رابطه راهبردهاي مقابله با استرس و تاب آوري با خوش بيني در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهرستان دزفول

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه راهبردهاي مقابله با استرس و تاب آوري با خوشبيني در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهرستان دزفول بود. نمونه شامل ۳۰۰ نفر دانش آموز دختر بود که به روش نمونه گيري خوشه اي انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش عبارت بودند از: پرسشنامه راهبردهاي مقابله با استرس (COPE)، پرسشنامه تاب آوري کانروديويدسون (CD-RISC) و پرسشنامه خوش بيني(ASQ)  كه همگي از اعتبار و پايايي قابل قبولي برخوردار بودند. تحقيق حاضر از نوع همبستگي بود. از روش رگرسيون چند متغيره جهت تجزيه و تحليل داده ها استفاده شد نتايج بدست آمده در سطحp<0.05  نشان داد که بين راهبرد مقابله مساله مدار با خوش بيني و همچنين بين تاب آوري با خوش بيني دانش آموزان رابطه مثبت معنادار و بين راهبرد مقابله هيجان مدار و راهبرد مقابله غير موثر با خوش بيني دانش آموزان رابطه منفي معناداري وجود دارد. هم چنين نتيجه تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد که متغيرهاي پيش بين راهبردهاي مقابله با استرس (مساله مدار، هيجان مدار، غير موثر) و تاب آوري ۷ درصد واريانس متغير ملاک (خوش بيني) را تبيين مي کنند.

استرس و تاب آوری و خوش بینی