شناسایی عوامل موثر بر تاب آوری در زنان مبتلا به سرطان پستان
شناسایی عوامل موثر بر تاب آوری در زنان مبتلا به سرطان پستان
پژوهش حاضر، یک مطالعه کیفی است که به منظور شناسایی عوامل موثر بر تابآوری در زنان مبتلا به سرطان پستان انجام شد.
جامعه پژوهش شامل کل زنان مبتلا به سرطان پستان بود که در سال ۱۳۹۷ به بیمارستان شهدای تجریش در تهران مراجعه کرده بودند و تحت پرتو درمانی قرار داشتند .
افراد نمونه به شکل هدفمند وارد پژوهش شدند و نمونه گیری تا به اشباع رسیدن داده ها ادامه یافت؛ نمونه نهایی شامل ۱۰ نفر بود.
شرکت کنندگان به سوالات مصاحبه نیمه ساختار یافته پاسخ دادند و برای تحلیل داده ها از روش تحلیل محتوا (تماتیک) استفاده شد.
نتایح نشان داد که عوامل موثر بر تابآوری در این دسته از بیماران در قالب تم های حمایت اجتماعی، صبر و استقامت، امید به زندگی، حضور افراد مهم زندگی و نیز پذیرش قابل شناسایی بودند.
توجه به این عوامل توسط مراکز بهداشتی و کادر درمانی در فرآیند درمان می تواند به سازگاری هر چه بیشتر این بیماران با شرایط بیماری خود کمک نماید.
عوامل موثر بر تاب آوری در زنان مبتلا به سرطان پستان یک مطالعه کیفی
تابآوری در بیماران مبتلا به سرطان به معنای توانایی آنها برای مقابله با چالشها و استرسهای ناشی از تشخیص و درمان این بیماری است.
این مفهوم شامل جنبههای روانی، اجتماعی و جسمی میشود که به بیماران کمک میکند تا با احساسات منفی مانند ترس و ناامیدی مقابله کنند.
عوامل مؤثر بر تابآوری
حمایت اجتماعی: یکی از مهمترین عوامل مؤثر بر تابآوری، وجود شبکهای از حمایت اجتماعی است. خانواده، دوستان و متخصصان میتوانند با ارائه حمایت عاطفی و عملی، به کاهش استرس و اضطراب بیماران کمک کنند. مطالعات نشان دادهاند که بیماران با دسترسی پایدار به حمایت اجتماعی، تابآوری بیشتری از خود نشان میدهند.
نگرش مثبت: مثبتاندیشی و امیدواری نیز از دیگر عوامل مؤثر در افزایش تابآوری هستند.
افرادی که نگرش مثبت دارند، بهتر میتوانند با چالشهای بیماری کنار بیایند و احساس انزوا و اضطراب را کاهش دهند.
مدیریت استرس: مداخلات روانشناختی مانند مشاوره و آموزش تکنیکهای مقابله با استرس نیز میتوانند به بهبود تابآوری کمک کنند. روشهایی مانند ذهنآگاهی و مدیتیشن به بیماران کمک میکند تا از نظر جسمی و عاطفی سالم بمانند.
نقش خانواده
خانوادهها نقش حیاتی در تقویت تابآوری بیماران مبتلا به سرطان دارند.
پویایی مؤثر خانواده نه تنها تابآوری روانی فردی را افزایش میدهد، بلکه به ظرفیت جمعی برای مقابله با ناملایمات مرتبط با سرطان کمک میکند.
حمایت خانواده شامل ارائه کمکهای عاطفی، عملی و مالی است که میتواند حس عادی بودن را در بیماران تقویت کند.
تابآوری در بیماران مبتلا به سرطان یک مفهوم چندبعدی است که تحت تأثیر عوامل مختلف قرار دارد.
با فراهم کردن حمایتهای اجتماعی مناسب، تقویت نگرش مثبت و استفاده از مداخلات مؤثر برای مدیریت استرس، میتوان توانایی بیماران را برای سازگاری با بیماری افزایش داد.
این اقدامات نه تنها کیفیت زندگی بیماران را بهبود میبخشند بلکه میتوانند نتایج درمانی را نیز ارتقا دهند.