بررسی اثر مثبت اندیشی در سه ماهه آخر بارداری بر تاب آوری بعد از زایمان مادران

ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎ ﻫﺪف ﺗﻌﯿﯿﻦ اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ ﻣﺜﺒﺖ اﻧﺪﯾﺸﯽ در ﺳﻪ ﻣﺎﻫﻪ آﺧﺮ ﺑﺎرداری ﺑﺮ ﺗﺎب آوری ﺑﻌﺪ از زاﯾﻤﺎن ﻣﺎدران اﺟﺮا ﮔﺮدﯾﺪ.

اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ از ﻧﻮع ﻧﯿﻤﻪ ﺗﺠﺮﺑﯽ) ﻧﯿﻤﻪ آزﻣﺎﯾﺸﯽ( و ﮐﺎرﺑﺮدی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻃﺮح ﭘﮋوﻫﺸﯽ ﭘﯿﺶ آزﻣﻮن- ﭘﺲ آزﻣﻮن ﺑﺎ ﮔﺮوه ﮐﻨﺘﺮل ﺑﻮده و ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎری ﭘﮋوﻫﺶ ﺷﺎﻣﻞ ﮐﻠﯿﻪ زﻧﺎن ﺑﺎردار ﺷﻬﺮﺳﺘﺎن ﭼﺎﻟﻮس ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺮاﮐﺰ ﺑﻬﺪاﺷﺘﯽ و درﻣﺎﻧﯽ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎن ﭼﺎﻟﻮس در ﺳﺎل ۱۳۹۷ ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﺮده اﻧﺪ. ﮐﻪ ازﺗﻌﺪاد۲۰۰ ﻧﻔﺮ زﻧﺎن ﺑﺎردار ﺑﻪ روش ﻧﻤﻮﻧﻪ ﮔﯿﺮی ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﺳﺎده ﺗﻌﺪاد ۱۵۰ ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺣﺠﻢ ﻧﻤﻮﻧﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ. و اﯾﻦ۱۵۰ ﻧﻔﺮ زﻧﺎن ﺑﺎردار ﺑﻪ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺗﺎب آوری ﭘﺎﺳﺦ دادﻧﺪ . ﺗﻌﺪا د ۹۳ ﻧﻔﺮ ﻧﻤﺮه ﺗﺎب آوری آﻧﻬﺎ ﯾﮏ اﻧﺤﺮاف اﺳﺘﺎﻧﺪارد ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺗﺮ از ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﺑﻮد.ﮐﻪ۳۰ ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺗﺼﺎدﻓﯽ اﻧﺘﺨﺎب و در دو ﮔﺮوه آزﻣﺎﯾﺶ و ﮐﻨﺘﺮل ﺟﺎﯾﮕﺰﯾﻦ ﺷﺪﻧﺪ )ﻫﺮ ﮔﺮوه ۱۵ ﻧﻔﺮ( آﻧﮕﺎه ﮔﺮوه آزﻣﺎﯾﺶ ﻃﯽ۸ ﺟﻠﺴﻪ ۹۰دﻗﯿﻘﻪ ای ﻫﻔﺘﻪ ای دوﺑﺎر ﺗﺤﺖ آﻣﻮزش ﻣﺜﺒﺖ اﻧﺪﯾﺸﯽ ﻗﺮارﮔﺮﻓﺘﻪ اﻧﺪ. اﺑﺰار ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده در اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﻋﺒﺎرت ﺑﻮدﻧﺪ از : ﺑﺴﺘﻪ آﻣﻮزﺷﯽ ﻣﺜﺒﺖ اﻧﺪﯾﺸﯽ ﺑﻮد. ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ داده ﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از آزﻣﻮن آﻣﺎری ﺗﺤﻠﯿﻞ ﮐﻮوارﯾﺎﻧﺲ ﭼﻨﺪﻣﺘﻐﯿﺮه ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﻧﺮم اﻓﺰار spss اﻧﺠﺎم ﮔﺮدﯾﺪ.

ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ ﺑﯿﻦ ﻣﯿﺰان ﺗﺎب آوری در دو ﮔﺮوه آزﻣﺎﯾﺶ و ﮐﻨﺘﺮل ﺗﻔﺎوت وﺟﻮد داردp0/01> . ﯾﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎ ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ آﻣﻮزش ﻣﺜﺒﺖ اﻧﺪﯾﺸﯽ اﻓﺰاﯾﺶ ﺗﺎب آوری ﺳﻪ ﻣﺎﻫﻪ آﺧﺮ ﺑﺎرداری زﻧﺎن ﺑﺎردار ﺷﻬﺮﺳﺘﺎن ﭼﺎﻟﻮس ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺮاﮐﺰ ﺑﻬﺪاﺷﺘﯽ و درﻣﺎﻧﯽ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎن ﭼﺎﻟﻮس ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﺮدﻧﺪ، ﺗﺎﺛﯿﺮ دارد .

بررسی اثر مثبت اندیشی در سه ماهه آخر بارداری بر تاب آوری بعد از زایمان مادران

پيش بيني درد زايمان بر اساس سخت رويي روان شناختي، حمايت اجتماعي و تاب آوري

زايمان علاوه بر اينکه يک شرايط تنش زا براي فرد باردار به حساب مي آيد، يک پديده مهم در زندگي مادر مي باشد و درد ناشي از آن غيرقابل اجتناب بوده و در خانم هاي نخست زا نيز شديدتر و طولاني تر است. با توجه به ناخوشايندي درد زايمان، بررسي و شناخت متغيرهاي تاثيرگذار بر آن، اهميت دارد.
روش بررسي: اين تحقيق از نوع همبستگي است که براي اجراي آن از بين زنان نخست زايي که براي زايمان به بيمارستان شهداي خليج فارس بوشهر در بازه ي زماني بين اسفند ۹۴ تا خرداد ۹۵ مراجعه کرده و واجد شرايط تعريف شده در اهداف تحقيق بودند، تعداد ۱۲۰ نفر به شيوه نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و با استفاده از مقياس ارزيابي تغييرات رفتاري در برابر درد (
PBI)، مقياس درجه بندي عددي- بصري درد (VAS)، پرسشنامه سرسختي روان شناختي اهواز (AHI)، مقياس تاب آوري کانر و ديويدسون (CD-RISC) و مقياس سنجش حمايت اجتماعي فيليپس مورد ارزيابي قرار گرفتند. داده ها با روش ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون خطي به روش هم زمان و همچنين گام به گام با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزيه وتحليل آماري قرار گرفت.
يافته ها: يافته ها نشان دادند که سرسختي روان شناختي، حمايت اجتماعي و تاب آوري قادر به پيش بيني تغييرات مربوط به شدت رفتاري و بصري احساس درد زايمان در زنان نخست زا مي باشند، به طوري که اين متغيرها اثر مثبت بر درد زايمان زنان نخست زا دارند.
نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي پژوهش به نظر مي رسد ارتقاء متغيرهاي تاب آوري، سرسختي روان شناختي و حمايت اجتماعي، در يک زن باردار مي تواند در مديريت درد موثر بوده و از طريق غلبه بر هيجان هاي منفي و ترس تجربه خوشايندي را براي زن فراهم سازد و بر ترجيح آن ها به روش زايمان طبيعي نسبت به سزارين، تاثير گذارد.

پيش بيني درد زايمان بر اساس سخت رويي روان شناختي، حمايت اجتماعي و تاب آوري در زنان نخست زاي شهر بوشهر