کارگاه مبانی تاب آوری سازمانی در مشهد برگزار شد
کارگاه مبانی تاب آوری سازمانی، به منظور ارتقاء توانمندیهای کارکنان شرکت ملی گاز خراسان رضوی در تاریخ ۱۲ مرداد ۱۴۰۴ با حضور پرسنل این شرکت در شهر مشهد برگزار شد.
کارگاه تابآوری سازمان برنامهای آموزشی–تجربهمحور است که با هدف افزایش توان سازمان و کارکنان برای مدیریت فشار، سازگاری با تغییر، عبور از بحرانها و حفظ عملکرد پایدار طراحی میشود.
این کارگاه آموزشی که با هدف آشنایی عمیقتری با مفاهیم و اصول تاب آوری سازمانی طراحی شده بود، ایجاد فرصتی برای تقویت مهارتهای مدیریتی و افزایش آمادگی کارکنان در مواجهه با چالشها و بحرانهای احتمالی را مد نظر داشت .
دکتر محمدرضا مقدسی مدیر و موسس خانه تاب آوری ، به عنوان مدرس این نشست تخصصی مبانی تاب آوری را با تاکید بر مفهوم” بحران ” در زمینه تاب آوری سازمانی ارایه نمودند.
در این کارگاه، ابتدا مباحث مقدماتی مربوط به تاب آوری بررسی گردید.
شرکت کنندگان با اهمیت ایجاد فرهنگ تاب آوری در محیط کار و نقش آن در بهبود عملکرد سازمانی آشنا شدند.
در این دوره یکروزه توانمندسازی فردی و تیمی به منظور حفظ انگیزه و کارایی در شرایط نامساعد که اهمیت آن در صنعت گاز به دلیل مخاطرات و پیچیدگی های خاص این حوزه، بیش از پیش احساس میشود مورد توجه بود.
در پایان کارگاه، اهمیت استمرار یادگیری و به روزرسانی دانش تاب آوری سازمانی مورد تأکید قرار گرفت و کارکنان تشویق شدند تا مهارتهای آموخته شده را در محیط کار خود به کار گیرند. همچنین ارائه گواهینامه حضور در این دوره، انگیزهای برای ارتقای جایگاه علمی و حرفهای پرسنل فراهم آورد. برگزاری این کارگاه که به میزبانی مشهد انجام پذیرفت نمایانگر جدیت شرکت ملی گاز خراسان رضوی در زمینه توسعه منابع انسانی و بهبود شرایط کاری در راستای تحقق اهداف کلان سازمان است.
بنظر میرسد حتی توسعه تاب آوری فردی نقش مهم و حیاتی در بهبود تاب آوری و عملکرد سازمانی داشته باشد.
تاب آوری فردی به معنای توانایی فرد در مقابله با فشارها، استرسها و مشکلات است؛ افرادی که از این توانایی برخوردارند، در مواجهه با چالشهای کاری سریعتر به تعادل بازگشته و یا اصلا از پایداری بهتری برخودارند وکمتر از تعادل خارج میشوند.
این توانمندی فردی باعث میشود که کارکنان در موقعیتهای دشوار بازده کاری خود را حفظ کنند.
زمانی که تعداد زیادی از اعضای یک سازمان تاب آوری فردی بالایی داشته باشند، این کیفیت به سطح سازمانی ارتقا مییابد و بعنوان یک سرمایهٔ مهم برای سازمان محسوب میشود. سازمان تاب آور میتواند بدون ایجاد توقف یا کاهش کیفیت، با تحولات محیطی و بحرانها سازگار شود این امر باعث بهبود روند تصمیم گیری ها و افزایش پویایی در سازمان میشود.
مطالعات نشان داده است توسعه تاب آوری فردی، بهبود روحیه کارکنان و کاهش نرخ فرسایش شغلی را به دنبال دارد. افراد تاب آور کمتر دچار خستگی ذهنی و جسمی میشوند و این موضوع بهبود تعادل بین زندگی کاری و شخصی آنها را به همراه دارد. این تعادل، انگیزه و رضایت شغلی را افزایش داده و بهره وری فردی و در نهایت سازمانی را بهبود میبخشد.
سازمانهایی که بر تاب آوری فردی تمرکز میکنند، فرهنگ سازمانی مثبت و حمایتی ایجاد میکنند که در آن نوآوری، همکاری و یادگیری مستمر رشد میکند. این فضا به سازمان کمک میکند تا در برابر ناملایمات و فشارهای بیرونی مقاوم بماند و بهبود مداوم عملکرد را تضمین نماید.

نظرات بسته شده است.