باشگاه تاب آوری ، خانواده و معنویت

محمدرضا مقدسی مدیر و موسس خانه تاب آوری در یادداشتی از با محوریت معنویت و مذهب  در باشگاه تاب آوری نوشته است : خانواده ها چگونه در مقابله با سختی، گرفتاری و مشکلات ، فقدان و تروما نه فقط جاده سالم بدر می برند و آن را پشت سر می گذارند بلکه به کامیابی و موفقیت می رسند؟ آیا فر آیندها ی تحمل و پایداری، رشد، هدفمندی و بهبودی هسته مرکزی سازگاری هستند؟

  معنویت و مذهب می تواند منبعی مهم برای سازگاری خانوادگی و فردی باشد. 

جهان بینی های مبتنی برمذهب یا معنویت، عقاید و ارزش ها، فعالیت ها و روابطی را ارائه می کنند که می تواند تاب آوری وسازگاری را تقویت کند.


مقابله تعاریف معنویت و مذهب
معنویت و مذهب چند بعدی و پیچیده هستند و هیچ تعریف ساده ای را نمی توان برای هر کدام کافی دانست.
اغلب به نظر میرسد مذهب و معنویت درهم تنیده و به هم پیچیده هستند اما گاهی در بعضی از جوامع و فرهنگ های متفاوت برخی افراد خود را معنوی در نظر می گیرند اگر چه آنها وابسته به یک گروه مذهبی خاص نیستند.

توضیح دیگر هم شامل اقبالی عام، نهادینه شدن و تعمیق واقعیت مذهبی در جهان بینی های مغرب زمین است. و اما یک تعریف مفید به طور خاص از مذهب توسط کوئینگ، ام سی کولوف و لارسون (۲۰۰۱) ارائه می شود:” یک سیستم سازماندهی شده از عقاید، نماد ها، آیین و فعالیت ها برای تسهیل و نزدیکی به وجود متعال و مقدس (خدا، نیروی برتر، یا حقیقت و واقعیت لایزال، بی نهایت) و برای ترویج درک بهتری از رابطه و مسئولیت فرد نسبت به دیگران در زندگی اجتماعی منظور شده است.”

در مقابله و مقایسه با تعریف گفته شده از مذهب این تعریف از معنویت به عنوان یک مؤلفه برتر و بعدی از ابعاد تجربیات انسانی شامل سرمایه گذاری فعال در ابر ارزش ها و مقدسات است ” همسو با این نگرش، آپونته (۲۰۰۲) معنویت را به این صورت تعریف کرده است: جنبه متعالی زندگی که به ما معنی می دهد (فلسفه والهیات)، اخلاقیات (اخلاق و یا تقوا و معصیت)، و فعالیت معنوی (شبکه های اجتماعی معناگرا و مذهبی)، هستند.

اکنون به نظر میرسد که معنویت را می توان همراه و یا خارج از گرایشهای مذهبی تجربه کرد. یافته های فراوانی گواهی داده اند انسانهای معنوی نمره تاب آوری بالاتری دارند همچنین کمتر به گرفتاریهای قلب و عروق و یا حمله قلبی دچار میشوند و این افراد سیستم ایمني کارآمدتری دارند و همچنین میدانیم که تاب آوری و معنویت موجب شده است که حتی افراد کمتر به فشار خون مبتلا شوند.

همچنین مصرف مواد مخدر، الکل، طلاق، و خودکشی در میان انسانهای معنوی بطرز معنی دار کمتر است برای مثال یکی از پژوهشهای پایه در این عرصه گزارش داده است افرادی که فعالیت مذهبی دارند کمتر از سایرین از افسردگی و اضطراب رنج می برند( ورنینگتون، کوروسو و ام سی کولوف و سانداژ (۱۹۹۶).

 بنا به همین گزارش از میگنا رسانه سلامت روان  کشور اما براستی فرآیندهایی که از طریق آنها مذهب و معنویت می تواند این امتیازات را ارایه کند کدامست ؟ کوینگ (۲۰۰۵) شماری از روش هایی را شناسایی کرد که با آن باور و فعالیت مذهبی می تواند سلامت روانی را ارتقا دهد.

باورهای مذهبی نگرش و جهان بینی مثبت را ارتقا می دهند که به درک موقعیت های مشکل و عبور موفقیت آمیز از آنها و تاب آوری بهتر و بیشترکمک می کند معنویت هدف ایجاد می کند، حمایت اجتماعی را ارتقا می دهد، و دیگر جنبه های هدایت، والدگری و یاریگری را همانند معلمی، مربی گری، کوچینگ و یا مددکاری اجتماعی را ارتقا می دهد، معنویت نیروی مدیریت خویشتن را تقویت میکند.

معنویت بخشش و حق شناسی را ترغیب می کنند، امید ایجاد می کنند و تمامی این فرآیندها می تواند برای تاب آوری افراد، خانواده ها، و جوامع آنها امتیازات ویژه ای ایجاد کند.

همچنین مطالعات نشان داده اند فعالیت های مذهبی موجب ارتقاء سلامت جسمانی نیز بوده است. به یقین مراقبه، نماز، فعالیت های خیریه و نوع دوستانه با سطوح پایین تر افسردگی و اضطراب، عزت نفس بالاتر، روابط بین فردی بهتر و یک دیدگاه مثبت تر به زندگی و تاب آوری بیشتر مرتبط شده اند

این یاتدداشت در اینجا هم منتشر شده است

توسعه تاب آوری در مدارس

برگرفته از کتاب جادوی رایج

توسعه تاب آوری در مدارس

عفت حیدریمدرسه و معلم می­توانند برای تاب آوری از طریق ایجاد دانش شناختی و آگاهی برای همه کودکان ظرفیت ایجاد کنند

عفت حیدری مترجم کتاب جادوی رایج در یادداشتی اختصاصی برای میگنا نوشت مدارس در بسیاری از جوامع معاصر، نقش منحصر به فردی در تامین سرمایه انسانی، آموزش مهارتهای آکادمیک به کودکان و ترویج دانش پیرامون دولت و فرهنگ و تاریخ که به مثابه اهمیت اجتماعی شدن در یک جامعه یا اجتماع خاص است، دارند.

مدرسه در الگوی آموزشی خود نقش حیاتی در رشد ظرفیت تاب آوری از طریق پرورزش سیستم سازگاری اولیه دارد. مدارس به عنوان یک محیط کلیدی رشد، خارج از خانواده می توانند نیازهای اصلی برای تغذیه و مراقبتهای بهداشتی را بر آورده ساخته، فرصتهایی را برای روابط با همسالان و افراد بزرگتر فراهم آورده ، پایگاه ایمن احساسی بوده و فرصتهایی برای رسیدگی به استعدادهای خاص یا مهارتهای کاری فراهم می­آورند.

نیروی حرکتی روبه رشد برای یک رویکرد جامع در موفقتی آموزشی کودکان مساله دار و محروم، نیازمند به رسمیت شناختن حمایت از یادگیری و بسط سرمایه ی انسانی همراه با دید وسیع تری از آموزش دارد که تشخیص می دهد، سلامت و رفاه باید برای هر کسی در جهت آموزش تقویت شده و تفاوتها قابل دسترسی باشد.
رشد سرمایه ی انسانی
وظیفه اصلی مدارس، آموزش با تمرکز روی فردیت کودکان است ، مدارس حوزه های سرمایه ی انسانی را که نقش اصلی در تاب آوری دارد، تامین می کنند.
برای کودکانی که در معرض خطر فقر یا سایر مشکلات خانوادگی هستند، رشد و مهارتهای شناختی به شکل سواد آموزی، مهارتهای حسابداری، تفکر انتقادی، حل مشکلات مهارتی و جنبه های دیگر موفقیت آکادمیک به شدت مهم است.بررسی تاب آوری در کودکان کم در آمد نشان دهنده ی آن است که توانمندی ها و قابلیتهای شناختی بهبود دهنده و حمایت کننده هستند.

مهارتهای اولیه روخوانی برای مثال، یادگیری ریاضیات و روخوانی را پیش بینی کرده ، اما به نظر می­رسد که آنها به عنوان پیش بینی کننده برای کودکان بسیار فقیر اهمیت بیشتری دارند.

مدارس موثر می­توانند برای تاب آوری از طریق ایجاد دانش شناختی و آگاهی برای همه کودکان ظرفیت ایجاد کنند. برخی از کودکان در حال حاضر با مشکل مواجه هستند و برخی ممکن است در آینده با مشکلاتی روبرو شوند.
جامعه و دانش فنی – عاطفی نیز جنبه های اساسی سرمایه های انسانی هستند که در مدرسه پرورش می­یابد. لازم است در کلاس درس میدریت احساسات و یا انگیزه ها ومهارتهای اجتماعی برای کنار آمدن با دیگران آموخته شود که برای موفقیت در بسیاری از مراحل رشد در محیط های دیگر از جمله محیط کار مهم است.
محققان و دانشمندان به طور فزاینده ایی در حیطه ی آموزش، اهمیت بهبود یادگیری اجتماعی – احساسی و هوش را در محیط مدرسه با مهارتهای شناختی سنتی و دانش به رسمیت می­شناسند.

تغذیه و مراقبتهای بهداشتی
مدارس می­توانند از طریق فراهم آوردن امکانات و برنامه های غذایی و مراقبتهای بهداشتی برای دانش آموزان کم درآمد، تاب آوری را در میان آنها ترویج کنند. یکی از قدیمی ترین تلاش های میانجی گرایانه ملی ،پیاده سازی برنامه ملی ناهار در محیط مدرسه و تلاشهای مرتبط برای فراهم آوردن غذای ارزان برای کودکان در مدرسه است.

با توجه به اینکه ناامنی غذایی عامل خطری برای کودکان است که در فقر زندگی می­کنند. غذاهای رایگان و ارزان و میان وعده های مناسب یک استراتژی مناسب برای بهبود و حمایت از سرمایه انسانی است.این برنامه غذایی بیش از ۳۱ میلیون کودک را در ۱۰۰ هزار مدرسه و موسسه مراقبت از کودکان تحت پوشش قرار داده است.
برای خانواده های فقیری که دسترسی به مراقبتهای بهداشتی ندارند و کودکانی که در معرض مشکلات متعدد سلامتی هستند، یک درمانگاه یا کلینیک بهداشتی در مدرسه می تواند خدمات قابل توجهی فراهم کند و مشکلات آنها را تا حدودی رفع نماید.مشکلاتی که می تواند به راحتی در یادگیری اختلال ایجاد کند.

برای مثال، تحقیق ما در خانواده های بی خانمان، درصد زیادی از آسم در کودکان مشاهده کرد. به نظر می رسد، مدیریت ضعیف بهداشت با ترکیب پیچیده ایی از عواملی مثل استرس و عدم ثبات در زندگی، عدم دسترسی به مراقبتهای بهداشتی و والدینی که خود تحت فشار هستند، مرتبط است.
نظارت پایدار روی سلامتی توسط پرسنل پزشکی برای بیماری های مزمنی مثل آسم در مدرسه می­تواند مشکلات زیادی در زندگی پرخطر کودکان ایجاد کند، به این شکل غیبت از مدرسه و ویزیت در اتاق اورژانس کاهش می­یابد، زیرا شناخت عملکرد ریه افزایش می­یابد.
روابط با افراد توانمند و دلسوز
بررسی و مطالعات تاب آوری در کودکان و جوانان نقش روابط با معلمان، مدیران، مربیان؛ و پرسنل دیگر را به عنوان تاثیرات حمایتی تاکید می کنند.معلمان خارج از خانواده به عنوان منبع حمایت در میان کودکان تاب آور در نظر گرفته می­شوند.

جادوی تاب آوری تاب آوری در تکامل
آن مستن.
محمدرضا مقدسی.عفت حیدری. هما نیابتی.
نشر ورجاوند

تاب آوری و انسجام فرهنگی در جامعه ناشنوایان

عفت حیدری مترجم کتاب های متعددی در زمینه تاب آوری در یادداشتی اختصاصی برای میگنا نوشت :ویلیامسون خاطر نشان می­کند که استفاده از مدارس خاص کودکان ناشنوا نه تنها باعث می­شود که روابط حمایتگر تسهیل شود، بلکه همبستگی اجتماعی را در جامعه ی افراد ناشنوا نیز تقویت می کند.
جوانان ناشنوا از طریق ارتباط قابل دستیابی، در این باره گفت و گو می­کنند که ناشنوایی برای آنها به چه مفهومی است و نقاط قوت و ضعف خود را تحلیل می­کنند و داستانهای افرادناشنوا و موفق را می­خوانند و متعاقب آن،نقاط مشترک را درک می­کنند، بر عکس، جوانان ناشنوا در مدارس عمومی و یا مدارس مخصوص ناشنوایان اغلب فاقد فرصتهایی برای حرف زدن در مورد تجربیات خود هستند.
یکی از شرکت کنندگان در مطالعه ی مور، توصیف کرد که وی چطور به تشویق یکی از بانوان سفیدپوست دانشگاه ناشنوایان گالودت به جامعه ی ناشنوایان پیوست:
او کسی بود که مرا تشویق کرد تا به دانشگاه گالودت بروم. مرا تشویق کرد که در مورد ناشنوایی ام پرس و جو کنم، برای آنکه من مثل فردی شنوا فکر و کار می­کردم.من چندان اهمیتی به جامعه ی ناشنوایان نمی­دادم، چرا که معدودی از افرادی که من با آنها ملاقات کرده بودم، شغل های پایینی مثل نظافت و آشپزی بر عهده داشتند.

خیلی از آنها هم نقش های مدیریتی نداشتند. دانشگاه گالودت بخش دیگری از مدیریت ناشنوایان و افتخار به آنها را به من نشان داد. در این دانشگاه بسیاری از افراد ناشنوا هستند که دست کمی از افراد شنوا ندارند. آنها از باهوش ترین افرادی هستند که من ملاقات کرده ام.این مسئله کل دیدگاه مرا نسبت به جامعه ی ناشنوایان تغییر داد.

جامعه ی ناشنوایان، همبستگی و فرهنگ خود را با گرامیداشت هفته ی آگاهی بخشی به ناشنوایان و حمایت از مراسم مدرسه ی ناشنوایان و برگزاری جشنواره هایی به افتخار موفقیتهای افراد ناشنوا حفظ می­کند.بسیاری از جوانان رنگین پوست از این امتیاز برخوردار هستند که افراد متخصص ناشنوا را در اوایل زندگی خود در مدرسه یا رویدادهای فرهنگی ملاقات کنند. این امر به آنها کمک می­کند تا توان خود را درک کنند و به آنچه هستند، افتخار کنند.متخصصان ناشنوا داستانهای زندگی خود و اینکه چطور بر موانع غلبه کردند و جوانان چه درسهایی از این تجربه می­گیرند، را با دیگران سهیم می­شوند.

هویت، فرایندی چند جانبه
هویت در جامعه ی ناشنوایان آمریکا، نظیر بسیاری از رویدادهای فرهنگی، تحت تاثیر نژاد و قومیت فرد قرار دارد.برای مثال، تاب آوری جوانان ناشنوای سیاه پوست، جوانان ناشنوای سرخپوست و جوامع ناشنوای لاتین با تاب آوری و چالشهای افراد ناشنوای قفقازی متفاوت است، برای آنکه آنها تبعیض فوق العاده ای بر اساس نژاد و قومیت تجربه می­کنند.

سابقه ی آموزشی در هویت جوانان ناشنوا عامل مهمی است.برای مثال، مسائل هویتی در میان جوانانی که به مدارس عمومی می روند، با کسانی که به مدارس مخصوص ناشنوایان می­روند، متفاوت است. جوانانی که به مدارس شبانه روزی ناشنوایان می روند، به فرهنگ ناشنوایان ارزش داده و روی اهمیت مدارس ناشنوایان تاکید می­کنند، بنابراین مهم است که جوانان ناشنوا فرصتهایی داشته باشند تا بتوانند تجربیات خود را با بررسی فرهنگهای ناشنوا پردازش کرده و بتوانند هویتهای خود را بهتر درک کنند.

افراد ناشنوای رنگین پوست، در گزارش نحوه ی سازگاری خود با حاشیه نشینی ،نقاط قوت فرهنگی خود را نشان دادند.برای مثال، پاریس در این مورد تحقیق کرد که زنان ناشنوای سرخپوست آمریکایی چگونه با شناسایی منابع ارزشمند فرهنگی سازگار شدند.همانگونه که در گزارشهای سه زن با نامهای بولا،جولی و کورتلیا دیده شد.
بولا مفاهیمی مثل خورشید و دعا را به عنوان پایه های توانمندی و قدرتی که سرخپوستان بومی آمریکایی به آن محتاج بودند، دید. زنان سرخپوست ناشنوا هر روز صبح به قدرت و دعا نیاز داشتند. خورشید هر روزه به آنها قدرت و توان می­دهد.
جولی می­گوید با کمک رویابین، خوابهای خوب در نور خورشید رنگ می­بازند و رویاهای خوب ماندگار می­شوند.جولی مثبت اندیشی و حمایت معنوی خود را نشان داد.کورتلیا با استفاده از ارتباطاتی که با دخترش داشت، توان روحی و قدرت معنوی خود را نشان داد.او می­گوید پیوند ورابطه ی ما قوی است و نشان دهنده الگویی بین همه زنان سرخپوست است.

تجانس فرهنگی، گوناگونی و تنوع و وحدت
فرهنگ ناشنوایان به جامعه ی افرا ناشنوا اشاره داشته و شامل پذیرش افراد ناشنوا و درک نیازهای افراد ناشنوا و جامعه ی آنهاست.گرچه همه افراد ناشنوا وضعیت یکسانی ندارند و یا ضرورتا ارزشهای مشابهی را با هم سهیم نیستند.همانگونه که کینگ جردن رئیس دانشگاه گالودت می گوید، فرهنگ افراد ناشنوا دارای این تنوع است:
در دنیای ناشنوایان مسیرهای بسیار زیادی وجود دارد، مسیرها، موفقیتها، شکستها و راه های متفاوتی که مردم با دستگاه های ایمپلنت کمک شنوایی کنار می­آیند.ما در این دانشگاه؛ مرکز ایمپلنت کمک شنوایی برای مدرسه ی ابتدایی داریم.
دستورالعمل را در زبان اشاره در کلام شنوایی داریم.این زبان خیلی خیلی موفق بوده است. باور دارم که این الگویی است که باید در مورد کودکانی که ایمپلنت شنوایی دارند، به کار ببریم، اما دانش آموزان دبیرستانی و دانشجویان دانشگاهی هم داریم که همه ی آنها از ایمپلنت شنوایی استفاده می­کنند. دویست سالی است که مردم در باره ی افراد ناشنوا،اطلاعات غلطی دارند. از آنجایی که اکثریت جوانان ناشنوا والدین شنوا دارند، به طور کلی انتقال فرهنگ ناشنوایان از طریق خانواده انجام نمی­گیرد، اما از طریق افراد ناشنوای دیگر در جامعه انجام می­شود. تاکید روی اهمیت فرصتهای سازماین برای تعامل و مشارکت فرهنگی افراد ناشنواست.



تاب آوری جوانان و فرهنگ
نوشته لیندا.سی. ترون.مایکل اونگار.
برگردان محمدرضا مقدسی.عفت حیدری.نشر شبگیر.۱۴۰۱

تاب آوری جوانان و فرهنگ

این کتاب توسط لینداسی، ترون ، لیندا لینبرگ و مایکل آنگار نوشته و ودر سال ۲۱۰۵ منتشر شده و  توسط عفت حیدری و محمدرضا مقدسی ترجمه و توسط انتشارات شبگیر در شمارگان ۵۰۰ نسخه و به قیمت پشت جلد ۱۶۰۰۰۰ تومان روانه بازار کتاب شده است .
  این کتاب در ۴۱۵ صفحه مشتمل بر ۱۷ فصل است  و مطالب متنوعی برای علاقه مندان به تاب آوری جوانان و بررسی مولفه های فرهنگی ارایه کرده است  لیندا ترون  (روان­‌‌شناس آموزشی): استاد دانشگاه علوم انسانی دانشگاه نورث­‌‌وست آفریقای جنوبی است. پژوهش­‌‌های وی به این مسألهمسئله می­‌‌پردازد که چرا و چه­گونه برخی از جوانان با فقر و یتیمی و یا مشکلات یادگیری سازگار می­‌‌شوند و چه­طور محیط‌­‌‌های فرهنگی و اجتماعی باعث شکل­‌‌گیری فراآیندهای تاب­‌‌آوری می­‌‌شوند.:

 لیندا ترون از  نام آوران عرضه جهانی تاب آوری است او درسال ۲۰۱۳ برنده­‌‌ جایزه­‌‌ی پژوهشی انجمن آموزش آافریقای جنوبی به­‌‌خاطر هم­کاری­‌‌های گسترده­‌‌اش در درک و بهبود و فراآیندهایی تاب‌­آوری که از سازگاری مثبت با جوانان آفریقای جنوبی حمایت می­‌‌کند، شده است.

 نویسنده دیگر کتاب تاب آوری جوانان و فرهنگ لیندا لیبنبرگ دی.فیل  :مدیرعامل مرکز پژوهشی تاب­‌‌آوری و استادیار دانشکده­‌‌ی مطالعات تحصیلیِ دانشگاه دال­‌‌هاوزی در کشور کاناداست .کار او روی روش­‌‌ها و متدهای استنباط و متدهای ترکیبی طراحی در درک زندگی کودکان و جوانانی است که در محیط­‌‌های پرچالش،با تمرکزبرروی فراآیندهای تاب­‌‌آوری، تمرکز دارد درواقع ایشان یکی از متخصصی تحیقیق و توسعه تاب آوری است کار او شامل طراحی ابزارهای سنجشی است که درمورد جوانان و کودکان مورداستفاده قرار می­‌‌گیرد.

مایکل اونگار، درمانگر خانواده و استاد مددکاری اجتماعی در دانشگاه دال­‌‌هاوزی کشور کاناداست است. وی مؤسس و مدیر مرکز پژوهش تاب­‌‌آوری است که پژوهش­‌‌هایی را با بودجه­‌‌ای بیش­‌‌از پنج­‌‌میلیون­‌‌دلار در ده­‌‌ها کشور هماهنگ می­‌‌کند. وی بیش از ۱۰۰ صد مقاله­‌‌ی به­‌‌دقت بازبینی و داوری­‌‌شده و کتاب درمورد تاب­‌‌آوری و کاربرد آن در فراآیند کلینیکی چاپ کرده است و نویسنده­‌‌ یازده کتاب، ازجمله اکولوژی اجتماعی تاب­‌‌آوری:،جزوه­‌‌ای برای تئوری وعمل است. او در سال ۲۰۱۲، جایزه‌­‌‌ی مخصوص انجمن مددکاران اجتماعی کانادا را دریافت کرد

 در قسمتهای هفده گانه این کتاب حدود ۳۰ نفر دیگر از متخصصین حوزه تاب آوری از جمله خانم پروفسور آن ماستن از دانشگاههای مختلف دنیا همکاری داشته اند بخش اول: تعاملات پیچیده به تاب‌­‌‌آوری و فرهنگ ۱. مسیرهایی برای تاب‌­‌‌آوری در محیط (مارگریت او دوگرتی و آن مستن) ۲. درک حوزه‌­‌‌های فرهنگی و رابطه­‌‌ی آن­‌‌ها به فرآیندفرایندهای تاب­‌‌آوری(لیندا سی­‌‌ترون و لیندا لیبنبرگ) ۳. تاب‌­‌‌آوری و فرهنگ: تنوع فرآیندفرایندهای حمایتی و سازگاری مثبت(مایکل اونگار) قسمت دوم: بررسی­‌‌های موردی تشریحی: تاب­‌‌آوری جوانان و فرهنگ ۴. مسیرهای فرهنگی به تاب­‌‌آوری: فرصت­‌‌ها و موانعی که دانش­‌‌جویان سیاه­‌‌پوست آفریقای جنوبی به­‌‌یاد می­‌‌آورند(لیندا سی­‌‌ترون و ناریدی پاشا) ۵. ـ تاب­‌‌آوری در میان جوانان زیمباوه و یتیمان(الیاس مپفو، نانسی رود، مگان ماکاـ موتپفا،جیمز جنئوری و جان مپفومو) ۶. ـ تعامل بین فرهنگ و تاب­‌‌آوری و خطرات و پیامدهای آن: بررسی نیوزیلند(جکی ساندرز و رابین مونفورد) ۷. ـ مسیرهای فرهنگی به­‌‌سمت تاب­‌‌آوری: حمایت اجتماعی غیررسمی ازجوانان درمعرض خطر در چین(گیوکسیو تیان و ایکسلینگ وانگ) ۸. تاب­‌‌آوری بخشی از فرهنگ من است: درک زبان و سرزمین در فرآیندفرایندهای تاب­‌‌آوری جوانان بومی(لیندا لینبرگ، جانیس ایکادا و مایکل وود) ۹. ـ انگ اجتماعی؛ کلیشه و هویت­‌‌های تاب­‌‌آوری و فرآیندفرایندهای آن درمیان نوجوانان آمریکایی سیاه­‌‌پوست ۱۰. نامرئی­‌‌شدن در میان فرهنگ سفیدپوستان آمریکای جنوبی و فرآیندفرایندهای تاب­‌‌آوری (پاتریک راسل، لیندا لیبنبرگ و مایکل اونگار) ۱۱. ـ تاب­‌‌آوری و فرهنگ جوانان کر و لال در جوامع مختلف آمریکایی(الیزابت ای. مور و دونا. ام مرتنز) ۱۲. موانع فرآیندفرایندهای تاب­‌‌آوری: درک تجربیات و چالش­‌‌های پیوستن کودک­‌‌سربازهای قدیمی به جامعه­‌‌ی کانادایی(شلی ویتمن و لیندا لیبنبرگ) ۱۳. ـ تأثیرات خشونت محیط­‌‌های چندفرهنگی بر واکنش­‌‌های تاب­‌‌آوری در میان نوجوانان و جوانان شهر ایتاگویی ـ کلمبیا(وندی کلیور، روبرتو میجیا و یولاندا تورس) قسمت سوم: تاب­‌‌آوری پژوهشی در میان فرهنگ­‌‌ها ۱۴. ارزش حفظ نگرش و دیدی باز برای موارد متدولوژی در پژوهش­‌‌های تاب­‌‌آوری و فرهنگ (جیا هی و فونس جی آر . ون دی ویجور) ۱۵. ـ پژوهش­‌‌های خلاقانه­‌‌ی کیفی در فرهنگ و تاب­‌‌آوری(لیندا لیبنبرگ و لیندا سی­‌‌ترون) ۱۶. ـ اصول اخلاقی در پژوهش­‌‌های تاب­‌‌آوری: احترام، ارتباط متقابل،مسؤولیتمسئولیت­‌‌پذیری (لوری لالی دی مک کوبین و جنیفر مونیز) قسمت چهارم: نتیجه‌­‌‌گیری ۱۷. ـ فرهنگ و تاب­‌‌آوری: گام­‌‌های بعدی برای نظریه و عمل (کاترین پانتر ـ بریک)

تعریف تاب آوری اجتماعی

تعریف تاب آوری اجتماعی / محمدرضا مقدسی

به گزارش میگنا اکثر تعاریف پیشنهادی برای تاب آوری اجتماعی ، به عملکرد مفید و مثبت یک سیستم در گذر زمان و پس از پشت سر گذاشتن نوعی مشکل و گرفتاری اشاره دارندتاب‌آوری در این دسته از مطالعات به صورت «واکنش هدفمند به واقعیت‌های ساختاری نابرابری های اجتماعی» مفهوم‌سازی می‌شود

مرور آثار منتشرشده حکایت از آن دارد که تعریف استاندارد واحدی از تاب‌آوری اجتماعی وجود ندارد. تاب‌آوری بسته به پیشینۀ تحصیلی پژوهشگران، بنیان نظری و اهداف پژوهش به روش‌های متفاوتی مفهوم‌سازی می‌شود. در طول چهار دهۀ گذشته از اصطلاح تاب‌آوری در رشته‌های مختلف استفاده شده، همین امر موجب تبیین تعاریف متفاوتی از تاب‌آوری شده است؛ طیف گسترده‌ای از تعاریف در پژوهش‌های اجتماعی وجود دارد
اکثر تعاریف پیشنهادی برای تاب آوری اجتماعی ، علی‌رغم تفاوت‌های‌شان تلویحاً به عملکرد مفید و مثبت یک سیستم در گذر زمان و پس از پشت سر گذاشتن نوعی مشکل و گرفتاری اشاره دارند.
 بااین‌حال تغییر نظری از رویکرد اجتماعی ـ بوم‌شناختی به رویکرد اجتماعی انتقادی نسبت به تاب‌آوری، بسیاری از پژوهشگران را به ارزیابی مجدد این مفهوم با توجه به زمینۀ اجتماعی ترغیب کرده است.
بسیاری معتقدند که مفهوم تاب‌آوری در عمل بسیار پیچیده‌تر و چندلایه‌تر از آن چیزی است که در اکثر تعاریف بیان می‌شود با اینحال پژوهشگران سعی کرده‌اند پاسخ قابل‌قبولی را برای پرسش‌های زیر بیابند:
تاب‌آوری چه چیزی؟
تعاریف تاب‌آوری در بعضی مطالعات بر اساس واحد تحلیل طبقه‌بندی می‌شود. اگرچه تمام تعاریف تاب‌آوری اجتماعی به سیستم‌ها و موجودیت‌های اجتماعی توجه دارد، تاب‌آوری اجتماعات در کانون تمرکز آثار پژوهشی قرار گرفته است، به‌حدی که اغلب پژوهشگران «اجتماع» را جایگزین «سیستم اجتماعی» کرده‌اند.
فرض می‌شود که اجتماعات از طریق ایجاد و به‌کارگیری فعالانۀ ظرفیت‌های اعضای‌شان در امر مقابله با اختلال‌های اجتماعی و محیطی می‌توانند تاب‌آوری را به وجود بیاورند (ماگیس، ۲۰۱۰؛ پلادینک، ۲۰۰۹؛ پلادینک و همکاران، ۲۰۱۴). همچنین پژوهشگران از طریق بررسی تاب‌آوری در سطح اجتماع می‌توانند به شناخت زمینه‌های نهادی تأثیرگذار بر تاب‌آوری اجتماعی کمک کنند (اجر، ۲۰۰۰).
پژوهشهای متعدد بر واکنش‌ها و ظرفیت‌های افراد در شرایط دشوار تأکید دارند (روتر، ۲۰۰۰؛ ساوت‌ویک و همکاران، ۲۰۱۴). بحث اصلی در مطالعات مزبور این است که چگونه شرایط خانوادگی و ساختارهای خانواده ظرفیت‌های افراد را برای برخورد با چالش‌ها توانمند یا محدود می‌سازد.
پژوهشگران ضمن مرور واحدهای تحلیل گوناگون پیشنهاد می‌‌دهند که بررسی تجربی تاب‌آوری اجتماعی باید در چند سطح و با در نظر گرفتن تنوع و روابط متقابل میان سطوح فردی، خانوادگی و اجتماعی انجام شود (لیدبیتر و همکاران، ۲۰۰۵؛ لورنز، ۲۰۱۳؛ لوتار، ۲۰۰۶؛ تیلور و وانگ، ۲۰۰۰). شمول نهادهای اجتماعی در تحلیل نیز در آثار برخی پژوهشگران به چشم می‌خورد (شاو، ۲۰۱۲؛ ساوت‌ویک و همکاران، ۲۰۱۴). این مطالعات بر لزوم بررسی نقش‌های عاملیت انسانی و نهادها، از جمله حکومت‌های محلی و کشوری در مقابله با موقعیت‌های دشوار و نامطلوب تأکید دارد. 
تاب‌آوری در برابر چه چیزی؟
مفهوم تاب‌آوری بدون برقرار بودن نوعی شرایط نامساعد بی‌معنا است. اصطلاحات متعددی در تعاریف تاب‌آوری برای اشاره به شرایط نامساعدی که محرک تاب‌آوری موجودیت‌های اجتماعی می‌شود، به کار برده شده است که از آن جمله می‌توان ناملایمات، گرفتاری، تغییر، شرایط غیرمترقبه، چالش، ریسک، مشکل، اختلال، تهدید، شوک، سختی، استرس، عدم‌قطعیت، رویداد تکان‌دهنده، خطر، خطر پیش‌بینی‌نشده، بحران، خشونت، پسرفت، تجربۀ ناخوشایند و فاجعه را نام برد.
معمولاً فرض می‌شود که ریسک‌ها و تهدیدها از بیرون سیستمی که اجتماعات بوم‌شناختی و اجتماعی به آن تعلق دارند، اعمال می‌شود. در مقابل رویکرد اجتماعی تأکید دارد که تهدیدها ممکن است از «عملکرد داخلی» جوامع یا نوعی تعامل بین عامل‌های داخلی و خارجی پدیدار شود.
همچنین به این موضوع اهمیت داده می‌شود که حک‌شدگی مناسبات اجتماعی نابرابر و تبعیض مبتنی بر جنسیت، نژاد و طبقۀ اجتماعی در جامعه فرصت‌ها و انتخاب‌های اشخاص و گروه‌های خاص به ‌حاشیه رانده‌شده را محدود می‌کند. برای مثال موانع زبانی، فقدان روابط اجتماعی و دانش محدود دربارۀ حقوق در کشور جدید فرصت‌های مهاجران را برای بهبودی و احیای پس از سختی اقتصادی محدود می‌کند.
تاب‌آوری در این دسته از مطالعات به صورت «واکنش هدفمند به واقعیت‌های ساختاری در نابرابری  های اجتماعی» مفهوم‌سازی می‌شود (شیفر و همکاران، ۲۰۰۹، ص ۲۳۲؛ وندرپلات، ۲۰۱۵). همان‌طور که وندرپلات اشاره می‌کند، هدف از پژوهش‌های انتقادی تاب‌آوری این است که «رابطۀ بین ساختارهای نظام‌مند و بوم‌شناسی‌های اجتماعی مشخص و واضح شود و آشکار شود که ساختارهای نظام‌مند چگونه باعث دوباره ایجاد شدن و بازتولید نابرابری در بوم‌شناسی‌های اجتماعی می‌شود» (وندرپلات، ۲۰۱۵).
علاوه بر ساختارشکنی و رسیدن به منشأ چالش‌ها، پرسش‌هایی نیز در باب بُعد زمانی چالش‌های داخلی و خارجی مطرح شده است. بین تهدیدهای با شروع سریع مانند گردباد و تهدیدهای مستمری مانند تبعیض تمایزاتی ایجاد شده است.
برخی محقیقن بر اهمیت تعریف تاب‌آوری با توجه به تجارب روزمره تأکید دارند، حال آن‌که بقیه از استفاده از اصطلاح تاب‌آوری برای بررسی بحران و شوک‌های ناگهانی دفاع می‌کنند. همچنین شماری از مطالعات بر ضرورت بررسی تجربۀ چند گرفتاری و مشکل ناگهانی و پایدار اصرار می‌ورزند (کک و ساکداپولراک، ۲۰۱۳).


 
 

تاب‌آوری و سرسختی ذهنی

سارا حق بین

تاب‌آوری و سرسختی ذهنی

mental toughnessr and esilience

تاب‌آوری و سرسختی ذهنی

به گزارش میگنا در واقع بین تاب‌آوری (resilience) و سرسختی ذهنی (mentaltoughness) تفاوت وجود دارد و اگرچه این دو مفهوم مرتبط با یکدیگرند اما تفاوت‌های مهمی نیز بین آنها وجود دارد.

متأسفانه، این روزها این اصطلاحات اغلب به جای یکدیگر استفاده می‌شوند. در این مقاله براساس تحقیقان خانم سوزان کوباسا، روانشناس و پزشک فعال در ایالات متحده آمریکا بر روی سرسختی به این تفاوت‌ها پی خواهیم برد. ایشان تحقیقات خود را از روانشناسی سلامت آغاز کردند که در آن تاب‌آوری به عنوان «توانایی بهبودی از یک موقعیت نامطلوب» تعریف شد. یعنی افراد تاب‌آور می‌توانند با سختی‌ها کنار بیایند.

این توصیف به مرور زمان تغییر کرده و گسترده‌تر شد و در حال حاضر تغییرات زیادی از تعاریف اصلی وجود دارد که به نظر می‌رسد توصیف تاب‌آوری را بسط می‌دهد. برای مثال، امروزه اغلب می‌توانیم ببینیم که مفهوم تاب‌آوری روان‌شناختی به مفهوم سرسختی ذهنی نزدیک‌تر شده است.

ما در زندگی با افرادی مواجه می‌شویم که وقتی سرسختی ذهنی را توصیف می‌کنیم، می‌گویند: «منظور من از تاب‌آوری همین است».
پاسخ ما این است: «شما تاب‌آوری را توصیف نمی‌کنید، بلکه شما سرسختی ذهنی را توصیف می‌نمایید.»

با این حال، بازگشت به تعاریف اصلی مفید است زیرا آنها به موارد مهمی اشاره می‌کنند. اگر موقعیت نامطلوبی پیش بیاید و فرد با آن کنار بیاید، به عنوان تاب‌آور توصیف می‌شود. برخورد مؤثر با یک فشار یا مشکل، کیفیت مفید و مطلوبی است. اما این لزوماً به این معنی نیست که آنها در مورد تجربه‌شان حس مثبتی دارند. آنها ممکن است به سادگی دندان‌های خود را به هم فشار داده باشند و با آن مواجه شده و وارد عمل شوند. باید بدانیم در این شرایط بدون اینکه چیز دیگری وارد بازی شود مثلاً یک یک طرز فکر مثبت یا احساس مثبت، قرار گرفتن بیش از حد در معرض شکست و ناملایمات می‌تواند و اغلب، فرد را فرسوده کند.

در خالص‌ترین شکل، تاب‌آوری را می‌توان یک کیفیت منفعل یا شاید خنثی در نظر گرفت. به این شکل که «من تاب‌آور هستم، زیرا باید تاب‌آور باشم.» نه با این معنی که «… من تاب‌آور هستم چون می‌خواهم تاب‌آور باشم.».

در اواخر قرن بیستم، خانم سوزان کوباسا با نگاهی به مدیران تاب‌آور دریافت که برخی به استرس، فشار، فرصت‌ها و چالش‌ها به شیوه‌ای متفاوت از دیگران پاسخ می‌دهند.

اگرچه همه به دنبال تاب‌آوری بودند، اما او متوجه شد که برخی از آنها رویکرد مثبتی را در برابر ناملایمات و چالش‌ها اتخاذ می‌کنند و حتی گاهی اوقات به دنبال این هستند. او دریافت که این تمایل مثبت به مواجهه با چالش، فرصت و ریسک اغلب به این معناست که این افراد از نظر روانی بهتر با فشارها و چالش‎ها و شکست‌های مکرر برخورد می‌کنند. او این را سرسختی نامید تا آن را از مفهوم تاب‌آوری جدا کند. او فهمید که بین «تاب‌آور بودن چون باید تاب‌آور باشید» و «تاب‌آور بودن چون می‌خواهید تاب‌آور باشید» تفاوت وجود دارد.

در واقع کوباسا ایده مثبت بودن را وارد این مفهوم کرد. او می‌دانست که برخی افراد، وقتی فشارها یا مشکلی را می‌بینند، آن را به ‌عنوان یک چالش در نظر گرفته و می‌توانند بیشتر روی راه ‌حل متمرکز شوند، بنابراین در همین چالش فرصت‌هایی را خواهند دید که دیگران ممکن است به شکل تهدید ببینند. این افراد دارای سرسختی ذهنی هستند.

با اضافه شدن مفهوم اعتماد به نفس، ایده کوباسا از سرسختی به عنوان سرسختی ذهنی تغییر یافته است. به این معنی که «ویژگی شخصیتی که تا حد زیادی تعیین می‌کند که چگونه فرد از نظر ذهنی به استرس، فشار، فرصت‌ها و چالش‌ها صرف نظر از شرایط واکنش نشان می‌دهد». فردی که از نظر ذهنی سرسخت است، چالش‌ها و ناملایمات را به عنوان یک فرصت و نه یک تهدید می‌بیند و اعتماد به نفس و رویکرد مثبتی دارد تا بتواند آنچه را که پیش رو است انجام دهد.

این مفاهیم به طور خلاصه در تصویر زیر قابل مشاهده است:

بنابراین تاب‌آوری و سرسختی ذهنی با هم مرتبط هستند. اکثر افراد نه همه افراد سرسخت ذهنی، تاب‌آور هستند، اما همه افراد تاب‌آور از نظر ذهنی سرسخت نیستند. تفاوت این افراد در مولفه مثبت نهفته است.

فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد تاب‌آوری را به عنوان «توانایی بهبود سریع از مشکلات» تعریف می‌کند که توانایی بازیابی از یک موقعیت نامطلوب را به طور کامل توصیف می‌کند. اما این تعریف لزوماً به این معنا نیست که فرد احساس مثبتی نسبت به آن موقعیت منفی دارد. این به این معنی است که چیزی به هم ریخته است، اما من دندان‌هایم را به هم می‌فشرم، بلند می‌شوم و هنوز معتقدم که می‌توانم برخی یا همه کارهایی را که در ابتدا در نظر داشتم با وجود این شکست و سختی، انجام دهم و تمام تلاشم را برای رسیدن به برخی یا همه اهدافم خواهم کرد.

ما معمولاً فردی را که این کار را انجام می‌دهد به عنوان فردی تاب‌آور توصیف می‌کنیم. اگرچه این شیوه به خوش‌بین بودن یا مثبت بودن فرد کمک می‌کند، اما این شرط لازم برای تاب‌آوری نیست.

در نتیجه، فردی که بدون خوش‌بینی و اعتماد به نفس تاب‌آور است، می‌تواند تاب‌آور باشد، اما ممکن است همچنان شرایط سختی داشته باشد و اگر نیاز به تاب‌آوری بیش از حد و مکرر یا بیش از حد ماندگار داشته باشد، احتمال پژمردگی و فرسودگی در او بیشتر خواهد بود.


آیا این تفاوت مهم است؟
هم تاب‌آوری و هم سرسختی ذهنی را می‌توان از طریق یادگیری تجربی یا از طریق توسعه هدفمند، کوچینگ یا صرفاً از طریق تجربیات زندگی توسعه داد.

اما نتیجه به طرز جالبی متفاوت است، در دنیایی که همه افراد تغییرات، چالش‌ها و شکست‌ها را بیشتر و سریع‌تر از همیشه تجربه می‌کنند، این تفاوت مهم است. اتخاذ یک طرز فکر مثبت مهم است، این یک توانایی در مورد پذیرش فراز و نشیب‌های زندگی به عنوان بخشی از سفر در زندگی است و نیز بخشی از فرآیند توسعه شخصی است.

ما ممکن است همچنین به تفاوت در عبارت «بقا و شکوفا» فکر کنیم. تاب‌آوری به شما کمک می‌کند که زنده بمانید و سرسختی ذهنی به شما کمک می‌کند تا پیشرفت کنید.

لذا این تفاوت مهم است زیرا نتیجه مثبت‌تر است و منجر به موارد زیر می‌شود:
– عملکرد بهتر
– به‌زیستی بهتر و پایدارتر
– رشد و توسعه رفتارهای مثبت
– پروراندن و ترفیع آرزوها   

تاب آوری نوجوانان

طاهره عزیز پور

دوران بحرانی نوجوانی شاید بیشتر از هر دوره دیگر نیاز به تاب آوری را خاطر نشان کند، تاب آوری توانایی عبور موفقیت آمیز ازیک دوره دشوار یا بعد از آن است. تاب آوری بعبارت دیگر تاب آوری توانایی سازگاری با شرایطی است که شما نمی توانید آن را تغییر دهید.طاهره عزیزپور

تاب آوری گاهی نیز میتواند قدرت اقدام موثر و غلبه بر مسایل و مشکلات باشد. تاب آوری توانایی متداولی است که همه از آن برخوردار هستند و میتوان آن را فراگرفت یا توسعه داد. در واقع با برخورداری از تاب آوری میتوان از موقعیت های دشوار، درس هایی آموخت، صدمات و آسیب ها را جبران کرد و موفق تر از قبل بود.

تاب آوری فرزندان به ویژه نوجوانان می تواند دچار نوسان نیزشود ممکن است فرزند شما درمواجهه با برخی چالش ها، بهتر ازسایر همسالان خود باشد یا حتی در مواردی انگونه نباشد. اما بهرحال میتوان با توصیه های زیر تاب آوری نوجوانان را افزایش داد:
الف) بهبود نگرش های شخصی مانند عزت نفس و شفقت به خود
ب) کسب مهارتهای اجتماعی
ج) تفکر مثبت
د) پرورش مهارت ها و توسعه خودکارآمدی

بعلاوه، حمایت والدین، مربیان و یا گروه همسال از عمده ترین عوامل توسعه تاب آوری بشمار می آید.

شما نمی توانید همیشه فرزندتان را از تجربه مشکلات یا شرایط دشوار باز دارید. اما در عوض می توانید در کمک به فرزندتان جهت ایجاد تاب آوری اش، نقش مهمی را ایفا کنید. فرزند شما می تواند از سایر بزرگسالان حمایت کننده ای مانند مادربزرگ و پدربزرگ، خاله، عمو، دایی، عمه یا معلم هایش، قدرت کسب کند. دوستان و همکلاسی هایش نیز می توانند منبع بسیار عالی حمایت باشند.

اما چرا نوجوانان به تاب آوری نیاز دارند؟
همه نوجوانان در شرایط عادی با چالش های روزمره ای مانند نزاع با دوستان، نتایج ناامیدکننده امتحانات و یا عدم موفقیت ورزشی رو به رو هستند. فرزند شما برای بهبود و درس آموختن از این چالش ها به تاب اوری نیاز دارد.

اما نوجوانان دیگری، با چالش های جدی تری مانند فروپاشی خانواده، وجود بیماری در خانواده، یا مرگ عزیزان مواجه هستند. ناتوانی (معلولیت)، مشکلات یا اختلالات یادگیری، مشکلات سلامت روان، بیماریهای مزمن و چالش هایی از این دست روبه رو هستند.


تاب آوری، چیزی فراتر از فقط مقابله کردن است
تاب آوری آمادگی بیشتری برای یافتن راه های جدید جهت غلبه بر چالش ها و دستیابی به اهداف تان ارایه فراهم خواهد کرد اگر چه ممکن است مخاطراتی نیز بهمراه باشد اما فرصت هایی را نیز برای رشد و اعتماد به نفس همراه دارد.

الف) نقش عزت نفس و شفقت به خود در ایجاد تاب آوری:
عزت نفس و شفقت به خود از مولفه های مهم تاب اوری هستند. اگر فرزند شما عزت نفس داشته باشد، به این باور می رسد که فرد مهم و با ارزشی است و دیگران بایستی با احترام با او برخورد کنند. بعلاوه، فرزندتان با جلوگیری از رفتارها و موقعیت های پرخطر، از خودش بیشتر محافظت می کند. همچنین، حس قدرت و عزت نفس به فرزندتان کمک می کند تا در برابر زورگویی، کمتر آسیب پدیر باشد.

شفقت به خود، به این معنی است که با خودتان مهربان باشید حتی اگر اتفاقات آن طور که انتظار داشتید، پیش نرفت. این موضوع در تاب اوری بسیار حائز اهمیت است چرا که به نوجوانان کمک می کند تا با شکست ها، اشتباهات، مشکلات و سایر شرایط دشوار،به گونه ای مثبت برخورد کنند.

به عنوان مثال، اگر فرزندتان برای تیم ورزشی انتخاب نشده باشد، ممکن است به خودش بگوید:” بازهم فرصت هست ، من باز هم تلاش خواهم کرد این بار بیشتر و بهتر .” یا “من به تمرین ادامه خواهم داد و دوباره امتحان می کنم.”

همدلی، احترام به دیگران، مهربانی، انعطاف، صداقت و همکاری، با تاب آوری مرتبط هستند که شامل این موارد می شوند: نشان دادن نگرانی و توجه به افرادی که به حمایت نیاز دارند، پذیرش تفاوت افراد، دوستانه و صمیمی بودن، عدم زورگویی یا سو استفاده از دیگران و پذیرفتن مسئولیت کارهایتان.


اگر فرزند شما این نگرش ها و رفتارها را در برخورد با دیگران نشان می دهد، به احتمال زیاد در مقابل، پاسخ مثبتی دریافت می کند. این امر به فرزند شما کمک می کند تا حس خوبی به خودش داشته باشد.

داشتن یک رابطه محکم و پرمحبت با شما و برقراری ارتباط با شما، پایه و اساس همه این خصوصیات و ارزش ها در فرزندتان است. اگر شما به فرزندتان، عشق و احترام نشان دهید، او به خودش و دیگران بیشتر اهمیت خواهد داد.


ب) نقش مهارت های اجتماعی در ایجاد تاب آوری:
مهارت های اجتماعی، از دیگر مولفه های مهم تاب اوری هستند. این مهارت ها شامل مهارت دوست یابی و حفظ دوستان، مهارت حل تعارض و مهارت کار تیمی یا گروهی هستند.

وقتی فرزندتان، در مدرسه رابطه خوبی با دیگران دارد و در گروه های جامعه، تیم های ورزشی یا فعالیت های هنری شرکت می کند، فرصت های بیشتری در توسعه ارتباط و حس تعلق خواهد داشت. بعلاوه، این ارتباطات اجتماعی به این معنی است که وقتی فرزندتان می خواهد راجع به مسائلی که باعث نگرانی یا ناراحتیش شده است با شخصی صحبت کند، احتمالا افراد زیادی در اطرافش خواهند بود که می تواند به آن ها اعتماد کند و متقابلا مورد اعتماد واقع شود.

ج) نقش تفکر مثبت در ایجاد تاب آوری:
تاب آوری با واقع بینی، خرد ورزی، نگرش مثبت و داشتن انتظارات مثبت و بالا رابطه دارد حتی اگر همه چیز بد به نظر برسد. با کمک به فرزندتان در تمرینات روانشناسی مثبت ، باعث ایجاد تاب آوری در او می شوید.
به همین منظور، چند مثال را برای شما ذکر می کنیم:
۱) وقتی فرزندتان ناراحت است، می توانید با تمرکز بر واقعیت و حقایق، به او کمک کنید تا مسائل را به درستی مشاهده کنند. به عنوان مثال، می توانید با لحنی آرام از او بپرسید:”میدونم که احساس نا امیدی می کنی، اما ایا واقعا به همون اندازه ای که فکر می کنی مهمه؟ این موضوع، واقعا چقدر بد و ناراحت کننده است؟ از ۱ تا ۱۰ بهش نمره بده.”

۲) همچنین، شما می توانید به فرزندتان کمک کنید تا متوجه شود که وجود یک مسأله بد در بخشی از زندگی به این معنی نیست که همه چیز بد و زندگی ناامید کننده است. به عنوان مثال، اگر فرزندتان در امتحانی نمره اش پایین شود، می توانید خاطرنشان کنید که این امرمانع از ورزش آن ها در آخر هفته یا بیرون رفتن با دوستان نمی شود.

آموزش مهارت حل مساله به فرزندتان کمک می کند تا احساس کند که توانایی مقابله با شرایط دشوار و سپری کردن این دوران سخت را دارد. بعلاوه، برای فرزندتان، احساس، صحبت کردن و آرامش پس از هیجانات دشواری مانند اظطراب، ترس و عصبانیت، حائز اهمیت است.

مدیریت هیجانات دشوار به فرزندتان کمک می کند تا بداند که این احساسات، برای همیشه دوام نخواهد داشت. بهتر است که فرزندتان، راهکارهای ساده ای برای تغییر خلق پایین به حال بهتر، داشته باشد.
در اینجا چند ایده عنوان خواهد شد:
۱) کارهایی را انجام دهید که از آن لذت می برید یا به شما کمک می کند تا به آرامش برسید، مانند تماشای کلیپی خنده دار یا خواندن یک کتاب خوب.
۲) با دوستانتان وقت بگذرانید یا از دیگران حمایت کنید.
۳) برای دیگران کارهای خوبی انجام دهید و با آن ها مهربان باشید، مانند آوردن وسایل خرید از ماشین به داخل خانه.
۴) فعالیت های جسمانی انجام دهید، مانند ورزش کردن یا پیاده روی.
شما الگوی فرزندتان هستید، بگذارید مثبت بودن و خوش بینی شما را ببیند و بشنود. شما می توانید این کار را با تشکر از افراد، بخاطر حمایتشان انجام دهید و بگویید:”به زودی همه چیز بهتر خواهد شد و من از عهده آن بر می آیم و اتفاقات خوبی رخ خواهد داد.”


د) نقش مهارت ها و توسعه خودکارآمدی در تاب آوری:
احساس اعتماد به نفس، توانایی و آمادگی انجام کارها، بخش های مهمی از تاب آوری هستند. مهارت های مهم در این زمینه شامل تعیین اهداف، برنامه ریزی، سازماندهی و نظم و انضباط، امادگی برای سخت کار کردن و مدبر بودن است.

شما می توانید این مهارت ها را در فرزندتان با کمک به او در تقویت توانایی ها، پرورش دهید. سپس می توانید فرزندتان را ترغیب کنید تا اهدافش را تعیین و نقاط قوتش را عملی کند، همچنین به او کمک کنید تا بر روی کاری که در آن مهارت دارد، تمرکز کند. به عنوان مثال؛ اگر فرزندتان در آواز خواندن یا موسیقی خوب است، می توانید به او پیشنهاد دهید که به یک گروه موسیقی بپیوندد.

چالش ها، بخش عادی زندگی ما هستند و جوانان باید یاد بگیرند که به تنهایی از عهده این چالش ها برآیند.
اجازه دهید فرزندتان، خودش مشکلاتش را حل کند. اشتباه کردن، بخشی از فرآیند یادگیری است.
حمایت از فرزندتان برای به عهده گرفتن مسئولیت های جدید، راهی عالی برای ایجاد اعتماد به نفس و تاب آوری است .

موسیقی و تاب آوری

محمدرضا مقدسی

دکترمحمدرضا مقدسی
باشگاه تاب آوری
گوش دادن به موسیقی می‌تواند سرگرم کننده باشد و برخی تحقیقات نشان می‌دهد که حتی ممکن است موجب ارتقاء سلامت نیز باشد.موسیقی همجنین می‌تواند منبع لذت و خشنودی باشد، اما فواید روانی بسیار دیگری نیز دارد. موسیقی می‌تواند ذهن را آرام کند، بدن را انرژی بخشیده و حتی به افراد در مدیریت درد کمک کند.

این تصور که موسیقی می‌تواند بر افکار، احساسات و رفتارهای شما تأثیر بگذارد احتمالاً چندان تعجب‌آور نیست. اگر تا به حال در هنگام گوش دادن به یک موزیک پاپ مورد علاقه خود احساس خوبی داشته‌اید یا با یک اجرای زنده ملایم اشک ریخته‌اید، به راحتی قدرت موسیقی در تأثیرگذاری بر روحیه و حتی الهام بخشیدن به رفتار را درک می‌کنید.

تأثیرات روانی موسیقی می‌تواند قدرتمند و گسترده باشد. موسیقی درمانی مداخله‌ای است که گاهی برای ارتقای سلامت عاطفی، کمک به بیماران برای مقابله با استرس، افزایش تاب‌آوری و توسعه بهباشی استفاده می‌شود. برخی تحقیقات حتی نشان می‌دهد که سلیقه شما در موسیقی می‌تواند بینشی در مورد جنبه‌های مختلف شخصیت شما ارائه دهد. موسیقی می‌تواند الهام‌بخش و لذت‌بخش باشد، در عین حال دارای اثرات روانی قدرتمندی است که می‌تواند سلامت و تندرستی شما را بهبود بخشد. به جای اینکه به موسیقی فقط به عنوان یک سرگرمی فکر کنید، برخی از مزایای ذهنی اصلی گنجاندن موسیقی در زندگی روزمره خود را در نظر بگیرید. در نتیجه ممکن است متوجه شوید که انگیزه، شادی و آرامش بیشتری دارید.


اثرات موسیقی بر سلامت روان:موسیقی می‌تواند عملکرد شناختی را بهبود بخشد. تحقیقات نشان می‌دهد که موسیقی پس‌زمینه یا موسیقی‌ای که در حالی پخش می‌شود که شنونده عمدتاً روی فعالیت دیگری متمرکز است، می‌تواند عملکرد در انجام وظایف شناختی را در بزرگسالان بهبود بخشد. یک مطالعه نشان داد که پخش موسیقی شادتر منجر به بهبود سرعت پردازش می‌شود، بنابراین دفعه بعد که روی کاری کار می کنید، اگر به دنبال تقویت عملکرد ذهنی خود هستید، کمی موسیقی را در پس زمینه روشن کنید. به جای آهنگ‌هایی که دارای اشعار پیچیده هستند، آهنگ‌های دستگاهی را انتخاب کنید، که ممکن است بیشتر حواس‌تان را پرت کنند. موسیقی می‌تواند استرس را کاهش دهد. مدتهاست که گفته شده است که موسیقی می‌تواند به کاهش یا مدیریت استرس کمک کند و راهی موثر برای مقابله با استرس است. در یک مطالعه در سال ۲۰۱۳، شرکت کنندگان قبل از قرار گرفتن در معرض یک عامل استرس‌زا و سپس انجام یک تست استرس روانی ـ اجتماعی در یکی از سه وضعیت شرکت کردند. برخی از شرکت کنندگان به موسیقی آرامش‌بخش گوش دادند، برخی دیگر به صدای موج آب گوش دادند و بقیه هیچ تحریک شنوایی دریافت نکردند. نتایج نشان داد که گوش‎دادن به موسیقی بر پاسخ استرس انسان، به ویژه سیستم عصبی خودمختار تأثیر دارد. کسانی که به موسیقی گوش داده بودند پس از یک عامل استرس‌زا سریعتر بهبود می‌یابند.
موسیقی می‌تواند تاب‌آوری را افزایش دهد. گوش‌دادن به موسیقی به‌طور معنی‌داری درجه تاب‌آوری، خودکارآمدی، خوش‌بینی، معناداری در زندگی و شکوفایی روانی ـ اجتماعی را در مردان و زنان افزایش می‌دهد. پتانسیل موسیقی در تولید طرح‌واره‌های مثبت می‌تواند به‌عنوان منبعی به‌راحتی در دسترس، برای بیرون کشاندن مثبت‌گرایی از منفی‌ها و ایجاد زندگی شادتر، معنادارتر و رضایت‌بخش‌تر باشد.
توانایی‌های انسانی که با گوش‌دادن به موسیقی تقویت می‌شود ممکن است به عنوان محافظی در برابر افزایش عوامل منفی در زندگی مدرن عمل کند. به عنوان مثال درمان با سلول‌های بنیادی، پرخطر و دردناک است و باعث ایجاد سطح بالایی از ناراحتی در بیماران می‌شود. این ناراحتی می‌تواند تأثیر زیادی بر نتایج درمان داشته باشد که تحت تأثیر توانایی بیمار برای مقابله با بیماری و درمان و روابط آنها با سایر افراد است.
کاری که محققان انجام دادند طراحی مداخله‌ای بود که تاب‌آوری بیمار را هدف قرار می‌داد. مانند بسیاری از مداخلات تاب‌آوری، این مداخله «مبتنی بر نقاط قوت» بود، با هدف ایجاد عوامل محافظتی شناخته شده برای تاب‌آوری و به حداقل رساندن خطر. آنها دریافتند که افراد در گروه موسیقی درمانی فعال می‌توانند با درمان بهتر کنار بیایند و روابط بهتری با خانواده و دیگران داشتند. اثرات مداخله موسیقی درمانی صد روز پس از مداخله همچنان مشهود بود.
موسیقی می‌تواند حافظه شما را بهبود بخشد. بسیاری از دانش آموزان در حین مطالعه از گوش دادن به موسیقی لذت می‌برند، برخی احساس می‌کنند گوش‌ دادن به موسیقی مورد علاقه‌شان در حین مطالعه حافظه را بهبود می‌بخشد. تحقیقات نشان می‌دهد که موسیقی ممکن است عاملی کمک‌کننده باشد،اما این بستگی به عوامل مختلفی دارد، از جمله نوع موسیقی، لذت شنونده از آن موسیقی و حتی میزان آموزش خوب شنیدن. مطالعه دیگری نشان داد که شرکت‌کنندگانی که یک زبان جدید یاد می‌گیرند، زمانی که خواندن کلمات و عبارات جدید را در مقایسه با صحبت کردن، منظم یا ریتمیک تمرین می‌کردند، در دانش و توانایی‌های خود بهبود یافتند. موسیقی می‌تواند به مدیریت درد کمک کند. تحقیقات نشان داده است که موسیقی می‌تواند در مدیریت درد بسیار مفید باشد. یک مطالعه بر روی بیماران مبتلا به فیبرومیالژیا نشان داد که کسانی که فقط یک ساعت در روز به موسیقی گوش می‌دهند در مقایسه با گروه کنترل، کاهش قابل‌توجهی در درد داشتند. در پایان دوره چهار هفته‌ای مطالعه، شرکت‌کنندگانی که هر روز به موسیقی گوش داده بودند، کاهش قابل‌توجهی در احساس درد و افسردگی داشتند. چنین نتایجی نشان می‌دهد که موسیقی درمانی می‌تواند ابزار مهمی در درمان دردهای مزمن باشد. موسیقی می‌تواند به شما کمک کند بهتر بخوابید. بی‌خوابی یک مشکل جدی است که افراد در هر گروه سنی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. در حالیکه روش‌های زیادی برای درمان این مشکل وجود دارد، تحقیقات نشان داده که گوش‌دادن به موسیقی کلاسیک آرامش‌بخش می‌تواند درمانی ایمن، موثر و مقرون به صرفه باشد. در مطالعه‌ای که روی دانشجویان انجام شد، شرکت‌کنندگان در سه گروه به مدت سه هفته قبل از خواب به موسیقی کلاسیک، یک کتاب صوتی و هیچ چیز دیگری گوش ‌دادند. محققان کیفیت خواب را قبل و بعد از مداخله ارزیابی کردند. این مطالعه نشان داد که شرکت‌کنندگانی که به موسیقی گوش داده‌اند نسبت به کسانی که به کتاب صوتی گوش داده‌اند یا هیچ مداخله‌ای دریافت نکرده‌اند، کیفیت خواب بسیار بهتری دارند.
موسیقی می‌تواند انگیزه را بهبود بخشد. دلیل خوبی وجود دارد که چرا هنگام گوش‌دادن به موسیقی، ورزش‌کردن برای شما آسان‌تر است. محققان دریافته‌اند که گوش‌دادن به موسیقی انگیزه افراد را برای تمرین، سخت‌تر می‌کند. بنابراین اگر می‌خواهید به یک برنامه تمرینی پایبند باشید، یک لیست پر از آهنگ‌های مورد علاقه‌تان بارگذاری کنید که به تقویت انگیزه و لذت‌بردن از برنامه ورزشی شما کمک می‌کند. موسیقی می‌تواند خلق و خو را بهبود بخشد. یکی دیگر از مزایای علمی موسیقی این است که می‌تواند موجب شود که  فرد احساس شادی بیشتری تجربه کند. در بررسی دلایل گوش‌دادن مردم به موسیقی، محققان دریافتند که موسیقی نقش مهمی در ارتباط‌ برانگیختگی و خلق و خو دارد.
شرکت‌کنندگان، توانایی موسیقی را برای کمک به آنها برای دستیابی به خلق و خوی بهتر و خودآگاهی بیشتر به عنوان دو مورد از مهمترین کارکردهای موسیقی ارزیابی کردند. مطالعه دیگری نشان داد که تلاش عمدی برای تقویت روحیه با گوش دادن به موسیقی مثبت می‌تواند در عرض دو هفته تأثیر بگذارد.

به شرکت‌کنندگان آموزش داده شد که به طور هدفمند تلاش کنند تا با گوش دادن به موسیقی مثبت هر روز به مدت دو هفته، خلق و خوی خود را بهبود بخشند. سایر شرکت‌کنندگان به موسیقی گوش می‌دادند، اما به عمد برای شادتر شدن هدایت نشدند. زمانی که بعداً از شرکت کنندگان خواسته شد تا سطح شادی خود را توصیف کنند، آنهایی که عمداً سعی در بهبود خلق و خوی خود داشتند، گزارش کردند که تنها پس از دو هفته احساس شادی بیشتری داشتند. موسیقی می‌تواند علائم افسردگی را کاهش دهد. محققان همچنین دریافته‌اند که موسیقی درمانی می‌تواند درمانی ایمن و موثر برای انواع اختلالات از جمله افسردگی باشد. یک مطالعه نشان داد که موسیقی‌درمانی راهی ایمن و کم‌خطر برای کاهش افسردگی و اضطراب در بیماران مبتلا به بیماری‌های عصبی مانند زوال عقل، سکته مغزی و بیماری پارکینسون است. در حالی که موسیقی مطمئناً می‌تواند بر روحیه تأثیر بگذارد، نوع موسیقی نیز مهم است. موسیقی کلاسیک و مدیتیشن بیشترین فواید را برای تقویت خلق و خو ارائه می دهد، در حالی‌که موسیقی‌های بسیار تند بی‌اثر و حتی مضر هستند. موسیقی می‌تواند استقامت و عملکرد را بهبود بخشد. یکی دیگر از مزایای روان‌شناختی مهم موسیقی در توانایی آن در تقویت عملکرد نهفته است. در حالیکه افراد هنگام راه رفتن و دویدن، فرکانس گام ترجیحی دارند، دانشمندان کشف کرده‌اند که افزودن یک ضرب آهنگ قوی و ریتمیک، مانند آهنگ موزیکال سریع، می‌تواند الهام‌بخش مردم برای افزایش سرعت باشد.
دوندگان نه تنها می‌توانند در هنگام گوش‌دادن به موسیقی سریعتر بدوند، بلکه همچنین انگیزه بیشتری برای نشان دادن استقامت بیشتری دارند. تحقیقات نشان داده است که همگام سازی حرکات بدن با موسیقی می‌تواند منجر به عملکرد بهتر و افزایش استقامت شود، این تأثیر در موارد ورزش با شدت کم تا متوسط ​​بیشتر مشهود است.
گوش دادن به موسیقی در حین ورزش، درک فرد از تلاش را کاهش می‌دهد. شما سخت‌تر کار می‌کنید، اما به نظر نمی‌رسد تلاش بیشتری انجام دهید. از آنجایی که توجه شما توسط موسیقی منحرف می‌شود، کمتر متوجه علائم واضح فعالیت مانند افزایش تنفس، تعریق و درد عضلانی می‌شوید.

ترجمه دکتر محمدرضا مقدسی از اینجا

ایجاد تاب آوری ، ایجاد روابط

مهسا عبدالهی

تاب آوری در مدارس: ایجاد روابط ، ایجاد تاب آوری

مدارس توان آن را دارند که تاب آوری را ایجاد و توسعه دهد ، افراد و به ویژه دست اندرکاران تعلیم و تربیت و سلامت روانی اجتماعی لازم است درک کنند که مسیر و مشکلات امروز چیست؟ چرا موقعیت فعلی خیلی رضایتبخش نیست، اما قبل از آنکه بخواهند به ریسک های لازم برای تغییر و توسعه دست بزنند، لازم است که جزئیات موقعیت و شرایط فعلی را بدانند تا بتوانند اولویت های لازم و درست و صحیح را تنظیم و انتخابهای معقولی انجام دهند تا مدارس و ساختارهای آموزشی خود را به سازمانهایی در توسعه تاب اوری تبدیل کنند.

هر چه بیشتر دانش آموزان و خانواده های آنها و معلمان و سهامداران در توصیف و شفاف کردن موقعیت جاری سهیم شوند و تصمیم بگیرند که کار درست را انجام دهند، به احتمال زیاد این تغییر رخ خواهد داد. این ارزیابی و توصیفات برای بهبود برداشت های مشترک و تعهد به فعالیتهای شناسایی شده انجام می شود. واحدهای آموزشی و مدارس بیشتر از هرنهاد دیگری اهمیت سلامت روانی و بهباشی دانش آموزان را در توسعه توان اجتماعی وموفقیت های تحصیلی و رفتاری درک می کنند.

تاب آوری در انواع مختلف روانی و تحصیلی با مسیرهای متفاوت و پشتوانه های پژوهشی متفاوت امکان مداخله و مشاوره های تخصصی ویزه را نیز تدارک می بینند. مدارس توان آن را دارند که تاب آوری را ایجاد و توسعه دهند حتی به نظر میرسد که این مهم از جمله وظایف قایل توجه تمام فرآیندهای آموزشی باشد حتی اگر موانعی برای ایجاد تاب آوری در مدارس وجود داشته باشد؛ معلمان در کلاس ها می توانند فضایی برای توسعه تاب آوری ایجاد کنند.

توسعه تاب آوری بشدت با موفقیت آکادمیک همبسته و مرتبط است. علاوه بر معلمان و مربیان همه ارکان و ابعاد مدارس بایستی برای توسعه تاب اوری تلاش کنند نکته حایز اهمیت آن است برای انجام این کارتوسعه تاب اوری معلمان در اولویت اهمیت قرار دارد معلمان ناتوان نمی توانند تغییر ایجاد کنند توسعه تاب آوری درمدارس میتواند دارای ارکان جسمانی، قابلیت های شناختی و شامل برنامه های مهارت آموز با تاکید بر برنامه های مهارت های زندگی باشد، مسیر هنر و توسعه خلاقیت ها هم موضوعی است که بسیار موثر خواهد بود .

حمایت و همراهی خانواده ها در این مسسیر علاوه بر اینکه ضروری است میتواند ظرفیت های دواطلبانه ای بسیاری را برای متولیان و مدیذان مدارس همراه داشته باشد به راهکارهایی برای توسعه تاب آوری در مدارس میتوان بدین قرار اشاره کرد:

. توسعه روابط اجتماعی
. تلاش برای برخورداری یکسان از امکانات و فضاهای آموزشی
. برخورداری از انتظارات مثبت و بالا
.ارتقاء فرهنگ سازمانی مثبت
. تاکید وتوجه بر دستاوردها و ویژگی های مثبت
.گسترش تعاملات خانه و مدرسه
( انجمن اولیا و مربیان ، اردو ، مسابقات و جشن های مختلف )

مهم است که بدانیم ایجاد تاب آوری در مدرسه یک وظیفه (معمولی) نیست، بلکه یک ضرورت برای آموزش موفق و و توسعه کیفی زندگی و سلامت روان دانش آموزان است.

ضرورت و مایه دلگرمی است که کادر مدرسه هم چنین نگرشی داشته باشند، بسترسازی و پی ریزی تاب آوری در مدارس میتواند اساس و بنیان آموزش عالی و توفیقات دانشگاهی هم باشد آگاهی باعث می شود که عملکرد کادر مدرسه بهبود و تغییر یابد بدون آگاهی از اینکه دقیقا چه چیزی باعث تاب آوری می شود؛ مشکل بتوان موجبات تاب اوری دانش آموزان و مدارس را فراهم آورد حتی با درک تاب آوری ، تغییرات به آرامی صورت می گیرد لذا نمیتوان انتظار تغییرات ناگهانی و همه جانبه را داشت.

بسیاری از موانع بر سر راه تغییر مدارس در کل مانع از آن می شود که مدارس پایگاه توسعه تاب آوری باشند.

محدودیت های زمانی یکی از این موانع است، گرچه یکی از یافته های جالب از مطالعات تاب آوری آن است که تاب آوری اغلب می تواند در بازه های زمانی محدود با استفاده از شیوه های مختلفی که امکان دارد؛ مورد حمایت قرار گیرد. (هیگینز، ۱۹۹۴ میلادی).

بهرحال به دلیل اینکه ایجاد تاب آوری به معنای ایجاد روابط است؛ مدارسی که وقتی برای روابط ندارند؛ نمی توانند در ایجاد تاب آوری موثر باشند.

آتش آه ، نشست های خانه اندیشمندان علوم انسانی در ماه مبارک رمضان

لنگر حلم تو ای کشتی توفیق کجاست؟
که در این بحر کرم غرق گناه آمده‌ایم
حافظ این خرقه پشمینه مینداز که ما
از پی قافله با آتش آه آمده‌ایم…

✨ خانه اندیشمندان علوم انسانی و مؤسسه سروش مولانا و انجمن سرو سایه‌فکن برگزار می‌کنند:

📔آتش آه (سلسله نشستهای شبهای ماه مبارک رمضان)

📌با حضور اساتید و صاحبنظران:

همایون همتی، مهدی محبتی، قربان ولیئی، آرش آبایی، محمدرضا مقدسی، شهرام صحرایی، هوشنگ جاوید، ناصر مهدوی، جبار رحمانی، عرفان نظر آهاری، محمدرضا نورالهیان، قاسم کاکایی، مسعود زنجانی، ناصر نقویان، مجید معارف، رحیم نوبهار، سیامک مختاری، اردشیر خورشیدیان، نادر کریمیان سردشتی، عباس اشرفی، محمود ویسی، محمود حسینی نجاتی، امیرعباس علیزمانی، کودزی بیری، راینهولد برنهارت، یواخیم کوگلر
با نیایش خوانی عبدالجبار کاکایی، سهیل محمودی و دوتار نوازی عبدالله عبدی

🗓 زمان: ٢۶ فروردین‌ تا ٢٣ اردیبهشت ١۴٠٠، ساعت ١٨:٠٠

🔺پخش زنده از صفحه اینستاگرام “خانه اندیشمندان علوم انسانی” و” موسسه سروش مولانا”👇👇👇

علاقه مندان میتوانند با کلیک بر تصویر مندرج به صفحه اینستاگرام خانه اندیشمندان علوم انسانی ملحق شوند

https://w▫️ww.instagram.com/iranianhht.ir

تاب آوری ، شکرگزاری و بخشش

اولین جلسه  از ترم جدید تاب آوری با تاکید بر مفاهیم بخشش و سپاسگزاری به مهرپروردگار در محل موسسه دکتر پاپ زن  و به همت افق سلامت کرمانشاه برگزارگردید .

در این جلسه بر ضرورت بخشندگی و سپاسگزاری در سلامت و بهباشی تاکیدات  و همچنین با مشارکت شرکت کنندگان مروری بر مفاهیم بنیادی بخشش ، خطا ، انتظار ، مفروضات صورت گرفت .

تاب آوری در نخستین کنگره ایرانی روانشناسی مثبت

صبح پبنج شنبه ۹۸/۹/۲۱ در محل دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه شهید بهشتی تهران کارگاه آموزشی تاب آوری برگزارشد ،  این دوره های آموزشی همگام با نخستین کنگره ایرانی روانشناسی و اولین جشنواره دستاوردهای روانشناسی مثبت در نظر گرفته شده بودند.

بنیاد نیکوکاری دستهای مهربان

به همت سرپرستی  بنیاد نیکوکاری دستهای مهربان در استان کرمانشاه  یک  کارگاه آموزشی دو روزه تاب آوری در فرهنگ سرای گل نرگس  و نشستی تخصصی با محوریت تاب آوری درتالار اجتماعات برق منطقه ای برگزار گردید .

بنیاد نیکوکاری دست‌های مهربان با اخذ مجوزهای رسمی و شماره ثبت ۱۳۰۲/۳۶۲۵ در سال ۱۳۸۶ تأسیس و فعالیت خود را با تمرکز بر حمایت و توانمندسازی زنان و کودکان بی‌سرپرست و بدسرپرست آغاز کرد. دست‌های مهربان، سازمانی غیردولتی، غیرسیاسی، مستقل و مردم‌نهاد است . این بنیاد نیکوکاری دارای ۱۴ شعبه و ۶ مرکز درمانی است.

بررسي وضعيت دين داري دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي و رابطه آن با تاب آوری

اكنون كه دانشگاه آزاد اسلامي، چشم انداز سال هاي آتي خود را معطوف به «حاكميت اخلاق و معنويت»، «پايش و سالم سازي دانشگاه از آسيب هاي اجتماعي» و «حفاظت از سرمايه هاي تمدني و فرهنگي» كرده است، ضرورت اتخاذ گام هاي عملي همسو با اهداف ذكر شده، با تاكيد بر پيمايش و پايش محيط دانشگاهي، به شكل علمي و مستدل دوچندان مي نمايد.
هدف اين پژوهش، مطالعه وضعيت دينداري در دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي، با تمركز بر «دانشجويان مرد و زن دانشگاه آزاد اسلامي مركز پلدختر» است. نتايج اين پژوهش، رهنمودهاي ارزشمندي را براي مديران عالي استاني و كشوري و همچنين مديران فرهنگي و اجتماعي دانشگاه، براي شناسايي وضعيت موجود و بهره گيري از ابزارهاي مناسب، براي رسيدن به اهداف مناسب فرهنگي طبق افق چشم انداز و سياست هاي كلان دانشگاه فراهم مي آورد و از اين جهت، پژوهشي ارزشمند است.
در كنار اين پژوهش، وضعيت تاب آوري دانشجويان، اندازه گيري شده و رابطه بين آن و دينداري آنها مشخص گرديد. اين پژوهش، براي جمع آوري داده ها از پرسش نامه و براي تجزيه و تحليل آنها، از روش هاي تحليل آماري تي – استودنت و پيرسون استفاده كرده است. نتايج نشان مي دهد كه دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي مركز پلدختر از وضعيت مناسبي به لحاظ دينداري و تاب آوري برخوردارند و بين اين دو متغير، رابطه مثبت و معني داري وجود دارد.

بررسي وضعيت دين داري دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي و رابطه آن با تاب آوري

بررسی مقایسه‌ای بین تاب‌آوری با رضایتمندی زندگی در زنان عادی و زندانی

پژوهش حاضر با هدف مقایسه بین تاب­ آوری و رضایتمندی زندگی در زنان عادی و زندانی انجام شده است.
روش­ کار: روش پژوهش حاضر علی مقایسه­ ای است. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه زنان زندانی و غیر زندانی شهر اصفهان در سال ۱۳۹۵ می­باشد. ۲۸۰ نفر (۱۴۰ زن زندانی و ۱۴۰ زن عادی) به روش نمونه­ گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع­ آوری اطلاعات از پرسش­نامه­ های تاب آوری کانر و دیویسون (۲۰۰۳) و رضایت از زندگی داینر (۱۹۸۵) استفاده گردید. داده ­ها از نظر توصیفی و استنباطی (همبستگی پیرسون و تحلیل واریانس) و با کمک نرم افزار SPSSتحلیل شدند.
یافته­ ها: بین تحمل عاطفه منفی با رضایت از زندگی در زنان زندانی و بین زیرمقیاس کنترل و شایستگی فردی با رضایت  از زندگی در زنان عادی رابطه­ی معنی­ داری یافت گردید (۰۵/۰P<). یافته ­های تحلیل واریانس نشان داد که در مولفه ­ی شایستگی فردی، تحمل عاطفه منفی و پذیرش تغییر مثبت و مولفه­ ی رضایت از زندگی بین دو گروه زنان زندانی و عادی تفاوت معنی­ داری وجود دارد (۰۵/۰P<).
نتیجه­ گیری: بنا بر نتایج در مولفه­ ی شایستگی فردی، تحمل عاطفه منفی و پذیرش تغییر مثبت و مولفه ­ی رضایت از زندگی بین دو گروه زنان زندانی و عادی تفاوت معنی­ داری وجود دارد.

بررسی مقایسه‌ای بین تاب‌آوری با رضایتمندی زندگی در زنان عادی و زندانی