مقايسه ي الگوي فعاليت سيستم هاي مغزي رفتاري، تاب آوري و شيوه هاي حل مساله در دختران فراري و بهنجار

پديده ي فرار دختران از خانه علل مختلفي دارد . هدف پژوهش حاضر، مقايسه ي سيستم هاي مغزي رفتاري، تاب آوري و توانايي حل مســاله در دختران فراري و بهنجار اســت.
روش: پژوهش حاضر يك پژوهش علي- مقايســه اي اســت و جامعه ي آماري آن را تمامــي دختران فراري مراكز اورژانس اجتماعي بهزيســتي استان گيلان تشــكيل مي دهند. از ميان اين دختران، ۴۰ نفر داوطلبانه با روش نمونه گيري در دســترس انتخاب شــدند. گروه بهنجار نيز ۴۰ نفر بودند كه از ميان دختران دبيرستاني و همچنين دختران مجامع عمومي شهر تالش به شيوه ي تصادفي انتخاب شده بودند. هر دو گروه به پرسش نامه هاي سيستم هاي مغزي- رفتاري كارور- وايت، تاب آوري كانر- ديويدسون و حل مساله ي اجتماعي تجديدنظرشده پاسخ دادند. داده ها با استفاده از روش تحليل واريانس چندمتغيري (MANOVA) آزمون t دو گروه مستقل تجزيه و تحليل شد.
يافته ها: تجزيه و تحليل داده ها نشان داد كه فعاليت سيستم فعال ساز رفتاري دختران فراري شديدتر و سيستم بازداري رفتاري آنها ضعيف تر از گروه بهنجار اســت. همچنين دختران فراري بيشتر از دختران عادي از سبك جهت گيري منفي به حل مســاله ، سبك تكانشي/ بي احتياط و سبك اجتنابي استفاده مي كنند و كمتر از آنها از سبك هاي جهت گيري مثبت به حل مساله و حل مساله ي منطقي بهره مي برند. نمرات تاب آوري دختران فراري نيز كمتر از دختران عادي است.
نتيجه گيري: با شناسايي علل موثر بر فرار دختران، مي توان دختران در معرض خطر را شناسايي كرد و در سطح فردي و خانوادگي آموزش هاي لازم را به انان ارائه داد و به اين وسيله مانع فرار آنها از خانه و پيامدهاي فردي و اجتماعي آن شد

 

مقايسه ي الگوي فعاليت سيستم هاي مغزي رفتاري، تاب آوري و شيوه هاي حل مساله در دختران فراري و بهنجار