رابطة ادراک ازسبک های والدینی با تاب آوری: نقش واسطه ای عاملیت انسانی

باهدف شناسايي نقش ميانجي عامليت انساني بين ادراك نوجوانان از سبكهاي والديني (پدر و مادر) و تاب آوري ، ۵۱۶ دانش آموز (۲۷۳ دختر و ۲۴۳ پسر) سال دوم و سوم دبيرستانهاي شهر تهران به روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي انتخاب شدند. نمونه موردبررسي به پرسشنامه اي متشكل از ارزيابي عامليت (سه خرده مقياس «هدفمندي» ، «آينده انديشي» و «خودكارآمدي») ، پرسشنامه ادراك از سبكهاي والديني و مقياس تاب آوري پاسخ دادند. در اين پژوهش از روش مدل يابي معادلات ساختاري براي تجزيه و تحليل داده ها استفاده شد. نتايج نشان دادند كه عامليت، ميانجي ادراك نوجوانان از سبك هاي والديني (پدر و مادر) و تاب آوري است و هر دو مدل (ادراك از سبك والديني پدر و ادراك از سبك والديني مادر) ۶۳ درصد واريانس تاب آوري را پيش بيني ميكنند. ادراك از سبك والديني پدر ۳۷ درصد واريانس عامليت و ادراك از سبك والديني مادر ۳۱ درصد از واريانس عامليت را تبيين ميكند. لذا زماني كه سبكهاي والديني پدر و مادر همسو با يكديگر، و در راستاي ارضاء نيازهاي بنيادين روانشناختي (ارتباط، شايستگي و حمايت از خودمختاري) نوجوانان باشد، عامليت و درنتيجه تاب آوري در آنان افزايش مي يابد.

رابطة ادراک ازسبک های والدینی با تاب آوری نقش واسطه ای عاملیت انسانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.