اثربخشي رويكرد ايماگوتراپي زوجين بر افزايش سازگاري، صميميت و تاب آوري زوجين شهر بوشهر

توجه به عوامل مرتبط و تاثيرگذار بر سازگاري زناشويي، صميميت و تاب آوري آن ها از مهمترين كارها در زمينه ارتقاء كاركردهاي مثبت خانواده مي باشد. باتوجه به همين امر، پژوهش حاضر به بررسي تاثير آموزش ايماگوتراپي بر تاب آوري، صميميت زناشويي و افزايش سازگاري زناشويي پرداخته است. پژوهش نيمه تجربي (آزمايشي) از نوع پيش آزمون، پس آزمون با گروه آزمايش و گواه بود. جامعه آماري پژوهش همه زوجين شهر بوشهر در سال ۱۳۹۴ بودند. ابتدا به روش نمونه گيري در دسترس تعداد ۳۲ زوج انتخاب شد، سپس به روش تصادفي در دوگروه آزمايش و گواه جاي گذاري شدند. ابتدا پيش آزمون اجرا شد و شركت كنندگان به مقياس تاب آوري كانر و ديويد سون، پرسشنامه صميميت باگاروزي و ﻣﻘﯿﺎس ﺳﺎزﮔﺎري زﻧﺎﺷﻮيﯽ پاسخ دادند، پروتكل آموزشي اجرا شد و سپس از گروه آزمايش، پس آزمون گرفته شد. داده هاي دريافتي توسط فرمول هاي آمار توصيفي (ميانگين و انحراف استاندارد) و آمار استنباطي (تحليل كوواريانس) با استفاده از نرم افزار آماري SPSS-20 مورد تحليل قرار گرفت. يافته ها نشان داد كه آموزش تصويرسازي متقابل بر تاب آوري، سازگاري و صميميت زناشويي تاثير معنادار دارند.

اثربخشي رويكرد ايماگوتراپي زوجين بر افزايش سازگاري، صميميت و تاب آوري زوجين شهر بوشهر

اثربخشي آموزش تاب آوري بر اضطراب مرگ و اميد به زندگي زنان سالمندان مقيم سراي سالمندان

پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي آموزش مولفه هاي تاب آوري در اضطراب مرگ و اميد به زندگي سالمندان شهر قزوين انجام شد. روش پژوهش نيمه آزمايشي و از طرح پيش آزمون ? پس آزمون با گروه كنترل بود. روش نمونه گيري در دسترس با واگذاري تصادفي بود. از ۵۰ نفري كه در دو آسايشگاه حضور داشتند تست به عمل آمد و از بين اين افراد تعداد ۳۰ نفر كه داراي اضطراب بالا و اميد به زندگي پاييني بودند انتخاب و به شيوه تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه جايگزين شدند. به گروه آزمايش ۹ جلسه آموزش مولفه هاي تاب آوري ارائه شد و گروه كنترل هيچ مداخله اي دريافت نكرد. ابزارهاي سنجش پرسشنامه اضطراب مرگ تمپلر و پرسشنامه اميدواري اشنايدر بود. داده ها به وسيله تحليل كوواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و نتايج نشان داد كه آموزش تاب آوري در كاهش اضطراب مرگ و افزايش اميد به زندگي موثر است (P<0/01.). بنابراين با توجه به نتيجه تحقيق حاضر، ميتوان براي ارتقاي اميد به زندگي و كاهش اضطراب مرگ سالمندان ، تاب آوري را به آنها آموزش داد

بررسی سلامت عمومی، تاب‌آوری و مکانیسم‌های دفاعی در افراد مبتلا به سردرد میگرنی

میگرن یک بیماری مغز و اعصاب است که از نظر اتیولوژی چندین عامل در شروع و یا تشدید آن تأثیر می‌گذارد. یکی از عوامل مؤثر بر این بیماری عوامل روان‌شناختی همچون مکانیزم‌های دفاعی، تاب‌آوری و سلامت عمومی می‌باشد، در این تحقیق به بررسی رابطه بین سلامت عمومی، تاب‌آوری و مکانیسم‌های دفاعی و همچنین پیش‌بینی سلامت عمومی افراد مبتلا به میگرن که دارای تاب‌آوری بالایی بوده و از مکانیسم‌های دفاعی رشد یافته استفاده می‌نمایند، پرداخته می‌شود. مواد و روش‌ها: در این تحقیق ۵۰ نفر از زنان مبتلا به سردرد میگرنی شهرستان بوشهر با استفاده از پرسشنامه‌ی سبک‌های دفاعی، تاب‎آوری و سلامت عمومی و از طریق آزمون آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون در نرم‌افزار SPSS ویرایش ۱۷ مورد مطالعه قرار گرفتند.

یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهد که افراد مبتلا به سردرد میگرنی بیشتر از مکانیسم دفاعی رشد نایافته و روان آزرده استفاده می‌کنند و بین وخامت سلامت عمومی با تاب‌آوری و همچنین با مکانیسم دفاعی رشد یافته رابطه منفی معنادار (۰۰۳/۰=p) و بین این وخامت با مکانیسم‌های دفاعی رشد نایافته (۰۴۱/۰=p) و مکانیسم‌های دفاعی روان آزرده (۰۴۰/۰=p) رابطه مثبت معناداری وجود دارد. از طرف دیگر بین تاب‌‎آوری با مکانیسم‌های دفاعی روان آزرده (۰۴/۰=p) و تاب‌آوری با مکانیسم‌های رشد نایافته (۰۰۹/۰=p) رابطه منفی و بین تاب‌آوری با مکانیسم‌های دفاعی رشد یافته رابطه مثبت معناداری (۰۰۳/۰=p) وجود دارد. همچنین هر اندازه فرد بیشتر از مکانیزم‌های دفاعی رشد یافته استفاده کند از میزان وخامت سلامت عمومی او نیز کاسته خواهد شد، اما این رابطه با حضور متغیر تاب‌آوری قوی‌تر خواهد شد.

نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد که افراد میگرنی‌ای که از مکانیسم‌های دفاعی رشد یافته استفاده می‌کنند در شرایط تاب‌آوری بالا از سلامت عمومی مطلوب‌تری (وخامت کمتر در سلامت عمومی) برخوردار خواهند شد.

سلامت عمومی، تاب‌آوری و مکانیسم‌های دفاعی در افراد مبتلا به سردرد میگرنی