مقايسه تاب آوري رواني در مبتلايان به بيماري عروق کرونر قلبي با افراد سالم

بيماران قلبي عروقي به خصوص بيماران دچار اختلال در عروق کرونر در مرحله حاد، اضطراب زيادي دارند و به نسبت بيماران با اضطراب کمتر، ۵ مرتبه بيشتر دچار عوارض جدي قلبي مي شوند. تاب آوري به معناي توانايي بيرون آمدن از شرايط سخت يا تعديل آن مي باشد. و جايگاه ويژه اي در حوزه هاي روانشناسي تحول، روانشناسي خانواده و بهداشت رواني دارد که مي تواند به بيرون آمدن از شرايط سخت بيماري هاي طبي نيز کمک کنند.
هدف: مقايسه تاب آوري رواني در مبتلايان به بيماري عروق کرونر قلبي با افراد سالم.
مواد و روش ها: اين پژوهش يک مطالعه مقطعي با گروه کنترل است که جامعه آماري آن شامل کليه مراجعيني بودند که تحت عمل آنژيوگرافي قرار گرفته بودند. به روش نمونه گيري در دسترس از مراجعين به بيمارستان حشمت ۳۷۲ نفر ۱۸۶ نفر در گروه بيمار و ۱۸۶ نفر در گروه سالم انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده، پرسشنامه تاب آوري رواني بود که توسط محمدي در سال ۱۳۸۸ در ايران استاندارد شده بود. تجزيه و تحليل داده ها با نرم افزار
SPSS-18 و روش آماري توصيفي، آزمون هاي تحليل رگرسيون و Chi Square انجام شد و سطح معني دار آزمون ها P<0.05 در نظر گرفته شد.
نتايج: در مجموع ۳۷۲ نفر، ۲۲۰ نفر (۵۹٫۱%) مذکر و ۱۵۲ نفر مونث (۴۰٫۹%) بودند و ميانگين سني
۵۱٫۹۴±۱۱٫۲۷ سالگي بود. ۸۲٫۸% سطح سواد ديپلم يا کمتر داشتند. ۹۴٫۷% متاهل بودند و ۲۶٫۷% چاق و ۴۰% داراي اضافه وزن بودند. بين گروه هاي سني (P=0.001) و جنسيت (P=0.002) در بين دو گروه اختلاف معني داري وجود داشت. ميانگين نمره تاب آوري رواني در گروه بيمار ۶۵٫۵۰±۱۵٫۸۱ و در گروه سالم ۶۶٫۰۰±۱۳٫۲۰ بودکه اختلاف معني داري نداشت (P=0.777).
نتيجه گيري: عليرغم نبود ارتباط بين تاب آوري رواني در گروه هاي سالم و بيمار در مطالعه ما، نمي توان نتيجه گرفت که تاب آوري اثر بازدارندگي روي بروز بيماري عروق کرونر ندارد و مطالعات آينده نگر با در نظر داشتن ساير عوامل خطر موثر بر بيماري جهت بررسي اين فرضيه توصيه مي گردد.

مقایسه تاب‌آوری روانی در مبتلایان به بیماری عروق کرونر قلبی با افراد سالم