الگوی چند سطحی پیشامدها و پیامدهای تاب‌آوری شغلی در محیط کار

هدف این پژوهش بررسی پیشامدها (خودکارآمدی، ثبات عاطفی و جامعه ­پذیری سازمانی) و پیامدهای (موفقیت شغلی) تاب­ آوری شغلی با یک رویکرد چند سطحی است.

روش: روش تحقیق توصیفی-پیمایشی می­باشد. جامعه آماری این پژوهش ۱۷۰۰۰ نفر از کارکنان ۲۰ شرکت از شرکت­های پتروشیمی مستقر در منطقه ویژه اقتصادی ماهشهر می باشد که با استفاده از فرمول کوکران تعداد ۳۸۴ نفر از کارکنان جامعه آماری به روش نمونه­ گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. در این پژوهش برای سنجش متغیرهای خودکارآمدی، ثبات عاطفی، تاب­آوری شغلی، جامعه­ پذیری سازمانی و موفقیت شغلی به ترتیب از پرسشنامه­ های چن، گولی و ادن (۲۰۰۱)، لی یان (۲۰۰۵)، لی یو (۲۰۰۳)، تائورمینا (۲۰۰۴) و گاتیکار و لاروود (۱۹۸۶) استفاده شده است.

یافته­ ها: نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده­ های پژوهش نشان داد که در سطح فردی خودکارآمدی و ثبات عاطفی تأثیر مثبت و معناداری بر تاب­ وری شغلی داشته و تاب­ آوری شغلی ضمن اینکه نقش میانجی میان ثبات عاطفی و موفقیت شغلی و خودکارآمدی و موفقیت شغلی را ایفا می­کند، خود نیز تأثیر مثبت و معناداری بر موفقیت شغلی دارد. در سطح سازمانی نیز تأثیر زمینه­ ای جامعه ­پذیری سازمانی بر تاب ­آوری شغلی تأیید شد. همچنین مشخص شد که جامعه ­پذیری سازمانی میان خودکارآمدی و تاب­ آوری شغلی و همچنین ثبات عاطفی و تاب­ آوری شغلی نقش تعدیلی ایفا می­کند.

نتیجه ­گیری: این مطالعه نشان داد که ویژگی­های شخصیتی در کنار متغیر سازمانی جامعه ­پذیری می­توانند باعث تقویت تاب ­آوری افراد در شغل خود و در نتیجه بهبود موفقیت شغلی افراد شوند. این بدان معنی است که شرکت­های پتروشیمی باید از استراتژی­ها و برنامه ­هایی برای کمک به کارکنان خود در ارتقاء تاب ­آوری شغلی از طریق برنامه­ های جامعه ­پذیری سازمانی و عوامل شخصیتی، کمک بگیرند

الگوی چند سطحی پیشامدها و پیامدهای تاب‌آوری شغلی در محیط کار