رابطه کارکرد خانواده و تاب آوري در برابر مصرف مواد در دانش آموزان پسر دبيرستاني مدارس پرخطر

طرح مساله: خانواده به عنوان يک عامل موثر بر شخصيت فرزندان نقش مهمي در تاب آوري آن ها در برابر مصرف سيگار و مواد مخدر دارد. هدف اين پژوهش شناخت رابطه کارکرد خانواده و تاب آوري فرزندان آن ها در برابر مصرف سيگار و مواد مخدر است.
روش: اين پژوهش، از نوع پژوهش هاي همبستگي و نمونه مورد بررسي شامل ۱۴۵ دانش آموز پسر دبيرستاني بود که به روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي چند مرحله اي، انتخاب شدند. براي اندازه گيري متغيرها، از ابزار سنجش خانواده (FAD) و پرسش نامه محقق ساخته تاب آوري در برابر مصرف مواد، استفاده شد. شاخص هاي روان سنجي پرسش نامه محقق ساخته تاب آوري در برابر مصرف مواد از طريق بررسي روايي محتوا، روايي همگرا، بازآزمايي و ضريب آلفاي کرونباخ، آزمون گرديد. براي تجزيه و تحليل داده ها، ضريب همبستگي پيرسون و روش تحليل رگرسيون چندگانه به کار برده شد.
يافته ها: نتايج ضريب همبستگي نشان داد که بين ابعادکارکرد خانواده (حل مساله، آميختگي عاطفي، نقش ها، کنترل رفتار، ارتباط و کارکرد کلي) و تاب آوري در برابر مصرف مواد، رابطه مستقيم و معني دار وجود داشت. فقط خرده مقياس پاسخ دهي عاطفي رابطه معني داري را نشان نداد. خرده مقياس آميختگي عاطفي توانست ۱۳% از واريانس تاب آوري در برابر مصرف مواد را پيش بيني کند .(p<0.0001)
نتايج: نتايج به دست آمده از اين مقاله نشان مي دهد که هرچه کارکرد خانواده، وضعيت سالم تر و مطلوب تري داشته باشد، تاب آوري فرزندان در برابر مصرف مواد بيش تر خواهد بود.

رابطه کارکرد خانواده و تاب آوري در برابر مصرف مواد در دانش آموزان پسر دبيرستاني مدارس پرخطر