تاب آوری زنان و یائسگی

تاب آوری زنان و یائسگی

یائسگی زودرس، در کنار مشکلات جسمی، با مشکلات روانی همچون اضطراب، افسردگی، کاهش تاب‌آوری و مشکلات سازگاری زناشویی همراه است.

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کیفیت زندگی، رضایت زناشویی و خود تاب آوری زنان مبتلا به یائسگی زودرس مراجعه کننده به مرکز بهداشت بود

.در این پژوهش نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون، تعداد ۳۲ نفر از زنان مبتلا به یائسگی زودرس مراجعه کننده به مراکز بهداشت شهرستان ساری به عنوان نمونه در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایش و کنترل قرار داده شدند.

برای گردآوری داده‌ها از سه پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی، فرم کوتاه رضایت زناشویی و پرسشنامه تاب آوری کونور و دیویدسون (۲۰۰۳) استفاده شد.

پس از اجرای پیش آزمون، پروتکل ۸ جلسه ای درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد برای گروه آزمایش اجرا شد درحالیکه گروه کنترل فقط در سنجش‌های پیش آزمون و پس آزمون شرکت کردند.

پس از تحلیل آماری داده ها با کوواریانس چندگانه در بسته آماری SPSS₂₅، نتایج نشان دادند که مداخله درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد توانسته است کیفیت زندگی، رضایت زناشویی، خود تاب آوری و مولفه های آن ها را در خانم های  مبتلا به یائسگی زودرس مراجعه کننده به مرکز بهداشت افزایش دهد.

در نتیجه می‌توان روان‌درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد را به عنوان روش درمانی اثربخش در بهبود شاخص‌های سلامت روان زنان مبتلا به یائسگی زودرس مورد استفاده قرار داد.

اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد

بر کیفیت زندگی، رضایت زناشویی و خود تاب آوری زنان مبتلا به یائسگی زودرس مراجعه کننده به مرکز بهداشت