اثربخشي رويكرد ايماگوتراپي زوجين بر افزايش سازگاري، صميميت و تاب آوري زوجين شهر بوشهر

توجه به عوامل مرتبط و تاثيرگذار بر سازگاري زناشويي، صميميت و تاب آوري آن ها از مهمترين كارها در زمينه ارتقاء كاركردهاي مثبت خانواده مي باشد. باتوجه به همين امر، پژوهش حاضر به بررسي تاثير آموزش ايماگوتراپي بر تاب آوري، صميميت زناشويي و افزايش سازگاري زناشويي پرداخته است. پژوهش نيمه تجربي (آزمايشي) از نوع پيش آزمون، پس آزمون با گروه آزمايش و گواه بود. جامعه آماري پژوهش همه زوجين شهر بوشهر در سال ۱۳۹۴ بودند. ابتدا به روش نمونه گيري در دسترس تعداد ۳۲ زوج انتخاب شد، سپس به روش تصادفي در دوگروه آزمايش و گواه جاي گذاري شدند. ابتدا پيش آزمون اجرا شد و شركت كنندگان به مقياس تاب آوري كانر و ديويد سون، پرسشنامه صميميت باگاروزي و ﻣﻘﯿﺎس ﺳﺎزﮔﺎري زﻧﺎﺷﻮيﯽ پاسخ دادند، پروتكل آموزشي اجرا شد و سپس از گروه آزمايش، پس آزمون گرفته شد. داده هاي دريافتي توسط فرمول هاي آمار توصيفي (ميانگين و انحراف استاندارد) و آمار استنباطي (تحليل كوواريانس) با استفاده از نرم افزار آماري SPSS-20 مورد تحليل قرار گرفت. يافته ها نشان داد كه آموزش تصويرسازي متقابل بر تاب آوري، سازگاري و صميميت زناشويي تاثير معنادار دارند.

اثربخشي رويكرد ايماگوتراپي زوجين بر افزايش سازگاري، صميميت و تاب آوري زوجين شهر بوشهر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.