تاب آوري در زنان وابسته به مواد

مطالعه حاضر با هدف مقايسه تاب آوري در زنان وابسته به مواد و عادي انجام شد. پژوهش حاضر از نوع علي مقايسه اي بود. جامعه آماري شامل دو گروه، گروه اول کليه زنان وابسته به مواد در کمپ هاي ترک اعتياد و گروه دوم کليه زنان عادي شهر اصفهان بود. بدين منظور با توجه به ملاک هاي ورود و خروج تعداد ۳۰ نفر از زنان وابسته به مواد به روش نمونه گيري هدفمند و ۳۰ نفر زنان عادي به روش نمونه گيري خوشه اي انتخاب شدند. به منظور گردآوري اطلاعات از پرسشنامه تاب آوري کانر و ديويدسون و پرسشنامه جمعيت شناختي محقق ساخته استفاده شد.

نتايج تحليل t مستقل نشان داد در مقايسه تاب آوري زنان وابسته به مواد و عادي تفاوت معني داري وجود دارد (P<0.05). به طوري که زنان سالم به طور معناداري داراي تاب آوري بالاتر نسبت به زنان وابسته به مواد بودند. در نتيجه تاب آوري از متغيرهاي تاثيرگذار بر آسيب پذيري رواني افراد وابسته به مواد به ويژه زنان معتاد است. در تبيين اين يافته مي توان گفت که افراد تاب آور در شرايط ناگوار و هنگام تجربه هيجانات منفي مي توانند سازگاري و سلامت رواني خود را حفظ کنند و از انعطاف بيشتري برخوردارند، اين افراد کمتر مستعد مصرف مواد هستند.

تاب آوري در زنان وابسته به مواد

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *