اثربخشي آموزش مديريت استرس بر کيفيت زندگي و تاب آوري زنان قرباني خشونت خانگي

تحقيق حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزش مديريت استرس بر کيفيت زندگي و تاب آوري زنان قرباني خشونت خانگي انجام شد. در اين پژوهش از روش پيش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل استفاده شده است. چامعه آماري اين پژوهش شامل تمامي زنان قرباني خشونت خانگي مي باشد که در سال ۱۳۹۵ جهت کسب حمايت به سازمان بهزيستي شهر مشهد مراجعه کرده اند که از اين ميان ۳۰ نفر به صورت روش نمونه گيري داوطلبانه و در دسترس انتخاب شده و به صورت تصادفي در دو گروه ۱۵ نفري آزمايش و کنترل جايگزين گرديد. ابزار گردآوري اطلاعات، پرسشنامه کيفيت زندگي SF-36 و مقياس تاب آوري کانر و ديويدسون بود. روش تجزيه و تحليل داده ها آزمون تحليل کواريانس چند متغيره (مانکوا) استفاده شد.

با توجه به نتايج تجزيه و تحليل مشخص شد که آموزش مديريت استرس بر کيفيت زندگي و تاب آوري زنان قرباني خشونت خانگي موثر بوده است و همچنين اين شيوه درماني به طور معناداري بر خرده مقياس هاي سلامت رواني و سلامت جسمي از مولفه کيفيت زندگي تاثير داشته است.

اثربخشي آموزش مديريت استرس بر کيفيت زندگي و تاب آوري زنان قرباني خشونت خانگي