ارتباط تاب آوري با تعهد حرفه اي در پرستاران بخش هاي ويژه

پرستاران بخش هاي ويژه با عوامل تنش زاي فراواني روبرو هستند. يكي از مهم ترين توانايي هاي انسان كه در شرايط سخت و فشارهاي رواني، باعث سازگاري موثر با عوامل تنش زا شده تاب آوري مي باشد. اين ويژگي در پرستاران مي تواند به بهبود ميزان تعهد حرفه اي آنان كمك كند. بنابراين اين مطالعه با هدف ارتباط تاب آوري با تعهد حرفه اي در پرستاران بخش هاي ويژه انجام شد.
روش پژوهش: در اين مطالعه توصيفي – تحليلي ۲۰۰ نفر از پرستاران شاغل در بخش هاي ويژه بيمارستان هاي آموزشي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي بيرجند در سطح استان خراسان جنوبي به روش سرشماري در سال ۱۳۹۷ وارد مطالعه شدند. جهت جمع آوري داده ها از پرسشنامه تاب آوري (CD-RISC) و پرسشنامه تعهد حرفه اي NPCS)) استفاده شد. از آمار توصيفي و استنباطي (من ويتني و كروسكال واليس) جهت تجزيه و تحليل داده ها در SPSS نسخه ۱۶ استفاده شد.

يافته ها :اكثر پرستاران ميزان تعهد حرفه اي را زياد (۷۶ درصد) و ميزان تاب آوري را متوسط (۷۰ درصد) گزارش كردند. هم چنين بين تاب آوري و تعهد حرفه اي ارتباط مثبت و معني داري مشاهده شد (r=0/22و۰/۰۰۱=p).

نتيجه گيري: با توجه به ارتباط مثبت و معني دار بين تاب آوري و تعهد حرفه اي، آموزش راهكارهاي تقويت تاب آوري در برنامه آموزشي پرستاران و هم چنين دانشجويان پرستاري توصيه مي شود. تا بدين طريق بتوان ميزان تعهد حرفه اي در ميان آنان را افزايش داد؛ در نتيجه بتوان يكي از بزرگترين چالش هاي حرفه پرستاري كه كمبود نيروي پرستار مي باشد را بهبود بخشيم.

ارتباط تاب آوري با تعهد حرفه اي در پرستاران بخش هاي ويژه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *