تاب آوري سالمندان مقيم آسايشگاه: نقش ادراك از خدا و معناي زندگي

با توجه به استرس هاي متعدد جسماني و روانشناختي در دوره سالمندي به ويژه در سالمندان مقيم آسايشگاهها، بررسي عوامل اثرگذار بر تاب آوري از جمله ادراك از خدا و معناي زندگي اين گروه از افراد جامعه ضروري به نظر مي رسد. از اينرو مطالعه حاضر با هدف بررسي نقش ادراك از خدا و معناي زندگي در تاب آوري سالمندان مقيم آسايشگاه انجام گرفت. اين مطالعه توصيفي همبستگي بر ۲۲۵ سالمند مقيم آسايشگاههاي شهر رشت در سال ۱۳۹۶به روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي انجام گرفت. جهت جمع آوري داده ها از سه پرسشنامه ادراك از خداي لاورنس، معناي زندگي استگر و همكاران و تاب آوري كونور و ديويدسون استفاده شد. داده هاي حاصل از مطالعه با استفاده از آمار توصيفي شامل ميانگين و انحراف معيار و همچنين آمار تحليلي شامل ضريب همبستگي پيرسون و مدل رگرسيون چندگانه به روش گام به گام مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج اين پژوهش حاكي از ارتباط مثبت و معنادار ميان ادراك از خدا و معناي زندگي با تاب آوري سالمندان بود.

همچنين نتايج رگرسيون حاكي از آن بود كه معناي زندگي و خرده مقياس هاي خيرخواهي و مشيت قادر به پيش بيني تاب آوري سالمندان هستند. با توجه به عوامل تعيين كننده تاب آوري در اين پژوهش مي توان با تقويت تصور فرد از حضور خداوند و تصحيح برداشت وي از پذيرش خداوند و طراحي و كاربرد روش هاي مناسب الهام گرفته از معنادرماني بر تاب آوري سالمندان افزود

تاب آوري سالمندان مقيم آسايشگاه نقش ادراك از خدا و معناي زندگي

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *