نقش سبك هاي مقابله اي و تاب آوري در پيش بيني احساس غربت دانشجويان

هدف اين پژوهش تعيين نقش سبك هاي مقابله اي و تاب آوري در پيش بيني احساس غربت در دانشجويان بود. پژوهش حاضر به روش همبستگي انجام شد. جامعه آماري اين پژوهش را كليه دانشجويان غيربومي ساكن خوابگاه هاي دانشگاه كردستان در سال تحصيلي ۹۳-۹۲ تشكيل مي دادند كه از بين آنها، ۲۰۰ نفر به صورت تصادفي طبقه اي انتخاب شدند (نيمي دختر و نيمي پسر). براي جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه احساس غربت (UHS-F)، و مقياس تاب آوري (CD-RIS)، و پرسشنامه سبك هاي مقابله اندلر و پاركر (CISS) استفاده شد. اطلاعات به دست آمده با استفاده از تحليل واريانس چندمتغيره و رگرسيون چندگانه تجزيه و تحليل گرديد. نتايج پژوهش نشان داد كه بين تاب آوري و احساس غربت همبستگي منفي معنـاداري وجـود دارد. همچنين، بين احساس غـربت و سبك مقـابـله اي هيـجـان مدار و اجتنابـي، رابطه مثبت و معناداري وجـود دارد، بــه گـونـه اي كه متـغـيـرهـاي سبـك مقـابـله اي (هيجان مدار)، تاب آوري، و جنسيت تـوانستند احسـاس غربـت را پـيش بـيني كنند (%۳۳=۲R). همچنين، تحليل واريانس چندمتغيره نشان داد كه ميزان مولفه هاي احساس غربت (دلتنگي براي خانواده، ميل براي برگشت به خانواده، و سازگاري) در دانشجويان دختر و پسر به طور آماري متفاوت است (۰۱/۰>P).

 

نقش سبك هاي مقابله اي و تاب آوري در پيش بيني احساس غربت دانشجويان

homesikness-resilience