تاب آوری و اعتياد مفاهیم در هم تنیده ای هستند.
اعتياد بيان کننده يک حالت پاتولوژيک از يادگيری است.
اعتیاد را میتوان به عنوان یک فرآیند یادگیری ناسالم در نظر گرفت که در آن مغز به مصرف مواد یا انجام رفتارهای خاصی عادت میکند.
اعتیاد یک اختلال عصبی روانشناختی است.
تاب آوری یک مفهوم مهم است که در پیشگیری از اعتیاد نقش بسیار موثری دارد.
اعتياد بيان کننده يک حالت پاتولوژيک از يادگيری و حافظه است(malenka2007).
اگر چه اين با تعاريف متداول از اعتياد در ظاهر تفاوتهايی دارد اما تاکيد وتوجه خاصی به اين مساله ميدهد که مطالعه اعتياد نميتواند دور از مطالعات روانشناسی يادگيری وتربيتی و جدا از مطالعات نرولوژی و عصب شناختی خصوصا درناحيه کرتکس مغز باشد به ويژه نواحی فروتنال و مراکز تشويق و پاداش باشد.
اعتیاد یک اختلال عصبی روانشناختی است که در آن فرد به شدت و به طور مداوم به مصرف مواد یا انجام رفتارهای خاصی نیاز دارد، علیرغم آسیبهای جسمی، روانی، مالی و اجتماعی حاصل از آن.
این وابستگی به دلیل تغییرات در ساختار مغز و سیستم پاداش آن ایجاد میشود.
اعتیاد نه تنها به مواد مخدر محدود نمیشود، بلکه میتواند شامل اعتیاد به رفتارهای لذتبخش مانند قمار، پورنوگرافی، یا حتی پرخوری نیز باشد.
اثر بخشی تاب آوری در پيشگری از اعتياد به مواد مخدر هم به اثبات رسيده است (زرين کلک ،1389).
پژوهشها نشان داده است که سطوح اکسيژن مصرفی حتی دراعتيادهای جنسی و پورنوگراف هم دچار تغييرات شده است.بنابراين با سامانه ای يکپارچه و منسجم از ماده و شعور و شناخت مواجهه هستيم.
از طرفی ديگر اختلالات نورولوژيک و عصب شناختي دراعتيادهای جنسی هم که رفتاری بيولوژيک است به مانند پرخوری و.. مشاهده و گزارش گرديده است.
بر اساس اين دستاوردها ميتوان اذعان داشت پروتکل های درمان برای موفقيت و اثر بخشی بهتر ميتوانند همزمان از درمانهای مکمل و همراه بهره بگيرند اين ميتواند شامل : دارو درمانی ، شناخت و رفتاردرمانی و يادگيری مهارتهای زندگی باشد.
شکستن اين چرخه ميتواند به مفهوم رهايی از اعتياد در معنای عام آن باشد چرا که بر اساس تعريف پيش گفته هر حوزه ای از يادگيری وحافظه که بصورت اختلال و مرضی رفتاری را ثبت وآموخته باشد ميتواند اعتياد تلقی شود از پرخوری گرفته تا دخانيات والکل و رفتارهای جنسی.
مددياران اعتياد به خوبی در يافته اند بهبودی نتيجه يادگيری است که زندگی سالم آموختنی است و بسياری از مشکلات در حوزه سلامت بطور کلی نتيجه فقدان آموزش و اختلال در تاب آوری زيستی و روانشناختی است.
بر اساس اين تعريف عام (يادگيری )ميتواند درمان راهبردی کل نگر و در عين حال ناظر به تمامی جزييات در درمان پايدار اعتياد به حساب آيد . اعتياد ميتواند تغييرات تشريحی و آناتوميکی در اندازه و عملکرد مغز بوجود آورد در خصوص اعتيادهای جنسی هم آورده شده است که به مانند اعتياد به مواد مخدر والکل در کاهش حجم ، تغيير شکل و تغييراتی در ناحيه فرونتال مغزي دارای تاثير است.
نتايج تحقيقات هم چنين نشان داده است تغييرات در ناحيه هيجانات مغز بر اثر اعتيادهای جنسی قابل مشاهده است .
تحقيقات مشابهی در آلمان ، انگلستان و امريکا نشادن داده است
فعاليت مغزی معتادان جنسی شباهت بسيار زيادی به معتادان مواد مخدر دارد در واقع در پورنوگراف همان اتفاقی می افتد که به يک معتاد ، ماده مخدر دلخواه و مورد نيازش را نشان دهيد.
روانشناسان معتقدند اين الگوی رفتاری ميتواند شبيه به وسواس فکری و عملی باشد بهرحال چه در بستر اجتماعی و چه در حوزه نورولوژيک و فيزيولوژي وسوسه جنسی و اعتياد به مواد مخدر همسايه هستند.
تاب آوری در حفظ سلامت جسمانی اجتماعی و توانش هيجانی مولفه پراهميتی است اثر بخشی تاب آوری در پيشگری از اعتياد به مواد مخدر هم به اثبات رسيده است (زرين کلک ،1389).
تاب آوری مدافع و راز سلامتی است وتوجه جدی به تقويت و آموخت آن بايستی در تمامی پروتکل های پيشگيرانه، مداخلاتی و مقابله ای جاي داشته باشد.
اين حتی ميتواند در مقوله کمتر معرفی شده عزت نفس جنسی نيز مورد توجه باشد در اين معنا که بين تاب آوری و عزت نفس جنسی رابطه مثبت و معنادار وجودارد(معصومه صالحی ،1389)اینها فقط نمونه هايی است که بتوان توجه مددکاران اجتماعی رابه مساله تاب آوری بيش ازگذشته معطوف داشت.
اعتیاد یک اختلال عصبی روانشناختی است تاب آوری یک مفهوم مهم است که در پیشگیری از اعتیاد نقش بسیار موثری دارد. اعتياد بيان کننده يک حالت پاتولوژيک از يادگيری و حافظه است.
بهبودی چیزی بیشتر از زندگی بدون مواد مخدر است به گزارش هاژه اعتیاد یک اختلال عصبی روانشناختی است که با یک میل مداوم و شدید برای استفاده از مواد مخدر یا انجام یک رفتار علیرغم آسیب های قابل توجه و پیامدهای منفی تعریف میشود.
بیماری اعتیاد به عنوان یک اختلال مزمن و عود کننده شامل اجبار به مصرف مواد مخدر و استفاده از آن با وجود پیامدهای نامطلوب، با تغییراتی در مدارهای مغزی مرتبط با پاداش، استرس و خودکنترلی تعریف میشود.
اعتیاد می تواند منجر به مشکلات جدی سلامتی شود و جنبه های مختلف زندگی از جمله سلامت جسمی و روانی، روابط و شغل را تحت تاثیر قرار دهد.
عوامل مؤثر در اعتیاد عبارتند از تأثیرات محیطی مانند پویایی خانواده، فشار همسالان و استرس، و همچنین عوامل بیولوژیکی مانند ژنتیک و شیمی مغز.
محمدرضا مقدسی مدیر و موسس خانه تاب آوری دو شکل اصلی اعتیاد شامل اختلالات مصرف مواد (SUDs) و اعتیادهای رفتاری را مورد توجه قرار داده که نمونههایی از اعتیاد به الکل و حشیش گرفته تا اختلال قمار و اعتیاد به بازیهای ویدیویی را شامل میشود.
شناخته شده ترین انواع اعتیاد عبارتند از :
اعتیاد به الکل: مشخصه آن نوشیدن اجباری است که منجر به از دست دادن کنترل مصرف، تأثیر بر سلامت جسمانی و ایجاد بیماری های مختلف می شود.
اعتیاد به دخانیات: شامل وابستگی به نیکوتین است که منجر به مشکلات جدی سلامتی می شود شاید جالب باشد بدانیم که مصرف سیگار بزرگترین علت مرگ قابل پیشگیری در ایالات متحده است.
اعتیاد به مواد افیونی: اعتیاد به داروهای مسکن تجویزی یا مواد غیرقانونی که باعث اختلالات شدید در مغز و تغییرات طولانی مدت منجر به اعتیاد می شود که شامل تریاک و مشتقات آن است
اعتیاد به کوکائین: سیستم عصبی را تحریک میکند، باعث افزایش انگیختگی، قدرت و تغییرات خلقی میشود و مصرف طولانی مدت آن منجر به مشکلات حاد سلامتی و بیماریهای روانی میشود.
اعتیادهای رفتاری: شامل رفتارهای اجباری مانند اعتیاد جنسی، اعتیاد به قمار، اعتیاد به اینترنت، اعتیاد به خرید و اعتیاد به بازی های ویدئویی است که منجر به وابستگی به احساسات لذت بخش از برخی رفتارها می شود.
اعتیاد به مواد توهم زا: شامل استفاده اجباری از داروهایی مانند ال اس دی و سیلوسایبین است که آگاهی و احساسات را تغییر می دهد و در صورت عدم توجه به رفتارهای مضر منجر می شود.
اعتیاد به مواد محرک : مواد محرک بصورت موقت باعث افزایش سطح انرژی سیستم عصبی افراد و در نتیجه بصورت مرضی موجب افزایش نشاط و سرخوشی در فرد می گردد مواد محرک موجب وابستگی شدید و تخریب گسترده در سیستم عصبی میشود.
کمک گرفتن از ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی، گروه های حمایتی، یا برنامه های درمانی برای غلبه بر اعتیاد و داشتن یک زندگی بدون مواد مخدر حیاتی است.درخاتمه یاد آورشود که تاب آوری و اعتياد مفاهیم در هم تنیده ای هستند اعتياد بيان کننده يک حالت پاتولوژيک از يادگيری است اعتیاد یک اختلال عصبی روانشناختی است.
درمان اعتیاد شامل مداخلات روانشناختی، دارویی و اجتماعی است. آموزش مهارتهای خودکنترلی و حمایت از افراد در فرایند ترک اعتیاد بسیار مهم است.
