پایداری سلامت اجتماعی

خبرگزاری شبستان: مدیریت عوامل ریسک و تهدیدات اجتماعی از قبیل طلاق، اعتیاد، فقر مزمن، بیماریهای سخت درمان و بی درمان، بلایا و تصادفات؛ در واقع چیزی جدای از تاب آوری و پایداری اجتماعی نیست.

از آنجا که همواره عوامل متعددی سلامت فردی و اجتماعی را مورد تهدید و هجوم قرار می دهد و در پاره ای از موارد هم حتی مدیریت و کنترل این تهدیدات بسیار سخت و ناممکن است. و حتی در برخی موارد قابل پیش بینی هم نبوده، به همین جهت توان و ظرفیت مقابله و مواجهه با آنها نیز تعبیه و تدارک دیده نشده است. لذا به نظر میرسد بخش عمده پایداری اجتماعی در توسعه تاب آوری که متضمن قدرت مقابله با تهدیدات پیش بینی نشده را نیز در خود جای داده است.


از این منظر توسعه تاب آوری به منزله توسعه پایداری اجتماعی دارای جایگاه ویژه و بصورت خاص مورد توجه است که از قضا هر دو مفهوم نیز بسیار مجاور و همپوشان هستند.


مدیریت عوامل ریسک و تهدیدات اجتماعی شامل (طلاق، اعتیاد، فقر مزمن، بیماریهای سخت درمان و بی درمان، بلایا و تصادفات و …) در واقع چیزی جدای از تاب آوری و پایداری اجتماعی نیست. و درست به همانگونه که عواملِ تهدید رشد میکنند، سازمانهای متولی و چه بسا خانواده ها و تمامی آحاد اجتماع نیز بایستی به توسعه و تقویت تاب آوری توجه فرمایند یا به عبارت دیگر تمامی فعالیت ها در مواجهه با آسیب های اجتماعی بایستی بر تقویت تاب آوری و پایداری متمرکز شود، چرا که همواره بخشی از صدمات و آسیب های اجتماعی از حوزه مدیریت و کنترل سازمانهای متولی خارج خواهند بود و شایسته آن است که از این منظر هم به عایدات حاصله از توسعه تاب آوری کمی بیشتر تأمل کنیم.


از آنجا که تقویت تاب آوری مبتنی بر آموزش است، انتظار میرود سازمان های دولتی، مردم نهاد و مهمتر از همه وزرات آموزش و پرورش در توسعه پایداری و تقویت تاب آوری بیش از پیش ایفای نقش نمایند چرا که مدارس پایگاه پایداری اجتماعی هستند و تقویت تاب آوری از مطالبات جدی جوامع در حوزه سلامت بشمار می آید.


باور غالب این است که در توانمندسازی اقشار آسیب دیده و آسیب پذیر چالش خاصی وجود ندارد و در اغلب موارد با سازمانهای تجهیز شده و با اندکی توجه و تزریق اعتبارات بیشتر موفق به انجام وظیفه (توانمندسازی و باز آفرینی) خواهیم بود و صد البته از بهینه سازی مشارکت و فعالیت سازمانهای مردم نهاد نیز در این عرصه نمیتوان غافل بود.


بنابراین توانمندسازی و بازیابی سلامت توانخواهان و مددجویان و سامان دهی مجدد ایشان مسأله حادی نیست، مشکل جدی تسری و انتشار آسیب است که در واقع چیزی جز فقدان تاب آوری نیست و این نشان میدهد در حوزه توسعه تاب آوری تعلل صورت گرفته و این سازه روانشناختی و اجتماعی شایسته توجه بیش از این است.


تاب آوری از این منظر هم، دارای جایگاه ویژه ای در (پیشگیری) خواهد بود که ضرورت توجه بیش از پیش به آن کاملاً هویداست. برنامه های ارتقاء سلامت، پیشگیری و پایداری اجتماعی چنانچه با توسعه تاب آوری همراه نباشند فاقد هر گونه اعتبار و ارزش خواهند بود. سازه ای که در روزهای سخت در معرض صدمه بودن کارآمد و کارساز است، تاب آوری است.


و اما در حوزه امداد و مددکاری اجتماعی شاید بتوان گفت تنها توجه و تأکید بر زیر ساخت های اقتصادی و مساعدت و حمایت های مالی تضمین کننده پایداری نیست، اگرچه در این جهت نیز هر اقدامی شایسته استقبال و توجه است اما بهرحال از اثربخشی این مداخلات و حمایت ها در (توانمندسازی و تقویت تاب آوری) نیز بایستی اطمینان یافت، چرا که رفع موانع به تنهایی متضمن پایداری اجتماعات نیست و اهمیت تاب آوری در همین نکته ظریف نهفته است که همیشه بخشی از آفات و تهدیدات قابل پیش بینی نیست. این موضوع همانگونه که در حوزه سلامت روان و بهزیستیِ روانشناختی حایز اهمیت است، در سلامت و پایداری اجتماعی نیز دارای جایگاه شایان توجه است     .

یادداشت: محمدرضا مقدسی مدیر و موسس اولین وبسایت تاب آوری کشور

رویکرد اجتماعی تاب آوری

تاب‌آوری ظرفیت گروه‌هایی از افراد برای پایداری و پیشرفت رفاه در مواجهه با چالش‌های تهدیدکنندۀ رفاه است؛ این افراد همگی به یک سازمان، طبقه، گروه نژادی، اجتماع یا ملت تعلق دارند

 محمدرضا مقدسی مدیر و موسس خانه تاب آوری در یادداشتی نوشت : تاب آوری در رویکردی اجتماعی فرایندی پویا تعریف می شود و به صورت ویژگی یا وضعیت خاص یک موجودیت اجتماعی در نظر گرفته نمی شود.

بنا بر همین گزارش از باشگاه تاب آوری میگنا پراستنادترین تعریف از میان تعاریف پرشمار تاب آوری اجتماعی تعریف هال و لمونت است که تاب آوری اجتماعی را به این صورت تعریف می کنند: «تاب آوری ظرفیت گروه هایی از افراد برای پایداری و پیشرفت رفاه در مواجهه با چالش های تهدیدکنندۀ رفاه است؛ این افراد همگی به یک سازمان، طبقه، گروه نژادی، اجتماع یا ملت تعلق دارند» (هال و لمونت، ۲۰۱۳، ص ۲).

این دیدگاه پیشرفت و تحول افراد و گروه ها را نیز شامل می شود و بنابراین از مفهوم سازگار شدن با ناملایمات و گرفتاری ها فراتر می رود. محققان معتقداند که از طریق در نظر گرفتن عاملیت انسانی، عدالت اجتماعی، مناسبات قدرت، گفتمان ها و نهادهای اجتماعی بهتر می توان تاب آوری اجتماعی را درک کرد.
بعضی مطالعات نظریه های انتقادی نژادی یا فمینیستی را برای بررسی اثر مناسبات قدرت و تبعیض نهادی بر تا ب آوری اجتماعی اتخاذ کرده اند (مک کینون و دریکسون، ۲۰۱۳؛ لوتار، ۲۰۰۶؛ ماگیس، ۲۰۱۰؛ موری نتلز و همکاران، ۲۰۰۰). به علاوه رویکرد اجتماعی ضمن تأکید بر حک شدگی بازیگران اجتماعی در محیط های نهادی و اجتماعی مکان ویژه و زمان ویژۀ خاص، جنبه های نسبی تاب آوری اجتماعی را به رسمیت می شناسد.

دیدگاه جایگزین «تاب آوری اجتماعی» به روش های زیر بر برخی محدودیت های اصلی فائق آمد:

۱٫    در نظر گرفتن روابط متقابل بین افراد، گروه ها و نهادها و تلاش برای حذف موانع ساختاری؛
۲٫    مقابله با گفتمان های نئولیبرال از طریق بازشناسی مناسبات قدرت نهادی و دغدغه های عدالت اجتماعی شکل ‎دهندۀ تاب آوری؛
۳٫    تأکید بر ظرفیت های تحول آفرین افراد و گروه ها در مواجهه با چالش ها؛
۴٫    اهمیت دادن به آن دسته از مداخلات تسهیل کنندۀ تاب آوری که ظرفیت های افراد، گروه ها و سازمان ها را برای رویارویی توانمندانه تر با چالش ها ارتقاء می دهد.
۵٫    تشویق یادگیری اجتماعی، مشارکت مدنی و تصمیم گیری مشارکتی.

پژوهشگران معاصر رویکرد اجتماعی نسبت به تاب آوری را برای درک تجربیات مردم فقیر، منزوی و به حاشیه رانده شده به کار گرفته اند. چند سازمان غیردولتی و متکی به مردم محلی در امریکای شمالی و اروپا تاب آوری اجتماعی را به عنوان چارچوبی تحلیلی برای طراحی برنامه های اجتماع محور به منظور حل کردن مسائل محیطی و اجتماعی اتخاذ کرده اند (پلادینک و همکاران، ۲۰۱۴).
در مجموعۀ جدیدی از آثار پیشنهاد شده است که از اصطلاح «تدبیر» به جای تاب آوری استفاده شود تا به این ترتیب «هم توزیع غیریکنواخت منابع مادی و هم ناتوانی افراد و اجتماعات ضعیف و محروم در دسترسی به اهرم های تغییر اجتماعی که ماحصل همین توزیع غیریکنواخت است، مسأله سازی شود» (مک کینون و دریکسون، ۲۰۱۲، ص ۲۶۳). این مفهوم از تلاش پایین به بالاتری برای بهبود ظرفیت های گروه ها، اجتماعات و سازمان ها به منظور مشارکت در گفتگوی دموکراتیک و تولید برنامه هایی جایگزین حمایت می کند که مناسبات قدرت از بالا به پایین موجود را به چالش می‎کشد.

درایت و اندیشه ورزی یا همان تدبیر بر تبیین تعاریف عملیاتی تجربه محوری از تاب آوری تأکید دارد که معانی و مسیرهای متفاوت تاب آوری را برای افراد و گروه های متفاوت جای گرفته در زمینه های اجتماعی خاص توضیح می دهند. بسیاری از محققین علی رغم توسعه های نظری گسترده و فراگیر معتقداند که مطالعات موردی تجربی غالباً رویکرد از پایین به بالا و تحول آفرین نسبت به تاب آوری اجتماعی را منعکس نمی کنند حال آن که این رویکرد در بطن مباحث تدبیر جای دارد.

رابطه حمایت اجتماعی با تاب آوری اجتماعی زنان آسیب دیده از سیل

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه حمایت اجتماعی با تاب‌آوری اجتماعی زنـان آسیب دیده از سیل انجام شده است. جامعه آماری پژوهش، تمامی زنان شهری و روستایی بالای ۱۵ سالِ آسیب دیده از سیل سال ۱۳۹۹ در شهرستان دلگان بود که تعداد آن‌ها ۳۴۲۸۰ نفر برآورد شد. برای نمونه آماری پژوهش ۲۵۶ نفر به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری داده‌ها شامل مقیاس حمایت اجتماعی ادراک شده و مقیاس تاب‌آوری کونور و دیویدسون بود. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و روش تحلیل مسیر در محیط نرم افزار ایموس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین حمایت خانواده با تاب‌آوری رابطه مستقیم وجود دارد. همچنین حمایت دوستان با تاب‌آوری (روابط ایمن و تأثیرات معنوی) و حمایت دیگران با تاب‌آوری (شایستگی فردی، کنترل و تأثیرات معنوی) زنان سیل دیده رابطه معکوس دارد. از سوی دیگر بین حمایت دیگران با تاب‌آوری (روابط ایمن) رابطه مستقیم مشاهده شد. در مجموع نتایج نشان دهنده رابطه مثبت حمایت اجتماعی با تاب‌آوری زنان آسیب دیده از سیل بود.

تاب آوری اجتماعی

تاب آوری جامعه ، فجایع و بازسازی

مطهره خالوندی

تاب آوری اجتماعی به معنای توانایی اجتماع برای مقاومت در شرایط نامطلوب و دشوار و بهبود آن با بهره گرفتن از منابع موجود مانند انرژی، روابط، اقتصاد، حمل و نقل و غیره است.

تجربه زندگی پس از یک فاجعه قطعا حس رفاه و امنیت افراد آسیب دیده از آن را به چالش می کشد و باعث تخریب نسبی انسجام و ساختار جامعه می گردد.

هرچند این تجارب تا حدی شخصی هستند، اما از آنجا که عمیقا به حس امنیت و آرامش افراد ضربه میزنند درک و کنار آمدن با آنها دشوار خواهد بود. بنابراین، حمایت و پرورش جوامع آسیب دیده نیازمند پرورش مفهوم تاب آوری در میان افراد است.

در این صورت اجتماع می تواند پس از وقوع یک فاجع امکان سازگاری و رشد مجدد بیابد. جوامع تاب آور می توانند پیامدهای فاجعه را به حداقل رسانده و ساده تر به زندگی عادی بازگردند. اجتماع مقاوم با کنار هم ایستادن و غلبه بر مشکلات می تواند خود را به لحاظ ساختاری و اقتصادی بازسازی کند.

تاب آوری اجتماعی ماحصل شبکه بهم پیوسته سیستم هایی است که مستقیماً بر جامعه بشری در سطح اجتماعات مردمی تأثیر می گذارند، از جمله محیط های اقتصادی-اجتماعی و زیست محیطی. یک اجتماع در صورتی تاب آور است که اعضای اجتماع با یکدیگر در تعامل بوده و با هم کار کنند، به طوری که حتی در شرایط استرس زا قادر به ارائه عملکرد درست و حفظ سیستم های حیاتی باشند و با تغییرات در محیط فیزیکی، اجتماعی یا اقتصادی سازگار شوند.

هرچند تاب آوری افراد، خانواده ها یا سازمان های خاص از مولفه های اصلی تاب آوری اجتماعی هستند، اما به طور کلی جامعه تاب آور فراتر از مجموع اجزای آن است.

 به این معنی که یک سیستم تاب آور مجموه ای کامل، پیچیده و بهم پیوسته است که شامل پیوندهایی ورای روابط ساده علت و معلولی است. درک، اندازه گیری و ارزیابی تاب آوری اجتماعی نیازمند آگاهی دقیق از پیوندها و روابط بین واحدهای مختلف حکمرانی و سیستم های گوناگونی است که به طور مستقیم و غیرمستقیم بر جوامع تأثیر می گذارند.

اصول تاب آوری اجتماعی

بهبود و ارتقا تاب آوری اجتماعی در برابر حوادث و فجایعی مانند بلایای طبیعی، جنگ و بیماری های همه گیر نیازمند بررسی های فراوان و برنامه ریزی ویژه برای هر نهاد اجتماعی است. اما به طور کلی میتوان پنج اصل زیر را متذکر شد:

  1. داشتن یک رویکرد سیستمی:

درک یک سیستم به شکل کامل، از جمله جنبه های فیزیکی، زیست محیطی ، اجتماعی و اقتصادی، برای تعریف اقدامات موثر و متناسب در قبال جامعه به منظور محافظت و پشتیبانی مورد نیاز است. رویکرد سیستمی به این معنی است که سیستم به عنوان یک کل مورد مطالعه قرار می گیرد و سیستم های کوچکت، مناطق و فرایندهای مختلف درون سیستمی بررسی می شوند. از آنجا که سیستم ها ممکن است عظیم و پیچیده باشند، می توان مدل های ساده ای را ایجاد کرد که می تواند با استفاده از روش ها و تکنیک های تاب آوری در زمینه تفکر سیستم، به شناسایی عناصر و پیوندهای کلیدی کمک کند.

  • توجه به مسائلی که احتمالا در طراحی لحاظ نشده اند:

درک ریسک وقایعی با احتمال کم اما پیامدهای بزرگ اغلب با خطر “عینی” محاسبه شده در تجزیه و تحلیل های مهندسی یا اقتصادی متفاوت است. رویکرد تاب آوری کل طیف احتمالی حوادث را بالاتر وکمتر از آستانه مقاومت و نیز آستانه بازیابی  در نظر می گیرد و به این شکل توانایی نسبی برای پذیرش و بهبود آسانتر را فراهم میکند.

  • آماده سازی و تعبیه زیر ساخت ها بر اساس اصل فعال ماندن:

طراحی سیستم ها باید به گونه ای باشد که نشان دهد عواقب خرابی فاجعه بار نیست بلکه قابل کنترل است. اطمینان از عملکرد یک سیستم در حوادث شدید این واقعیت را تأیید می کند که امکان خرابی به طور کلی قابل حذف نیست و در تفکر تاب آوری معمول است. در چارچوب حوادث شدید ، فعال ماندن سیستم ها در راستای تاب آوری به این معناست که زیرساخت های مهم در حال فعالیت باقی بمانند چرا که اگر زیرساخت های مهم آسیب ببیند، مدیریت اضطراری دشوارتر و بهبودی کندتر خواهد شد و تأثیرات ممکن است به مناطق غیر آسیب دیده نیز گسترش یابد.

  • افزایش ظرفیت بازیابی با در نظر داشتن سرمایه های اجتماعی و مالی:

تأثیر طولانی مدت یک رویداد تا حدی به زمان بهبودی بستگی دارد که به نوبه خود به ظرفیت بازیابی وابسته است. ظرفیت بازیابی اغلب به سطح کلی اقتصادی و اجتماعی جامعه مربوط می شود و به ویژگی های سیستم اشاره دارد که بر سهولت بازیابی سیستم تأثیر می گذارد. بنابراین ظرفیت بازیابی تابعی از سرمایه اجتماعی (توانایی فردی افراد برای بازیابی)، سرمایه نهادی (توانایی سازماندهی تعمیر و بازسازی) و سرمایه اقتصادی (توانایی تأمین مالی تعمیر و بازسازی) است. بنابراین افزایش ظرفیت بازیابی ارتباط نزدیکی با سطح توسعه اقتصادی-اجتماعی دارد و از این رو اقدامات معمولاً برای مقابله با حوادث مشخص نیستند. کاهش فقر، بهبود سلامت و آموزش مناسب در حوزه تاب آوری از اهداف توسعه پایدار است که همچنین توانایی بهبودی جامعه را افزایش می دهد.

  • افزایش سطح تاب آوری با توجه به وقایع آینده:

انعطاف پذیری، توانایی یادگیری، توانایی سازگاری و تمایل به تغییر در صورت لزوم برای مقابله با تغییرات تدریجی اما نامشخص بسیار مهم است. درک این نکته مهم است که انعطاف پذیری فعلی یک سیستم ممکن است به دلیل تحولات تدریجی ژئو فیزیکی مانند تغییر آب و هوا و تحولات اقتصادی – اجتماعی مانند مهاجرت ، درگیری ها ، شهرنشینی و رشد اقتصادی از بین رفته باشد. این امر ممکن است نیازمند سازگاری یا تحول شود تا بتوان با شرایط بحرانی آینده کنار آمد. به منظور ارتقا ظرفیت سازگاری و نیز تاب آوری، ممکن است اجتماع مجبور به تغییر فرهنگ و نحوه سازماندهی خود شود تا توانایی خود را برای یادگیری از تجربیات قبلی، تغییر و بهبود خود افزایش دهند.

با در نظر گرفتن پنج اصل فوق می توان طرح مناسبی برای ارتقا تاب آوری در جوامع ارائه کرد تا افراد حاضر در این جوامع بتوانند در صورت مواجهه با شرایط دشوار محیطی مقاومت مناسبی نشان داده و روند بهبود و بازگشت به زندگی عادی را سریعتر طی نمایند.

تاب آوری اجتماعی اداره کل امور زنان و خانواده استان فارس

اداره کل امور زنان و خانواده استانداری فارس و با همکاری معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری برگزار می‌کند:

با توجه به شیوع بیماری کرونا و ضرورت رعایت پروتکل های بهداشتی طرح به صورت مجازی برگزار و  مدرس دوره جناب آقای دکتر محمد رضا مقدسی ( مدیر و موسس خانه تاب آوری ) می باشند

 مدت دوره ۱۲ ساعت و در روزهای چهارشنبه و پنج شنبه مورخ ۲۹ و ۳۰ اردیبهشت ماه و ۵ و ۶ خرداد ماه از ساعت ۹ الی ۱۳ خواهد بود

علاقه مندان،کنشگران اجتماعی و فعالان حوزه زنان و خانواده در سراسر کشورمیتوانند رایگان شرکت کنند

 

 گواهی شرکت توسط اداره کل امور زنان و خانواده استانداری فارس صادر می گردد. ضرورت دارد علاقه مندان  مواردذیل را تا قبل از شروع دوره فقط از طریق پیامک اعلام فرمایید.

نام نام خانوادگی ،کدملی

تاریخ تولد،مدرک تحصیلی،رشته تحصیلی ،سابقه کار، سمت و محل خدمت

۰۹۱۷۷۰۰۷۳۶۹

(لطفا فقط پیامک ارسال فرمایید )

تاب آوری اجتماعی ، زنان اعتیاد

مراسم آنلاین آغاز کارگاه های آموزشی تخصصی تاب آوری اجتماعی زنان و خانواده های آسیب دیده و در معرض آسیب با بالاترین میزان ریسک اعتیاد در ۱۳ استان در دفتر معاونت امور زنان و خانواده برگزار شد.

این  کارگاه ها براساس تفاهم نامه معاونت و ستاد مبارزه با مواد مخدر، برای مدیران و تسهیلگران محلی برگزار می شود آموزش تاب اوری اجتماعی با معرفی ۱۳ مجری از هر ۱۳ استان و ۲۶۰ سازمان محلی کار این طرح آغاز شد.

تاب آوری اجتماعی

به همت اداره کل امورزنان و خانواده استانداری کرمانشاه دوره آموزشی تاب آوری اجتماعی ( فاز اول ) در مجتمع رفاهی ، آموزشی شهید یاری کرمانشاه برگزارشد .

این دوره آموزشی در روزهای ۲/۳/۴ اسفندماه و با حضوراعضای سازمانهای مردم نهاد و کنشگران عرصه زنان و خانواده  فاز اول خود را با حضور مدیرکل امورزنان و خانواده و هیت همراه به پایان رساند.

تاب آوری اجتماعی ، اورژانس اجتماعی

دوره آموزشی تاب آوری اجتماعی برای کارشناسان اورزانس اجتماعی  به همت دفتر امور آسیب دیدگان اجتماعی سازمان بهزیستی کشور برگزار شد

علاقه مندان میتوانند با کلیک بر تصویر محتوی آموزشی مربوطه را دریافت نمایند

تاب آوری اجتماعی چیست ؟ محمدرضامقدسی ایران پاک

تاب آوری ، چارچوبی برای فعالیت های اقتصادی و اجتماعی ( قسمت دوم )

دکترزینب خالوندی

از شورای نویسندگان خانه تاب آوری

در یادداشت قبلی در رابطه با این موضوع که پیشرفت و بهبود و حتی ثبات در هرگونه فعالیت اقتصادی و اجتماعی نیازمند تاب آوری است بحث شد. لذا اهمیت موضوع تاب آوری هم اکنون قابل درک خواهد بود. بنابراین در این یادداشت و یادداشت های بعدی سعی خواهد شد تا در رابطه با برخی از موارد چالش برانگیز که در محیط های کاری و اجتماعی رخ میدهند بحث شده و راهکارهایی به منظور تاب آوری بیشتر ارائه گردد.
اولین و ساده ترین چالش موجود در فعالیت های اقتصادی و اجتماعی، استرس است.
واضح است که استرس و خستگی بیش از حد با سرعت تغییرات بالا و فشردگی موجود در کار مرتبط است و سختی کار به طور جهانی در حال افزایش است.
این سطوح فزاینده ی استرس در محل کار، باید باعث نگرانی شود زیرا ارتباطی مستقیم و مخرب بین استرس منفی با سلامتی و بهره وری وجود دارد.
استرسی که ما را به تجربه ی دشواری یا هجمه ای زیان بار – درد و پریشانی- سوق می دهد، باید نگرانش باشیم زیرا به طور غیر مستقیم و نامطلوبی موفقیت کاری و شخصی را تحت تأثیر (منفی) قرار می دهد.
درواقع خستگی شدید شاخص ملایمی از استرس مزمن است.

بنابرین باتوجه به مواردی که ذکر شد این سوال مطرح می شود که چطور می توانیم تاب آوری مان را ارتقا دهیم و در مواجهه با استرس های مخربِ شدید، مطالبات پیوسته در حال افزایش، پیچیدگی ها و تغییرات ، با انگیزه باقی بمانیم؟

۵ مورد از موارد کاربردی:

۱: ذهن آگاهی را تمرین کنید

در دنیای کسب و کار افراد به طور روز افزونی توجه خود را به تمرین های آموزشِ ذهن که به ذهن آگاهی مربوط می شود معطوف کرده اند. ذهن آگاهی، تصمیم گیری و قضاوت صحیح و نیز حل هوشیارانه مسائل را تسهیل می کند، و نیز انعطاف آگاهانه را افزایش می دهد. در یک محیط کاری پویا، ذهن آگاهی حتی بیش از هر سه بعد دیگر مشارکت در کار – انرژی، تعهد و علاقه – در عملکرد کاری مؤثر است.

حال سوال این است که شما یا تیم تان چطور می توانید ذهن آگاهی را به داخل جریان و ریتم زندگی روزانه تان بیاورید؟ بکارگیری یادگیری چند منظوره و روش های توسعه مهارت- شامل ترکیبی از یادگیری با موبایل، آموزش در سایت، وبینارها و شبکه های یادگیری سیستم به سیستم، بزرگترین فرصت برای تمرین ذهن آگاهی است و باعث میشود ذهن آگاهی به عنوان یک مزیت اصلی سازمانی ایجاد شود.
میتوان گفت قراردادن ذهن آگاهی در پروسه های مدیریت استعداد ؛ از قبیل استخدام ، آموزش مدیریتی، مکالمات کاری و توسعه ی رهبری اجتناب ناپذیر است، گرچه بیشتر سازمان ها هنوز در این سطح پذیرش نیستند.

در انتها تعدادی کتاب و اپلیکیشن برای دسترسی سازمان یافته به ذهن آگاهی پیشنهاد می شود، شامل :

Fully Present: The Art, Science and Practice of Mindfulness ”

Mindfulness: An Eight Week Plan for Finding Peace in a Frantic World.

اپلیکیشن های مفید شامل Headspace، Spire، Mental Workout، Calm، Whil و Simple Habit.
توجه داشته باشید که سِیری مخلوط از آموزش فردی و مجازی را برای ایجاد رفتار بهینه در نظر بگیرید

کارگاه آموزشی تاب آوری در کرمانشاه

کارگاه تاب آوری اجتماعی ویژه دفاتر تسهیلگری  بمدت چهار روز در کرمانشاه برگزار شد .

کارگاه تاب آوری مشهد

کارگاه دو روزه تاب آوری بمدت ۱۶ ساعت  توسط کلینیک تخصصی مشاوره آستان  مهر رضوی  تحت امر و زیر نظر مرکز توانمند سازی  آستان قدس رضوی در روزهای ۱۶ و۱۷ اسفند برگزار خواهد شد علاقه مندان میتوانند با شماره های اعلام شده تماس حاصل فرمایند.

 

کارگاه آموزشی تاب آوری

کارگاه آموزشی تاب آوری با تاکیدات تخصصی در عملیات برای کارشناسان مسئول دفتر امور آسیب دیدگان اجتماعی سازمان بهزیستی کشور برگزارشد .

تاب آوری اجتماعی کردستان

کارگاه چهارروزه تاب آوری اجتماعی به همت امور بانوان و خانواده استانداری کردستان با مشارکت اعضای سازمانهای مردم نهاد برگزار گردید 

نشست تخصصی تاب آوری در هرسین

نشست تخصصی تاب آوری اجتماعی با تاکید بر مفاهیم بنیادی و به همت اداره بهزیستی شهرستان هرسین در تالار اجتماعات فرمانداری این شهرستان برگزارشد.

کانون کلینیک های مددکاری استان تهران با همکاری اداره کل بهزیستی استان تهران برگزار کرد

کارگاه تخصصی تاب آوری با تاکید بر مولفه های اجتماعی در روزهای ۸٫۹ آذرماه در محل تالار همایش های سازمان مدیریت صنعتی  وبه همت کانون کلینیک های مددکاری اجتماعی استان تهران  وبا همکاری اداره کل بهزیستی استان تهران برگزار  شد.این دوره دارای ارزش باز آموزی و  ویژه مدیران کلینک های مددکاری اجتماعی استان تهران  بود .