اثربخشي آموزش مهارت هاي مقابله اي مبتني بر مدل مارلات در پيشگيري از عود و افزايش تاب آوري در افراد وابسته به مواد

اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي آموزش مهارت هاي مقابله اي مبتني بر مدل مارلات در پيشگيري از عود و افزايش تاب آوري در افراد وابسته به مواد انجام شده است.
روش: در يک طرح شبه آزمايشي ۲۷ مراجع با تشخيص اختلال سوء مصرف مواد افيوني که دوره سم زدايي را با موفقيت به پايان رسانده بودند، با روش نمونه گيري در دسترس در دو گروه آزمايشي (۱۳ نفر) و گروه گواه (۱۴ نفر) تقسيم شدند. گروه آزمايشي به مدت ۱۲ جلسه گروهي تحت آموزش مهارت هاي مقابله اي قرار گرفتند و گروه گواه در طول اين مدت هيچ درماني دريافت نکردند. آزمودني هاي مورد پژوهش توسط مقياس تاب آوري کونور ديويدسون (CD-RIS) و آزمايش مورفين پيش از شروع درمان، پايان درمان و پس از اتمام مرحله پيگيري ۴ ماهه، مورد ارزيابي قرار گرفتند. جهت تحليل داده ها از آزمون خي دو و آزمون تجزيه و تحليل کواريانس استفاده شد.
يافته ها: نتايج آزمون خي دو نشان دادکه تفاوت معني داري بين فراواني عود در دو گروه وجود دارد. همچنين نتايج آزمون تجزيه و تحليل کواريانس نشان دادکه بين دو گروه در افزايش تاب آوري در مرحله پس آزمون و پيگيري تفاوت معني دار است.
نتيجه گيري: نتايج نشان داد که آموزش مهارت هاي مقابله اي در پيشگيري از عود و افزايش تاب آوري در افراد وابسته به مواد موثر است.

اثربخشی آموزش مهارت‌های مقابله‌ای مبتنی بر مدل مارلات در پیشگیری از عود و افزایش تاب‌آوری در افراد وابسته به مواد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *