بررسی تأثیر آموزش هوش هیجانی بر تاب آوری

0

بررسی تأثیر آموزش هوش هیجانی به روش درونگردی جذب و انطباق بر تاب آوری و پرخاشگری در دختران نوجوان موضوع اصلی این تحقیق بوده است

مقدمه: ناتوانی در کنترل و مهار پرخاشگری و فقدان تاب آوری از موضوعاتی است که نوجوانان با آن درگیرند.

برای پاسخ به این نیاز آموزش هوش هیجانی به روش درونگردی جذب و انطباق به آنها ارائه گردید.

 

روش: در این پژوهش از طرح آزمایشی از نوع پیش آزمون _ پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. ۳۰ نفر از دانش آموزان دختر نوجوان به صورت تصادفی و خوشه‏ ای چندمرحله‏ ای انتخاب شده و در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند.

افراد گروه آزمایش تحت آموزش هوش هیجانی قرار گرفتند. گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکردند. قبل و بعد از آموزش و ۱۰ هفته بعد از اتمام آموزش پرسشنامه پرخاشگری «باس و پری » و مقیاس تاب آوری «کونر و دیویدسون » اجرا شد. نتایج: داده‏ ها به روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شد.

نتایج نشان داد که میزان پرخاشگری کلی و نیز تمام مؤلفه‏ های آن در گروه آزمایشی کاهش یافته است که تا زمان پیگیری نیز ادامه داشت.

میزان تاب‏ آوری نیز افزایش داشت. به نظر می‏رسد آموزش هوش هیجانی به روش درونگردی جذب و انطباق برای کاهش پرخاشگری و افزایش تاب آوری در نوجوانان مفید است

از این رو می‏توان این آموزش را در مدارس و دیگر مراکز آموزشی جهت ارتقای سطح تاب آوری و نیز کاهش پرخاشگری به کار برد. نمونه ‏های بزرگتر و متنوع‏ تر به فهم بهتر سودمندی این شیوه مداخله کمک خواهد کرد.

 

 

بررسی تأثیر آموزش هوش هیجانی به روش درونگردی جذب و انطباق بر تاب آوری و پرخاشگری در دختران نوجوان

 

بررسی تأثیر آموزش هوش هیجانی به روش درونگردی جذب و انطباق بر تاب آوری و پرخاشگری در دختران نوجوان

 

هوش هیجانی، که به انگلیسی به آن Emotional Intelligence (EI) یا Emotional Quotient (EQ) گفته می‌شود، به توانایی شناسایی، درک و مدیریت احساسات خود و دیگران اشاره دارد. این مفهوم در سال‌های اخیر توجه زیادی را به خود جلب کرده و به عنوان یکی از مؤلفه‌های کلیدی موفقیت در زندگی شخصی و حرفه‌ای شناخته شده است.

 

هوش هیجانی شامل چهار مؤلفه اصلی است:

1.خودآگاهی: توانایی درک احساسات و حالات خلقی خود و تأثیر آن‌ها بر رفتار.
2.خودمدیریتی: کنترل احساسات و رفتارهای تکانشی و نشان دادن بلوغ عاطفی.
3.آگاهی اجتماعی: درک احساسات، نیازها و نگرانی‌های دیگران.
4. مدیریت روابط: توانایی برقراری ارتباط مؤثر، الهام‌بخشی به دیگران و مدیریت تعارضات.

 

اهمیت هوش هیجانی

تحقیقات نشان می‌دهد که افراد با هوش هیجانی بالا معمولاً عملکرد بهتری در محیط‌های کاری دارند. این افراد قادرند روابط مؤثرتری برقرار کنند و در موقعیت‌های چالش‌برانگیز تصمیمات بهتری بگیرند. همچنین، هوش هیجانی می‌تواند به بهبود مهارت‌های ارتباطی و افزایش موفقیت شغلی کمک کند.

 

تأثیر بر موفقیت

در گذشته، ضریب هوشی (IQ) تنها معیار سنجش موفقیت افراد محسوب می‌شد، اما امروزه روانشناسان بر این باورند که هوش هیجانی نیز نقش بسیار مهمی در موفقیت فردی ایفا می‌کند. افرادی که دارای هوش هیجانی بالا هستند، معمولاً در مواجهه با چالش‌ها و فشارهای روانی بهتر عمل می‌کنند.

به طور کلی، هوش هیجانی نه تنها بر کیفیت روابط فردی تأثیر می‌گذارد بلکه می‌تواند بر عملکرد کلی فرد در زندگی شخصی و حرفه‌ای نیز تأثیرگذار باشد.

ارسال یک پاسخ