اثربخشی تفریح درمانی بر تاب آوری سالمندان

گردآورندگان:

طاهره دریابر، کارشناس فرهنگی دانشکده بهداشت و کارشناسی ارشد سلامت سالمندی

مهسا یاراللهی، کارشناس ارشد سلامت سالمندی

 امروزه سلامتی متفاوت از آنچه در گذشته معمول بود، تعریف می­شود. اخیرا در مدل سلامتی همه جانبه که توسط جان مونتاگ[۱] طراحی شد، شش بعد اصلی برای سلامتی در نظر گرفته شد. این ابعاد شامل بعد فیزیکی، اجتماعی، عاطفی، هوشی، معنوی و بعد حرفه ایست. هریک از این ابعاد در تعامل با ابعاد دیگر چرخ سلامتی انسان را به حرکت درمی­آورد و نقص در هر یک موجب اختلال در کل مجموع خواهد شد.

از این رو امروزه متخصصین حوزه سلامتی، در طراحی مراقبت ها همواره به دنبال راهبردهایی هستند که فراتر از حوزه درمان رفته و رفاه کامل جسمی، روانی و اجتماعی افراد را تامین نمایند. یکی از جامع ترین برنامه های ارائه شده که قادر است همه ابعاد سلامتی را بهبود بخشد برنامه تفریح درمانی[۲] است.

تفریح درمانی نخستین بار توسط اندرسون و هاین­[۳] در سال ۲۰۱۲ معرفی و به معنای استفاده درمانی و هدفمند از فعالیت های تفریحی با کیفیت و توسعه دهنده نیروهای فردی و محیطی تعریف شد. از آنجایی که تفریح درمانی توانست بهزیستی افرادی که به علت بیماری، ناتوانی یا تغییر شرایط زندگی و نیاز های فردی با افت کیفیت زندگی مواجه شده اند را بهبود بخشد، به سرعت در همه گروه های سنی و به ویژه سالمندی مورد استقبال واقع شد.

با معرفی تفریح درمانی توجه اکثر محققین به فعالیت هایی که می توانند در لیست برنامه های تفریح درمانی قرار گیرند جلب شد. نخست، فعالیت های تفریحی فردی که عمدتا کاهنده استرس های زندگی بودند، نظیر فعالیت های هنری از محبوبیت بالایی در مراکز تفریح درمانی برخوردار شدند. کمی بعد فعالیت های گروهی که در طبیعت قابل اجرا بودند نظیر طبیعت گردی از اقبال بیشتری برخوردار شدند. اخیرا استفاده از فعالیت های ورزشی در محیط های گروهی که دارای جنبه های تفریحی هستند؛ مورد تاکید واقع شده اند. ماهیت متنوع و انعطاف پذیر تفریح درمانی، امکان اجرای مداخلات روانشناختی، جسمانی یا توام را فراهم کرده است. در حقیقت تفریح درمانی از مجموعه ی فعالیت های مبتنی بر شواهد نظیر ورزش، هنر، موسیقی، مشاعره، بازی، سفر و فراغت تفریح درمانی تشکیل می شود که دارای اثرات مثبتی در حفظ و بازیابی وضعیت سلامی افراد هستند.

برنامه های تفریح درمانی در قالب گروهی و فردی قابل اجرا بوده و توسط متخصصین تفریح درمانی اجرا می شوند. همانطور که از نام تفریح درمانی مشخص است؛ متخصصین ارائه دهنده خدمات آن، در ابتدای امر در حوزه آموزش سلامت دارای شایستگی های لازم هستند و با تلفیق جنبه های تفریحی در برنامه های ارتقا دهنده سلامتی، اهداف درمانی مد نظر را تحقق می بخشند. کارشناس آموزش بهداشت، پرستار و کارشناس تربیت بدنی معمولا به صورت تیمی و با همکاری یکدیگر فعالیت ها را برنامه ریزی می کنند.

رشد سالانه حرفه تفریح درمانی در آمریکا در حدود ۱۲ دزصد تخمین زده شده است و با توجه با افزایش جمعیت سالمندان که یکی از دریافت کنندگان اصلی خدمات تفریح درمانی هستند؛ این رشد ادامه خواهد داشت. بنابراین موسسه ملی تفریح درمانی در آمریکا، مسئولیت پرورش متخصصین این حوزه را برعهده داشته و ناظر بر حسن اجرای فعالیت های تفریح درمانی است. موسسه ملی تفریح درمانی در آمریکا با ارائه تعریف جامع، استفاده درمانی از راهبرد های تفریح در جهت ارتقا سلامتی، توانایی عملکردی، استقلال و کیفیت زندگی را معنای تفریح درمانی دانسته است.

براساس آنچه این موسسه توصیه می­کند، متخصیصین تفریح درمانی بایستی در بیمارستان ها، موسسات اجتماعی و به ویژه در مراکز اصلاح رفتاری نظیر مراکز ترک اعتیاد حضور فعال داشته باشند. تا کنون تفریح درمانی در بیمارستان ها، سرویس های بهداشتی و خدماتی،مراکز مراقبتی و اجتماعی، مراکز ارائه دهنده خدمات سلامت روان، مراکز نگهداری روزانه، پارک ها و موسسه های تفریح درمان و حتی مدارس مورد استفاده قرار گرفته و در دستیابی به اهداف سلامتی مفید واقع شده است.

مکانیسم های اثرگذاری تفریح درمانی متعدد و با توجه به هدف تغییر می­کند؛ اما عمدتا به وسیله فرآیند سه مرحله ای قابل توصیف است. در مرحله اول، مراجعین اطلاعات، مهارت و بینش های جدید مرتبط با سلامتی را فرا می گیرند. در مرحله دوم راهبردهای سازگاری و ارتقا وضعیت سلامتی در ابعاد مختلف آموزش داده شده و در مرحل سوم توانایی و کارایی افراد برای اجرا و هدایت راهبرد های سلامتی افزایش میابد.

محققین، دستورالعمل های لازم را برای طراحی و اجرای فعالیت های تفریح درمانی در مراکز مربوطه، به صورت راهنمای چند مرحله ای معرفی کرده اند. در یکی از ساده ترین آنها، درمانگر در ابتدا باید نیازهای گروه هدف خود را شناسایی، پیامد اصلی و هدف های جزئی را انتخاب و برنامه مورد نظر را طراحی کند. بعد از تدوین برنامه­ها، فعالیت ها را اجرا کرده و دستیابی به اهداف را متناوبا مورد ارزیابی قرار دهد. البته در چینش و انتخاب فعالیت ها و اهداف مورد نظر، خواسته و توانایی افراد در نظر گرفته شده و برنامه اجرایی دائما مورد بازبینی واقع می­شوند.

فواید تفریح درمانی در مطالعات مختلف، بررسی و معرفی شده است.برای مثال ثابت شده است که تفریح درمانی منجر به ایجاد سبک زندگی سالم، بهبود زندگی اجتماعی، رهایی از استرس، افسردگی و بهزیستی افراد خواهد شد. یکی از فواید تفریح درمانی غیر دارویی بودن آن است که علاوه بر کاهش هزینه اقتصادی، احتمال تداخلات دارویی را نیز کمتر می کند. تشویق افراد برای ایجاد اهداف جدید در زندگی فایده بعدی آن است. همچنین تفریح درمانی می تواند از طریق فعالیت های خلاقانه خود، احساس توانایی و شایستگی افراد را بهبود بخشد و به سازگاری افراد با تغییرات استرس زای زندگی کمک کند. نتایج سودمند تفریح درمانی شامل افزایش سلامت جسمانی و روان و رضایت از اوقات فراغت افزایش ذخایر دانش و آگاهی ارتباطات اجتماعی مهارت های اجتماعی تصمیم گیری مدیریت بهتر ناتوانی یا بیماری است. بنابراین تفریح درمانی میتواند سلامت انسان را در همه ابعاد تحت تاثیر قرار دهد.

منابع:

۱. Anderson L, Heyne LA. Therapeutic recreation practice: A strengths approach. Venture Pub.; ۲۰۱۲

۲. Flint SW, Lam MH, Chow B, Lee KY, Li WH, Ho E, Yang L, Yung NK. A systematic review of recreation therapy for depression in older adults. Journal of Psychology and Psychotherapy. ۲۰۱۷ Aug ۳۰;۷(۲). Doi:۱۰.۴۱۷۲/۲۱۶۱-۰۴۸۷.۱۰۰۰۲۹۸

۳. Frenyea TJ. A Comprehensive Program Plan for Providing Therapeutic Recreation Services in a Private Practice Setting.

منبع ماهنامه الکترونیکی سیب

تاب آوری و سالمندی

تاب آوری و سالمندی

عفت حیدری ( عضوارشد کارگروه مترجمین خانه تاب آوری )

تا بحال به پاسخ نهایی و قاطع این پرسش که بهترین دوران زندگی کدامست فکر کرده اید ؟ با یحال به این فکر کرده اید حد بهینه و اعلای تاب اوری در کدام دوره زندگی محقق میشود ؟

بطور کلی خیلی ها اعتقاد دارند سالهای جوانی یا سالهایی که دانشگاه رفته اند یا بعبارت دیگر دهه دوم زندگی شان یا حدود و حوالی ۲۰ سالگی ایام خوش و بهترین روزهای زندگی آنها بوده است که البته از لحاظ توانایی های بدنی این حرف کاملا درستی است .
در ایام جوانی ، ناتوانی و استهلاک بهمراه علائم پیری مثل تغییراتی در میزان شنوایی ؛ قدرت استخوانها ؛ وضعیت بینایی؛ بی خوابی یا ظاهر فرد هنوز شروع نشده و خطر ابتلا فرد به بیماری در این سنین کمتر است اما در نظر داریم بهباشی صرفا ابعاد جسمانی را شامل نمی شود.
نکو زیستی و بهباشی عاطفی و سلامت روحی فرد در سلامت روانی و اجتماعی مهم است. به نظر می آید که افراد در دهه دوم زندگی نیزامکان تصمیم گیری های زیادی دارند و فرصت کافی هم برای اشتباه کردن در اختیار دارند که صد البته واقعیت امرغیر از این است.
از افراد در این سنین انتظارمیرود که به دانشگاه بروند تحصیلات خود را تکمیل کنند و بعد از آن شغلی مناسب انتخاب کرده و ازدواج کنند و به داشتن فرزند هم بیاندیشند
در عرصه های دیگر هم از افراد توقعاتی مطرح است بعنوان مثال صاحب مسکن و اتومیبل شوند و ثبات مالی و اقتصادی داشته باشند و از عهده هزینه ای زندگی ، معیشت و ارتزاق خود برآیند .
بخوبی میدانیم کسانی که دوره میانسالی را گذرانده اند؛ اغلب این نگرانی ها را ندارند و فرصت کسب مهارتهایی را برای مقابله با چالش های استرس آور داشته اند که صد البته نمی توان گفت که سالمندان مشکل و گرفتاری ندارند پر مسلم سالمندی هم مسایل و چالش های خاص خود را بهمراه دارد .با این حال شواهد نشان می دهد که افراد سالمند حس و حال روحی مثبت تری دارند این تنها قصه و داستان نیست مطالعات دانشگاهی همچنین نشان داده است سلامت روان افراد سالمند به مرور زمان بهتر می شود.
به نظر می رسد که با تکیه بر مطالعات مغزپژوهان و دستاوردهای طب سالمندی و پژوهشهای همسو در عرصه سلامت روان واقعا دیگر شایسته نیست پدر بزرگ و مادر بزرگان خویش را با عناوین و القابی سخیفی چون ( پیر خرفت ) مخاطب قرار دهیم باید بپذیریم که بهداشت روان و عملکرد روانی اجتماعی سالمندان رو به بهبود است و کلیشه زشت و نامناسب ( پیرخرفت ) انگ و حرف بیهوده ای بیش نیست وظیفه همگی ماست که در تعدیل و ترمیم نگرش و رفتارهای اجتماعی با سالمندان نقش های بهتری ایفا کرده و حرمت بزرگان را بیش از پیش محفوظ بداریم .

مطالعات دانشگاهی و مفهوم سازی سنتی در عرصه سالمندی اغلب روی نقصان و نارسایی های فیزیکی و شناختی تمرکز دارد و در مقابل مطالعات بسیار اندکی در خصوص وجه روانی سالمندی صورت گرفته است به نظر جامعه دانشگاهی و پژوهشگران بایستی سه جنبه عملی پیری یعنی جنبه های جسمانی شناختی و روانشناسی بعنوان یک مجموعه ناگسستنی در کنار هم لحاظ فرمایند.

پژوهش ها بایستی به این نتیجه برسند که سالمندان چه مهارتهای خاص و توانایی هایی دارند که ریشه و دلیل بهداشت و سلامت روانی اجتماعی آنهاست.
البته آگاهی داریم که تاثیرات استرس روی افراد بر اساس سن و سال متفاوت است؛ بلکه جنس و نوع مشکلات و چالش های سالمندی متفاوت و دگرگون است.

با ما در بخش دوم این مطلب نیز همراه باشید

حمایت خانه تاب آوری از پویش آوای همدلی سالمندان

ریاست محترم انجمن سالمندان ایران

جناب آقای دکتر احمد دلبری

با احترام و ادب عطف به فراخوان عمومی آن انجمن بدینوسیله مراتب حمایت وهمراهی خانه تاب اوری با پویش ( آوای همدلی سالمندان ) اعلام میگردد.امید میرود به مهر پروردگار در ایجاد، تشویق و توسعه همکاری فی مابین افراد ، سازمانهای دولتی و غیر دولتی در زمینه سالمندی و به ویژه کمک و ارایه خدمات مشاوره در سیاستگذاری تخصصی این عرصه توفیقات روزافزون حاصل شود خانه تاب آوری باشگاه فرهنگ سالمندی را  قدر و غنیمت دانسته و با تشکر از ایده پردازی و زحمات تمامی اساتید ، پیشنهاد تشکیل  کمیته تخصصی ( تاب آوری سالمندان )  را با تکیه بر ظرفیتهای مشترک ارایه می نماید .

خانه تاب آوری ( محمدرضامقدسی )

 

 

 

اثربخشی آموزش تاب آوری بر سازگاری اجتماعی و هدفمندی در زندگی در سالمندان مرد ساکن سرای سالمندان

افزایش چشمگیر جمعیت سالمند در دنیا پدیده‌ای است که از قرن بیستم آغاز و تا کنون ادامه دارد و تلاش برای بهبود وضعیت روانی-جسمی این قشر امری ضروری می‌باشد.

بنابراین پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش تاب‌آوری بر سازگاری اجتماعی و هدفمندی در زندگی سالمندان مرد سرای سالمندان شهر اصفهان انجام گرفت. روش پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی، با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. شرکت‌کنندگان شامل ۳۰ مرد سالمند بین ۶۵ تا ۹۶ سال بودند که با روش نمونه‌گیری در دسترس و با توجه به معیارهای ورود به مطالعه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند (هر گروه ۱۵ نفر). گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای تحت آموزش تاب‌آوری قرار گرفتند. اما گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. شرکت‌کنندگان در پژوهش به پرسشنامه‌های سازگاری اجتماعی بل و هدفمندی کرامباف و ماهولیک پاسخ دادند.

داده‌های پژوهش به وسیله بسته آماری برای علوم اجتماعی و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۳ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

نتایج نشان داد که آموزش تاب‌آوری گروهی، سازگاری اجتماعی و هدفمندی را در گروه آزمایش به طور معناداری افزایش داده است (۰۰۱/۰P<). بنابراین پیشنهاد می‌شود از آموزش تاب‌آوری برای افزایش سطح سازگاری اجتماعی و هدفمندی در سالمندان ساکن در سرای سالمندان استفاده گردد.

اثربخشی آموزش تاب آوری بر سازگاری اجتماعی و هدفمندی در زندگی در سالمندان مرد ساکن سرای سالمندان

رابطه بين خوش بيني و نشاط ذهني با نقش واسطه اي تاب آوري درسالمندان

با توجه به افزايش جمعيت سالمندان توجه به سلامت روان آنها حائز اهميت مي باشد. در نتيجه اولين گام در دستيابي به جامعه سالمندي سالم و فعال، شناخت وضعيت سالمندان در ابعاد جسمي، روانشناختي و اجتماعي است .

هدف : اين پژوهش به منظور بررسي رابطه بين خوش بيني و نشاط ذهني با ميانجيگري تاب آوري انجام گرفت. طرح اين پژوهش از لحاظ هدف جز تحقيقات كاربردي و از لحاظ اجرا جز تحقيقات توصيفي – همبستگي بود.

روش :جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه سالمندان شهر سنندج بود كه با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس ۲۰۰ نفر انتخاب گرديد. براي جمع آوري اطلاعات از پرسشنامه خوش بيني شيير و كارور پرسشنامه نشاط ذهني ريان و فردريك و پرسشنامه تاب آوري كونور و ديويدسون استفاده گرديد تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از تحليل مسير انجام گرفت.
يافته ها: يافته هاي اين پژوهش تاييدي بر تحقيقات قبلي است و داراي تلويحات كاربردي در زمينه آموزش روانشناسي مثبت در دوره سالمندي مي باشد .
نتيجه گيري: نتايج اين آزمون نشان داد كه خوش بيني هم مستقيم و هم غير مستقيم اثر مثبتي بر نشاط ذهني دارد. همچنين اثر تاب آوري بر نشاط ذهني معني دار است (۰/۰۵?P).

رابطه بين خوش بيني و نشاط ذهني با نقش واسطه اي تاب آوري درسالمندان

علائم جسماني، مشكلات خواب و تاب آوري در سالمندان با و بدون تجربه مرگ همسر

مرگ همسر از جمله عوامل فشارزا در دوره سالمندي است كه مشكلات جسماني و روان شناختي زيادي را به همراه دارد. هدف پژوهش حاضر، مقايسه علايم جسماني، مشكلات خواب و تاب آوري سالمندان با و بدون تجربه مرگ همسر بود. روش پژوهش حاضر علي-مقايسه اي بود. جامعه آماري اين پژوهش را كل سالمندان با و بدون تجربه مرگ همسر تشكيل دادند. در اين پژوهش ۶۶ سالمند داراي تجربه مرگ همسر در شهرستان ملاير با روش نمونه گيري گلوله برفي در پژوهش شركت نمودند؛ همچنين ۶۶ سالمند بدون تجربه مرگ همسر از نظر سن و جنس با سالمندان داراي تجربه مرگ همسر همتا شدند. براي گردآوري داده ها از مقياس علائم جسماني هاگيوارا، پرسشنامه مشكلات خواب كوبوتا و همكاران و فرم كوتا ه مقياس تاب آوري كانر-ديويدسون استفاده شد. داده ها با تحليل واريانس دوراهه تجزيه و تحليل شدند.

نتايج نشان داد كه ميانگين علائم جسماني و مشكلات خواب در سالمندان داراي تجربه مرگ همسر و تاب آوري در سالمندان بدون تجربه مرگ همسر بيشتر است. تاثير جنسيت معني دار نبود؛ اما تاثير تعاملي مرگ همسر و جنسيت در مشكلات خواب معني دار بود. به اين معني كه ميانگين علائم جسماني و مشكلات خواب در مردان با تجربه مرگ همسر بيشتر از زنان و مشكلات خواب زنان بدون تجربه مرگ همسر بيشتر از مردان بود؛ ميانگين علائم جسماني در مردان داراي تجربه مرگ همسر بيشتر از زنان بود. براساس يافته ها، استفاده از راهكارها و درمان هاي روان شناختي براي كاهش مشكلات جسماني و روان شناختي سالمندان داراي تجربه مرگ همسر پيشنهاد مي شود.

علائم جسماني، مشكلات خواب و تاب آوري در سالمندان با و بدون تجربه مرگ همسر

 

تاب آوري سالمندان مقيم آسايشگاه: نقش ادراك از خدا و معناي زندگي

با توجه به استرس هاي متعدد جسماني و روانشناختي در دوره سالمندي به ويژه در سالمندان مقيم آسايشگاهها، بررسي عوامل اثرگذار بر تاب آوري از جمله ادراك از خدا و معناي زندگي اين گروه از افراد جامعه ضروري به نظر مي رسد. از اينرو مطالعه حاضر با هدف بررسي نقش ادراك از خدا و معناي زندگي در تاب آوري سالمندان مقيم آسايشگاه انجام گرفت. اين مطالعه توصيفي همبستگي بر ۲۲۵ سالمند مقيم آسايشگاههاي شهر رشت در سال ۱۳۹۶به روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي انجام گرفت. جهت جمع آوري داده ها از سه پرسشنامه ادراك از خداي لاورنس، معناي زندگي استگر و همكاران و تاب آوري كونور و ديويدسون استفاده شد. داده هاي حاصل از مطالعه با استفاده از آمار توصيفي شامل ميانگين و انحراف معيار و همچنين آمار تحليلي شامل ضريب همبستگي پيرسون و مدل رگرسيون چندگانه به روش گام به گام مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج اين پژوهش حاكي از ارتباط مثبت و معنادار ميان ادراك از خدا و معناي زندگي با تاب آوري سالمندان بود.

همچنين نتايج رگرسيون حاكي از آن بود كه معناي زندگي و خرده مقياس هاي خيرخواهي و مشيت قادر به پيش بيني تاب آوري سالمندان هستند. با توجه به عوامل تعيين كننده تاب آوري در اين پژوهش مي توان با تقويت تصور فرد از حضور خداوند و تصحيح برداشت وي از پذيرش خداوند و طراحي و كاربرد روش هاي مناسب الهام گرفته از معنادرماني بر تاب آوري سالمندان افزود

تاب آوري سالمندان مقيم آسايشگاه نقش ادراك از خدا و معناي زندگي

اثربخشي آموزش تاب آوري بر اضطراب مرگ و اميد به زندگي زنان سالمندان مقيم سراي سالمندان

پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي آموزش مولفه هاي تاب آوري در اضطراب مرگ و اميد به زندگي سالمندان شهر قزوين انجام شد. روش پژوهش نيمه آزمايشي و از طرح پيش آزمون ? پس آزمون با گروه كنترل بود. روش نمونه گيري در دسترس با واگذاري تصادفي بود. از ۵۰ نفري كه در دو آسايشگاه حضور داشتند تست به عمل آمد و از بين اين افراد تعداد ۳۰ نفر كه داراي اضطراب بالا و اميد به زندگي پاييني بودند انتخاب و به شيوه تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه جايگزين شدند. به گروه آزمايش ۹ جلسه آموزش مولفه هاي تاب آوري ارائه شد و گروه كنترل هيچ مداخله اي دريافت نكرد. ابزارهاي سنجش پرسشنامه اضطراب مرگ تمپلر و پرسشنامه اميدواري اشنايدر بود. داده ها به وسيله تحليل كوواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و نتايج نشان داد كه آموزش تاب آوري در كاهش اضطراب مرگ و افزايش اميد به زندگي موثر است (P<0/01.). بنابراين با توجه به نتيجه تحقيق حاضر، ميتوان براي ارتقاي اميد به زندگي و كاهش اضطراب مرگ سالمندان ، تاب آوري را به آنها آموزش داد

پيش بيني بهزيستي معنوي سالمندان از طريق مولفه هاي سرمايه روان شناختي

هدف از اين پژوهش پيش بيني بهزيستي معنوي سالمندان از طريق مولفه هاي سرمايه روان شناختي (خودکارآمدي، اميدواري، تاب آوري و خوش بيني) بود. طرح پژوهش از نوع رابطه اي بود و جامعه آماري پژوهش سالمندان شهر اصفهان بودند که از طريق نمونه گيري در دسترس، ۲۴۵ نفر از ميان آنها انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل مقياس بهزيستي معنوي (محقق ساخته، گل پرور و همکاران، ۱۳۹۴)، و پرسشنامه سرمايه روان شناختي (مک گي، ۲۰۱۱) بودند. داده ها از طريق ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون همزمان چندگانه تحليل شدند. يافته ها نشان دادند که بين مولفه هاي سرمايه روان شناختي (خودکارآمدي، اميدواري، تاب آوري و خوش بيني) و بهزيستي معنوي در سالمندان رابطه مثبت معناداري وجود دارد (P<0.01). نتايج تحليل رگرسيون چندگانه به شيوه همزمان نيز نشان داد كه از بين چهار مولفه سرمايه روان شناختي، خودکارآمدي (P<0.01)، تاب آوري (P<0.05) و خوش بيني (P<0.01) به طور معناداري قادر به پيش بيني بهزيستي معنوي سالمندان هستند

پيش بيني بهزيستي معنوي سالمندان از طريق مولفه هاي سرمايه روان شناختي