند تا بتوانند محصولات خود را بفروشند. نتیجه اش این است که فقط ۲ درصد از زنان در جهان فکر می کنند، زیبا هستند.

ما مدل هایی را می بینیم که دارند از گرسنگی خود را می کشند و دارند می میرند و هرگز به اندازه کافی لاغر نیستند. زنانی که تا سرحد ورشکستگی خرید می کنند تا جدیدترین مد بهاره یا پاییزه را داشته باشند و نگران قد شلوار یا تنگی دامن خود هستند.

بیشتر زنان به دلیل تلاش برای خوش هیکل بودن خسته اند، در عین حال شک دارند که به اندازه کافی خوش هیکل باشند. این حرفها به معنای این نیست که نباید شیک و مرتب و خوش لباس باشیم و کفش پاشنه بلند به پا کنیم و آرایش داشته باشیم و عطر بزنیم و لباس آخرین مدل بپوشیم. اما نباید ارزش خود را به مدل های مصنوعی منوط کنیم. شیک پوشی و آراستگی خیلی هم خوب است، اما نباید الزامی باشد و نباید نشان دهنده ارزش ما باشد.

درونی کردن این افکار دخترانه عمیقا روی ما موثر است، و این درونی باعث مشکلات پیچیده ای می شود. در سطحی بسیار ساده در مورد چگونه لباس پوشیدن دچار تعارض می شویم. می خواهیم از بدن خود لذت ببریم و از مدل ها و سبک های تازه لذت ببریم. اما ممکن است از توجه ناخواسته غریبه ها ناراحت باشیم. شاید این کار ما توجه غریبه ها را به خود جلب کند و مردان اظهارنظرهای ناجوری کنند و حتی زنان دیگر حرف های موذیانه ای درباره ما بزنند. این واکنش ها باعث می شود که احساس کنیم کار اشتباهی از ما سر زده است.

وقتی اجازه می دهیم که افکار دخترانه ما تاخت و تاز کند، دور باطلی را آغاز می کنیم، این که ما به اندازه کافی خوب نیستیم، یا اگر سخت تر تلاش کنیم ممکن است لیاقت نعمتها و موهبتهایی را داشته باشیم ، اما نتیجه آن است که ما مضطرب تر و نگران تر می شویم. برای مثال، برای آن که دوست خود را نگه داریم، تلاش زیادی می کنیم. حتی اگر دیگر از او خوشمان نیاید یا دیگر به ما حس خوبی ندهد.

احساس به زیستی ما کاهش می یابد و باعث می شود کمتر با خودمان ارتباط بگیریم. کمتر احساس جذابیت کنیم، چرا که سعی می کنیم رابطه ای را حفظ کنیم که دیگر رابطه خوب نیست. اما خود را متقاعد کرده که به آن نیاز داریم.

اهمیت دادن به افکار دخترانه، نادیده گرفتن یافته هایی است که در تحقیقات در مورد نیازهای زنان مشاهده شده است.

راه حل آن است کهزنان در هر سن و مرحله ای از زندگی خود لذت ببرند با دوست و همسر خود را با احساس به زیستی خود ارتباط داشته باشند.

افکار دخترانه ما این مسئله را نادیده می گیرد و ما را به خارج از وجودمان می برد و وادارمان می سازد تا خود را از دریچه چشم دیگران ببینیم و این باعث می شود که خود را قضاوت و نقد کنیم.

بنابراین چه باید کرد؟
با این نکته شروع کنید که روزانه رقص تاب آوری داریم. برای بسیاری از ما این رقص آرامی است که موسیقی آن از بیرون ناموزون شنیده می شود. اما وقتی به نقاط قوت و نیازها وتمایلات خود به شکل هوشیارانه و ارزشمند توجه کنیم، می توانیم این رقص را به گرامیداشت مهارت در تاب آوری تبدیل کنیم.


*برگرفته از: کتاب تاب آوری زنان.پاتریشیا اوگورمان
برگردان: محمدرضا مقدسی، عفت حیدری

سیستم های آموزشی تاب آور در زمان همه گیری کووید ۱۹

دولت، وزارتخانه ها و مدارس با چالش هایی برای برنامه ریزی آموزشی در زمانی بسیار نامطمئن مواجه هستند.

بعد از آشفتگی ها و مشکلات آموزشی به دلیل تعطیلی مدارس و قرنطینه کشورها کم کم و به تدریج محدودیت ها را بر می دارند، در حالی که مقیاس کلیدی مراقبتی به خصوص فاصله اجتماعی و فیزیکی را رعایت می کنند.

بسیاری از کشورها در اروپا و آسیای مرکزی تصمیم گرفته اند که مدارس را باز نکنند. گرچه ویروس همچنان دنیا را در می نوردد و هنوز واکسن ها در حال آزمایش اند، جوامع آماده می شوند که به یک دوره نرمال جدید عادت کنند.در حالی که آموزش به نسبت قبل بسیار متفاوت شده است. برخی از کشورها برای سناریوهای مختلفی در سال تحصیلی جدید برنامه ریزی می کنند. بعضی از مدارس بازگشایی می شوند و بعضی دیگر همچنان آموزش از راه دور را انتخاب می کنند.

مدارس در حالی بازگشایی می شوند که نمی توانند شاگردان را به دلیل قوانین فاصله گذاری اجتماعی تمام وقت بپذیرند. تقویم های مدارس اصلاح می شود و معلم ها بصورت شیفتی در مدرسه حاضر می شوند، فعالیتهای آموزش از راه دور جبران برنامه های زمانی کاهش یافته در مدارس را می کنند.  برخی ازشاگردان چند ساعت و یا چند روز در هفته را در مدرسه به سر می برند و باقی هفته را از راه دور آموزش می بینند.

این در حالی است که احتمال دارد برخی از دانش آموزان، آموزش چهره به چهره ببینند و بر اساس سن و سطح آموزش و نیازهای یادگیری و یا شرایط خانوادگی و اجتماعی خود آموزش ببینند. برای مثال فرزاندن کادر درمان مانند پرستاران و پزشکان و یا کودکان محروم و یا در حاشیه ممکن است برای آموزش در مدرسه نسبت به سایر شاگردان اولویت داشته باشند.

برنامه ریزی در محیط کار کمّی نیست و با بسیاری از ناشناخته ها و کاستی های آموزشی می تواند در سالهای آتی روی شاگردان اثر گذار باشد و باعث استرس و اضطراب در میان کادر آموزشی، کودکان و خانواده ها شود.دنبال کردن اصول تصمیم گیری مهمتر از هر چیزی، پیش شرطی برای بهبود تاب آوری سیستم های آموزشی است.

در ادامه ملاحظاتی برای برنامه ریزی و ایجاد سیستم های آموزشی تاب آور در دوره همه گیری کوویید ۱۹، آمده است که تضمین می کند همه کودکان آموزش جامع و کیفی دریافت کنند.

همه گیری، محرکهای محرومیت اجتماعی را چند برابر کرده است. محرکهایی مانند خانواده هایی با در آمد کم، بیکاری، بیماری، سرمایه اجتماعی، مسکن،شبکه های محلی( محله های حمایتگر، حمل و نقل و …) و آموزش دستاوردهای آموزشی به طور عمده تحت تاثیر عواملی هستند که در چهار سطح کار می کنند:

-کودک و خانواده: جنسیت، قومیت، بهداشت، پویایی .
-مدرسه: منابع، عملکردهای آموزش،یادگیری، دستورالعمل ها،حمایت، دلسوزی .
-اجتماع: روابط مدرسه – جامعه
-مشارکت مقامات و جامعه محلی

فراهم آوردن آموزش بهتر به این معناست که رسیدگی به محرکهای محرومیت به عنوان یک الویت در تمام چهار سطح به طور همزمان مد نظر قرار گیرد.

فراهم آوردن آموزش بهتر نه تنها در مورد سهمیه اضافی برای کودکان در حاشیه است، بلکه در مورد تضمین آن است که تلاش های محلی و ملی بتواند از تغییر و تحول مدارس با تاکید بر دو جنبه حیاتی عمل کند. تغییر پداگوژیک با رشد برنامه جامع تر و منعطف تر و فرایندهای آموزشی که پاسخگوی نیازهای خاص هر کودک است. .تغییر دستورالعمل های مدرسه، ساختار و موسسات به طوری که رسیدگی و مراقبت و احترام و حمایت کل نگر هدف اصلی ماموریت ها و مدارس باشد.
ذینفعان آموزشی با توجه به این هدف می توانند به ماموریت و پنداره و هدف طولانی مدت خود وفادار بمانند. تمام کودکان نیز می توانند حقوق آموزش خود را تحقق بخشند و نیروهای بالقوه خود را به فعل در آورند.

سیاستگذاران آموزشی ممکن است نتوانند تصمیم گیری های سیاسی را در مقیاس های سلامت ملی و مقیاس های حمایتی کنترل کنند، اما می توانند روی آنچه می دانند و در حوزه کنترل آنهاست، تمرکز کنند. برای مثال شیوه های حمایتی دانش آموزان، کیفیت یادگیری و توزیع خدمات آموزشی جامع و مراقبتی و بهزیستی نیروی کار آموزشی


گرچه ذینفعان آموزشی همه ابزارها را برای مدیریت و یا مخاطب قرار دادن شرایط زندگی کودکان و خانواده های آنها را ندارند،اما از این قدرت برخوردارند که هر کودک در مدرسه مورد احترام و استقبال قرار گرفته به گونه ای مورد حمایت قرار گیرد که در فعالیتهای مدرسه شرکت کند و در محیطی مناسب آموزش ببیند. فراهم آوردن آموزش بهتر نیاز به دیدگاهی دارد که جامعه نیز در آن سهیم باشد. درحالی که مشارکت گسترده ذینفعان در تمام سطوح و مراحل چرخه برنامه ریزی جهت شکل دادن مداخلات حیاتی است و موافقت دیگران را نیز در زمان نبود قطعیت جلب می کند.


برگرفته از: کتاب ساخت سیستم های آموزشی تاب آور در زمان همه گیری کووید ۱۹٫
-محمدرضا مقدسی.عفت حیدری
– نشر سخنوران

اهمیت تاب آوری سازمانی

محسن عبدالهی علویجه دکترای مدیریت دولتی

«تنها چیزی که ثابت است تغییر است». این به آن معناست که همه چیز فقط هر از گاهی متوقف می‌شود و سپس درمسیری جدید یا در همان مسیر قبلی خود به حرکت ادامه می‌دهد. اما نکته اصلی این است که این تغییرات هرگز بدان معنا نیست که حرکت پایان یافته است و درها بسته شده است، بلکه پایان یک چیز آغاز یک چیز جدید دیگر و گشایش دری است به مسیر جدید.

اما آنچه در این تغییرات گسترده در سال‌های اخیر حائز اهمیت است بیان این نکته است که مدیریت این بحران‌ها به موضوعی کلیدی تبدیل شده است. بلایای طبیعی، بیماری‌های همه گیر و وسیع جهانی، خشکسالی، جنگ، رکود اقتصادی، مخاطره امنیت غذایی و… همگی می‌توانند تهدیدی غیرقابل پیش‌بینی و شدید برای تداوم عملیات سازمان‌ها و حتی دولت‌ها باشند.

حال سوال اصلی این است که ما چقدر در مقابل این بحران‌ها تاب آور هستیم و می‌توانیم مقاومت کنیم؟

سازمان‌ها و دولت‌های مختلف در مواجهه با این شرایط خطرناک مخرب عکس‌العمل متفاوتی از خود نشان می‌دهند، برخی از سازمان‌ها با موفقیت از این شرایط عبور می‌کنند و به رشد خود ادامه می‌دهند و برخی از سازمان‌ها واکنش نشان نداده و در نهایت تعطیل می‌شوند.

 مفهوم تاب‌آوری

تاب‌آوری یک پدیده در سطح سازمان است که به عنوان قدرت واحد سازمانی برای از سرگیری، بازگشت، برگشت یا تعدیل مثبت رویدادهای نامطلوب مورد استفاده قرار می‌گیرد.

به عبارت دیگر توانایی شرکت در جذب کارآمد، توسعه واکنش‌های خاص به موقعیت‌های خاص و در نهایت به کارگیری روش‌های موثر در مقابله با رویدادهای مخربی است که بقای سازمان را به طور بالقوه تهدید می‌کند.

توانایی و ظرفیت سازمان درمواجهه و مقابله با بحران‌ها و چالش‌ها و توانایی بازگشت به شرایط عادی کسب و کار، ویژگی بسیار مهمی‌ است که سازمان‌ها باید برای بقا و تداوم فعالیت خود به آن مجهز باشند. و این مفهوم زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که حوزه فعالیت شما در ارتباط با بخش بزرگ‌تری از جامعه باشد.

 اهمیت تاب‌آوری سازمانی

جوامع برای اینکه تاب‌آور باشند و بتوانند در شرایط بحرانی واکنش مناسب نشان بدهند بر خدمات فراهم شده توسط سازمان‌ها و دولت‌ها متکی هستند، تا آنها را به برنامه‌ریزی، پاسخ و بازیابی برای موقعیت‌های اضطراری و بحران‌ها قادر سازند. سازمان‌های حیاتی یک جامعه که فراهم‌کننده خدماتی مانند کشاورزی و تامین امنیت غذایی، آب، گاز، برق، حمل و نقل، آموزش و سلامت هستند، همواره بسیار مهم انگاشته شده‌اند. این بدان دلیل است که اینها همان سازمان‌هایی هستند که جوامع را قادر به عملکرد می‌سازند.

در نتیجه برای اطمینان از بقای سازمان‌ها و کم کردن اختلال ناشی از یک فاجعه در جریان جاری اجتماعی، تاب‌آور بودن برای سازمان‌ها حیاتی است. علاوه بر ارتباطی که بین جوامع تاب‌آور و سازمان‌های تاب آور وجود دارد، بین تاب‌آور بودن سازمان‌ها و مزیت رقابتی آنها نیز رابطه وجود دارد. سازمان‌های تاب‌آور در زمان‌هایی که کسب وکار در شرایط عادی قرار دارد، قدرت رقابتی بیشتری دارند. در ارتباط با تاب‌آوری سازمانی اهمیت فرهنگ را نیز نباید نادیده گرفت، در واقع برخورداری از یک فرهنگ تاب‌آوری، کلید موفقیت سازمان به شمار می‌رود.

  ویژگی‌های تاب‌آوری

۱. تاب‌آوری یک توانایی است که تحت شرایط محیط نوظهور شکل می‌گیرد و یک ظرفیت بالقوه است که در فعالیت‌های عملیاتی و جاری سازمان قابل درک نیست، بلکه زمانی که شرایط مخرب و بحران پدیدار می‌شود، انعطاف‌پذیری سازمانی می‌تواند از مزایای سازمان محسوب شده و مورد بهره‌برداری قرار گیرد.

۲. تاب‌آوری بر بقا، انطباق‌پذیری، بازگشت و توسعه در شرایط متضاد تاکید دارد، تاب‌آوری سازمانی توانایی بازیابی پس از تخریب است نه مقاومت در برابر رویداد غیرقابل انتظار. یک سازمان با تاب‌آوری بالا می‌تواند به موقع تعدیل شده و ظرفیت جدیدی را در مواجهه با انواع تغییرات چشمگیر ایجاد کند و این امر نیاز به یک برنامه‌ریزی دقیق و شناخت کافی از محیط دارد.

۳. تاب‌آوری سازمانی چند سطحی است. یعنی تاب‌آوری در سطوح مختلف از جمله افراد، گروه‌ها و سازمان‌ها و به تعامل بین سطوح مختلف بستگی دارد. در عین حال، تاب‌آوری فرآیندی است که تحت تاثیر منابع و ساختار سازمان قرار می‌گیرد.

 موانع سازمان‌ها در ارتقای سطح تاب‌آوری

سه مانع اصلی بر سر راه سازمان‌ها برای ارتقای سطح تاب‌آوری وجود دارد:

۱. اولین مانع آگاهی محدود سازمان‌ها از محیطی است که در آن فعالیت می‌کنند، آگاهی موقعیتی بیانگر مواردی از قبیل شناسایی حوادث بالقوه و بررسی پیامدهای آنها، آگاهی نسبت به میزان منابع در دسترس سازمان در مواجهه با بحران و آگاهی از تعهدات سازمان در رابطه با تمامی ‌ذی‌نفعان است.

۲. دومین مانع عدم توانایی در شناسایی و مدیریت نقاط آسیب‌پذیر کلیدی است. آسیب‌پذیری‌های کلیدی به اجزایی از یک سیستم سازمانی اشاره دارد که با از دست دادن یا آسیب دیدن آن خسارت جبران‌ناپذیری به سازمان وارد می‌شود.

۳. سومین مانع فقدان توانمندی سازمانی در ایجاد انطباق‌پذیری است. ظرفیت انطباق میزانی از فرهنگ و پویایی یک سازمان بوده که به موجب آن، سازمان می‌تواند در کسب وکار عادی و روزمره خود و در شرایط بحرانی نیز تصمیم‌های به موقع و مناسب اتخاذ کند.

و در انتها بیان می‌کنم که تاب‌آوری عامل اصلی بقای سازمان شما در شرایط بحرانی است.

ساخت سیستم‌های آموزشی تاب‌آور در همه‌گیری کووید ۱۹ منتشر شد

کتاب «ساخت سیستم‌های آموزشی تاب‌آور در همه‌گیری کویید ۱۹ » که توصیه‌هایی برای تصمیم‌گیرندگان در سطوح ملی، ملی و آموزش و پرورش است با ترجمه «محمدرضا مقدسی» و «عفت حیدری» توسط انتشارات سخنوران در ۹۸ صفحه و با قیمت ۵۵ هزار تومان، منتشر و روانه بازار شد.

محمدرضا مقدسی روز یکشنبه در گفت وگو با خبرنگار ایرنا گفت: این کتاب گزارشی است که توسط دفتر اروبایی و آسیای مرکزی یونیسف منتشر شده است و در نظر دارد از دولت ها و مقامات فرهنگی و تصمیم گیرندگان دیگر در سطح ملی، دولت های محلی و مدارس بخواهد تا برای بهبود آموزش و عادی سازی شرایط بعد از تعطیلی  گسترده مدارس برای تاب آوری مدارس، آشفتگی ها و مشکلات آموزشی برنامه ریزی کنند.  
وی افزود: هدف این است که سیستم های آموزشی تاب آور در اروپا و آسیای مرکزی بتوانند تأثیرات همه گیری کووید ۱۹  بر یادگیری و تعلیم و تربیت را به حداقل رسانده و آمادگی بیشتری در برابر بحران های احتمالی آتی ایجاد کنند و به بهبود و جامعیت سیستم های  آموزشی برای همۀ دختران و پسران در این مناطق کمک کنند.

این مترجم کرمانشاهی با اشاره به اینکه کرونا منجر به رعایت نشدن عدالت آموزشی در بخش های مختلف جامعه جهانی شده است، اظهار کرد: کودکان خانواده های کم درآمد، فرزندانی که در مناطق روستایی با زیرساخت های فقیرانه زندگی می کنند، کودکانی از اقلیت های قومی و زبانی، کودکان معلول، مهاجر و پناهنده، کودکانی که با مشکلات قانونی دست و پنجه نرم می‌کنند و کودکان و جوانانی که در شرایط دشوار یا خانواده های آشفته زندگی می‌کنند، با موانع و دشواری های بسیاری برای شرکت در امر آموزش و یادگیری مواجه هستند.  این کودکان بیشتر از همسالان خود با پیامدهای فراوانی از جمله آموزش با کیفیت پایین و پیامدهای اجتماعی روبرو می‌شوند که برنامه ریزی برای آنها اجتناب ناپذیر است.
مقدسی در مورد بخش‌های مختلف این کتاب هم یادآور شد: ملاحظاتی برای برنامه ریزی در زمان نبود قطعیت،  ملاحظاتی برای تضمین دسترسی به آموزش، برای همۀ کودکان و نوجوانان،  ملاحظاتی برای تضمین آموزش جامع و کیفی برای همۀ کودکان و نوجوانان،  ملاحظاتی برای تضمین بهزیستی همۀ کودکان، نوجوانان، معلمان و والدین و ملاحظاتی برای مدارس ایمن برای کودکان و نوجوانان، پنج فصل این کتاب است.

ایجاد تاب آوری ، ایجاد روابط

مهسا عبدالهی

تاب آوری در مدارس: ایجاد روابط ، ایجاد تاب آوری

مدارس توان آن را دارند که تاب آوری را ایجاد و توسعه دهد ، افراد و به ویژه دست اندرکاران تعلیم و تربیت و سلامت روانی اجتماعی لازم است درک کنند که مسیر و مشکلات امروز چیست؟ چرا موقعیت فعلی خیلی رضایتبخش نیست، اما قبل از آنکه بخواهند به ریسک های لازم برای تغییر و توسعه دست بزنند، لازم است که جزئیات موقعیت و شرایط فعلی را بدانند تا بتوانند اولویت های لازم و درست و صحیح را تنظیم و انتخابهای معقولی انجام دهند تا مدارس و ساختارهای آموزشی خود را به سازمانهایی در توسعه تاب اوری تبدیل کنند.

هر چه بیشتر دانش آموزان و خانواده های آنها و معلمان و سهامداران در توصیف و شفاف کردن موقعیت جاری سهیم شوند و تصمیم بگیرند که کار درست را انجام دهند، به احتمال زیاد این تغییر رخ خواهد داد. این ارزیابی و توصیفات برای بهبود برداشت های مشترک و تعهد به فعالیتهای شناسایی شده انجام می شود. واحدهای آموزشی و مدارس بیشتر از هرنهاد دیگری اهمیت سلامت روانی و بهباشی دانش آموزان را در توسعه توان اجتماعی وموفقیت های تحصیلی و رفتاری درک می کنند.

تاب آوری در انواع مختلف روانی و تحصیلی با مسیرهای متفاوت و پشتوانه های پژوهشی متفاوت امکان مداخله و مشاوره های تخصصی ویزه را نیز تدارک می بینند. مدارس توان آن را دارند که تاب آوری را ایجاد و توسعه دهند حتی به نظر میرسد که این مهم از جمله وظایف قایل توجه تمام فرآیندهای آموزشی باشد حتی اگر موانعی برای ایجاد تاب آوری در مدارس وجود داشته باشد؛ معلمان در کلاس ها می توانند فضایی برای توسعه تاب آوری ایجاد کنند.

توسعه تاب آوری بشدت با موفقیت آکادمیک همبسته و مرتبط است. علاوه بر معلمان و مربیان همه ارکان و ابعاد مدارس بایستی برای توسعه تاب اوری تلاش کنند نکته حایز اهمیت آن است برای انجام این کارتوسعه تاب اوری معلمان در اولویت اهمیت قرار دارد معلمان ناتوان نمی توانند تغییر ایجاد کنند توسعه تاب آوری درمدارس میتواند دارای ارکان جسمانی، قابلیت های شناختی و شامل برنامه های مهارت آموز با تاکید بر برنامه های مهارت های زندگی باشد، مسیر هنر و توسعه خلاقیت ها هم موضوعی است که بسیار موثر خواهد بود .

حمایت و همراهی خانواده ها در این مسسیر علاوه بر اینکه ضروری است میتواند ظرفیت های دواطلبانه ای بسیاری را برای متولیان و مدیذان مدارس همراه داشته باشد به راهکارهایی برای توسعه تاب آوری در مدارس میتوان بدین قرار اشاره کرد:

. توسعه روابط اجتماعی
. تلاش برای برخورداری یکسان از امکانات و فضاهای آموزشی
. برخورداری از انتظارات مثبت و بالا
.ارتقاء فرهنگ سازمانی مثبت
. تاکید وتوجه بر دستاوردها و ویژگی های مثبت
.گسترش تعاملات خانه و مدرسه
( انجمن اولیا و مربیان ، اردو ، مسابقات و جشن های مختلف )

مهم است که بدانیم ایجاد تاب آوری در مدرسه یک وظیفه (معمولی) نیست، بلکه یک ضرورت برای آموزش موفق و و توسعه کیفی زندگی و سلامت روان دانش آموزان است.

ضرورت و مایه دلگرمی است که کادر مدرسه هم چنین نگرشی داشته باشند، بسترسازی و پی ریزی تاب آوری در مدارس میتواند اساس و بنیان آموزش عالی و توفیقات دانشگاهی هم باشد آگاهی باعث می شود که عملکرد کادر مدرسه بهبود و تغییر یابد بدون آگاهی از اینکه دقیقا چه چیزی باعث تاب آوری می شود؛ مشکل بتوان موجبات تاب اوری دانش آموزان و مدارس را فراهم آورد حتی با درک تاب آوری ، تغییرات به آرامی صورت می گیرد لذا نمیتوان انتظار تغییرات ناگهانی و همه جانبه را داشت.

بسیاری از موانع بر سر راه تغییر مدارس در کل مانع از آن می شود که مدارس پایگاه توسعه تاب آوری باشند.

محدودیت های زمانی یکی از این موانع است، گرچه یکی از یافته های جالب از مطالعات تاب آوری آن است که تاب آوری اغلب می تواند در بازه های زمانی محدود با استفاده از شیوه های مختلفی که امکان دارد؛ مورد حمایت قرار گیرد. (هیگینز، ۱۹۹۴ میلادی).

بهرحال به دلیل اینکه ایجاد تاب آوری به معنای ایجاد روابط است؛ مدارسی که وقتی برای روابط ندارند؛ نمی توانند در ایجاد تاب آوری موثر باشند.

غرقگی و تاب آوری

عفت حیدری؛
مترجم بیش از۶۰ عنوان کتاب و فعال حوزه خودیاری، زنان وخانواده و تاب آوری

آیا تا به حال واژه غرقگی را شنیده اید؟ غرقگی یا غرقه شدن تجربه روانی مثبتی است که در آن فرد از خود رها و به تمامی جذب فعالیت شده سپرد و این همراه با لذت و خوشی است.

غرقگی حالتی که فرد ناپدید میشود، فقط هدف و فعالیت باقی میماند گویی چیزی شبیه به خلسه است که وقتی فردی کاری را با عشق و علاقه انجام می­دهد؛ اتفاق می­افتد که در آن فرد خود را به نوعی رهایی و  فراموشی می­سپرد و این غرقگی همراه با لذتی سرشار و سرخوشی غیر قابل توصیفی همراه است. غرقه شدن تجربه اوج اوست.

غرقه زمانی رخ می­دهد که ما به انجام تکالیف و یا فعالیتهای کنترل پذیر اما چالش برانگیز که مستلزم داشتن مهارت و انگیزه درونی همراه است؛ اشتغال یابیم. به چنین حالاتی تجربیات اوج یا بهینه هم اطلاق شده است.

زمانی که آنقدر جذب کاری شده اید که هیچ چیز دیگری برای شما اهمیت ندارد یعنی غرقگی

در این حالت گوئی زمان متوقف شده است و از خود رها شده ایم؛ تمای توجه و تمرکز روی کاردر حال انجام است؛ تمرکز و توج با عشق و هیجان مثبت، بدون دل نگرانی از نتیجه نامطلوب یا شکست.

به عبارتی غرقگی زمانی رخ می­دهد که متوجه می­شوید کاردر دست انجام شما به شکلی هم هدف و هم لذت را با هم در بردارد.

میهالی چیک سنت میهای (Mihaly Csikszentmihaly)  متولد ۱۹۳۴ روانشناس و نظریه پرداز غرقگی و اهل مجارستان است که پیشینه سالها پژوهش در حوزه شادکامی و خلاقیت را بهمراه دارد وی مدیر سابق گروه روانشناسی در دانشگاه شیکاگو و صاحب کرسی استادی در دانشکده روانشناسی و مدیریت کلرمونت است بر مبنای نظریه ایشان حد بهینه تجربه دارای مولفه های هشت گانه ای است که در آثار ایشان به تفصیل مورد اشاره قرارگرفته است این اثردر فارسی نیز ترجمه و در دسترس علاقه مندان قراردارد.

مزایای غرقگی چیست؟

وقتی در این حالت به سر می برید؛توقع سود و بهره ای را ندارید؛انجام کار به خودی خود پاداشی برای شما محسوب می شود.

در حقیقت با لذت و رضایت و خوشحالی کارتان را انجام می­دهید. وقتی تجربه ایی به لحاظ درونی انگیزه بخش و با پاداش همره است؛ آنگاه امکان زیست و زندگی در اینجا و اکنون فراهم است و در حقیقت  زیستن به این واسطه  درزمان حال ارزشمند می­­شود و در واقع  لحظه ای را قربانی پاداش های احتمالی نخواهد شد.

پژوهشی در خصوص افرادی که با مشکلات جسمی یا اجتماعی دست و پنجه نرم کرده اند و مصائبی چون کمپ های اجباری یا گم شدن در میان برف و یخ های قطب را تجربه کرده اند؛ نشان داد که این افراد تنها با انجام کارهایی که به شدت مجذوب و غرق در اجرا و انجام آن بوده اند؛ توانسته اند که بر موقعیت خود کنترل داشته باشند. کسانی که از تاب آوری بهینه برخوردار بوده اند و از  این وقایع جان سالم به در برده اند و اکنون صاحب تجربیاتی  ارزشمندی هستند؛ در واقع توانسته اند با کشف منابع حمایتی در محیط و هر آن چیزی که در اختیار داشته اند توانا و تاب آور بوده و  خود را از مهلکه برهانند.

نکته اجتماعی و حایز اهمیت مسأله اینجاست که اغلب نجات یافتگان در تلاش برای نجات دیگران بوده اند پژوهشگران دریافتند که مهمترین ویژگی مشترک این افراد توجه به هدفی  فراتر از خویش و نجات دیگران بوده است این به تنهایی که دلیلی که ما از انجام دقیق و مجدانه وظایف خویش لذت سرشار و معنوی را نیز تجربه کنیم.

که البته در بدترین شرایط و در تنهایی نیز  می­توانیم روی احساس تنهایی و مشکلات خود تمرکز کنیم و یا بر عکس روی فرصتهایی تمرکز کنیم که در تنهایی باعث پیشرفت ما می­شوند.

چه بسا در تنهایی فرصتی دست دهد تا کارهایی انجام دهیم که قادر نیستیم در جمع از عهده آن برآئیم.

با تعریف دوباره شرایط و توانایی غرقگی و تمرکز روی کارهایی که در دست داریم؛ می­توانیم توانمندیهای خود را شکل داده و از اضطراب خود بکاهیم.

این دو مورد سنگ بنای ما در شرایط دشوار و تاب آوری و سازگاری و رشد ما پس از پایان دشواریها نیز بشمار می آیند.

غرقگی مهارت است توانمندی در آن نیاز به زمان دارد. غرقگی یک ویژگی ذاتی نیست که برخی از آن بهره مند باشند و بعضی از این موهبت بهره ایی نبرده باشند.

راههایی برای پرورش غرقگی به شما پیشنهاد می­کنیم:

یک: به فردی غیرحرفه ایی و آماتور تبدیل شوید

اگر می خواهید غیرحرفه ایی و آماتور باشید؛ روی لذت خود از کار و مسئله تجربه محض کار متمرکز شوید.

خوشبختانه پژوهش ها حاکی از آن است که غرقگی زمانی پرورش داده می­شود که افراد درگیر انجام کارهایی می­شوند که نیازمند انرژی و بذل توجه فراوان است.این امر به معنای تجربیات رایگان اوقات فراغت است که نیاز به صرف هزینه خاص ندارد.تجربیاتی از این دست در واقع بهترین نوع تجربیات غرقگی به شمار می­آیند.

در بهترین وضعیتهای غرقگی از حواس پنجگانه خود استفاده می­کنیم در حقیقت غرقگی در کمترین فاصله ممکن با بدن ماست

با انجام فعالیتهایی ورزشی ، کوهنوردی، شنا، پیاده روی، دوچرخه سواری و …   یا فعالیت های هنری، کاردستی، نقاشی و  طراحی؛ رنگ آمیزی؛ کار روی چوب، سفالگری؛ مجسمه سازی؛ آشپزی؛ خیاطی؛ بافتنی؛ نواختن ساز

حتی گفتگو کردن و حرف زدن با دیگران؛ بحث و تبادل نظر؛ بازی کردن با بچه هابخصوص بازی هایی که ذهن و جسم را با هم درگیر می­کند مثل پانتومیم؛ بازی های ویدیویی؛ شطرنج و …. میتواند فرصت های در دسترس و برای همگان فراهم باشد.

در وضعیت غرقه گی؛ مغز فعالیت آمیگدالا (بخش مربوط به واکنش جنگ و گریز) را کاهش داده و این امر به خودی خود باعث  کاهش اضطراب؛ افسردگی و کسالت و دلمردگی می­شود. همزمان فعالیت کورتکس پیشانی کاهش یافته و فرد دیگر به مسائل خود فکر نمی­کند.

تجربه غرقگی به طور منظم؛ میتواند میزان مشارکت و فعالیتهای یادگیری را افزایش داده؛ عملکرد ورزشی را در ورزش های حرفه ای قهرمانی بالا می برد و امکان خلاقیت را مهیا ساخته و باعث افزایش میزان لذت فرد از فعالیت بدنی و ورزش باشد  و به تبع آن احساس رضایت فرد از زندگی افزایش می­ یابد.

هم آنگونه که همگان میدانند تاب آوری ظرفیت بازگشتن از دشواری پایدار و ادامه دار و توانایی ترمیم خویشتن است. تاب آوری یعنی اینکه فرد بتواند قوام و سلامتی روانشناختی خود را در مواجه با مخاطرات و تهدیدات حفظ کند. این ظرفیت انسان می­تواند باعث شود تا وی پیروزمندانه از رویدادها  عبور کند و علیرغم قرار گرفتن در معرض تنش های شدید شایستگی اجتماعی؛تحصیلی و شغلی او ارتقاء یابد. تاب آوری به معنای توانایی مقابله با شرایط دشوار و پاسخ انعطاف پذیر به فشارهای زندگی است.

تاب آوری می تواند به مرور زمان رشد کند یا کاهش یابد و بر اساس خود اصلاح گری فکری و عملی انسان در روند آزمون وخطای زندگی شکل می­گیرد.

اکنون به این معنا خواهیم پرداخت که غرقگی چه ارتباطی با تاب آوری دارد؟

در حقیقت بر اساس پژوهش های انجام گرفته قرار گرفتن در وضعیت غرقگی موجب ارتقای تاب آوری می­شود و توان افراد را برای خروج از بحران امکان پذیر می­سازد.غرقگی توان آن را دارد تا سنگ بنای تاب آوری افراد در مقابله با دشواریهای زندگی باشد گرچه عده ای نیزمعتقدند غرقگی میتواند از تاب آوری هم فراتر رود.

برای آنکه تاب آوری شویم؛ چگونه غرقگی را به زندگی روزمره بیاوریم؟

سرعت وشتاب زندگی امروزی توجه بسیاری از ما را مصروف خود می کند؛ برنامه زندگی ما آنقدر شلوغ میشود که واقعا فرصت نمی کنید دمی بیاسایید و به آنچه دارید انجام می دهید؛ توجه کنید. مشغولیت تا به این حد سبب استرس می شود. زمانی را صرف آن کنید تا دقیقتر و هوشیارانه تر زندگی کنید. این کار باعث می شود که در حین انجام فعالیتها و کارهای تان بیشتر هم لذت ببرید و به شما کمک می کند تا در برابر فشار و استرس تاب آور تر شوید.

می توانید کارهایی را انتخاب کنید که  موجب خوشحالی شما باشد و باعث سلامتی و هوشیاری شما می شود. اما خیلی از کارهای روزمره را بدون توجه و آگاهی انجام می دهیم. وقتی استرس ما بیشتر می شود؛ کارها را بدون آگاهی وهوشیاری انجام می دهیم. نمونه آن زمان رانندگی است وقتی بدون توجه و آگاهی رانندگی می کنیم؛ یکدفعه متوجه می شویم که به مقصد رسیده ایم؛ بدون آنکه کاملا از مسیر طی شده آگاه باشیم.

آنقدر در افکار خود غرق شده ایم که متوجه رانندگی و مسیر یا مناظر بین راه نشده ایم.وقتی ذهن ما آرامتر و متمرکزتر است ؛ راحتتر می توانیم تمرکز کنیم. دقیقا بر خلاف وقتی که با عجله و شتابزدگی کارها را انجام می دهیم.وقتی با آگاهی کاری را انجام می دهیم؛ آن لحظه را به تمامی درک می کنیم. برای مثال وقتی با تمرکز کاری را انجام می دهیم و یا وقتی در روابط خود توجه کامل و حضور خود را به طرف مقابل می دهیم.

وقتی بدون توجه و آگاهی کاری را انجام می دهید یا در رابطه ایی حضور دارید؛ کاملا درگیر آن شغل و تجربه و رابطه نمی شوید.شاید به لحاظ فیزیکی حاضر باشید یا آن کار را انجام داده باشید؛ اما واقعا حضور ندارید.

البته وقتی کارهای ساده و امنی مثل مسواک زدن را انجام می دهید؛ چندان اشکالی هم ندارد؛ اما وقتی کارهای خطرناکی مثل رانندگی را بدون توجه و آگاهی انجام می دهید؛ و یکدفعه کودکی سر مسیر شما ظاهر می شود و او را نمی بینید؛ تصادف می کنید؛ آن وقت تبدیل به حادثه ای خطرناک می شود.یا شاید آنقدر توجه ندارید که ببینید دوست و یا عزیزتان حال و روز خوبی ندارد و فرصت حمایت و ابراز عشق به او را از دست می دهید و این کار به مرور در  رابطه دوستی شما اخلال ایجاد می کند.

وقتی تصمیم می گیرید که آگاهانه تر و هوشیارتر زندگی کنید؛ از لذتهای جسمانی و عاطفی بهره مند می شوید.و حس و حال خوبی را تجربه می کنید که طبعا ناشی از انجام امور به نحو عالی است. خرسندیی هایی نظیر حس و حال خوب در مقایسه با لذتهای گذرا و ناپایدار هوشمندانه ترند.

لذتهای جسمانی حول و حوش حواس یا عواطف می چرخند؛ حال آنکه خرسندی و شادکامی از پایداری نسبی برخوردارو اغلب اوقات طیف وسیع تری از توان فردی و فضائل را شامل می شود.

آنچه در امداد اجتماعی حائز اهمیت است وقتی از عضوی از خانواده  یا دوستی یا مراجعین به موقع حمایت می کنید؛ نوعی خرسندی به شما دست می دهد. خرسندی حقیقی با خود اعتماد به نفس و توانمندی به همراه دارد و خرسند و راضی هستید که می توانید به خود یا دیگران کمک کنید.

با زندگی معنامند آگاهانه تر غرقگی را به زندگی  خود بیاورید  مساله معنامندی در تاب آوری هم فراوان مورد تأکید است.

برنامه ریزی درست به شما امکان آنرا می دهد تا کارهای دلخواه خود را بیشتر انجام دهید و وقت خود را برای کارهایی که دوست ندارید؛ تلف نکنید. فعالیتی دلخواه را انتخاب کنید. این امر علاوه بر اوقات فراغت در مورد زندگی کاری شما هم صدق می کند.کاری با معنا را انتخاب کنید که به خصوص مهم باشد و انجام آن کار و زمان زیادی را بطلبد. در این صورت حس نمی کنید که وقت خود را تلف می کنید. و در برابر فشارهای مختلف زندگی  از توانایی و تاب آوری بیشتری برخوردار خواهید بود.

توسعه تاب آوری در مدارس ،کودکان و خانواده

انتشارات سخنوران کتاب «تاب‌آوری در مدارس» اثر «بام ماراس»، ترجمه «محمدرضا مقدسی» و «عفت حیدری» را که شامل دستورالعمل‌هایی برای تاب‌آوری در مدارس، کودکان و خانواده‌هاست را با قیمت ۵۵ هزار تومان منتشر و روانه بازار کرد.

این کتاب در نظر دارد تا ابزارها و الگوهای مفیدی برای مدارس فراهم کند و فرایند و دیدگاه آنها را نسبت به تاب آوری و بهباشی دانش آموزان بهبود دهد که مبتنی بر مطالعات متعددی در حوزه تاب آوری است و کمک می‌کند مدارس در رسیدگی به تاب آوری کودکان و جوانان خودکفایی روز افزونی داشته باشند و برای این منظور مجموعه ای کارآمد از ابزارها و روشهای مختلف ارایه می‌کند.

مشارکت و تاب آوری اجتماعی، هفدمین رویداد ملی ترویج کشاورزی

به گزارش روابط عمومی موسسه آموزش و ترویج کشاورزی، دکتر مویدی رییس موسسه آموزش و ترویج کشاورزی در هفدهمین رویداد ملی ترویج کشاورزی با عنوان مشارکت و تاب آوری اجتماعی در خشکسالی که روز چهارشنبه دهم شهریورماه به صورت مجازی در موسسه آموزش و ترویج کشاورزی برگزار شد، با بیان اینکه مجموعه آموزش و ترویج کشاورزی با نگاه ویژه به بحث آب و خشکسالی ، سعی در استفاده از نقطه نظرات کارشناسان برای حل این مشکل را دارد افزود : خشکسالی می تواند تبعات سیاسی- اقتصادی و اجتماعی داشته باشد. بنابراین همه باید نهایت سعی و تلاش خود را به کار بگیریم تا با موفقیت از این بحران عبور کنیم.

دکتر مویدی ضمن تقدیر از تمامی دست اندرکاران برگزاری این رویداد ملی که وقت می گذارند و با حضور خود، نقطه نظرات کارشناسی خود را اعلام می کنند، گفت : موضوع مشارکت و تاب آوری مسئله ی خیلی مهمی است. برنامه امروز تکمیل کننده ی دو برنامه ملی  قبلی  که با همین مضمون برگزار شد، خواهد بود.

معاون آموزش و ترویج کشاورزی تصریح کرد: شرایط وبینار جدید این قدرت را به ما داده تا از جای جای کشور از تمامی ظرفیت ها و توانایی ها استفاده کنیم. باید از تعاونی های روستایی، اتحادیه ها، NGO های جدید نهایت استفاده را ببریم که می توانند در زمینه مدیریت آب و خشکسالی به ما کمک کنند.

دکتر مویدی در پایان سخنان خود، شروع فصل زراعی جدید را به جامعه کشاورزان تبریک گفت و ابراز امیدواری کرد، تا شرایطی فراهم شود که کشت های پاییزه  در سال زراعی جدید به موقع کشت شوند و امسال همایش کشت محصولات پاییزکه بصورت سراسری انجام خواهد شد، هم بصورت حضوری و هم بصورت مجازی با برنامه ریزی های دقیق و به بهترین شکل انجام شود.

در ادامه، دکتر عبداله موموندی مدیرکل دفتر ترویج دانش و فناوری کشاورزی، اظهار کرد: خشکسالی فقط مختص کشور ایران نیست بلکه کل دنیا با مسئله کم آبی و خشکسالی رو به رو است. نکته ایننجاست که ضمن  سازگاری با پدیده خشکسالی باید با اقدامات سریع و فوری با این پدیده مقابله کنیم.

دکتر موموندی افزود: تاب آوری به ما آموزش می دهد که باید منتظر روزهای سخت باشیم و برای آن روزهای سخت و بد آمادگی داشته باشیم. در کشور تشکل ها و تعاونی هایی داریم که می توانند کشاورزان را سازماندهی کنند.

مدیرکل دفتر ترویج دانش و فناوری کشاورزی با بیان اینکه خشکسالی تعاریف مختلفی دارد، یکی از بعد های آن را خشکسالی اقتصادی و اجتماعی معرفی کرد و گفت : دلیل اصلی آن رفتار انسان ها می باشد و نقش مدیریت انسانی در این زمینه خیلی مهم است.

وی یادآور شد: مشارکت و تاب آوری اجتماعی با همدیگر رابطه دارند ما باید سعی در بوجود آوردن نهادهای اجتماعی و و توسعه آن ها داشته باشیم . در واقع تشکل ها و سازمان ها وقتی آگاهانه وارد عمل می شوند خیلی می توانند در زمینه ی تاب آوری و سازگاری کشاورزان در برابر خشکسالی کمک کنند.

در بخش دیگری از این نشست دکتر مقدسی مدیر خانه تاب آوری گفت: توسعه بدون مشارکت معنا و مفهومی ندارد.  مشارکت رکنی از ارکان توسعه است و موجب گسترش ظرفیت ها و سرمایه های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی می شود.

وقتی سرمایه ها تقلیل پیدا می کنند ضرورت دارد که همکاری و مشارکت بیشتری باهم داشته باشیم. شرایط کنونی ایجاب می کند که بهتر از روزهای قبل در زمینه ی خشکسالی و کم آبی عمل کنیم.

دکتر مقدسی افزود : تاب آوری یک مفهوم الزامی است، بدون تاب آوری غلبه بر تغییرات اقلیم، خشکسالی و بحران کم آبی مقدور نمی باشد. از سویی سرمایه ها قابلیت تبدیل به یکدیگر را دارند، اگر یک سرمایه ای مورد تخریب قرار بگیرد به سایر بخش ها نیز نقوذ پیدا می کند.

وی در ادامه اظهار کرد: موسسه آموزش و ترویج کشاورزی ۱۸ هزار  نفر تسهیلگر در اختیار دارد که می توانند در زمینه ی تسهیلگری نقش ایفا کنند. باید ذی نفعان، ذی صلاحان و ذی نفوذان در کنار هم و بصورت منسجم با همدیگر کار و همکاری داشته باشند.

متن کامل این خبر را در اینجا ملاحظه فرمایید