اثربخشی امیددرمانی به شیوه گروهی بر تاب آوری و شادکامی دانش آموزان دختر

هدف این پژوهش اثربخشی امیددرمانی به شیوه گروهی بر تاب آوری و شادکامی دانش آموزان دختر بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل برابر اجرا شد. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دانش آموزان دختر در مقطع دبیرستان شهرستان قوچان که مشغول به تحصیل در سال ۱۳۹۲-۹۳ ارجاع داده شده اند، تشکیل می دهد. به منظور انتخاب نمونه از ۲۱ دبیرستان دخترانه موجود در شهرستان قوچان یک دبیرستان به صورت تصادفی انتخاب شد و از کسانی که مایل به شرکت در این طرح پژوهشی بودند دعوت به همکاری شد تا در این طرح پژوهشی ثبت نام نمایند. در نهایت تعداد ۴۵ نفر در دو گروه آزمایشی (هر گروه ۱۵ نفر) و ۱ گروه کنترل (به تعداد ۱۵ نفر) مورد بررسی قرار گرفتند. سپس جلسات آموزشی برای افراد گروه آزمایش به صورت گروهی ۸ جلسه یک ساعته بر طبق پروتکل اسنایدر (۲۰۰۲) اجرا گردید و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. ابزار اندازه گیری پژوهش، پرسشنامه کونور و دیویدسون (۲۰۰۳) و پرسشنامه شادکامی آکسفورد در گروه آزمایش اجرا گردید. برای تجزیه تحلیل داده های جمع آوری شده علاوه بر آمار توصیفی از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیری (مانکوا) استفاده گردید.

نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که تفاوت نمره های پیش آزمون- پس آزمون دو گروه برای متغیر تاب آوری و شادکامی دانش آموزان دختر معنادار است.

این مطالعه نشان می دهد که امیددرمانی به شیوه گروهی بر تاب آوری و شادکامی دانش آموزان دختر اثربخش بوده و می تواند به عنوان یک مداخله روانشناختی در کنار سایر مداخلات مورد استفاده قرار گیرد.

اثربخشی امیددرمانی به شیوه گروهی بر تاب آوری و شادکامی دانش آموزان دختر

پیش بینی تاب آوری تحصیلی بر اساس احساس تعلق به مدرسه و درگیری تحصیلی در دانش آموزان دختر

تاب آوری تحصیلی یکی از انواع تاب آوری است که به حیطه پیشرفت تحصیلی در روانشناسی تربیتی مرتبط است.

هدف از این پژوهش بررسی پیش بینی تاب آوری تحصیلی بر اساس احساس تعلق به مدرسه و درگیری تحصیلی در دانش‏ آموزان دختر بود.

روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش دانش آموزان دختر مقطع متوسطه منطقه ۵ تهران در سال تحصیلی ۱۳۹۷-۱۳۹۶ به تعداد ۲۶۱ نفر دختر بودند. تعداد ۲۰۰ نفر از این دانش آموزان به شیوه نمونه گیری خوشه ای تصادفی انتخاب شده و به پرسشنامه تاب آوری تحصیلی (ساموئلز، ۲۰۰۴)، احساس تعلق به مدرسه (بری، بتی و وات، ۲۰۰۴) و درگیری تحصیلی (فردریکز، بلومنفیلد و پاریس، ۲۰۰۴) پاسخ دادند. داده ها نیز با استفاده از ‏ ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندمتغیره به روش همزمان تحلیل شد.

نتایج نشان داد که بین احساس تعلق به مدرسه و درگیری تحصیلی در دانش‏آموزان دختر با تاب آوری تحصیلی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون چندمتغیره نیز آشکار کرد که ۲/۶۵ از کل واریانس تاب آوری تحصیلی به وسیله احساس تعلق به مدرسه و درگیری تحصیلی دانش آموزان دختر تبیین می‏شود. پیشنهاد می شود معلمان و مسئولان مدارس با آگاهی از مولفه های احساس تعلق به مدرسه و درگیری تحصیلی، تاب آوری تحصیلی دانش آموزان دختر را افزایش دهند

پیش بینی تاب آوری تحصیلی بر اساس احساس تعلق به مدرسه و درگیری تحصیلی در دانش آموزان دختر

 

اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر تاب‌آوری دانش آموزان

ژوهش  حاضر باهدف بررسی اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر تاب‌آوری دانش آموزان مدرسه ملاصدرا شهرستان روانسر بود که در وضعیت آموزش ذهن آگاهی بر تاب‌آوری مورد آزمایش قرارگرفته‌اند. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و طرح آن به‌صورت پیش‌آزمون-پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر دبیرستان ملاصدرا شهرستان روانسر در سال۹۷-۹۶بود؛ که مهارت‌هایی چون کنترل رفتار و بازگشت به سطح اولیه روانی خود بعد از تنش و مشکل را نداشتند. ابتدا تعداد ۱۰۰ نفر از دانش آموزان به شیوه نمونه‌گیری خوشه‌ای انتخاب شدند و به پرسشنامه تاب‌آوری کانر و دیویدسون (CD-RISC) پاسخ دادند و سپس ۳۰ نفر از آن‌ها که نسبت به بقیه نمره پایین‌تری از این مقیاس کسب نمودند، انتخاب و در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گمارش شدند و گروه آزمایش توسط آزمایشگر تحت آموزش ذهن آگاهی طی ۸ جلسه هفتگی ۵/۱ ساعته قرار گرفتند.

نتایج آزمایش نشان داد، آموزش مهارت ذهن آگاهی در دانش آموزان معرض استرس و فشار روانی، تنش، خودکنترلی مؤثر بوده است. با توجه به بالاتر بودن میانگین نمرات تاب‌آوری گروه آزمایش در پس‌آزمون، می توان نتیجه گرفت که آموزش ذهن آگاهی مؤثر بوده و موجب افزایش تاب‌آوری دانش آموزان شده است. ازاین‌رو می‌توان نتیجه گرفت آموزش ذهن آگاهی بر تاب‌آوری دانش آموزان ملاصدرا شهر روانسر مؤثر واقع شد و موجب افزایش آن گردید.

اثربخشی آموزش ذهن آگاهی بر تاب‌آوری دانش آموزان

 

رابطه تاب‌آوری و شادکامی والدین با مشکلات رفتاری دانش آموزان ابتدایی

هدف این پژوهش بررسی رابطه تاب‌آوری و شادکامی والدین با مشکلات رفتاری دانش‌آموزان مقطع ابتدایی شهر اصفهان بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش‌آموزان مقطع ابتدایی شهر اصفهان بودند که در سال ۹۴- ۱۳۹۳ به تحصیل اشتغال داشتند. از این جامعه آماری تعداد ۱۲۰ نفر به روش تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از سه پرسشنامه تاب‌آوری، شادکامی و فرم والدین فهرست رفتاری کودک استفاده شد. داده‌های پژوهش با استفاده از همبستگی پیرسون، رگرسیون همزمان و تحلیل واریانس چندمتغیری تحلیل شد.

نتایج نشان داد بین تاب‌آوری والدین با مشکلات عاطفی، اضطرابی، بیش‌فعالی و رفتار مقابله‌ای دانش‌آموزان رابطه منفی معنا‌داری وجود داشت. همچنین شادکامی والدین با مشکلات عاطفی، اضطرابی، جسمانی، بیش‌فعالی، رفتار مقابله‌ای و مشکلات سلوک دانش‌آموزان رابطه منفی معنا‌دار داشت. تاب‌آوری والدین پیش‌بینی کننده مشکلات بیش‌فعالی دانش‌آموزان و شادکامی والدین پیش‌بینی کننده مشکلات عاطفی، اضطرابی، جسمانی، رفتار مقابله‌ای و سلوک دانش‌آموزان بود. همچنین بین دانش‌آموزان دختر و پسر از نظر ابعاد مشکلات رفتاری تفاوتی وجود نداشت. بنابراین، نتایج نشان‌دهنده اهمیت تأثیر ویژگی‌های والدین بر مشکلات رفتاری دانش‌آموزان دختر و پسر بود.

رابطه تاب‌آوری و شادکامی والدین با مشکلات رفتاری دانش آموزان ابتدایی

ویژگی های روان سنجی و هنجاریابی نسخه فارسی پرسش نامة تاب آوری در دانش آموزان و دانشجویان ورزشکار و غیر ورزشکار

هدف از پژوهش حاضر، بررسی ویژگی های روان سنجی و هنجاریابی نسخة فارسی پرسش نامة تاب آوری در دانش آموزان و دانشجویان ورزشکار و غیر ورزشکار بود. جامعة آماری شامل کلیة دانش آموزان مقطع متوسطة دولتی مناطق نوزده گانة آموزش و پرورش ( تعداد ۴۸۲۶۸ نفر) و همچنین کلیة دانشجویان دانشگاه های دولتی شهر تهران در سال ۱۳۹۰- ۱۳۹۱ (تعداد ۵۰۴۷۷ نفر) بود. ابزار جمع آوری داده ها پرسش نامة استاندارد تاب آوری کونور و دیویدسون بود. نتایج این پژوهش به وجود هفت عامل در ورزشکاران (سخت رویی، هدفمندی، خوش بینی، احساس کنترل، استفاده از منابع، استفاده از منابع معنوی و پویایی) اشاره دارد. همچنین، نتایج نشان دادند که این پرسش نامه از روایی و پایایی قابل قبولی در جامعة مشخص برخوردار است ( پایایی برابر با ۷۷۴/۰) و آلفای کرونباخ ( پایایی و ثبات به روش همسانی درونی) برای ورزشکاران ۷۸۱/۰ بیشتر از غیر ورزشکاران ۷۵۳/۰ است.

ویژگی های روان سنجی و هنجاریابی نسخه فارسی پرسش نامة تاب آوری در دانش آموزان و دانشجویان ورزشکار و غیر ورزشکار

مقايسه ميزان اضطراب امتحان و تاب آوري تحصيلي دانش آموزان دختر ورزشکار و عادي

امروزه ورزش و فعاليت هاي بدني براي بسياري از دانش آموزان ضروري در نظر گرفته مي شود و اغلب نظام هاي آموزشي آن را در برنامه خود گنجانده اند. هدف از انجام اين پژوهش، مقايسه اضطراب امتحان و تاب آوري تحصيلي دختران ورزشکار و غير ورزشکار بود. روش پژوهش حاضر از نوع علي مقايسه اي و جامعه آماري پژوهش شامل کليه دانش آموزان دختر دوره متوسطه اول منطقه ۳ آموزش و پرورش شهر تهران در سال تحصيلي ۹۵-۱۳۹۴ مي باشد که تعداد آنها ۲۱۵۰ نفر بود. براي هر گروه ۶۰ نفر و مجموعا ۱۲۰ نفر و با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. در نهايت داده هاي لازم از طريق پرسشنامه هاي اضطراب امتحان و تاب آوري تحصيلي جمع آوري شد و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته هاي پژوهش نشان داد که بين دو گروه دانش آموزان دختر ورزشکار و غيرورزشکار به طورکلي از لحاظ نمرات اضطراب امتحان و تاب آوري تحصيلي تفاوت معناداري وجود دارد. در ادامه نتايج تحليل تک متغيري داده هاي پژوهش نشان داد که دانش آموزان دختر ورزشکار اضطراب امتحان بيشتري را نسبت به دانش آموزان دختر غيرورزشکار دارا مي باشند ولي از نظر تاب آوري تحصيلي تفاوت معناداري ندارند. بر اساس يافته هاي پژوهش مي توان استنتاج کرد اضطراب امتحان يکي از متغيرهاي مهم در ميان دختران ورزشکار است و مسوولان امر مي بايست در تعامل با اين دانش اموزان اين مساله را مد نظر قرار دهند.

مقايسه ميزان اضطراب امتحان و تاب آوري تحصيلي دانش آموزان دختر ورزشکار و عادي

بررسي بسته آموزشي آگاهي افزايي تغييرات بلوغ بر تاب آوري و تحمل پريشاني نوجوانان دختر

آگاهي از تغييرات جسماني و روان شناختي بلوغ باعث مي شود كه دختران نوجوان با مشكلات و چالش هاي روان شناختي ناشي از اين دوره آشنا بشوند. مطالعه حاضر با هدف تعيين اثربخشي آگاهي افزايي تغييرات بلوغ بر تاب آوري و تحمل پريشاني نوجوانان دختر انجام شد.

روش كار:اين مطالعه از نوع نيمه تجربي و با طرح پيش آزمون-پسآزمون همراه با گروه كنترل بود. جامعه آماري در اين مطالعه دانش آموزان دختر متوسطه اول، منطقه ۱۵ آموزشي شهر تهران در سال ۱۳۹۶ بودند. ۳۰ نفر دانش آموز دختر به عنوان نمونه  انتخاب شدند و به صورت نمونه گيري در دسترس و داوطلبانه انتخاب شدند، سپس به دو گروه آزمايش و كنترل به طور تصادفي تقسيم شدند. گروه آزمايش به مدت ۱۰ جلسه ۷۵ دقيقه اي مداخله آگاهي افزايي تغييرات بلوغ را آموزش ديدند. سپس از هر دو گروه آزمون و كنترل پس آزمون گرفته شد. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه هاي تاب آوري كانر و ديويدسون (CD-RISC) و تحمل پريشاني سيمونز و گاهر (DTS) استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون تحليل كواريانس چندمتغيري استفاده شد و داده ها با نرم افزار SPSS تحليل شدند.

يافته ها: بررسي هاي آماري نشان داد كه نتايج پژوهش، تفاوت معناداري بين نمرات تاب آوري در پيش آزمون (۰۴/۱۶ ± ۰۰/۶۷) و پس آزمون (۰۵/۱۴ ± ۹۸/۹۱) در گروه آزمايش نشان داده شد (۰۰۱/۰ = P). همچنين، تفاوت معناداري در نمرات تحمل پريشاني در پيش آزمون (۸۳/۸ ± ۴۰/۳۹) و پس آزمون (۴۲/۱۰±۹۳/۵۴) در نوجوانان دختر پس از آموزش آگاهي افزايي تغييرات بلوغ در گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل به طور معني داري وجود دارد (۰۰۰۱/۰ = P).

نتيجه گيري: بنابرنتايج اين مطالعه آگاهي افزايي تغييرات بلوغ مي تواند شيوه مناسبي براي افزايش تاب آوري و تحمل پريشاني نوجوانان دختر باشد. مربيان بهداشت در مدارس از اين رويكرد مي توانند به درك صحيح تر و واقع بينانه تر دختران از تغييرات روان شناختي و جسماني دوره بلوغ كمك كنند.

بررسی بسته آموزشی آگاهی افزایی تغییرات بلوغ بر تاب‌آوری و تحمل پریشانی نوجوانان دختر

تاثير آموزش تاب آوري بر کاهش گرايش به سوءمصرف مواد و افزايش اعتماد به نفس در دانش آموزان

تحقيق حاضر باهدف تاثير آموزش تاب آوري بر گرايش به سوءمصرف مواد و افزايش اعتمادبه نفس انجام شد. روش تحقيق نيمه آزمايشي بود. شرکت کنندگان تعداد ۴۰ نفر (۲۰ نفر گروه کنترل و ۲۰ نفر گروه آزمايش) بودند که از ميان دانش آموزان دختر دوره متوسطه شهر تهران با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه گرايش به مواد افيوني، مقياس تاب آوري کونور ديويدسون و آزمون عزتنفس آيزنک بود. يافته هاي به دست آمده از آزمون تحليل کوواريانس – نشان داد مقدار F به دست آمده در منبع تغييرات گروه، در سطح (P<0.05 درصد) در راستاي آموزش تاب آوري براي تمامي فرضيات معني دار بود، به اين صورت که آموزش تاب آوري برافزايش تاب آوري، اعتمادبه نفس و کاهش گرايش به مواد به طور معناداري اثربخش بود. همچنين آموزش تاب آوري بر کاهش انتظارات منفي کلي و افزايش تغييرات انتظاري مثبت در خود و نفوذ در ديگران و افزايش انتظارات مثبت انديشي و رواني در دانش آموزان به طور معناداري اثربخش بود.

تاثير آموزش تاب آوري بر کاهش گرايش به سوءمصرف مواد و افزايش اعتماد به نفس در دانش آموزان

اثربخشی استعاره درمانی گروهی بر رضایت از مدرسه و تاب‌آوری دانش آموزان دارای اُفت تحصیلی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استعاره درمانی بر رضایت از مدرسه و تاب آوری دانش آموزان با افت عملکرد تحصیلی دوره دوم متوسطه شهرستان لنجان در سال تحصیلی ۹۶-۹۵ انجام گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه‌ دانش آموزان دارای عملکرد تحصیلی ضعیف در سال مذکور بود که ۳۰ دانش آموز پسر به­صورت نمونه گیری تصادفی در دو گروه آزمایشی(۱۵نفر) و کنترل(۱۵نفر) گمارده شدند.

روش پژوهش آزمایشی از نوع پیش­آزمون-پس­آزمون با گروه کنترل بود. مداخلات استعاره درمانی به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای طی ۲ جلسه در هفته بر روی آزمودنی های گروه آزمایش انجام گرفت. ابزار مورد استفاده پرسشنامه رضایت تحصیلی هوبنر(۱۹۹۴) و تاب­ آوری کانر و دیویدسون(۲۰۰۳) بود. داده‌ها‌ با روش آماری تحلیل کواریانس (ANCOVA) تجزیه و تحلیل شد.

تحلیل داده­ های پژوهش نشان داد که مداخله آموزش مبتنی بر استعاره درمانی در دو متغیر رضایت از مدرسه و تاب آوری منجر به افزایش معنادار عملکرد در گروه‌ها‌ی آزمایش نسبت به گروه گواه در مرحله پس آزمون گردید. آموزش مبتنی بر رویکرد استعاره درمانی بر رضایت نحصیلی و تاب آوری به ترتیب ۹۲ و ۸۴ درصد واریانس تغییرات را تبیین نمود. متغیر مستقل در‌ این مرحله بر خرده مقیاس های متغیر تاب آوری شامل شایستگی و استحکام شخصی، اعتماد به غرایز شخصی و تحمل عواطف منفی، پذیرش مثبت  عواطف و روابط ایمن، کنترل و تاثیرات معنوی  به ترتیب ۵۹، ۷۷، ۸۴، ۷۷ و ۵۸ درصد از تغییرات متغیرهای وابسته را تبیین نمود (۰۵/۰(P<.

اثربخشی استعاره درمانی گروهی بر رضایت از مدرسه و تاب‌آوری دانش آموزان دارای اُفت تحصیلی

 

اثربخشی برنامه آموزش تاب آوری فرندز نوجوانان بر اضطراب دانش آموزان دختر شهر اهواز

پژوهش حاضر، یک مطالعه آزمایشی است که با هدف بررسی تأثیر برنامه تاب‌آوری فرندز نوجوانان بر اضطراب ۴۵ نفر از دانش‌آموزان دختر ۱۴-۱۳ سال پایه هفتم در شهر اهواز صورت گرفته است. جامعه آماری شامل تمام دختران پایه هفتم شهر اهواز در سال تحصیلی ۹۶-۱۳۹۵ بود که با روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله‌ای انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه آزمایشی، گواه و گواه فعال تقسیم شدند.

در این پژوهش، از مقیاس تجدید نظر شده اضطراب آشکار کودکان، به عنوان ابزار جمع‌ آوری اطلاعات، استفاده شده که پیش از مداخله آزمایشی شرکت کنندگان به آن پاسخ دادند (پیش آزمون). سپس، مداخله آموزشی با استفاده از برنامه فرندز نوجوانان به مدت ۱۲ جلسه ۶۰ دقیقه‌ای به صورت دو جلسه در هفته برای گروه آزمایش ارائه شد، گروه گواه فعال در مورد بهداشت فردی آموزش دریافت کرد و گروه کنترل هیچ گونه آموزشی دریافت نکرد. پس از پایان آموزش، دانش‌آموزان مجدداً به پرسشنامه (پس آزمون) پاسخ دادند. ۳ ماه بعد نیز آزمون پیگیری اجرا شد.

نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیره نشان داد، برنامه فرندز برای نوجوانان منجر به کاهش اضطراب دانش‌آموزان شده است.

اثربخشی برنامه آموزش تاب آوری فرندز نوجوانان بر اضطراب دانش آموزان دختر شهر اهواز

 

 

 

اثربخشي بسته هاي آموزشي تاب آور و تركيب مثبت نگر و تاب آور در بهبود بهزيستي روان شناختي، راهبردهاي مقابله اي و كاهش اهمال كاري و تنيدگي تحصيلي

زمينه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي مداخله تاب آور و تركيب مثبت نگر و تاب آور در كاهش اهمال كاري تحصيلي و تنيدگي تحصيلي و بهبود بهزيستي روان شناختي و راهبردهاي مقابله اي موثر دانش آموزان دختر نوجوان انجام شد.
مواد و روش ها: اين مطالعه از نوع نيمه آزمايشي همراه با مراحل پيش آزمون، پس آزمون و دوره پيگيري بود. ۶۰ دانش آموز ۱۴ تا ۱۶ ساله به روش خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و يك گروه شاهد قرار گرفتند. آموزش هاي تاب آور و تركيب مثبت نگر و تاب آور طي ۹ جلسه دو ساعته، به دو گروه آزمايش ارايه گرديد. از پرسش نامه هاي اهمال كاري تحصيلي سواري، تنيدگي تحصيلي Ang و Huang، بهزيستي روان شناختي Ryff و راهبردهاي مقابله اي Endler و Parker در مراحل پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري استفاده شد. داده ها با استفاده از روش تحليل واريانس با اندازه گيري هاي مكرر مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: آموزش هاي تاب آور و تركيب مثبت نگر و تاب آور، باعث كاهش معني دار اهمال كاري تحصيلي و تنيدگي تحصيلي و افزايش معني دار بهزيستي روان شناختي و راهبردهاي مقابله اي موثر گرديد، با اين تفاوت كه برنامه آموزشي تركيبي در ارتقاي بهزيستي روان شناختي، راهبردهاي مقابله اي موثر و كاهش تنيدگي تحصيلي موفق تر از برنامه آموزشي تاب آور بود. همچنين، برنامه آموزشي تاب آور در كاهش اهمال كاري تحصيلي تاثير بهتري داشت.
نتيجه گيري: برنامه هاي آموزشي كه از تلفيق چند رويكرد و نظريه براي طراحي بسته هاي آموزشي بهره مي گيرند، تاثيرات معني دار بيشتري دارند. بنابراين، استفاده از نتايج پژوهش در طراحي برنامه هاي آموزشي پيشگيرانه و بهبود دستاوردهاي آموزشي موثر باشد.

اثربخشي بسته هاي آموزشي تاب آور و تركيب مثبت نگر و تاب آور

در بهبود بهزيستي روان شناختي، راهبردهاي مقابله اي و كاهش اهمال كاري و تنيدگي تحصيلي

تأثیر برنامه آموزش تاب آوری بر ارزیابی های شناختی، مقابله و هیجان ها

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی برنامة آموزش تاب‌آوری بر ارزیابی‌های شناختی، مقابلة فعال و هیجان‌های مثبت و منفی گروهی از دانش‌آموزان دختر انجام شد. در این پژوهش تجربی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه کنترل و همراه با پیگیری، ۳۲ دانش‌آموز دختر ۱۲ساله در دو گروه آزمایش و کنترل قبل و بعد از آموزش به نسخة تجدیدنظرشدة سنجش ارزیابی تنیدگی (رویلی، رویش، جاریکا و واگن، ۲۰۰۵)،مقیاس مقابلة فعال (گرین‌گلس، شوارزر، جاکوبیک، فیکسنبام و تابرت، ۱۹۹۹) ونسخة تجدیدنظرشدة مقیاس هیجان‌های متمایز (فردریکسون، تاگادی، واگ و لارکین، ۲۰۰۳) پاسخ دادند. در ۱۰ جلسه یک‌ساعته برنامة آموزش تاب‌آوری روانی به شیوة گروهی برای گروه آزمایش اجرا شد. نتایج روش‌های آماری تحلیل کوواریانس تک‌متغیری و چندمتغیری نشان داد که در کوتاه‌مدت و بلندمدت برنامة آموزش تاب‌آوری در افزایش ارزیابی‌های شناختی سازشی، راهبرد مقابلة فعال و هیجان‌های مثبت و در کاهش ارزیابی شناختی مبتنی بر تهدید و هیجان‌های منفی دانش‌آموزان دختر مؤثر بود. درمجموع، نتایج این بررسی نشان می‌دهد که برنامة آموزش تاب‌آوری از طریق تقویت راهبردهای تفکر مثبت، راهبردهای سازشی مدیریت هیجان و همچنین غنی‌سازی مهارت‌های رابطة بین‌فردی، در تحقق ایدة ایمن‌سازی روانی فراگیران به طور تجربی مؤثر است.

تأثیر برنامه آموزش تاب آوری بر ارزیابی های شناختی، مقابله و هیجان ها
 

رابطه کارکرد خانواده و تاب آوري در برابر مصرف مواد در دانش آموزان پسر دبيرستاني مدارس پرخطر

طرح مساله: خانواده به عنوان يک عامل موثر بر شخصيت فرزندان نقش مهمي در تاب آوري آن ها در برابر مصرف سيگار و مواد مخدر دارد. هدف اين پژوهش شناخت رابطه کارکرد خانواده و تاب آوري فرزندان آن ها در برابر مصرف سيگار و مواد مخدر است.
روش: اين پژوهش، از نوع پژوهش هاي همبستگي و نمونه مورد بررسي شامل ۱۴۵ دانش آموز پسر دبيرستاني بود که به روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي چند مرحله اي، انتخاب شدند. براي اندازه گيري متغيرها، از ابزار سنجش خانواده (FAD) و پرسش نامه محقق ساخته تاب آوري در برابر مصرف مواد، استفاده شد. شاخص هاي روان سنجي پرسش نامه محقق ساخته تاب آوري در برابر مصرف مواد از طريق بررسي روايي محتوا، روايي همگرا، بازآزمايي و ضريب آلفاي کرونباخ، آزمون گرديد. براي تجزيه و تحليل داده ها، ضريب همبستگي پيرسون و روش تحليل رگرسيون چندگانه به کار برده شد.
يافته ها: نتايج ضريب همبستگي نشان داد که بين ابعادکارکرد خانواده (حل مساله، آميختگي عاطفي، نقش ها، کنترل رفتار، ارتباط و کارکرد کلي) و تاب آوري در برابر مصرف مواد، رابطه مستقيم و معني دار وجود داشت. فقط خرده مقياس پاسخ دهي عاطفي رابطه معني داري را نشان نداد. خرده مقياس آميختگي عاطفي توانست ۱۳% از واريانس تاب آوري در برابر مصرف مواد را پيش بيني کند .(p<0.0001)
نتايج: نتايج به دست آمده از اين مقاله نشان مي دهد که هرچه کارکرد خانواده، وضعيت سالم تر و مطلوب تري داشته باشد، تاب آوري فرزندان در برابر مصرف مواد بيش تر خواهد بود.

رابطه کارکرد خانواده و تاب آوري در برابر مصرف مواد در دانش آموزان پسر دبيرستاني مدارس پرخطر

ساخـتار عاملي فرم کوتاه مقياس تاب آوري(۱۴-R)

پژوهـش حاضر با هدف بررسي روايي، پايايي و ساخـتار عاملي فرم کوتاه مقياس تاب آوري در دانش آموزان دبيرستاني ايران صورت گرفت. شرکتکنندگان شامل ۴۶۳دانش آموز دختر و پسر دبيرستاني ساکن بابلسر بودکه به روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي انتخاب و فرم کوتاه مقياس تاب آوري را تکميل نمودند. دادهه اي گردآوري شده با استفاده از نرم افزار SPSSو AMOSتحليل گرديدند. براي بررسي روايي مقياس از تحليل عاملي اکتشافي و تأييدي استفاده شد. نتايج تحليل عاملي، بيانگر وجود سه مؤلفه مديريت خود، معناداري زندگي و اعتماد به نفس بود. براي بررسي پايايي مقياس از روشهاي آلفاي کرونباخ و بازآزمايي استفاده شد. پايايي مقياس و خرده مقياسها توسط دو روش آلفاي کرونباخ در دامنه ۱۵/۰تا ۸۷/۰و بازآزمايي در دامنه ۱۵/۰تا ۸۱/۰، مورد تأئيد قرار گرفت. در مجموع، نتايج نشان دادکه مقياس استفاده شده داراي برازش خوبي بوده و ميتوان از آن در پژوهشهاي مرتبط با جامعه دانش آموزي ايران استفاده کرد.

ساخـتار عاملي فرم کوتاه مقياس تاب آوري

تاب آوری در آموزش و پرورش

 

 

 

 

 

 

خانه تاب آوری با افتخارسه گانه فوق را جهت استفاده و توسعه تاب آوری در مدارس و محیط های آموزشی معرفی مینماید . توضیح اینکه کتاب تاب آوری د رمدارس چاپ و در اختیار علاقه مندان قرارگرفته و دوعنوان دیگر بزودی روانه بازرار خواهد شد