رابطة ادراک ازسبک های والدینی با تاب آوری: نقش واسطه ای عاملیت انسانی

باهدف شناسايي نقش ميانجي عامليت انساني بين ادراك نوجوانان از سبكهاي والديني (پدر و مادر) و تاب آوري ، ۵۱۶ دانش آموز (۲۷۳ دختر و ۲۴۳ پسر) سال دوم و سوم دبيرستانهاي شهر تهران به روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي انتخاب شدند. نمونه موردبررسي به پرسشنامه اي متشكل از ارزيابي عامليت (سه خرده مقياس «هدفمندي» ، «آينده انديشي» و «خودكارآمدي») ، پرسشنامه ادراك از سبكهاي والديني و مقياس تاب آوري پاسخ دادند. در اين پژوهش از روش مدل يابي معادلات ساختاري براي تجزيه و تحليل داده ها استفاده شد. نتايج نشان دادند كه عامليت، ميانجي ادراك نوجوانان از سبك هاي والديني (پدر و مادر) و تاب آوري است و هر دو مدل (ادراك از سبك والديني پدر و ادراك از سبك والديني مادر) ۶۳ درصد واريانس تاب آوري را پيش بيني ميكنند. ادراك از سبك والديني پدر ۳۷ درصد واريانس عامليت و ادراك از سبك والديني مادر ۳۱ درصد از واريانس عامليت را تبيين ميكند. لذا زماني كه سبكهاي والديني پدر و مادر همسو با يكديگر، و در راستاي ارضاء نيازهاي بنيادين روانشناختي (ارتباط، شايستگي و حمايت از خودمختاري) نوجوانان باشد، عامليت و درنتيجه تاب آوري در آنان افزايش مي يابد.

رابطة ادراک ازسبک های والدینی با تاب آوری نقش واسطه ای عاملیت انسانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *