رابطه شیوه های فرزندپروری و تاب آوری با شادکامی دانش آموزان

رابطه شیوه های فرزندپروری و تاب آوری با شادکامی دانش آموزان

شیوه فرزندپروری، عاملی تعیین کننده و اثرگذار است که نقش مهمی را در آسیب شناسی روانی و رشد کودکان ایفا می کند و کیفیت رابطه والد-کودک اثر معناداری روی عزت نفس، شادکامی و بهزیستی افراد دارد.

هدف: هدف این پژوهش، تعیین رابطه بین شیوه های فرزندپروری با تاب آوری و شادکامی دانش آموزان بود.

روش: روش پژوهش حاضر همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه شهرستان اسلام شهر بود که در سال تحصیلی ۱۳۹۱-۱۳۹۲ مشغول به تحصیل بودند.

نمونه نهایی پژوهش ۳۸۶ نفر از دانش آموزان بود (۱۹۳ دختر، ۱۹۳ پسر) که به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند.

به منظور گردآوری داده ها از پرسش نامه های فرزندپروری بامریند، مقیاس تاب آوری کانر و دیویدسون و آزمون شادکامی آکسفورد استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده های پژوهش نیز با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون انجام شد.

یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که بین شیوه فرزندپروری استبدادی والدین با شادکامی و تاب آوری دانش آموزان رابطه منفی و معنادار وجود دارد.

همچنین بین شیوه فرزندپروری آزاد منشانه با شادکامی فرزندان رابطه مثبت و معنادار وجود داشت، ولی شیوه فرزندپروری آزادمنشانه با تاب آوری رابطه معنادار نداشت. همچنین بین شیوه فرزندپروری مقتدرانه با شادکامی و تاب آوری دانش آموزان رابطه معنادار وجود داشت.

نتیجه گیری: در مجموع، نتایج تحقیق نشان داد که شیوه فرزندپروری استبدادی به طور منفی شادکامی و تاب آوری را در دانش آموزان پیش بینی می کند.

همچنین شیوه فرزندپروری آزاد منشانه و مقتدرانه می تواند به طور مثبت شادکامی را در دانش آموزان تبیین کند.

ولی شیوه فرزندپروری مقتدرانه به طور قوی تری می تواند شادکامی و تاب آوری را در دانش آموزان پیش بینی کند.

 

رابطه شیوه های فرزندپروری و تاب آوری با شادکامی دانش آموزان

شیوه‌های فرزندپروری

شیوه‌های فرزندپروری به چهار سبک اصلی تقسیم می‌شوند که هر کدام تأثیرات خاصی بر رشد و تربیت کودکان دارند:

1. **سبک مقتدرانه (Authoritative)
این سبک شامل قواعد و انتظارات واضح همراه با حمایت عاطفی است. والدین مقتدر، به نیازهای کودک توجه می‌کنند و در عین حال محدودیت‌هایی را نیز اعمال می‌کنند. این روش معمولاً منجر به رشد اجتماعی و عاطفی مثبت در کودکان می‌شود.

2. سبک مستبدانه (Authoritarian)
والدین مستبد بر کنترل و انضباط تأکید دارند و معمولاً از توضیحات یا گفتگو با کودک پرهیز می‌کنند. این سبک ممکن است به ایجاد احساس ترس یا عدم اعتماد به نفس در کودکان منجر شود.

3.سبک سهل‌انگار (Permissive)
والدین سهل‌انگار بیشتر به خواسته‌های کودک پاسخ می‌دهند و محدودیت‌های کمی را اعمال می‌کنند. این روش ممکن است باعث شود کودکان در کنترل رفتارهای خود مشکل داشته باشند و در برخی موارد، به چالش‌های اجتماعی بربخورند.

4. سبک بی‌توجه (Neglectful)
این سبک شامل عدم توجه و مراقبت کافی از کودک است. والدین بی‌توجه معمولاً در زندگی کودک نقش فعالی ندارند که می‌تواند منجر به مشکلات جدی عاطفی و رفتاری در آینده شود.

هر یک از این سبک‌ها تأثیرات خاصی بر شخصیت و رفتار کودکان دارند و انتخاب مناسب‌ترین شیوه می‌تواند به رشد سالم آن‌ها کمک کند.