مقايسه ميزان اضطراب امتحان و تاب آوري تحصيلي دانش آموزان دختر ورزشکار و عادي

امروزه ورزش و فعاليت هاي بدني براي بسياري از دانش آموزان ضروري در نظر گرفته مي شود و اغلب نظام هاي آموزشي آن را در برنامه خود گنجانده اند. هدف از انجام اين پژوهش، مقايسه اضطراب امتحان و تاب آوري تحصيلي دختران ورزشکار و غير ورزشکار بود. روش پژوهش حاضر از نوع علي مقايسه اي و جامعه آماري پژوهش شامل کليه دانش آموزان دختر دوره متوسطه اول منطقه ۳ آموزش و پرورش شهر تهران در سال تحصيلي ۹۵-۱۳۹۴ مي باشد که تعداد آنها ۲۱۵۰ نفر بود. براي هر گروه ۶۰ نفر و مجموعا ۱۲۰ نفر و با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. در نهايت داده هاي لازم از طريق پرسشنامه هاي اضطراب امتحان و تاب آوري تحصيلي جمع آوري شد و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته هاي پژوهش نشان داد که بين دو گروه دانش آموزان دختر ورزشکار و غيرورزشکار به طورکلي از لحاظ نمرات اضطراب امتحان و تاب آوري تحصيلي تفاوت معناداري وجود دارد. در ادامه نتايج تحليل تک متغيري داده هاي پژوهش نشان داد که دانش آموزان دختر ورزشکار اضطراب امتحان بيشتري را نسبت به دانش آموزان دختر غيرورزشکار دارا مي باشند ولي از نظر تاب آوري تحصيلي تفاوت معناداري ندارند. بر اساس يافته هاي پژوهش مي توان استنتاج کرد اضطراب امتحان يکي از متغيرهاي مهم در ميان دختران ورزشکار است و مسوولان امر مي بايست در تعامل با اين دانش اموزان اين مساله را مد نظر قرار دهند.

مقايسه ميزان اضطراب امتحان و تاب آوري تحصيلي دانش آموزان دختر ورزشکار و عادي

تاثير فعاليت بدني بر تاب آوري، بهزيستي ذهني و تعلق خاطر كاري كاركنان زن

زمينه و هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسي تاثير فعاليت بدني بر تاب آوري، بهزيستي ذهني و تعلق خاطر كاري كاركنان زن دانشگاه آزاد اسلامي بود.

مواد و روش ها: طرح اين پژوهش به صورت نيمه آزمايشي بود كه همراه با مراحل پيش آزمون، پس آزمون و گروه شاهد انجام گرفت. جامعه آماري مطالعه را كليه كاركنان زن دانشگاه آزاد اسلامي واحد پرند تهران تشكيل داد (۹۴ نفر) كه از ميان آن ها، ۷۲ نفر به صورت هدفمند به عنوان نمونه آماري انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (۳۶ نفر) و شاهد (۳۶ نفر) قرار گرفتند. براي جمع آوري اطلاعات، از پرسش نامه هاي تاب آوري Connor و Davidson (Connor-Davidson Resilience Scale يا CD-RISC)، تعلق خاطر كاري Schaufeli و Bakker و بهزيستي ذهني Keyes و Magyar-Moe استفاده شد. داده هاي به دست آمده با استفاده از روش تحليل كواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: تمرينات هوازي موجب افزايش معني دار تاب آوري، بهزيستي ذهني و تعلق خاطر كاري در شركت كنندگان شد (۰۵/۰ > P). بر اساس يافته ها، شاخص هاي بهداشت رواني به يك اندازه تحت تاثير تمرين قرار نمي گيرند. اندازه اثر در عامل تاب آوري، تعلق خاطر كاري و بهزيستي ذهني به ترتيب ۶۳/۰، ۴۹/۰ و ۰۹/۰ به دست آمد.
نتيجه گيري: توصيه مي گردد مديران جهت افزايش تاب آوري، بهزيستي ذهني و تعلق خاطر كاري كاركنان خود، فرصت هاي مناسبي را براي شركت كليه آن ها در برنامه هاي فعاليت بدني فراهم آورند تا بتوانند موثرتر از نيروهاي انساني خود در سازمان به صورت فعال و سالم بهره مند شوند.

تاثير فعاليت بدني بر تاب آوري، بهزيستي ذهني و تعلق خاطر كاري كاركنان زن

پیش‌بینی سطح تاب‌آوری دانشجویان بر اساس مراحل تغییر رفتار تمرینی و خودکارامدی

هدف از پژوهش حاضر پیش‌بینی سطح تاب‌آوری دانشجویان بر اساس مراحل تغییر رفتار تمرینی و خودکارامدی بود. بنابراین تعداد ۲۹۲ دانشجوی دختر و پسر دانشگاه شهید بهشتی تهران به‌ عنوان نمونه انتخاب شدند و پرسش‌نامه‌های تاب‌آوری (کانر و دیویدسون، ۲۰۰۳)، مراحل تغییر رفتار تمرینی (کاردینال، ۱۹۹۷) و خودکارامدی (شوارتز، ۱۹۹۹) را تکمیل نمودند. نتایج نشان داد که بین دانشجویان از نظر سطح تاب‌آوری و خودکارامدی در مراحل مختلف تغییر رفتار، تفاوت معنی‌داری وجود دارد و دانشجویان در مراحل بالاتر (عمل و ثبات) دارای تاب‌آوری و خودکارامدی بالاتری هستند. همچنین نتایج نشان داد بین مراحل تغییر رفتار تمرینی و خودکارامدی با سطح تاب‌آوری همبستگی مثبت معنی‌داری وجود دارد. در نهایت، دو متغیر مراحل تغییر رفتار و خودکارامدی پیش‌بینی‌کننده معنی‌دار سطح تاب‌آوری بودند. لذا می‌توان فعالیت‌بدنی و تمرین منظم را محیطی تاب‌آفرین دانست که پرداختن به آن منجر به ایجاد برخی از ویژگی‌های تاب‌آوری می‌شود.

پیش‌بینی سطح تاب‌آوری دانشجویان بر اساس مراحل تغییر رفتار تمرینی و خودکارامدی

 sport-resilience

تاثير يوگا بر تاب آوري و مولفه هاي بهزيستي روان شناختي بانوان

 اين پژوهش با هدف بررسي تمرينات ساخت و ساز رواني و جسماني يوگا بر تاب آوري و مولفه هاي بهزيستي روان شناختي بانوان انجام شد.
روش: به منظور انجام اين پژوهش، ۳۰ نفر به شيوه نمونه گيري تصادفي ساده، انتخاب و با جايگزيني تصادفي در گروههاي آزمايشي و کنترل گمارده شدند (۱۵ نفردر گروه آزمايش و ۱۵ نفردر گروه کنترل). گروه آزمايش از بين داوطلبان شرکت در کلاس يوگا بصورت تصادفي انتخاب شد و گروه کنترل نيز که از نظر دو متغير سن و ميزان تحصيلات با گروه آزمايش همسان شده بود، بصورت تصادفي برگزيده شد. از آزمون پارامتريک تحليل کواريانس جهت تحليل يافته ها استفاده شد.
يافته ها: نتايج تحليل کواريانس ميزان تاثير تمرينات يوگا را بر تاب آوري ۰٫۶۷ نشان داد. در سلامت عمومي ميزان تاثير ۰٫۴۵۷ نشان داده شده است. نتايج اين پژوهش با يافته هاي قبلي همخواني دارد و نشان مي دهد که تمرينات يوگا بر افزايش تاب آوري (
P<0.05) و ارتقاي سلامت عمومي بانوان (P<0.01) تاثير معنادار دارد و باعث ارتقاي سلامت عمومي بانوان مي شود.
نتيجه گيري: يوگا با ارتقاي تاب آوري در بانوان، باعث افزايش مهارت حل مساله و کفايت اجتماعي مي گردد و همچنين تمرينات يوگا کمک مي کند که بانوان بتوانند نگاه رو به آينده روشن تري داشته باشند.

با کلیک بر متن آبی  دریافت نمایید.

تاثير يوگا بر تاب آوري و مولفه هاي بهزيستي روان شناختي بانوان شهر اصفهان