سازگاری اجتماعی، استرس و میزان تابآوری در زنان
سازگاری اجتماعی، استرس و میزان تابآوری در زنان با نشانگان پیش قاعدگی و زنان بدون این نشانگان
نشانگان پیش از قاعدگی(PMS) در زنان عموما بر ابعاد سلامت روانی تاثیر میگذارد و استرس و پیامدهای ناشی از آن میزان سازگاری و تابآوری فرد را دشوار میسازد.
هدف: مقایسه ابعاد سازگاری اجتماعی، استرس و میزان تاب آوری در زنان دارای نشانگان پیش از قاعدگی و زنان بدون این نشانگان.
مواد و روشها: این پژوهش از نوع مقطعی با انتخاب گروه کنترل بود.
جامعه آماری دربرگیرنده زنان با نشانگان پیش از قاعدگی و زنان بدون این نشانگان در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی شهرستان لاهیجان در سال ۱۳۹۶ بود.
برای انتخاب نمونههای PMS از پرسشنامه سنجش نشانههای PMS استفاده شد.
از این رو نمونههای بررسی شده شامل ۱۵۰ نفر(۷۵ زن مبتلا به نشانگان و ۷۵ زن فاقد ابتلا) بودند که به شیوه نمونهگیری در دسترس انتخاب و با استفاده از پرسشنامههای سازگاری اجتماعی(SAS)، استرس ادراک شده و تابآوری کانر و دیوید سون بررسی شدند. جهت واکاوی دادهها از تحلیل واریانس استفاده شد، همه تجزیه و تحلیل دادهها با نرمافزار SPSS-ver20 انجام شد.
نتایج: نتایج تحلیل واریانس چند متغیری نشان داد که در ابعاد سازگاری با همسر و سازگاری به عنوان عضو واحد خانواده، تابآوری و استرس ادراک شده بین دو گروه زنان دچار نشانگان پیش از قاعدگی و غیر مبتلا تفاوت معنیدار وجود دارد(۰۵/۰ P<).
نتیجهگیری: در نتیجه میتوان با شناسایی آثار PMS بر زندگی روزانه و تلاش در جهت کاهش اثرات منفی آن، زمینه جهت افزایش سازگاری و ابعاد سلامت روان زنان فراهم شود.سنجش سازگاری اجتماعی، استرس و میزان تابآوری در زنان با نشانگان پیش قاعدگی و زنان بدون این نشانگان موضوع اصلی تحقیق بود.
سنجش سازگاری اجتماعی، استرس و میزان تابآوری در زنان با نشانگان پیش قاعدگی و زنان بدون این نشانگان
سازگاری اجتماعی به انگلیسی به عنوان Social Adjustment شناخته میشود.
این اصطلاح به توانایی فرد در انطباق با شرایط اجتماعی و تعاملات میانفردی اشاره دارد.
این قابلیت شامل مهارتهای مختلفی است که به افراد کمک میکند تا در محیطهای اجتماعی به خوبی عمل کنند و روابط مثبت و مؤثری برقرار نمایند.
سازگاری اجتماعی و مهارتهای آن
این مفهوم به توانایی فرد در برقراری ارتباط مؤثر و مثبت با دیگران اشاره دارد.
این مهارتها نقش حیاتی در زندگی روزمره، روابط شخصی و حرفهای ایفا میکنند. در زیر به برخی از مهمترین مهارتهای مرتبط با سازگاری اجتماعی اشاره میشود.
1. مهارتهای ارتباطی
این مهارت شامل توانایی بیان افکار و احساسات به صورت واضح و مؤثر است. گوش دادن فعال، استفاده از زبان بدن مناسب و فهم نشانههای غیرکلامی نیز جزو این مهارتها محسوب میشوند.
2.همدلی
همدلی به معنای درک و احساس کردن وضعیت دیگران است. این مهارت به فرد کمک میکند تا با دیگران ارتباط عمیقتری برقرار کند و روابط مثبتتری بسازد.
3. حل تعارض
توانایی مدیریت و حل اختلافات به شکل سازنده یکی دیگر از جنبههای مهم سازگاری اجتماعی است. یادگیری تکنیکهای مذاکره و یافتن راهحلهای مشترک میتواند به کاهش تنشها کمک کند.
4. کار تیمی
توانایی کار کردن در گروه و همکاری با دیگران برای رسیدن به اهداف مشترک از اهمیت بالایی برخوردار است. این مهارت شامل تقسیم وظایف، احترام به نظرات دیگران و ایجاد یک محیط مثبت برای همکاری است.
5. انعطافپذیری
سازگاری اجتماعی نیازمند انعطافپذیری در مواجهه با تغییرات و شرایط مختلف است. افراد باید بتوانند خود را با موقعیتهای جدید وفق دهند و واکنشهای مناسبی نشان دهند.
سازگاری اجتماعی برای سلامت روانی و عاطفی افراد بسیار حیاتی است.
افرادی که دارای مهارتهای بالای سازگاری اجتماعی هستند، معمولاً سلامت و روابط بهتری دارند و در مواجهه با چالشها و فشارهای اجتماعی موفقتر عمل میکنند.